Atos 14
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NTLH
1 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Iconio, jap'ʉ ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío, ja bi yʉrbʉ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé ngue bi̱ ma̱nna̱ hya̱. Mi̱ ma̱nna̱ hya̱ p'ʉya, xa̱ngu̱ yø judío bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, 'nɛ̱'ʉ hi̱ngyø judío bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Pɛ nu̱'ʉ yø judío hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ p'ʉya, bi 'yʉtyø mmɛ̱ngu̱ Iconio, bi japi ngue bi̱ nu̱ ma̱n'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ja̱na̱ngue ya'atho yø pa bá̱ m'mʉp'ʉ, bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi bi̱ ma̱nna̱ hya̱. Hønt'a̱ Oja̱ nøts'e mɛ̱nte xihyø ja̱'i̱ hanja'a̱ rá̱ ma̱te Oja̱. I fäx Oja̱ ngue øtyø milagro para ngue da̱ fa̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te mma̱.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Pɛ nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, yo 'bʉi i̱ nja. Nu̱'a̱ n'na 'bʉi 'da'igu̱ mma̱mhmʉ yø judío. Ma̱n'na 'bʉi p'ʉya, 'da'igu̱ mma̱mhmʉ yø representante ra̱ Cristo.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Yø judío, 'nɛ̱'ʉ hi̱ngyø judío, bi̱ nhɛcahya̱hʉ yø ts'ʉt'abi ngue da̱ zʉmba̱ yø representante ra̱ Cristo, 'nɛ̱ da̱ mʉndo.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Mi̱ zä mi̱ ba̱di̱ te fɛnnba̱bi̱ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé, bi bømp'ʉya, i̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Listra. Bi thogui, i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Derbe. Guehya yø hni̱ni̱ rá̱ njap'ʉ Licaonia ya. Gä bá̱ n'yop'ʉ ja yø hni̱ni̱ querpʉ bí ja.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ja bi̱ mma̱mp'ʉ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ p'ʉya.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Listra, bi di̱mp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ mi̱ hu̱p'ʉ ngue hi̱ngui̱ sä di̱ n'yo. Porque ra̱ dogua mɛ̱nte ra̱ pa xa̱ m'mʉi, hi̱nja̱m'mø di 'yo.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 A nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, mi̱ 'yøde te mma̱nna̱ Pablo. Ra̱ Pablo bi hyɛ̱ti̱, bi ba̱ p'ʉya ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue da̱ zä yø gua.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Nu̱na̱ ra̱ Pablo bi ts'ɛdi bi 'yɛ̱mbi̱:
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱'a̱ te bi 'yøtra̱ Pablo p'ʉya, bi̱ mʉhra̱ hmafi yø ja̱'i̱, ga̱ ya̱'a̱ te yø hya̱ yø ja̱'i̱ Licaonia, i ɛ̱na̱:
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Nu̱na̱ ra̱ Bernabé, t'ɛ̱mbi̱ ngue ra̱ da̱hmu̱ Júpiter. Nu̱na̱ ra̱ Pablo p'ʉya, t'ɛ̱mbi̱ ngue ra̱ da̱hmu̱ Mercurio na̱, porque guehna̱ ra̱ Pablo bi̱ ma̱nna̱ hya̱.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Nu̱'a̱ rá̱ mmäcja̱ ra̱ da̱hmu̱ Júpiter i ja rá̱ ni̱ja̱ p'ʉ ja ra̱ neni̱hni̱ ni̱ yʉtra̱ 'yu̱. Bá̱ zi yø nda̱ni̱ na̱ p'ʉya, xpí tøtyø thødøni̱, ni̱ map'ʉ 'bʉhyø representante ra̱ Cristo. Bá̱ n'youi yø ja̱'i̱ di̱ nhomnda̱ni̱ ngue da̱ 'yørpa̱ ra̱ 'bøt'e ngue da̱ da̱nne.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Pɛ ra̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Pablo, bi̱ mmɛ̱ya'a̱ te nne da̱ 'yøtyø ja̱'i̱ ya p'ʉya. Bi xɛtyø pahni̱ p'ʉya, ngue gue'a̱ gui̱ nɛ̱qui̱ ngue hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho te nne da̱ 'yørpa̱bi̱ yø ja̱'i̱. Bi yʉrbʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱ p'ʉya, ni̱ mafi, i ɛ̱na̱:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 ―Ague n'yø'a̱hʉ, ¿hanja'a̱ guí̱ nne gui 'yøthʉ? Nu̱gä'be xquet'a̱ dyø ja̱'i̱tho gä'be tengu̱tho'a̱hʉ. A nu̱yá, nná̱ ɛ̱hɛ̱ ga̱ øt'a̱'be na̱ rá̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ Oja̱ ya, n'namhma̱ gui hyɛhmʉ p'ʉ'a̱ te guí øthʉ, hi̱nte di̱ mu̱ui'a̱. Da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ Oja̱ nu̱na̱ 'bʉi. Guehna̱ bi 'yøt'e te gä bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱, 'nɛ̱hra̱ häi, 'nɛ̱hra̱ ja̱the. 