Lucas 1

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nuquɛ, ʉm tadaqui Teófilo, ya xná ngu̱ yʉ cja̱hni xí jñu̱x ca mí øti car Jesús bbʉ mí dyo hua jar jöy, pa gu pa̱dijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Mí bbʉh cʉ dda hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús desde jar mʉdi. Guegue‑cʉ bi cca̱hti göhtjo ja mí ncja, eso pé bi xijquije. Cja̱ nugöje, xtú e̱me̱bije cár palabrajʉ, como dí pa̱dijʉ, mí cierto ca mí ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi möx cʉ to bi tʉngui car jña̱ digue car Jesús.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nuguigö hne̱je̱, xtú hñöni rá zö, göhtjo ja mí ncja cár vida car Jesús, desde bbʉ mí mʉdi, cja̱ xtú mbe̱ni xtú ju̱xcö na̱r libro‑na̱, pa gui pa̱quɛ, tada Teófilo.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Por rá ngue na̱r libro‑na̱, tzö gui pa̱di, ntju̱mʉy car palabra xí tsjihqui.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Bbʉ már mandado car rey Herodes pʉ jar jöy Judea, már bbʉh pʉ hnar möcja̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Zacarías. Mí pertené ca hnar grupo cʉ möcja̱ ca mí tsjifi ʉr Abías. Nu cár bbɛjña̱ car Zacarías mí tsjifi ʉr Elisabet. Guejti guegue xcuí hñe̱je̱ digue cár cji car da̱möcja̱ Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Car Zacarías co cár bbɛjña̱, göhtjo yojmi már zö cár hmʉyhui, mí jonihui ca Ocja̱. Mí øtihui göhtjo ca xquí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar ley, mí zøjtihui‑cá̱.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Pe jin tema ba̱jtzi mí hñiji, porque jí̱ mí ønte car Elisabet. Ya xquí nchujchu, guejti car Zacarías ya xquí ntita.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Diguebbʉ ya, car grupo cʉ möcja̱ pʉ jabʉ mí pertené car Zacarías, bi tocabi di möjmʉ pʉ jar ciudad Jerusalén, pa du sirvebijʉ ca Ocja̱ pʉ jar ndo ni̱cja̱ pʉ. Eso, ca hnajpa, car Zacarías már bbʉh pʉ jar ndo ni̱cja̱, már pɛjpi ca Ocja̱ gá möcja̱.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Cʉ möcja̱ mí echa suerte pa di tjajni toca̱ di da̱ja̱ pa di ñʉti pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Car pa‑ca̱, car suerte bi toca car Zacarías, eso, bi ñʉti pʉ mbo car ni̱cja̱, pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Bi dɛx car guitjoni, bi ña̱htibi ca Ocja̱.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ mbí tøhmitjo pʉ tji, mbí orajʉ car hora bbʉ már ña̱hti car guitjoni car Zacarías.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Nu pʉ mbo ya, bi hna ni̱guitjo hnár anxe car Tzi Ta ji̱tzi, már bböh pʉ jár jogui dyɛ car arta, pʉ jabʉ mí ttʉ́x car guitjoni.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Car Zacarías, bbʉ mí cca̱hti ya ca̱, bi ndo hño quí mfe̱ni cja̱ bi ndo ntzu̱.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Nu car anxe bi xifi: ―Dyo guí tzu̱guɛ, Zacarías. Ca Ocja̱ xí dyøh ca xcú dyöjpi. Quer bbɛjña̱, car Elisabet, da hmʉh hnár tzi ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Nubbʉ́, gui mpöh bbʉ́. Nubbʉ́, da ddahqui gusto bbʉ́. Cja̱ bbʉ xta ncca̱hti quer tzi ba̱jtzi ca xta hmʉy, nubbʉ, guejtjo pé xta mpöh cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Guegue da anunciabi cár palabra ca Ocja̱. Ca Ocja̱ da nú̱ rá zö quer ttʉ cja̱ da hñi̱tzi pa da pɛjpi. Jin da zi guegue yʉ cosa yʉ rí nti̱ yʉ cja̱hni, ni dur vino da zi. Göhtjo ʉ́r vida da yojmi car Espíritu Santo, desde bbʉ xta hmʉy.