Romanos 4

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Xi ma̱ mboxitahʉ ra̱ Abraham, ¿te 'bɛ'a̱ bi 'yøt'e ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Nu̱'mø ngue ra̱ Abraham ja tema̱ nho bi 'yøt'e ja̱na̱ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui, ya säp'ʉ da̱ 'yɛ̱na̱ di 'yɛ̱x'mø. Pɛ pa̱ Oja̱ ngue hi̱ngui̱ sä di 'yɛ̱ts'i̱.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 I̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ha bi̱ nja ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ ra̱ Abraham ngue ɛ̱na̱: “Ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ xi xi Oja̱. Nu̱'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya̱, Oja̱ bi hojpa̱bi̱”, i ɛ̱na̱.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 A nu̱yá, nu̱'mø ngue to øt'a̱ n'na ra̱ 'bɛfi, nu̱'a̱ ra̱ nzäbi ma̱ t'u̱nni̱, ya hingra̱ ma̱tetho t'ørpe ngue'a̱ te ma̱ t'u̱nni̱, sinoque thu̱pi̱.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pɛ Oja̱ hi̱ngui̱ ɛ̱njʉ ngue ja tema̱ 'bɛfi ga̱ øthʉ ngue di hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. Porque Oja̱, ra̱ ma̱tetho bi 'yøt'e ngue bi hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. A nu̱yá, høntho ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue Oja̱ di̱ nja'a̱ te bi̱ ma̱.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ra̱ David bi̱ ma̱ ngue ra̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ di hojpa̱bi̱ Oja̱, ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ øt'e gätho'a̱ te ra̱ nho ja ngue da̱ 'yøt'e.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Bi 'yɛ̱na̱: “Ya ra̱ mmɛ̱nthi̱ bi̱ nthɛui yø ja̱'i̱, nu̱'ʉ di pu̱nnba̱bi̱ Oja̱. Ya hi̱nda̱ japra̱ castigo ngue yø ts'oqui xa̱ 'yøt'e.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ya ra̱ mmɛ̱nthi̱tho bi̱ nthɛui yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ ja yø ts'oqui 'nɛ̱ di hojpa̱tho Oja̱ yø ts'oqui”, i ɛ̱na̱.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Xina̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ na̱, ¿ua høndyø judío mmɛ̱pya yø do'yo di̱ nthɛui na̱ ra̱ hya̱ na̱? Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque 'nɛ̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱nga̱ mhmɛ̱pya yø do'yo di̱ nthɛui na̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ na̱. Porque dí xi'a̱hʉ ngue ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱. Nu̱'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, gue'a̱ i hojpa̱bi̱ Oja̱'a̱.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Xi'mø mi̱ ma ma̱hojpi ra̱ Abraham, ¿ua ya mhmɛ̱pya, ua gue tobe hi̱mma̱ni̱ hmɛ̱pya 'mø mi̱ ma ma̱hojpi? Nu̱ná̱, bi̱ ma ma̱hojpi hante ngue da̱ hmɛ̱pya.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 M'mɛfa p'ʉya, ra̱ Abraham bi̱ njapra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, gue'a̱ bi̱ nøpa̱ hmɛ̱pya Oja̱ ngue ya bi hojpi ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Ja̱na̱ngue nu̱yá, guehna̱ ra̱ Abraham i̱ nnøpa̱ papá to gätho ja yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ya. Ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, pɛ Oja̱ di hojpi.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Xquet'a̱ ra̱ Abraham guehna̱ bi̱ nøpa̱ papá'ʉ to gä bi̱ njapra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión. Pɛ hi̱nga̱ høntho bi̱ nøpa̱ papá ngue n'youi ra̱ hmɛ̱pya, sinoque bi̱ nøpa̱ papá ngue bi dɛnnba̱bi̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham hante ngue da̱ hmɛ̱pya.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Nu̱na̱ Oja̱, bi ya̱rpa̱bi̱ n'na ra̱ hya̱ ra̱ Abraham ngue nu̱'ʉ yø mbom'mɛto, di t'u̱nna̱ häi da̱ gohmi̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi. Pɛ hi̱ngue i t'u̱nna̱ häi da̱ gohmi̱ ngue da̱ t'ɛ̱mbi̱ bi 'yøt'e gätho'a̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley. Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui, ja̱na̱ngue bi t'u̱n'na̱ ra̱ häi da̱ gohmi̱.