Romanos 4
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs BKJ
1 Xi ma̱ mboxitahʉ ra̱ Abraham, ¿te 'bɛ'a̱ bi 'yøt'e ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Nu̱'mø ngue ra̱ Abraham ja tema̱ nho bi 'yøt'e ja̱na̱ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui, ya säp'ʉ da̱ 'yɛ̱na̱ di 'yɛ̱x'mø. Pɛ pa̱ Oja̱ ngue hi̱ngui̱ sä di 'yɛ̱ts'i̱.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 I̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ha bi̱ nja ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ ra̱ Abraham ngue ɛ̱na̱: “Ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ xi xi Oja̱. Nu̱'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya̱, Oja̱ bi hojpa̱bi̱”, i ɛ̱na̱.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 A nu̱yá, nu̱'mø ngue to øt'a̱ n'na ra̱ 'bɛfi, nu̱'a̱ ra̱ nzäbi ma̱ t'u̱nni̱, ya hingra̱ ma̱tetho t'ørpe ngue'a̱ te ma̱ t'u̱nni̱, sinoque thu̱pi̱.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Pɛ Oja̱ hi̱ngui̱ ɛ̱njʉ ngue ja tema̱ 'bɛfi ga̱ øthʉ ngue di hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. Porque Oja̱, ra̱ ma̱tetho bi 'yøt'e ngue bi hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. A nu̱yá, høntho ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue Oja̱ di̱ nja'a̱ te bi̱ ma̱.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ra̱ David bi̱ ma̱ ngue ra̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ di hojpa̱bi̱ Oja̱, ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ øt'e gätho'a̱ te ra̱ nho ja ngue da̱ 'yøt'e.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Bi 'yɛ̱na̱: “Ya ra̱ mmɛ̱nthi̱ bi̱ nthɛui yø ja̱'i̱, nu̱'ʉ di pu̱nnba̱bi̱ Oja̱. Ya hi̱nda̱ japra̱ castigo ngue yø ts'oqui xa̱ 'yøt'e.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ya ra̱ mmɛ̱nthi̱tho bi̱ nthɛui yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ ja yø ts'oqui 'nɛ̱ di hojpa̱tho Oja̱ yø ts'oqui”, i ɛ̱na̱.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Xina̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ na̱, ¿ua høndyø judío mmɛ̱pya yø do'yo di̱ nthɛui na̱ ra̱ hya̱ na̱? Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque 'nɛ̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱nga̱ mhmɛ̱pya yø do'yo di̱ nthɛui na̱ ra̱ mmɛ̱nthi̱ na̱. Porque dí xi'a̱hʉ ngue ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱. Nu̱'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, gue'a̱ i hojpa̱bi̱ Oja̱'a̱.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Xi'mø mi̱ ma ma̱hojpi ra̱ Abraham, ¿ua ya mhmɛ̱pya, ua gue tobe hi̱mma̱ni̱ hmɛ̱pya 'mø mi̱ ma ma̱hojpi? Nu̱ná̱, bi̱ ma ma̱hojpi hante ngue da̱ hmɛ̱pya.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 M'mɛfa p'ʉya, ra̱ Abraham bi̱ njapra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, gue'a̱ bi̱ nøpa̱ hmɛ̱pya Oja̱ ngue ya bi hojpi ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Ja̱na̱ngue nu̱yá, guehna̱ ra̱ Abraham i̱ nnøpa̱ papá to gätho ja yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ya. Ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, pɛ Oja̱ di hojpi.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Xquet'a̱ ra̱ Abraham guehna̱ bi̱ nøpa̱ papá'ʉ to gä bi̱ njapra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión. Pɛ hi̱nga̱ høntho bi̱ nøpa̱ papá ngue n'youi ra̱ hmɛ̱pya, sinoque bi̱ nøpa̱ papá ngue bi dɛnnba̱bi̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham hante ngue da̱ hmɛ̱pya.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Nu̱na̱ Oja̱, bi ya̱rpa̱bi̱ n'na ra̱ hya̱ ra̱ Abraham ngue nu̱'ʉ yø mbom'mɛto, di t'u̱nna̱ häi da̱ gohmi̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi. Pɛ hi̱ngue i t'u̱nna̱ häi da̱ gohmi̱ ngue da̱ t'ɛ̱mbi̱ bi 'yøt'e gätho'a̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley. Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue Oja̱ bi hojpa̱bi̱ yø ts'oqui, ja̱na̱ngue bi t'u̱n'na̱ ra̱ häi da̱ gohmi̱.