'Nɛ̱ bi 'yøt'e gätho yø cosa dí̱ nnu̱hʉ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui, nu̱na̱ Oja̱, ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho te øtyø ja̱'i̱, pɛ bi u̱nna̱ 'yu̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ 'yøt'e te di ho.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Pɛ za̱nt'a̱ di̱ nɛ̱qui̱ te'o na̱ Oja̱, ngue gä ra̱ nho ørca̱hʉ. Di 'dacjʉ ra̱ 'ye. I øt'e ngue nja yø hua̱hi̱. Di 'dacjʉ te ga̱ sihʉ, 'nɛ̱ di u̱nna̱ pähä ma̱ mmʉihʉ.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ma̱da̱gue'a̱ ngue ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Pablo, pɛ xa̱nhɛ̱nni̱tho ha i hɛjpa̱bi̱ yø ja̱'i̱ ngue hi̱nda̱ hyo yø nda̱ni̱ da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ 'bøt'e.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Bi zøhyø judío ngue yø mmɛ̱ngu̱ Antioquía p'ʉya, 'nɛ̱hyø mmɛ̱ngu̱ Iconio. Bi japa̱ nts'ɛdi yø ja̱'i̱ ya p'ʉya, ngue da̱ mʉndo ra̱ Pablo. Mi̱ mʉndo p'ʉya, ɛ̱na̱ ngue ya bi hyo. Bi gʉrpʉya, bá̱ ɛmma̱ xøts'e ra̱ hni̱ni̱.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Pɛ bi̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ha 'bɛnna̱ Pablo. Bi̱ nangra̱ Pablo p'ʉya, ma̱hømbi̱ yʉrbʉ ja ra̱ hni̱ni̱. Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ ma, bi̱ mɛ ra̱ Bernabé, i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Derbe p'ʉya, xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱. Bi̱ mengui̱ ma̱høn'a̱ p'ʉya, i̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Listra. Bi tho'a̱ Iconia, i̱ mpa Antioquía.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Di ha̱tra̱ ts'ɛdi yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ja yø hni̱ni̱ bá̱ thogui. Bi xifi ngue hi̱nda̱ hyɛ'a̱ ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱. Bi xifi ngue nu̱ ra̱ ja̱'i̱ nne da̱ yʉrbʉ di̱ ma̱nda Oja̱, jatho da̱ zä ra̱ n'ʉ ua ja ra̱ xi̱mhäi ngue da̱ ts'ʉi.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Xquet'a̱ bi 'yɛ̱xyø n'yohʉ n'na ngu̱ n'na yø hni̱ni̱ ngue di̱ m'mɛt'o p'ʉ di̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Da̱ zømp'ʉ da̱ zøni̱, øtyø mhmat'Oja̱ 'nɛ̱ ɛtyø mmʉi. Nu̱na̱ ra̱ Pablo di fät'a̱ Oja̱ ya yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ma̱mbá̱ ɛ̱p'ʉya, bá̱ tho'a̱ Pisidia, i̱ mpa Panfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Perge p'ʉya, bi̱ ma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱. Mi̱ thop'ʉ p'ʉya, i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ma̱mbá̱ thop'ʉ p'ʉya, bá̱ o ra̱ barco i̱ ma Antioquía. Guehna̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱ ngue bi t'äprá̱ ma̱te Oja̱ ngue da̱ mäp'ʉ di̱ ma ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé ngue'a̱ ra̱ 'bɛfi ya bi juadi bi 'yøt'e.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Antioquía p'ʉya, bi̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Bi xihyø ja̱'i̱ te xi 'yøt'Oja̱ conná̱ ngue'ʉ. Bi xifi ngue nne Oja̱ ngue 'nɛ̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesucristo.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ya'a̱tho yø pa bá̱ m'mʉp'ʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.