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Da nzoj yʉ pé dda cja̱hni israelita pa da mbe̱nijʉ ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Guegue car Juan da hmɛto, pa da xij yʉ cja̱hni, ya xpa e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Da yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ cja̱ co cár Tzi Espíritu. Da pɛjpi ncja ngu̱ ca hnár jma̱ndadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Da nzoh cʉ ndo cja̱hnitsjɛ cja̱ co ni quí ba̱jtzi, pa da ma̱dijʉ. Da nzoh cʉ cja̱hni cʉ xí wembi ca Ocja̱, pa pé du coh‑cʉ. Bbʉ ya xtrú ngoh‑cʉ, da dyøjtibijʉ cár palabra cʉ jogui cja̱hni cʉ i pɛhtzi mfe̱ni rá zö. Guegue quer ttʉ ca da hmʉy, da nzoj yʉ cja̱hni, pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ, ya xtrá ngu̱ cja̱hni da guati cja̱ da hñemejʉ‑ca̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car ángele‑ca̱.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Nubbʉ, car Zacarías bi dyön car ángele, i̱mbi: ―¿Tema seña gui ddajqui pa grá pa̱di, cja cierto da hmʉh hnam ttʉ? Ya xtúr titagö, co cam bbɛjña̱, ya xí nchujchu hne̱je̱.―
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Car ángele bi da̱di, bi ma̱: ―Nugö dúr Gabriel, dí cjajpi quí jmandado ca Ocja̱. Guegue‑ca̱ xpá ngu̱jqui xtú xihqui nʉr jogui jña̱, pa gui pa̱di.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Pe nuya, gui ngone, como jí̱ xquí hñe̱me̱gui ca xtú xihqui. Ya jin da nzö gui ña̱ hasta gue bbʉ xta hmʉh quer ba̱jtzi, ncja ngu̱ xtú xihqui, cja̱ nubbʉ, cja xta xoh quer ne, cja̱ xtí ña̱, bbʉ. Nde̱jma̱ da ncja nʉ xtú ma̱ bbʉ xta zʉh car tiempo.― Ncjanʉ gá ma̱n car ángele.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Cʉ cja̱hni már tøhmijʉ car Zacarías pʉ tji. Mí dyo quí mfe̱nijʉ, ¿te tza már pɛfi? como ya xcuí ndo de pʉ mbo car ni̱cja̱.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Guegue, bbʉ, bú pøh pʉ mbo car ni̱cja̱, pe jí̱ mí tzö te di xih cʉ cja̱hni, como ya xcuí ngone. Eso, bi fa̱di, pé te xquí cjajpi ca Ocja̱ xcuí cca̱hti pʉ mbo car ni̱cja̱. Car Zacarías dé mí cjadi ʉr seña, pe jí̱ mí tzö di ña̱.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Bbʉ mí zøx cʉ pa cʉ mí tocabi di sirve jar ni̱cja̱, bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ́.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Diguebbʉ, bi hñʉ cár bbɛjña̱ car Zacarías, gue car Elisabet. Cʉtta za̱na̱ mí bbʉjti pʉ mbo ʉ́r ngu̱, jin tza mí pøni.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Mí ma̱, i̱na̱: ―Nuya, xí jui̱guigui car Tzi Ta ji̱tzi, ya xí cjagui xtú hñʉ. Nuya, ya jin da dengui yʉ cja̱hni, ya jin da xijqui jin dí ønte.― Bi ma̱ ncjapʉ car Elisabet.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Bbʉ mí zʉ ddajto za̱na̱ mí hñʉ car Elisabet, nubbʉ, ca Ocja̱ pé bi gu̱h car anxe Gabriel, gá ma pʉ jar tzi jñi̱ni Nazaret, nu pʉ jar estado Galilea.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Bi ma pʉ jár ngu̱ ca hnar ba̱jtzi bbɛjña̱tjo ca jí̱ bbe mí yojmi hnar hñøjø. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María. Ya xquí cja ttöjte, gue car José bi dyödi pa di cjajpi ʉ́r bbɛjña̱. Car José ya, xcuí hñe̱je̱ digue cár familia ca ndor David.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Car anxe bi ñʉti car ngu̱, bi xih car María: ―Jatzi, María. Xí ndo nequi ca Ocja̱, cja̱ guegue da möxqui. Más drá ndo zö car favor ca da dyøjtiqui ni ndra ngue cʉ pé dda bbɛjña̱.―
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Car María bi zu̱ cʉ palabra‑cʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, mí mbe̱ni: “¿Ja i ncja car ttzɛnguate‑cá̱?”
