Marcos 5

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mi̱ zøm ma̱n'na nguadi ra̱ zabi, ja ra̱ häi ni̱ hu̱ ngue Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Høntho bi bømp'ʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús, ya xpa̱ ɛ̱p'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi ra̱ ts'onthi̱. Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, mi̱ nnøpa̱ ngu̱ p'ʉ ja yø n'o yø ánima. Ma̱da̱gue'a̱ ntha̱t'i̱ conyø cadena, pɛ xɛjtho. Ja̱na̱ngue ya hi̱njongui̱ sä da̱ za̱mmi̱.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ ngue ntha̱t'i̱ yø 'yɛ 'nɛ̱hyø gua conyø cadena. Pɛ xɛjtho, hi̱ngui̱ hät'i da̱ za̱mmi̱.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ra̱ pa ra̱ xu̱i̱ 'yo da̱po, bi 'yop'ʉ ha o yø ánima, i̱ mafi hapʉ ni̱ ma. 'Nɛ̱ xa̱ nguahyø nsä'mi̱ rá̱ do'yo ngue di̱ ntɛ yø do.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Yap'ʉtho ma̱mbá̱ ɛ̱hɛ̱, pɛ mi̱ hyandra̱ Jesús. Bi̱ ntihi i̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bäi.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ra̱ ndøts'ɛdi i zofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Jesús, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱na̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi, ¿hanja ngue ga̱di̱ nthi̱nt'ua dí 'bʉi? Nguet'Oja̱'i̱, 'yo ga̱di ʉngui̱.
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, porque ya xi xihra̱ ts'onthi̱ ra̱ Jesús ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ n'youi.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ hu̱'i̱? Ra̱ n'yohʉ p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―Nná̱ hu̱gä ngue yø mmu̱ndotho gähe, porque xa̱ngu̱gähe ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue nu̱p'ʉ mi̱ 'bʉi, hi̱nga̱ yap'ʉtho da̱ mɛnhni̱.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ja mi̱ 'yorbʉtho n'na 'bʉi yø ts'ʉdi, ma̱'yoni̱ p'ʉ bí ja ra̱ nguani̱.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Da̱mi̱ 'dacje ra̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ cʉt'ähe p'ʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi bí 'yo nʉ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ra̱ Jesús bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ yø ts'onthi̱ ngue ja i̱ map'ʉ. Ja̱na̱ngue bi hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi, bi̱ ma, i̱ ncʉrbʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi p'ʉya. Nu̱'ʉ yø ts'ʉdi mi̱ jua'i yo ma̱hua̱hi̱. Bi gʉ ra̱ 'dihi yø ts'ʉdi p'ʉya, bi̱ nhyørbʉ ja ra̱ zabi. Gä ja bi ja̱rbʉ ra̱ dehe.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Nu̱'ʉ mi̱ fähyø ts'ʉdi p'ʉya, bi̱ nsu̱ 'mø mi̱ nu̱ te bi̱ nja. N'na 'dihitho bi̱ map'ʉ bí ja ra̱ hni̱ni̱ ngue bá̱ ma̱ te bi̱ nja. Da̱ gue'ʉ yø ja̱'i̱ 'da'a̱ n'nanni̱ bí 'bʉi, gä bá̱ xifi. Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱'a̱ te bi̱ nja, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bá̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ nu̱.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Mi̱ zønyø ja̱'i̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, 'dap'ʉ 'bʉhmi̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Ya hi̱nte di ja, ya he ra̱ u̱lu, ya xi di̱ts'i̱. Pɛ bi zu̱ yø ja̱'i̱'a̱ te xi̱ nja.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Nu̱ya yø ja̱'i̱ xi̱ nu̱sɛ'a̱ te xi thohra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, 'nɛ̱'a̱ te xi thohyø ts'ʉdi, gä xihyø ja̱'i̱ nu̱ya ja søhø.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue da̱ ma.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ja̱na̱ngue ma̱hømbi yʉrbʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús ngue da̱ ma. Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, bi xihra̱ Jesús ngue xta̱ mmɛp'ʉ ni̱ ma.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Pɛ hi̱mbi̱ nepra̱ Jesús, sinoque bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱n'na xa̱nho ni̱ ma ni̱ ngu̱. Da̱mi̱ xihni̱ mɛ̱ni̱ te dá̱ øt'a̱'i̱. Xihni̱ amigo. Da̱mi̱ xifi ha bi̱ nja ngue bi huɛ̱c'a̱'i̱ Oja̱ bi 'yøthe'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Bi̱ ma ra̱ n'yohʉ p'ʉya, bi̱ n'yo gätho p'ʉ ja yø hni̱ni̱ Decápolis, xifi gätho yø ja̱'i̱ te xi 'yørpa̱bi̱ ra̱ Jesús. Nu̱ to gä bi 'yøde te xi 'yøtra̱ Jesús, gä di 'yøtho.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Mi̱ zømma̱n'na nguadi ra̱ zabi ra̱ Jesús, xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ hømbi̱ mpɛti.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Bi zø'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ 'bɛt'o ngue di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jairo. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ja̱njua̱ni̱ ngue äpra̱ ma̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱gä nná̱ ɛ̱hɛ̱ ga̱ xi'i ngue ma̱ t'i̱xu̱ dí si, ya pa ma̱n'ʉ, ya ja ngue da̱ du̱. Xi'mø gui 'yørca̱ ra̱ ma̱te ga̱ mmɛ, gui japni̱ 'yɛ p'ʉ ja rá̱ do'yo, ja̱na̱ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ mɛ na̱ ra̱ n'yohʉ bi zits'i. Xa̱ngu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ bi dɛnni̱ asta̱ di̱ ntørbʉ ja ra̱ 'yu̱.