Atos 21

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu̱'mø da̱mbá̱ n'yɛ̱tegähe p'ʉ ha 'bʉhma̱ zi cu̱hʉ, dá̱ ogähe ra̱ barco ngue dá̱ mäcähe njua̱ntho p'ʉ ja ra̱ häi Cos. Rá̱ yo pa p'ʉya, da̱ni̱ nthocähe p'ʉ ja ra̱ häi Rodas. Ma̱ thocähe p'ʉ p'ʉya, da̱ni̱ mpäcähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Nu̱p'ʉ Pátara, ja dá̱ ti̱ngähe p'ʉ ma̱n'na ra̱ barco ngue i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ häi Fenicia. Dá̱ ogähe'a̱ p'ʉya, dá̱ mähme.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Nu̱'mø ma̱ thocähe p'ʉya, da̱ni̱ nu̱gähe ra̱ häi Chipre nu̱na̱ ja mbo ra̱ ja̱the. Nga̱ha̱ i go 'mø ma̱ thocähe na̱ ra̱ häi na̱, da̱ni̱ nthocähe p'ʉ ja ra̱ häi Siria. Nu̱'a̱ ra̱ barco p'ʉya, i ja ngue da̱ni̱ zohrá̱ 'bɛ̱ni̱ p'ʉ ja ra̱ nenthe ngue ra̱ hni̱ni̱ Tiro. Ja̱na̱ngue ja da̱ni̱ mpähme p'ʉ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Dá̱ nthɛgähe p'ʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya. Ja dá̱ m'mʉcähe p'ʉ nyoto ma̱ pa. Pɛ ra̱ Espíritu Santo bi 'yu̱tyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱'a̱ te ja ngue da̱ thohra̱ Pablo. Ja̱na̱ngue hi̱ndi̱ japyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue xtí̱ ma Jerusalén.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Pɛ mi̱ gua'a̱ nyoto ma̱ pa p'ʉya, siempre dá̱ mähme. Gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ conyø xisu 'nɛ̱hyø ba̱si̱ 'da dá̱ mähme asta̱ neni̱hni̱. Dá̱ nda̱ntyøhmu̱ gähe p'ʉ ja rá̱ nnengui̱ ra̱ ja̱the p'ʉya, ngue dá̱ mat'Oja̱he.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Nu̱'mø ma̱ n'yɛ̱hme p'ʉya, dá̱ cʉthe ra̱ barco. Bi̱ mengyø ngu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Da̱mbá̱ nɛ̱xähe p'ʉ Tiro, dá̱ søngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tolemaida. Ja bi zɛp'ʉ'a̱ nná̱ ogähe ra̱ barco p'ʉya. Ma̱ sømhme p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, dá̱ zɛnguahe ya ma̱ zi cu̱hʉ. Ja dá̱ m'mʉcähe p'ʉ n'na pa p'ʉya.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Mi̱ hyaxpʉya, dá̱ thogui ngue dá̱ mähme p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea, di̱ n'yohe ra̱ Pablo co 'nɛ̱hya mi̱'da ma̱n'yohe. Dá̱ mäcähe p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Lipe ma̱di 'yonna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ p'ʉya. Guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱'ʉ yoto nja̱'i̱ xi thanhna̱ m'mɛt'o ngue di̱ mfäxui yø representante ra̱ Cristo. Ja dá̱ n'oxähe p'ʉ ja rá̱ ngu̱ na̱ p'ʉya.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Nu̱na̱ ra̱ Lipe, mi̱ si goho yø t'i̱xu̱ ngue hi̱m ma̱di̱ ntha̱ti̱. Nu̱ya yø hmu̱te p'ʉya, nu̱'a̱ ra̱ hya̱ di bɛ̱nnba̱bi̱ Oja̱ da̱ ma̱, gue'a̱ mma̱n'a̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ya nmi̱ 'bʉcähe p'ʉ njammi̱ pa p'ʉya, bi zø'a̱ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Agabo, xpí 'yɛ̱'a̱ Judea.