Atos 21
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NAA
1 Nu̱'mø da̱mbá̱ n'yɛ̱tegähe p'ʉ ha 'bʉhma̱ zi cu̱hʉ, dá̱ ogähe ra̱ barco ngue dá̱ mäcähe njua̱ntho p'ʉ ja ra̱ häi Cos. Rá̱ yo pa p'ʉya, da̱ni̱ nthocähe p'ʉ ja ra̱ häi Rodas. Ma̱ thocähe p'ʉ p'ʉya, da̱ni̱ mpäcähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Nu̱p'ʉ Pátara, ja dá̱ ti̱ngähe p'ʉ ma̱n'na ra̱ barco ngue i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ häi Fenicia. Dá̱ ogähe'a̱ p'ʉya, dá̱ mähme.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Nu̱'mø ma̱ thocähe p'ʉya, da̱ni̱ nu̱gähe ra̱ häi Chipre nu̱na̱ ja mbo ra̱ ja̱the. Nga̱ha̱ i go 'mø ma̱ thocähe na̱ ra̱ häi na̱, da̱ni̱ nthocähe p'ʉ ja ra̱ häi Siria. Nu̱'a̱ ra̱ barco p'ʉya, i ja ngue da̱ni̱ zohrá̱ 'bɛ̱ni̱ p'ʉ ja ra̱ nenthe ngue ra̱ hni̱ni̱ Tiro. Ja̱na̱ngue ja da̱ni̱ mpähme p'ʉ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Dá̱ nthɛgähe p'ʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya. Ja dá̱ m'mʉcähe p'ʉ nyoto ma̱ pa. Pɛ ra̱ Espíritu Santo bi 'yu̱tyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱'a̱ te ja ngue da̱ thohra̱ Pablo. Ja̱na̱ngue hi̱ndi̱ japyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue xtí̱ ma Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Pɛ mi̱ gua'a̱ nyoto ma̱ pa p'ʉya, siempre dá̱ mähme. Gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ conyø xisu 'nɛ̱hyø ba̱si̱ 'da dá̱ mähme asta̱ neni̱hni̱. Dá̱ nda̱ntyøhmu̱ gähe p'ʉ ja rá̱ nnengui̱ ra̱ ja̱the p'ʉya, ngue dá̱ mat'Oja̱he.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nu̱'mø ma̱ n'yɛ̱hme p'ʉya, dá̱ cʉthe ra̱ barco. Bi̱ mengyø ngu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Da̱mbá̱ nɛ̱xähe p'ʉ Tiro, dá̱ søngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tolemaida. Ja bi zɛp'ʉ'a̱ nná̱ ogähe ra̱ barco p'ʉya. Ma̱ sømhme p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, dá̱ zɛnguahe ya ma̱ zi cu̱hʉ. Ja dá̱ m'mʉcähe p'ʉ n'na pa p'ʉya.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Mi̱ hyaxpʉya, dá̱ thogui ngue dá̱ mähme p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea, di̱ n'yohe ra̱ Pablo co 'nɛ̱hya mi̱'da ma̱n'yohe. Dá̱ mäcähe p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Lipe ma̱di 'yonna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ p'ʉya. Guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱'ʉ yoto nja̱'i̱ xi thanhna̱ m'mɛt'o ngue di̱ mfäxui yø representante ra̱ Cristo. Ja dá̱ n'oxähe p'ʉ ja rá̱ ngu̱ na̱ p'ʉya.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nu̱na̱ ra̱ Lipe, mi̱ si goho yø t'i̱xu̱ ngue hi̱m ma̱di̱ ntha̱ti̱. Nu̱ya yø hmu̱te p'ʉya, nu̱'a̱ ra̱ hya̱ di bɛ̱nnba̱bi̱ Oja̱ da̱ ma̱, gue'a̱ mma̱n'a̱.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ya nmi̱ 'bʉcähe p'ʉ njammi̱ pa p'ʉya, bi zø'a̱ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Agabo, xpí 'yɛ̱'a̱ Judea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 A nu̱na̱ p'ʉya, ni̱ 'yɛ̱hɛ̱ da̱ nu̱je. Bi ga̱jpa̱ rá̱ ngʉt'i ra̱ Pablo p'ʉya, bi du̱tyø gua 'nɛ̱hyø 'yɛ. Bi 'yɛ̱mp'ʉya:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nu̱'mø ma̱ øcähe na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, hangu̱ dá̱ xicähe ra̱ Pablo, da̱ gue'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ, xifi ngue hi̱ndi̱ ma Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Bi 'yɛ̱nna̱ Pablo