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nu̱'mø di t'ɛ̱njʉ ngue jatho ga̱ øthʉ te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, ja di̱ n'nacjʉ'a̱ te ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱, ya hi̱nte ni̱ bøntho ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ 'mø. Xi mma̱ngu̱'a̱ ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱ p'ʉya, xquet'a̱ hi̱nte ni̱ bøntho 'mø, porque gä ja yø ts'oqui yø ja̱'i̱.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 'Nɛ̱ nu̱'a̱ ra̱ ley, ra̱ castigotho n'youi'a̱. Nu̱p'ʉ hapʉ fa̱di̱ tema̱ hya̱ mma̱nna̱ ley, ya pa̱hyø ja̱'i̱ ngue ja yø ts'oqui, porque hi̱ngui̱ øt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱, i̱ mma̱ ngue gue'ʉ yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, di ja̱pi̱. Ya di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue Oja̱ ra̱ ma̱tetho bi 'yøt'e ngue di ja̱pi̱ to da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Hi̱ngui̱ mma̱n'Oja̱ ngue da̱ hønt'ʉ to da̱ 'yøt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley di ja̱pi̱. Porque ra̱ ja̱'i̱ ja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ tengu̱tho rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham, ya guehna̱ ra̱ Abraham i̱ nnøpe ngue rá̱ papá ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Guehna̱ i̱ nne da̱ ma̱nna̱ hya̱ bi xi Oja̱ ra̱ Abraham ngue bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague Abraham, ga̱ øt'ä ngue guí cohi grá̱ papá ya. Porque xa̱ngu̱ ni̱ ba̱si̱ di̱ nxa̱ndi̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi”, bi yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te bi̱ ma̱n'Oja̱, porque Oja̱ i sä da̱ 'yøt'e ngue di bɛ̱nna̱te'ʉ to ya xa̱ ndu̱. Xi̱mmi̱ sä da̱ 'yøt'e ngue di̱ m'mʉ'ʉ yø ba̱si̱ tobe hi̱ngui̱ 'bʉi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ra̱ Abraham bi xi Oja̱ ngue di̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱, nu̱na̱ rá̱ ba̱si̱ di̱ m'mʉi, di̱ nxa̱ndi̱ ndap'ʉ bi zä gä ra̱ xi̱mhäi. 'Nɛ̱ hi̱ngui̱ sä di 'bede hangu̱ ga̱ ngu̱. Ra̱ Abraham hi̱mbi ba̱di̱ ha di zä di̱ nja na̱ ra̱ hya̱ na̱, pɛ nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱, bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ra̱ Abraham rá̱ nzɛgui ya mmɛmi̱ 'bʉ'a̱ n'na ciento njɛya. Ra̱ Sara p'ʉya, xquet'a̱ ya ra̱ bøda̱c'ɛ̱i̱. Ya xi thohyø pa p'ʉ xtí̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱. Pɛ ra̱ Abraham hi̱mbi̱ 'bɛhrá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Hi̱nja̱m'mø bi̱ nyobɛ̱ni̱. Sinoque n'nat'a̱ bi bɛ̱ni̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ xi xi Oja̱. Bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi ɛ̱c'ɛ̱i̱tho ngue di̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱ xi xi Oja̱ ngue di̱ m'mʉi. Ja̱na̱ngue ɛ̱spa̱tho Oja̱.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Nu̱na̱ ra̱ Abraham ya ma̱n'natho di segura p'ʉya ngue Oja̱ i ja rá̱ ts'ɛdi da̱ 'yøt'a̱ te gäma̱ hya̱ di ya̱t'i̱ ngue di̱ nja.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Nu̱na̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham, guehna̱ i hojpa̱bi̱ Oja̱ yø ts'oqui mi̱ ja na̱.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Nu̱'mø mi̱ ma nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ya bi̱ ma ma̱hojpi ra̱ Abraham, hin'i̱ ma nt'ot'i na̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue høntho da̱ hnu̱ ma̱nho ra̱ Abraham.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Sinoque bi̱ ma nt'ot'i na̱ ra̱ hya̱ na̱, ja ga̱ pa̱hmʉ p'ʉ ngue Oja̱ xquet'a̱ di hoga̱hʉ 'mø ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱ Oja̱ bi 'yøt'e ngue bi bɛ̱nna̱te ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo 'mø mi̱ du̱.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi̱ n'u̱ni̱ bi tho ngue bi gu̱rca̱ ma̱ ts'oquihʉ. M'mɛfa p'ʉya, bi bɛ̱nna̱te. A nu̱yá, gue'a̱ i hoga̱hʉ Oja̱'a̱ ya.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.