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 A nu̱na̱ p'ʉya, ni̱ 'yɛ̱hɛ̱ da̱ nu̱je. Bi ga̱jpa̱ rá̱ ngʉt'i ra̱ Pablo p'ʉya, bi du̱tyø gua 'nɛ̱hyø 'yɛ. Bi 'yɛ̱mp'ʉya:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nu̱'mø ma̱ øcähe na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, hangu̱ dá̱ xicähe ra̱ Pablo, da̱ gue'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ, xifi ngue hi̱ndi̱ ma Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Bi 'yɛ̱nna̱ Pablo p'ʉya:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ya hi̱ndá̱ ta̱phe ngue hi̱nxti̱ map'ʉ, da̱ hɛcähe p'ʉ p'ʉya, di ɛ̱mphe:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 M'mɛfa p'ʉya, 'nɛ̱cje dá̱ nsähe ngue da̱ mähme p'ʉ Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Bi hyʉngähe 'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ Cesarea. Nu̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya p'ʉya, n'youi p'ʉ n'na ra̱ mmɛ̱ngu̱ Chipre ni̱ hu̱ ngue ra̱ Mnasón. Ya ma̱rá̱ nyogui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱. Go bi zixcähe rá̱ ngu̱ na̱ p'ʉya ngue ja dá̱ nsäyahe p'ʉ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nu̱'mø ma̱ søngähe Jerusalén, ɛ̱mmɛ̱i̱ di johya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue dá̱ nnu̱he.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Mi̱ hyaxpʉya, dá̱ mähme ra̱ Pablo ngue di zɛnguahe ra̱ Jacobo. Gä mi̱ 'bʉp'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'bɛt'o p'ʉ ha di̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Mi̱ juadi bi̱ nzɛnguaui yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ Pablo, bi dʉ'mi̱ bi̱ ma̱ te xi 'yøt'e, ma̱nya̱rbʉ i̱ ma ra̱ hya̱ bi̱ ma̱ ngue xifi hanja ngue xi̱ mäx Oja̱ ra̱ Pablo p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Mi̱ 'yø'a̱ te sihyø ja̱'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Bi t'ɛ̱mbra̱ Pablo p'ʉya:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 I hma̱ ngue t'ɛ̱mbi̱ n'nan'yo ra̱ hya̱ guí xännba̱bi̱ yø judío rá̱ m'mʉ hma̱n'na nguadi yø häi. T'ɛ̱mbi̱ ngue guí xifi ngue hi̱nda̱ 'yørpa̱ ma̱su̱'ʉ yø hya̱ bi̱ ma̱nda ra̱ Moisés, 'nɛ̱ hi̱nda̱ 'yøtyø costumbre nná̱ 'yohʉ. T'ɛ̱mbi̱ ngue guí xifi ngue hi̱nda̱ mɛ̱pya yø ts'ʉnt'ʉ 'mø bi̱ m'mʉi.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Ha di̱ nja te ga̱ øthʉ co nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ya? Porque di̱ mpɛti yø ja̱'i̱ 'mø bi ba̱di̱ ngue ya gá̱ søhø.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Ma̱n'na xa̱nho gui 'yøt'a̱ te ga̱ xi'a̱he ya. I 'bʉcua dí 'bʉcähe goho yø n'yohʉ ja ngue da̱ 'yøtyø nda̱nne.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Da̱mi̱ sixa̱ ni̱ja̱'ʉ ya, guí̱ nhoqui tengu̱tho da̱ 'yøt'ʉ. Ju̱rpa̱bi̱ yø gasto ngue da̱ 'ya̱xyø ya̱. Nu̱'mø gá̱ 'yøt'a̱ p'ʉya, gätho yø ja̱'i̱ da̱ di̱nyø mmʉi ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱'a̱ te si'i̱. Sinoque xquet'a̱ 'nɛ̱'i̱ guí ɛ̱c'ɛ̱i̱ 'nɛ̱ guí ha̱ts'i̱ xa̱nho te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío ngue ya ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús, ya xtá̱ orpa̱he ra̱ sʉcua̱ te dá̱ sännähe ya. Ya xtá̱ xihme ngue hi̱nte da̱ ma nts'u̱pi̱ ya yø hya̱ ya. Sinoque høntho ngue hi̱nda̱ za ra̱ ngø 'bøspa̱bi̱ yø da̱hmu̱, 'nɛ̱ hi̱nda̱ zi ra̱ ji. 'Nɛ̱ hi̱nda̱ zapra̱ ngø yø zu̱'ɛ̱ hi̱ngui̱ pønná̱ ji 'mø bi du̱. 'Nɛ̱ hi̱ndi̱ n'yots'om'mäi.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ mɛ ra̱ Pablo'ʉ goho yø n'yohʉ ngue 'da di̱ nhojtho. Bi yʉrbʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío p'ʉya para ngue da̱ ma̱ tema̱ pa da̱ zɛ'a̱ guí̱ nhoqui. Nu̱'mø bi dätra̱ pa p'ʉya, da̱ 'yøtyø 'bøt'e n'na ngu̱ n'na.