Romanos 4

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xi ma̱ mboxitahʉ ra̱ Abraham, ¿te 'bɛ'a̱ bi 'yøt'e ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nu̱'mø ngue ra̱ Abraham ja tema̱ nho bi 'yøt'e ja̱na̱ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui, ya säp'ʉ da̱ 'yɛ̱na̱ di 'yɛ̱x'mø. Pɛ pa̱ Oja̱ ngue hi̱ngui̱ sä di 'yɛ̱ts'i̱.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 I̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ha bi̱ nja ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ ra̱ Abraham ngue ɛ̱na̱: “Ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ xi xi Oja̱. Nu̱'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya̱, Oja̱ bi hojpa̱bi̱”, i ɛ̱na̱.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 A nu̱yá, nu̱'mø ngue to øt'a̱ n'na ra̱ 'bɛfi, nu̱'a̱ ra̱ nzäbi ma̱ t'u̱nni̱, ya hingra̱ ma̱tetho t'ørpe ngue'a̱ te ma̱ t'u̱nni̱, sinoque thu̱pi̱.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pɛ Oja̱ hi̱ngui̱ ɛ̱njʉ ngue ja tema̱ 'bɛfi ga̱ øthʉ ngue di hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. Porque Oja̱, ra̱ ma̱tetho bi 'yøt'e ngue bi hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. A nu̱yá, høntho ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue Oja̱ di̱ nja'a̱ te bi̱ ma̱.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ra̱ David bi̱ ma̱ ngue ra̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ di hojpa̱bi̱ Oja̱, ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ øt'e gätho'a̱ te ra̱ nho ja ngue da̱ 'yøt'e.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Bi 'yɛ̱na̱: “Ya ra̱ mmɛ̱nthi̱ bi̱ nthɛui yø ja̱'i̱, nu̱'ʉ di pu̱nnba̱bi̱ Oja̱. Ya hi̱nda̱ japra̱ castigo ngue yø ts'oqui xa̱ 'yøt'e.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ya ra̱ mmɛ̱nthi̱tho bi̱ nthɛui yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ ja yø ts'oqui 'nɛ̱ di hojpa̱tho Oja̱ yø ts'oqui”, i ɛ̱na̱.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Xina̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ na̱, ¿ua høndyø judío mmɛ̱pya yø do'yo di̱ nthɛui na̱ ra̱ hya̱ na̱? Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque 'nɛ̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱nga̱ mhmɛ̱pya yø do'yo di̱ nthɛui na̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ na̱. Porque dí xi'a̱hʉ ngue ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱. Nu̱'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, gue'a̱ i hojpa̱bi̱ Oja̱'a̱.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Xi'mø mi̱ ma ma̱hojpi ra̱ Abraham, ¿ua ya mhmɛ̱pya, ua gue tobe hi̱mma̱ni̱ hmɛ̱pya 'mø mi̱ ma ma̱hojpi? Nu̱ná̱, bi̱ ma ma̱hojpi hante ngue da̱ hmɛ̱pya.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 M'mɛfa p'ʉya, ra̱ Abraham bi̱ njapra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, gue'a̱ bi̱ nøpa̱ hmɛ̱pya Oja̱ ngue ya bi hojpi ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Ja̱na̱ngue nu̱yá, guehna̱ ra̱ Abraham i̱ nnøpa̱ papá to gätho ja yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ya. Ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, pɛ Oja̱ di hojpi.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Xquet'a̱ ra̱ Abraham guehna̱ bi̱ nøpa̱ papá'ʉ to gä bi̱ njapra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión. Pɛ hi̱nga̱ høntho bi̱ nøpa̱ papá ngue n'youi ra̱ hmɛ̱pya, sinoque bi̱ nøpa̱ papá ngue bi dɛnnba̱bi̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham hante ngue da̱ hmɛ̱pya.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Nu̱na̱ Oja̱, bi ya̱rpa̱bi̱ n'na ra̱ hya̱ ra̱ Abraham ngue nu̱'ʉ yø mbom'mɛto, di t'u̱nna̱ häi da̱ gohmi̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi. Pɛ hi̱ngue i t'u̱nna̱ häi da̱ gohmi̱ ngue da̱ t'ɛ̱mbi̱ bi 'yøt'e gätho'a̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley. Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui, ja̱na̱ngue bi t'u̱n'na̱ ra̱ häi da̱ gohmi̱.