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ni̱ dɛnna̱ Jesús, n'youi p'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ya n'nɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ hɛ̱mbra̱ m'mäcji.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Nu̱na̱ ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, xa̱ndøngu̱ rá̱ mɛ̱nyu̱ xi ʉni ngue honyø 'yøthe da̱ 'yøthe. Ya xi ʉni̱ gätho'a̱ te mi̱ pɛts'i, porque nne ngue da̱ zä te hɛ̱mbi̱. Pɛ hi̱n'i zä'a̱ ngue ma̱di̱ n'yøthe. Sinoque ma̱n'na ma̱ni̱ ma ma̱n'ʉ.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Mi̱ zä mi̱ 'yøhna̱ ra̱ xisu ngue øtyø milagro ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱nna̱ xisu p'ʉya: “Nu̱'mø ga̱ thärpa̱bi̱ rá̱ he ra̱ Jesús, da̱ zägui”, bi 'yɛ̱na̱. Ja̱na̱ngue bi̱ nthi̱nnbʉ ha mma yø ja̱'i̱ p'ʉya, asta̱ gue'mø mi̱ guatra̱ Jesús ngue bi därpa̱ rá̱ he.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ngu̱'i därpa̱ rá̱ he p'ʉya, 'bexpi̱ nsäya ra̱ ji, bi zä ra̱ n'ʉ mi̱ hɛ̱mbra̱ xisu.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Mi̱ ba̱hra̱ Jesús ngue bi zä n'na nc'ɛ̱i̱ conná̱ ts'ɛdi, bi̱ m'mä p'ʉya ngue hɛ̱tyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o bi därca̱gui̱ ma̱ he? ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Bi 'yɛ̱m'mø mi̱ da̱hyø xädi ra̱ Jesús: ―Guí änni̱ to bi dät'a̱ ni̱ he. Conque guí̱ nnu̱ ngue xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ di̱ ntøt'ua nná̱ mähä ―bi 'yɛ̱mbi̱.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Pɛ ra̱ Jesús bi sigue di za di hɛ̱ti̱ yø ja̱'i̱, ngue nne da̱ ba̱di̱ te'o bi dädi.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Nu̱'a̱ ra̱ xisu p'ʉya, ya pa̱di̱ te xi 'yøt'e, mmap'ʉ p'ʉya ni̱ hua̱qui̱ ngue su̱. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús. Bi xi'a̱ njua̱ni̱ ngue xi därpa̱bi̱ rá̱ he.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague t'i̱xu̱, ya bi zä'i ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di zä'i comma̱ ts'ɛdigä. Ni̱ ma ya, da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ngue bi zä'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, mɛ̱nte ya̱ui ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, bi zø hma̱n'na nc'ɛ̱i̱ bá̱ nɛ̱xpʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo, bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―Ya bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱ n'yø, 'yoni̱ mantho gui sixra̱ xännba̱te ―bi 'yɛ̱mbi̱.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi sihra̱ Jairo, bi 'yøhra̱ Jesús, pɛ hi̱ngui̱ ørpa̱tho ma̱su̱. Sinoque bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―'Yo sä guí su̱'a̱ si'i ngue bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱. Sinoque da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱ ngue da̱ zä ga̱ fäxa̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ya hi̱mbi̱ nepe xta̱ thogui gätho yø ja̱'i̱. Sinoque høndra̱ Bɛdu bi zits'i, co 'nɛ̱hya yonc'ɛ̱i̱ di̱ n'yohʉ, ra̱ Xuua 'nɛ̱hra̱ Jacobo.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Mi̱ zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo p'ʉya, ya zonyø ja̱'i̱, tär'ma̱n'ʉ yø mmʉi ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Pɛ ngu̱'i zønna̱ Jesús, bi yʉt'a̱mbo, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ guí øthʉ ua ga̱di yänni̱hʉ? 'Yoni̱ mantho gui zomhmʉ. Nu̱na̱ ra̱ hmu̱te hi̱ngui̱ tu̱ na̱, i a̱tho na̱.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ya̱ui ra̱ Jesús, i thentho, porque pa̱di̱ ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te. Mi̱ bøn'athi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, ra̱ Jesús bi thop'ʉ brá̱ 'bɛnna̱ hmu̱te. Ni̱ n'youi rá̱ papá ra̱ hmu̱te 'nɛ̱hrá̱ mamá. Co 'nɛ̱'ʉ yø xädi ni̱ n'youi.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ra̱ Jesús bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ hmu̱te xi du̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Talita cumi ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, i̱ nne da̱ ma̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague grá̱ hmu̱te, dí xi'i, da̱mi̱ nangui̱”.
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Høntho bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, 'bexpi̱ nangra̱ hmu̱te, bi̱ n'yo. Ra̱ hmu̱te p'ʉya, ya 'dɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ 'bʉi. Nu̱ya bi̱ nu̱p'ʉ bi bɛ̱nna̱te ra̱ hmu̱te, di 'yøtho.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Pɛ ra̱ Jesús ɛ̱mmɛ̱i̱ di hɛjpa̱ yø ja̱'i̱ ngue hi̱njonda̱ ma̱ te bi 'yøt'e. Bi̱ ma̱nda p'ʉya ngue di t'u̱nna̱ hmɛ̱ da̱ zi ra̱ hmu̱te.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.