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Pɛ nu̱'mø tobe hi̱m ma̱ni̱ dät'a̱ nyoto ma̱ pa, nu̱ya yø judío ngue yø mmɛ̱ngu̱ Asia bi̱ nu̱ ngue 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ra̱ Pablo. Bi hyu̱rpa̱ ra̱ cuɛ yø mmʉi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Ja̱na̱ngue bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ra̱ Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Bi̱ mʉhra̱ hmafi yø judío p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nyø ja̱'i̱, porque m'mɛt'o ra̱ pa, ya xi hnu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ra̱ Pablo ngue n'youi n'na ra̱ n'yohʉ hi̱ngra̱ judío, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Trófimo ra̱ mmɛ̱ngu̱ Efeso. Ra̱ Pablo p'ʉya bi t'ɛ̱mbi̱ ngue ya xi cʉrpʉ ja ra̱ ni̱ja̱'a̱ ra̱ n'yohʉ xi̱ hnu̱rpi̱ ngue mi̱ n'youi.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Bá̱ yʉnts'i̱ gätho yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ p'ʉya. Bá̱ tihi ngue di bɛntra̱ Pablo. Bá̱ jʉjma̱ xøts'e ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya. N'nahma̱ntho bi̱ ma ndøt'e yø goxthi 'bexque'a̱.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ya nne yø ja̱'i̱ ngue xta̱ hyo ra̱ Pablo. Bi zønna̱ hya̱ p'ʉ bí 'bʉhrá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, ngue ya bá̱ yʉns'yø ja̱'i̱ gä ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ja̱na̱ngue bi̱ nya̱ mi̱'da yø hmu̱ p'ʉya ngue bi pɛti gätho yø soldado, da̱ ma da̱ nu̱ tema̱ hya̱ bi̱ nja. Ni̱ tihi bi zømp'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱. Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue mmap'ʉ yø soldado, bi hyɛp'ʉ'a̱ gui ʉnna̱ Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Mi̱ guarbʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ yø soldado p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ hmu̱ bi̱ ma̱nda bi̱ mbɛntra̱ Pablo 'nɛ̱ bi thu̱t'i̱ co yoho yø cadena. Bi 'yänni̱ te'o na̱ ra̱ Pablo, 'nɛ̱ bi 'yänni̱ te'bɛ'a̱ xi 'yøt'e.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Pɛ nu̱p'ʉ mahyø ja̱'i̱ p'ʉya, n'nan'yo mma̱n'i̱'da, n'nan'yo'a̱ bi̱ mma̱ mmi̱'da. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ sä da̱ hya̱xa̱ njua̱ni̱ tema̱ hya̱, porque ja̱njua̱ni̱ di uɛxhni̱ yø ja̱'i̱. Bi̱ ma̱nda ra̱ hmu̱ ngue bi ts'ixra̱ Pablo p'ʉ bí ja ra̱ cuarte p'ʉya.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ ja yø 'dexto ngue ra̱ cuarte, xøgue ni̱ gʉstho yø soldado na̱ ra̱ Pablo, porque di̱ mäs'yø ja̱'i̱ ngue nne da̱ guaspi.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Bá̱ mafi gätho yø ja̱'i̱ bá̱ 'bɛfa, bi 'yɛ̱na̱:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Nu̱'mø ni̱ ma da̱ yʉrbʉ ja ra̱ goxthi cuarte ra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbrá̱ hmu̱ yø soldado:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Ua hi̱nga̱ gue'e'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto bi xoxa̱ n'na ra̱ sʉi 'mø yø pa xa̱ thogui? ¿Ua hi̱n ga̱di̱ ma̱nda̱'ʉ goho ma̱hua̱hi̱ nja̱'i̱ yø hyote bá̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ da̱po?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Mi̱ da̱hra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ Pablo ngue di̱ nya̱. Bi̱ m'mäp'ʉ ja yø 'dexto ra̱ Pablo p'ʉya, bi̱ macrá̱ 'yɛ ngue ørpa̱ ra̱ senya yø ja̱'i̱ ngue di̱ nsäya. Nu̱'mø mi̱ nsäya'a̱ guí̱ maxhni̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Pablo i̱ nya̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ ebreo, bi 'yɛ̱mbi̱:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.