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nu̱'mø di t'ɛ̱njʉ ngue jatho ga̱ øthʉ te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, ja di̱ n'nacjʉ'a̱ te ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱, ya hi̱nte ni̱ bøntho ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ 'mø. Xi mma̱ngu̱'a̱ ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱ p'ʉya, xquet'a̱ hi̱nte ni̱ bøntho 'mø, porque gä ja yø ts'oqui yø ja̱'i̱.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 'Nɛ̱ nu̱'a̱ ra̱ ley, ra̱ castigotho n'youi'a̱. Nu̱p'ʉ hapʉ fa̱di̱ tema̱ hya̱ mma̱nna̱ ley, ya pa̱hyø ja̱'i̱ ngue ja yø ts'oqui, porque hi̱ngui̱ øt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱, i̱ mma̱ ngue gue'ʉ yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, di ja̱pi̱. Ya di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue Oja̱ ra̱ ma̱tetho bi 'yøt'e ngue di ja̱pi̱ to da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Hi̱ngui̱ mma̱n'Oja̱ ngue da̱ hønt'ʉ to da̱ 'yøt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley di ja̱pi̱. Porque ra̱ ja̱'i̱ ja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ tengu̱tho rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham, ya guehna̱ ra̱ Abraham i̱ nnøpe ngue rá̱ papá ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Guehna̱ i̱ nne da̱ ma̱nna̱ hya̱ bi xi Oja̱ ra̱ Abraham ngue bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague Abraham, ga̱ øt'ä ngue guí cohi grá̱ papá ya. Porque xa̱ngu̱ ni̱ ba̱si̱ di̱ nxa̱ndi̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi”, bi yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te bi̱ ma̱n'Oja̱, porque Oja̱ i sä da̱ 'yøt'e ngue di bɛ̱nna̱te'ʉ to ya xa̱ ndu̱. Xi̱mmi̱ sä da̱ 'yøt'e ngue di̱ m'mʉ'ʉ yø ba̱si̱ tobe hi̱ngui̱ 'bʉi.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ra̱ Abraham bi xi Oja̱ ngue di̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱, nu̱na̱ rá̱ ba̱si̱ di̱ m'mʉi, di̱ nxa̱ndi̱ ndap'ʉ bi zä gä ra̱ xi̱mhäi. 'Nɛ̱ hi̱ngui̱ sä di 'bede hangu̱ ga̱ ngu̱. Ra̱ Abraham hi̱mbi ba̱di̱ ha di zä di̱ nja na̱ ra̱ hya̱ na̱, pɛ nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱, bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ra̱ Abraham rá̱ nzɛgui ya mmɛmi̱ 'bʉ'a̱ n'na ciento njɛya. Ra̱ Sara p'ʉya, xquet'a̱ ya ra̱ bøda̱c'ɛ̱i̱. Ya xi thohyø pa p'ʉ xtí̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱. Pɛ ra̱ Abraham hi̱mbi̱ 'bɛhrá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Hi̱nja̱m'mø bi̱ nyobɛ̱ni̱. Sinoque n'nat'a̱ bi bɛ̱ni̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ xi xi Oja̱. Bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi ɛ̱c'ɛ̱i̱tho ngue di̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱ xi xi Oja̱ ngue di̱ m'mʉi. Ja̱na̱ngue ɛ̱spa̱tho Oja̱.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Nu̱na̱ ra̱ Abraham ya ma̱n'natho di segura p'ʉya ngue Oja̱ i ja rá̱ ts'ɛdi da̱ 'yøt'a̱ te gäma̱ hya̱ di ya̱t'i̱ ngue di̱ nja.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nu̱na̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham, guehna̱ i hojpa̱bi̱ Oja̱ yø ts'oqui mi̱ ja na̱.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Nu̱'mø mi̱ ma nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ya bi̱ ma ma̱hojpi ra̱ Abraham, hin'i̱ ma nt'ot'i na̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue høntho da̱ hnu̱ ma̱nho ra̱ Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Sinoque bi̱ ma nt'ot'i na̱ ra̱ hya̱ na̱, ja ga̱ pa̱hmʉ p'ʉ ngue Oja̱ xquet'a̱ di hoga̱hʉ 'mø ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱ Oja̱ bi 'yøt'e ngue bi bɛ̱nna̱te ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo 'mø mi̱ du̱.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi̱ n'u̱ni̱ bi tho ngue bi gu̱rca̱ ma̱ ts'oquihʉ. M'mɛfa p'ʉya, bi bɛ̱nna̱te. A nu̱yá, gue'a̱ i hoga̱hʉ Oja̱'a̱ ya.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.