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Bi ma̱n car anxe, bbʉ: ―Dyo guí tzu̱guɛ, María. Ca Ocja̱ i ndo tzøhqui, xta möxqui.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Dyøjma̱ja̱ ya, gui ma gui hñʉ, cja̱ da hmʉh quer ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Jesús.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Guegue‑cá̱ da cja ʉr nda̱, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱ ca bí bbʉ ji̱tzi. Car Tzi Ta ca dí i̱htzibijʉ da un cár cargo pa da mandado como ngu̱ nguá mandado ca ndór tita, David, como da hmʉy digue cár cji‑ca̱.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Göhtjo ʉr pá da mandadoquijʉ, guí cja̱hnijʉ israelita. Da mandado göhtjo ʉr tiempo, cja̱ jin da bøn cár cargo ca da ttuni.― Gue yʉ palabra‑yʉ bi ma̱n car ángele.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Car María bi da̱di, bi dyön car anxe, i̱na̱: ―¿Ja drí hmʉh cam ba̱jtzi, siendo jí̱ bbe dí yobbe hnar hñøjø?―
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Bi da̱h car anxe, bbʉ, bi xifi: ―Car Espíritu Santo da guahqui pa gui hñʉ. Gue cár ttzɛdi car Tzi Ta ji̱tzi gui yojmi pa da hmʉh quer ba̱jtzi. Por rá nguehca̱, drá nttzu̱jpi quer tzi ba̱jtzi, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Dyøjma̱ja̱, guejti quer prima cjujuɛ car Elisabet, ya xqui tu̱ cár ba̱jtzi hne̱je̱, cja̱ hne̱, ya xnʉr chujchu. Ya xca pa ddajto za̱na̱ i hñʉ, cja̱ mí tsjifi jin gui ønte.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Rá nzɛh ca Ocja̱, jin te i tzöjpi rá ntji̱. I øte göhtjo ncja ngu̱ ga ma̱.― Guehca̱ bi ma̱n car anxe.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Car María bi ma̱n ya bbʉ: ―Nugö, ʉ́r muzaguigö ca Ocja̱. Nuya guegue da cjagui como ngu̱ xcá ma̱.― Diguebbʉ, bi hna wen car ángele, bbʉ.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Bbʉ mí tsjih car María, ya xi mí tu̱ cár ba̱jtzi car Elisabet, nguetica̱ bi bøni gá ma jar estado Judea, pʉ jabʉ mí cja ttøø. Bi ma jár ngu̱ car Zacarías co car Elisabet. Bbʉ mí zøti jar jñi̱ni jabʉ mí bbʉ gueguehui, bi ñʉti pʉ jár ngu̱hui, bi zɛngua car Elisabet.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Elisabet már nzɛnguate car María, xní hñá̱n car ba̱jtzi pʉ mbo ʉ́r mʉy. Mismo car hora‑ca̱, car Espíritu Santo bi hna guatitjo car Elisabet, bi xij yʉ palabra yʉ bi ma̱ guegue.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Nubbʉ, bi ña̱ nzajqui car Elisabet, bi xih car María, i̱na̱: ―Nuquiguɛ, María, más da tti̱zquiguɛ ni digue yʉ pé dda bbɛjña̱, cja̱ da ndo tti̱htzibi quer ba̱jtzi ca da hmʉy.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Guehquiguɛ, ʉ́r mequi cam Tzi Jmu̱jʉ, cja̱ nugö, jin te dí ntju̱mʉygö.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Ca xtá øde xquí zɛnguagui, exque xí hñá̱n nʉm ba̱jtzi mbo nʉm mʉy, como xí ndo mpöjö.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Cja̱ hne̱hquiguɛ, rí ntzöhui gui mpöjquɛ, hne̱je̱, porque xcú hñe̱me̱ ca xí tsjihqui. Nde̱jma̱ da ncja como ngu xcá xihqui ca Ocja̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Elisabet.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 — ausente —
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 — ausente —
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Ncjapʉ gá ma̱n car María, ngá xöjtibi ca Ocja̱.