p'ʉya:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ya hi̱ndá̱ ta̱phe ngue hi̱nxti̱ map'ʉ, da̱ hɛcähe p'ʉ p'ʉya, di ɛ̱mphe:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 M'mɛfa p'ʉya, 'nɛ̱cje dá̱ nsähe ngue da̱ mähme p'ʉ Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Bi hyʉngähe 'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ Cesarea. Nu̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya p'ʉya, n'youi p'ʉ n'na ra̱ mmɛ̱ngu̱ Chipre ni̱ hu̱ ngue ra̱ Mnasón. Ya ma̱rá̱ nyogui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱. Go bi zixcähe rá̱ ngu̱ na̱ p'ʉya ngue ja dá̱ nsäyahe p'ʉ.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nu̱'mø ma̱ søngähe Jerusalén, ɛ̱mmɛ̱i̱ di johya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue dá̱ nnu̱he.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Mi̱ hyaxpʉya, dá̱ mähme ra̱ Pablo ngue di zɛnguahe ra̱ Jacobo. Gä mi̱ 'bʉp'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'bɛt'o p'ʉ ha di̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Mi̱ juadi bi̱ nzɛnguaui yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ Pablo, bi dʉ'mi̱ bi̱ ma̱ te xi 'yøt'e, ma̱nya̱rbʉ i̱ ma ra̱ hya̱ bi̱ ma̱ ngue xifi hanja ngue xi̱ mäx Oja̱ ra̱ Pablo p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Mi̱ 'yø'a̱ te sihyø ja̱'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Bi t'ɛ̱mbra̱ Pablo p'ʉya:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 I hma̱ ngue t'ɛ̱mbi̱ n'nan'yo ra̱ hya̱ guí xännba̱bi̱ yø judío rá̱ m'mʉ hma̱n'na nguadi yø häi. T'ɛ̱mbi̱ ngue guí xifi ngue hi̱nda̱ 'yørpa̱ ma̱su̱'ʉ yø hya̱ bi̱ ma̱nda ra̱ Moisés, 'nɛ̱ hi̱nda̱ 'yøtyø costumbre nná̱ 'yohʉ. T'ɛ̱mbi̱ ngue guí xifi ngue hi̱nda̱ mɛ̱pya yø ts'ʉnt'ʉ 'mø bi̱ m'mʉi.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 ¿Ha di̱ nja te ga̱ øthʉ co nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ya? Porque di̱ mpɛti yø ja̱'i̱ 'mø bi ba̱di̱ ngue ya gá̱ søhø.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ma̱n'na xa̱nho gui 'yøt'a̱ te ga̱ xi'a̱he ya. I 'bʉcua dí 'bʉcähe goho yø n'yohʉ ja ngue da̱ 'yøtyø nda̱nne.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Da̱mi̱ sixa̱ ni̱ja̱'ʉ ya, guí̱ nhoqui tengu̱tho da̱ 'yøt'ʉ. Ju̱rpa̱bi̱ yø gasto ngue da̱ 'ya̱xyø ya̱. Nu̱'mø gá̱ 'yøt'a̱ p'ʉya, gätho yø ja̱'i̱ da̱ di̱nyø mmʉi ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱'a̱ te si'i̱. Sinoque xquet'a̱ 'nɛ̱'i̱ guí ɛ̱c'ɛ̱i̱ 'nɛ̱ guí ha̱ts'i̱ xa̱nho te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío ngue ya ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús, ya xtá̱ orpa̱he ra̱ sʉcua̱ te dá̱ sännähe ya. Ya xtá̱ xihme ngue hi̱nte da̱ ma nts'u̱pi̱ ya yø hya̱ ya. Sinoque høntho ngue hi̱nda̱ za ra̱ ngø 'bøspa̱bi̱ yø da̱hmu̱, 'nɛ̱ hi̱nda̱ zi ra̱ ji. 'Nɛ̱ hi̱nda̱ zapra̱ ngø yø zu̱'ɛ̱ hi̱ngui̱ pønná̱ ji 'mø bi du̱. 'Nɛ̱ hi̱ndi̱ n'yots'om'mäi.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ mɛ ra̱ Pablo'ʉ goho yø n'yohʉ ngue 'da di̱ nhojtho. Bi yʉrbʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío p'ʉya para ngue da̱ ma̱ tema̱ pa da̱ zɛ'a̱ guí̱ nhoqui. Nu̱'mø bi dätra̱ pa p'ʉya, da̱ 'yøtyø 'bøt'e n'na ngu̱ n'na.