Marcos 5
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs BKJ
1 Mi̱ zøm ma̱n'na nguadi ra̱ zabi, ja ra̱ häi ni̱ hu̱ ngue Gadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Høntho bi bømp'ʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús, ya xpa̱ ɛ̱p'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi ra̱ ts'onthi̱. Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, mi̱ nnøpa̱ ngu̱ p'ʉ ja yø n'o yø ánima. Ma̱da̱gue'a̱ ntha̱t'i̱ conyø cadena, pɛ xɛjtho. Ja̱na̱ngue ya hi̱njongui̱ sä da̱ za̱mmi̱.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ ngue ntha̱t'i̱ yø 'yɛ 'nɛ̱hyø gua conyø cadena. Pɛ xɛjtho, hi̱ngui̱ hät'i da̱ za̱mmi̱.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ra̱ pa ra̱ xu̱i̱ 'yo da̱po, bi 'yop'ʉ ha o yø ánima, i̱ mafi hapʉ ni̱ ma. 'Nɛ̱ xa̱ nguahyø nsä'mi̱ rá̱ do'yo ngue di̱ ntɛ yø do.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Yap'ʉtho ma̱mbá̱ ɛ̱hɛ̱, pɛ mi̱ hyandra̱ Jesús. Bi̱ ntihi i̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bäi.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ra̱ ndøts'ɛdi i zofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Jesús, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱na̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi, ¿hanja ngue ga̱di̱ nthi̱nt'ua dí 'bʉi? Nguet'Oja̱'i̱, 'yo ga̱di ʉngui̱.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, porque ya xi xihra̱ ts'onthi̱ ra̱ Jesús ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ n'youi.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ hu̱'i̱? Ra̱ n'yohʉ p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―Nná̱ hu̱gä ngue yø mmu̱ndotho gähe, porque xa̱ngu̱gähe ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue nu̱p'ʉ mi̱ 'bʉi, hi̱nga̱ yap'ʉtho da̱ mɛnhni̱.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ja mi̱ 'yorbʉtho n'na 'bʉi yø ts'ʉdi, ma̱'yoni̱ p'ʉ bí ja ra̱ nguani̱.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Da̱mi̱ 'dacje ra̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ cʉt'ähe p'ʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi bí 'yo nʉ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ra̱ Jesús bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ yø ts'onthi̱ ngue ja i̱ map'ʉ. Ja̱na̱ngue bi hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi, bi̱ ma, i̱ ncʉrbʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi p'ʉya. Nu̱'ʉ yø ts'ʉdi mi̱ jua'i yo ma̱hua̱hi̱. Bi gʉ ra̱ 'dihi yø ts'ʉdi p'ʉya, bi̱ nhyørbʉ ja ra̱ zabi. Gä ja bi ja̱rbʉ ra̱ dehe.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nu̱'ʉ mi̱ fähyø ts'ʉdi p'ʉya, bi̱ nsu̱ 'mø mi̱ nu̱ te bi̱ nja. N'na 'dihitho bi̱ map'ʉ bí ja ra̱ hni̱ni̱ ngue bá̱ ma̱ te bi̱ nja. Da̱ gue'ʉ yø ja̱'i̱ 'da'a̱ n'nanni̱ bí 'bʉi, gä bá̱ xifi. Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱'a̱ te bi̱ nja, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bá̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ nu̱.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Mi̱ zønyø ja̱'i̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, 'dap'ʉ 'bʉhmi̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Ya hi̱nte di ja, ya he ra̱ u̱lu, ya xi di̱ts'i̱. Pɛ bi zu̱ yø ja̱'i̱'a̱ te xi̱ nja.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Nu̱ya yø ja̱'i̱ xi̱ nu̱sɛ'a̱ te xi thohra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, 'nɛ̱'a̱ te xi thohyø ts'ʉdi, gä xihyø ja̱'i̱ nu̱ya ja søhø.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue da̱ ma.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ja̱na̱ngue ma̱hømbi yʉrbʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús ngue da̱ ma. Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, bi xihra̱ Jesús ngue xta̱ mmɛp'ʉ ni̱ ma.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Pɛ hi̱mbi̱ nepra̱ Jesús, sinoque bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱n'na xa̱nho ni̱ ma ni̱ ngu̱. Da̱mi̱ xihni̱ mɛ̱ni̱ te dá̱ øt'a̱'i̱. Xihni̱ amigo. Da̱mi̱ xifi ha bi̱ nja ngue bi huɛ̱c'a̱'i̱ Oja̱ bi 'yøthe'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Bi̱ ma ra̱ n'yohʉ p'ʉya, bi̱ n'yo gätho p'ʉ ja yø hni̱ni̱ Decápolis, xifi gätho yø ja̱'i̱ te xi 'yørpa̱bi̱ ra̱ Jesús. Nu̱ to gä bi 'yøde te xi 'yøtra̱ Jesús, gä di 'yøtho.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Mi̱ zømma̱n'na nguadi ra̱ zabi ra̱ Jesús, xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ hømbi̱ mpɛti.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Bi zø'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ 'bɛt'o ngue di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jairo. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ja̱njua̱ni̱ ngue äpra̱ ma̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱gä nná̱ ɛ̱hɛ̱ ga̱ xi'i ngue ma̱ t'i̱xu̱ dí si, ya pa ma̱n'ʉ, ya ja ngue da̱ du̱. Xi'mø gui 'yørca̱ ra̱ ma̱te ga̱ mmɛ, gui japni̱ 'yɛ p'ʉ ja rá̱ do'yo, ja̱na̱ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ mɛ na̱ ra̱ n'yohʉ bi zits'i. Xa̱ngu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ bi dɛnni̱ asta̱ di̱ ntørbʉ ja ra̱ 'yu̱.