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Nu̱'mø di t'ɛ̱njʉ ngue jatho ga̱ øthʉ te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, ja di̱ n'nacjʉ'a̱ te ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱, ya hi̱nte ni̱ bøntho ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ 'mø. Xi mma̱ngu̱'a̱ ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱ p'ʉya, xquet'a̱ hi̱nte ni̱ bøntho 'mø, porque gä ja yø ts'oqui yø ja̱'i̱.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 'Nɛ̱ nu̱'a̱ ra̱ ley, ra̱ castigotho n'youi'a̱. Nu̱p'ʉ hapʉ fa̱di̱ tema̱ hya̱ mma̱nna̱ ley, ya pa̱hyø ja̱'i̱ ngue ja yø ts'oqui, porque hi̱ngui̱ øt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱, i̱ mma̱ ngue gue'ʉ yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, di ja̱pi̱. Ya di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue Oja̱ ra̱ ma̱tetho bi 'yøt'e ngue di ja̱pi̱ to da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Hi̱ngui̱ mma̱n'Oja̱ ngue da̱ hønt'ʉ to da̱ 'yøt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley di ja̱pi̱. Porque ra̱ ja̱'i̱ ja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ tengu̱tho rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham, ya guehna̱ ra̱ Abraham i̱ nnøpe ngue rá̱ papá ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Guehna̱ i̱ nne da̱ ma̱nna̱ hya̱ bi xi Oja̱ ra̱ Abraham ngue bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague Abraham, ga̱ øt'ä ngue guí cohi grá̱ papá ya. Porque xa̱ngu̱ ni̱ ba̱si̱ di̱ nxa̱ndi̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi”, bi yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ Abraham bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te bi̱ ma̱n'Oja̱, porque Oja̱ i sä da̱ 'yøt'e ngue di bɛ̱nna̱te'ʉ to ya xa̱ ndu̱. Xi̱mmi̱ sä da̱ 'yøt'e ngue di̱ m'mʉ'ʉ yø ba̱si̱ tobe hi̱ngui̱ 'bʉi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Ra̱ Abraham bi xi Oja̱ ngue di̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱, nu̱na̱ rá̱ ba̱si̱ di̱ m'mʉi, di̱ nxa̱ndi̱ ndap'ʉ bi zä gä ra̱ xi̱mhäi. 'Nɛ̱ hi̱ngui̱ sä di 'bede hangu̱ ga̱ ngu̱. Ra̱ Abraham hi̱mbi ba̱di̱ ha di zä di̱ nja na̱ ra̱ hya̱ na̱, pɛ nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱, bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ nja.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ra̱ Abraham rá̱ nzɛgui ya mmɛmi̱ 'bʉ'a̱ n'na ciento njɛya. Ra̱ Sara p'ʉya, xquet'a̱ ya ra̱ bøda̱c'ɛ̱i̱. Ya xi thohyø pa p'ʉ xtí̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱. Pɛ ra̱ Abraham hi̱mbi̱ 'bɛhrá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Hi̱nja̱m'mø bi̱ nyobɛ̱ni̱. Sinoque n'nat'a̱ bi bɛ̱ni̱ ngue di̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ xi xi Oja̱. Bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi ɛ̱c'ɛ̱i̱tho ngue di̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱ xi xi Oja̱ ngue di̱ m'mʉi. Ja̱na̱ngue ɛ̱spa̱tho Oja̱.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Nu̱na̱ ra̱ Abraham ya ma̱n'natho di segura p'ʉya ngue Oja̱ i ja rá̱ ts'ɛdi da̱ 'yøt'a̱ te gäma̱ hya̱ di ya̱t'i̱ ngue di̱ nja.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Nu̱na̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ bi̱ nja ra̱ Abraham, guehna̱ i hojpa̱bi̱ Oja̱ yø ts'oqui mi̱ ja na̱.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Nu̱'mø mi̱ ma nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ya bi̱ ma ma̱hojpi ra̱ Abraham, hin'i̱ ma nt'ot'i na̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue høntho da̱ hnu̱ ma̱nho ra̱ Abraham.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Sinoque bi̱ ma nt'ot'i na̱ ra̱ hya̱ na̱, ja ga̱ pa̱hmʉ p'ʉ ngue Oja̱ xquet'a̱ di hoga̱hʉ 'mø ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱ Oja̱ bi 'yøt'e ngue bi bɛ̱nna̱te ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo 'mø mi̱ du̱.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi̱ n'u̱ni̱ bi tho ngue bi gu̱rca̱ ma̱ ts'oquihʉ. M'mɛfa p'ʉya, bi bɛ̱nna̱te. A nu̱yá, gue'a̱ i hoga̱hʉ Oja̱'a̱ ya.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.