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Pɛ nu̱'mø tobe hi̱m ma̱ni̱ dät'a̱ nyoto ma̱ pa, nu̱ya yø judío ngue yø mmɛ̱ngu̱ Asia bi̱ nu̱ ngue 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ra̱ Pablo. Bi hyu̱rpa̱ ra̱ cuɛ yø mmʉi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Ja̱na̱ngue bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ra̱ Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Bi̱ mʉhra̱ hmafi yø judío p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nyø ja̱'i̱, porque m'mɛt'o ra̱ pa, ya xi hnu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ra̱ Pablo ngue n'youi n'na ra̱ n'yohʉ hi̱ngra̱ judío, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Trófimo ra̱ mmɛ̱ngu̱ Efeso. Ra̱ Pablo p'ʉya bi t'ɛ̱mbi̱ ngue ya xi cʉrpʉ ja ra̱ ni̱ja̱'a̱ ra̱ n'yohʉ xi̱ hnu̱rpi̱ ngue mi̱ n'youi.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Bá̱ yʉnts'i̱ gätho yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ p'ʉya. Bá̱ tihi ngue di bɛntra̱ Pablo. Bá̱ jʉjma̱ xøts'e ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya. N'nahma̱ntho bi̱ ma ndøt'e yø goxthi 'bexque'a̱.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ya nne yø ja̱'i̱ ngue xta̱ hyo ra̱ Pablo. Bi zønna̱ hya̱ p'ʉ bí 'bʉhrá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, ngue ya bá̱ yʉns'yø ja̱'i̱ gä ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ja̱na̱ngue bi̱ nya̱ mi̱'da yø hmu̱ p'ʉya ngue bi pɛti gätho yø soldado, da̱ ma da̱ nu̱ tema̱ hya̱ bi̱ nja. Ni̱ tihi bi zømp'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱. Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue mmap'ʉ yø soldado, bi hyɛp'ʉ'a̱ gui ʉnna̱ Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Mi̱ guarbʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ yø soldado p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ hmu̱ bi̱ ma̱nda bi̱ mbɛntra̱ Pablo 'nɛ̱ bi thu̱t'i̱ co yoho yø cadena. Bi 'yänni̱ te'o na̱ ra̱ Pablo, 'nɛ̱ bi 'yänni̱ te'bɛ'a̱ xi 'yøt'e.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Pɛ nu̱p'ʉ mahyø ja̱'i̱ p'ʉya, n'nan'yo mma̱n'i̱'da, n'nan'yo'a̱ bi̱ mma̱ mmi̱'da. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ sä da̱ hya̱xa̱ njua̱ni̱ tema̱ hya̱, porque ja̱njua̱ni̱ di uɛxhni̱ yø ja̱'i̱. Bi̱ ma̱nda ra̱ hmu̱ ngue bi ts'ixra̱ Pablo p'ʉ bí ja ra̱ cuarte p'ʉya.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ ja yø 'dexto ngue ra̱ cuarte, xøgue ni̱ gʉstho yø soldado na̱ ra̱ Pablo, porque di̱ mäs'yø ja̱'i̱ ngue nne da̱ guaspi.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Bá̱ mafi gätho yø ja̱'i̱ bá̱ 'bɛfa, bi 'yɛ̱na̱:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Nu̱'mø ni̱ ma da̱ yʉrbʉ ja ra̱ goxthi cuarte ra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbrá̱ hmu̱ yø soldado:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Ua hi̱nga̱ gue'e'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto bi xoxa̱ n'na ra̱ sʉi 'mø yø pa xa̱ thogui? ¿Ua hi̱n ga̱di̱ ma̱nda̱'ʉ goho ma̱hua̱hi̱ nja̱'i̱ yø hyote bá̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ da̱po?
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Mi̱ da̱hra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ Pablo ngue di̱ nya̱. Bi̱ m'mäp'ʉ ja yø 'dexto ra̱ Pablo p'ʉya, bi̱ macrá̱ 'yɛ ngue ørpa̱ ra̱ senya yø ja̱'i̱ ngue di̱ nsäya. Nu̱'mø mi̱ nsäya'a̱ guí̱ maxhni̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Pablo i̱ nya̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ ebreo, bi 'yɛ̱mbi̱:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.