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ni̱ dɛnna̱ Jesús, n'youi p'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ya n'nɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ hɛ̱mbra̱ m'mäcji.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Nu̱na̱ ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, xa̱ndøngu̱ rá̱ mɛ̱nyu̱ xi ʉni ngue honyø 'yøthe da̱ 'yøthe. Ya xi ʉni̱ gätho'a̱ te mi̱ pɛts'i, porque nne ngue da̱ zä te hɛ̱mbi̱. Pɛ hi̱n'i zä'a̱ ngue ma̱di̱ n'yøthe. Sinoque ma̱n'na ma̱ni̱ ma ma̱n'ʉ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Mi̱ zä mi̱ 'yøhna̱ ra̱ xisu ngue øtyø milagro ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱nna̱ xisu p'ʉya: “Nu̱'mø ga̱ thärpa̱bi̱ rá̱ he ra̱ Jesús, da̱ zägui”, bi 'yɛ̱na̱. Ja̱na̱ngue bi̱ nthi̱nnbʉ ha mma yø ja̱'i̱ p'ʉya, asta̱ gue'mø mi̱ guatra̱ Jesús ngue bi därpa̱ rá̱ he.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ngu̱'i därpa̱ rá̱ he p'ʉya, 'bexpi̱ nsäya ra̱ ji, bi zä ra̱ n'ʉ mi̱ hɛ̱mbra̱ xisu.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Mi̱ ba̱hra̱ Jesús ngue bi zä n'na nc'ɛ̱i̱ conná̱ ts'ɛdi, bi̱ m'mä p'ʉya ngue hɛ̱tyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o bi därca̱gui̱ ma̱ he? ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Bi 'yɛ̱m'mø mi̱ da̱hyø xädi ra̱ Jesús: ―Guí änni̱ to bi dät'a̱ ni̱ he. Conque guí̱ nnu̱ ngue xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ di̱ ntøt'ua nná̱ mähä ―bi 'yɛ̱mbi̱.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Pɛ ra̱ Jesús bi sigue di za di hɛ̱ti̱ yø ja̱'i̱, ngue nne da̱ ba̱di̱ te'o bi dädi.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nu̱'a̱ ra̱ xisu p'ʉya, ya pa̱di̱ te xi 'yøt'e, mmap'ʉ p'ʉya ni̱ hua̱qui̱ ngue su̱. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús. Bi xi'a̱ njua̱ni̱ ngue xi därpa̱bi̱ rá̱ he.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague t'i̱xu̱, ya bi zä'i ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di zä'i comma̱ ts'ɛdigä. Ni̱ ma ya, da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ngue bi zä'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, mɛ̱nte ya̱ui ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, bi zø hma̱n'na nc'ɛ̱i̱ bá̱ nɛ̱xpʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo, bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―Ya bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱ n'yø, 'yoni̱ mantho gui sixra̱ xännba̱te ―bi 'yɛ̱mbi̱.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi sihra̱ Jairo, bi 'yøhra̱ Jesús, pɛ hi̱ngui̱ ørpa̱tho ma̱su̱. Sinoque bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―'Yo sä guí su̱'a̱ si'i ngue bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱. Sinoque da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱ ngue da̱ zä ga̱ fäxa̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ya hi̱mbi̱ nepe xta̱ thogui gätho yø ja̱'i̱. Sinoque høndra̱ Bɛdu bi zits'i, co 'nɛ̱hya yonc'ɛ̱i̱ di̱ n'yohʉ, ra̱ Xuua 'nɛ̱hra̱ Jacobo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Mi̱ zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo p'ʉya, ya zonyø ja̱'i̱, tär'ma̱n'ʉ yø mmʉi ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Pɛ ngu̱'i zønna̱ Jesús, bi yʉt'a̱mbo, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ guí øthʉ ua ga̱di yänni̱hʉ? 'Yoni̱ mantho gui zomhmʉ. Nu̱na̱ ra̱ hmu̱te hi̱ngui̱ tu̱ na̱, i a̱tho na̱.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ya̱ui ra̱ Jesús, i thentho, porque pa̱di̱ ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te. Mi̱ bøn'athi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, ra̱ Jesús bi thop'ʉ brá̱ 'bɛnna̱ hmu̱te. Ni̱ n'youi rá̱ papá ra̱ hmu̱te 'nɛ̱hrá̱ mamá. Co 'nɛ̱'ʉ yø xädi ni̱ n'youi.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ra̱ Jesús bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ hmu̱te xi du̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Talita cumi ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, i̱ nne da̱ ma̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague grá̱ hmu̱te, dí xi'i, da̱mi̱ nangui̱”.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Høntho bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, 'bexpi̱ nangra̱ hmu̱te, bi̱ n'yo. Ra̱ hmu̱te p'ʉya, ya 'dɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ 'bʉi. Nu̱ya bi̱ nu̱p'ʉ bi bɛ̱nna̱te ra̱ hmu̱te, di 'yøtho.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Pɛ ra̱ Jesús ɛ̱mmɛ̱i̱ di hɛjpa̱ yø ja̱'i̱ ngue hi̱njonda̱ ma̱ te bi 'yøt'e. Bi̱ ma̱nda p'ʉya ngue di t'u̱nna̱ hmɛ̱ da̱ zi ra̱ hmu̱te.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.