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Diguebbʉ, car María bi døhmi pʉ jár ngu̱ car Elisabet. Bi hmʉjti pʉ jñu̱zna̱, sta gue bbʉ mí hmʉh cár ba̱jtzi car Elisabet, cja̱ nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱, bbʉ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Ncjapʉ bi zøx cʉ pá, pa bi jñin car Elisabet, cja̱ bi hmʉh cár tzi ttʉ.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Bbʉ mí dyøh quí vecino co ni quí pariente, guejtjo bi mpöjmʉ, cja̱ bi möjmʉ pʉ jár ngu̱ car Zacarías pa di cca̱htijʉ. Bi ma̱jmʉ gueguejʉ: ―¡Te tza ngu̱ xí möx ca Ocja̱ nʉr Elisabet, eso, xí hmʉh cár ba̱jtzi!―
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Bbʉ mí zʉ ñojto, bi ttøhtibi car ba̱jtzi car seña gá circuncisión, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jár ley cʉ israelita. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ne di jñu̱htibi cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi dur Zacarías, pa di dɛmbitjo cár tju̱ju̱ cár ta.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Nu cár me ya, jin gá ne‑cá̱. Bi ma̱n ya bbʉ, i̱na̱: ―Jin da joh cár tju̱ju̱ dur Zacarías. Da tju̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.―
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Cʉ pé dda cja̱hni bi da̱dijʉ ya bbʉ, i̱na̱jʉ: ―¿Dyoca̱ guí ne gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan, cuando jin te i bbʉ ir familia ca di tsjifi ncjapʉ?―
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nubbʉ, bi cjajpitjo ʉr seña cár ta car ba̱jtzi, bbʉ, bi ttöni tema tju̱ju̱ mí ne guegue‑ca̱.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Car Zacarías bi dyöh hnar tzi tabla cja̱ bi jñu̱x pʉ cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi, i̱na̱: ―Da tju̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.― Cʉ cja̱hni bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱, bbʉ.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Cja̱ nubbʉ, bi hna xoh cár ne car Zacarías, bbʉ, cja̱ bi ña̱. Bi xöjtibi ca Ocja̱, bi ndo dyöjpi mpöjcje.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Mí ndo dyo í mʉyjʉ quí vecino, göhtjojʉ. Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ ca te xquí ncja, hasta bi ttøh pʉ já ttøø, guehpʉ jar estado Judea. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni, ca Ocja̱, guehca̱ xquí uni car tzi ba̱jtzi pa di hmʉy.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Cʉ to bi dyøde, bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱. Cja̱ bi hñönijʉ: ―¿Te tza göhtjo da dyøti car ba̱jtzi‑ca̱ bbʉ xta té?― Mí ma̱ ncjapʉ cʉ cja̱hni, como ca Ocja̱ bi ndo bendeci car tzi ba̱jtzi.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Car Espíritu Santo bi hna guati car Zacarías, cár ta car ba̱jtzi, cja̱ bi uni palabra pa drí xöjtibi ca Ocja̱. Bi ma̱n ya car Zacarías, bbʉ, i̱na̱:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Ncjapʉ gá ma̱n car Zacarías, bbʉ már xöjtibi ca Ocja̱.
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Cja̱ bi te car ba̱jtzi ya, car tzi Juan, bi ndo ncja ʉ́r mʉy, cja̱ mí ndo tɛn ca Ocja̱. Mí dyo pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni. Bi døhmi pʉ hasta gue bbʉ bi xih car Tzi Ta ji̱tzi di nzoh quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.