Marcos 5
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARA
1 Mi̱ zøm ma̱n'na nguadi ra̱ zabi, ja ra̱ häi ni̱ hu̱ ngue Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Høntho bi bømp'ʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús, ya xpa̱ ɛ̱p'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi ra̱ ts'onthi̱. Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, mi̱ nnøpa̱ ngu̱ p'ʉ ja yø n'o yø ánima. Ma̱da̱gue'a̱ ntha̱t'i̱ conyø cadena, pɛ xɛjtho. Ja̱na̱ngue ya hi̱njongui̱ sä da̱ za̱mmi̱.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ ngue ntha̱t'i̱ yø 'yɛ 'nɛ̱hyø gua conyø cadena. Pɛ xɛjtho, hi̱ngui̱ hät'i da̱ za̱mmi̱.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ra̱ pa ra̱ xu̱i̱ 'yo da̱po, bi 'yop'ʉ ha o yø ánima, i̱ mafi hapʉ ni̱ ma. 'Nɛ̱ xa̱ nguahyø nsä'mi̱ rá̱ do'yo ngue di̱ ntɛ yø do.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Yap'ʉtho ma̱mbá̱ ɛ̱hɛ̱, pɛ mi̱ hyandra̱ Jesús. Bi̱ ntihi i̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bäi.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ra̱ ndøts'ɛdi i zofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Jesús, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱na̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi, ¿hanja ngue ga̱di̱ nthi̱nt'ua dí 'bʉi? Nguet'Oja̱'i̱, 'yo ga̱di ʉngui̱.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, porque ya xi xihra̱ ts'onthi̱ ra̱ Jesús ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ n'youi.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ hu̱'i̱? Ra̱ n'yohʉ p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―Nná̱ hu̱gä ngue yø mmu̱ndotho gähe, porque xa̱ngu̱gähe ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue nu̱p'ʉ mi̱ 'bʉi, hi̱nga̱ yap'ʉtho da̱ mɛnhni̱.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ja mi̱ 'yorbʉtho n'na 'bʉi yø ts'ʉdi, ma̱'yoni̱ p'ʉ bí ja ra̱ nguani̱.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nu̱'ʉ yø ts'onthi̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Da̱mi̱ 'dacje ra̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ cʉt'ähe p'ʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi bí 'yo nʉ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ra̱ Jesús bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ yø ts'onthi̱ ngue ja i̱ map'ʉ. Ja̱na̱ngue bi hyɛp'ʉ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi, bi̱ ma, i̱ ncʉrbʉ ja yø mmʉi yø ts'ʉdi p'ʉya. Nu̱'ʉ yø ts'ʉdi mi̱ jua'i yo ma̱hua̱hi̱. Bi gʉ ra̱ 'dihi yø ts'ʉdi p'ʉya, bi̱ nhyørbʉ ja ra̱ zabi. Gä ja bi ja̱rbʉ ra̱ dehe.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nu̱'ʉ mi̱ fähyø ts'ʉdi p'ʉya, bi̱ nsu̱ 'mø mi̱ nu̱ te bi̱ nja. N'na 'dihitho bi̱ map'ʉ bí ja ra̱ hni̱ni̱ ngue bá̱ ma̱ te bi̱ nja. Da̱ gue'ʉ yø ja̱'i̱ 'da'a̱ n'nanni̱ bí 'bʉi, gä bá̱ xifi. Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱'a̱ te bi̱ nja, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bá̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ nu̱.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Mi̱ zønyø ja̱'i̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, 'dap'ʉ 'bʉhmi̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Ya hi̱nte di ja, ya he ra̱ u̱lu, ya xi di̱ts'i̱. Pɛ bi zu̱ yø ja̱'i̱'a̱ te xi̱ nja.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nu̱ya yø ja̱'i̱ xi̱ nu̱sɛ'a̱ te xi thohra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, 'nɛ̱'a̱ te xi thohyø ts'ʉdi, gä xihyø ja̱'i̱ nu̱ya ja søhø.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi xihra̱ Jesús ngue da̱ ma.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ja̱na̱ngue ma̱hømbi yʉrbʉ ja ra̱ barco ra̱ Jesús ngue da̱ ma. Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱, bi xihra̱ Jesús ngue xta̱ mmɛp'ʉ ni̱ ma.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pɛ hi̱mbi̱ nepra̱ Jesús, sinoque bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱n'na xa̱nho ni̱ ma ni̱ ngu̱. Da̱mi̱ xihni̱ mɛ̱ni̱ te dá̱ øt'a̱'i̱. Xihni̱ amigo. Da̱mi̱ xifi ha bi̱ nja ngue bi huɛ̱c'a̱'i̱ Oja̱ bi 'yøthe'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Bi̱ ma ra̱ n'yohʉ p'ʉya, bi̱ n'yo gätho p'ʉ ja yø hni̱ni̱ Decápolis, xifi gätho yø ja̱'i̱ te xi 'yørpa̱bi̱ ra̱ Jesús. Nu̱ to gä bi 'yøde te xi 'yøtra̱ Jesús, gä di 'yøtho.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Mi̱ zømma̱n'na nguadi ra̱ zabi ra̱ Jesús, xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ hømbi̱ mpɛti.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Bi zø'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ 'bɛt'o ngue di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jairo. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ja̱njua̱ni̱ ngue äpra̱ ma̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱gä nná̱ ɛ̱hɛ̱ ga̱ xi'i ngue ma̱ t'i̱xu̱ dí si, ya pa ma̱n'ʉ, ya ja ngue da̱ du̱. Xi'mø gui 'yørca̱ ra̱ ma̱te ga̱ mmɛ, gui japni̱ 'yɛ p'ʉ ja rá̱ do'yo, ja̱na̱ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ mɛ na̱ ra̱ n'yohʉ bi zits'i. Xa̱ngu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ bi dɛnni̱ asta̱ di̱ ntørbʉ ja ra̱ 'yu̱.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ni̱ dɛnna̱ Jesús, n'youi p'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ya n'nɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ hɛ̱mbra̱ m'mäcji.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Nu̱na̱ ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, xa̱ndøngu̱ rá̱ mɛ̱nyu̱ xi ʉni ngue honyø 'yøthe da̱ 'yøthe. Ya xi ʉni̱ gätho'a̱ te mi̱ pɛts'i, porque nne ngue da̱ zä te hɛ̱mbi̱. Pɛ hi̱n'i zä'a̱ ngue ma̱di̱ n'yøthe. Sinoque ma̱n'na ma̱ni̱ ma ma̱n'ʉ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Mi̱ zä mi̱ 'yøhna̱ ra̱ xisu ngue øtyø milagro ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱nna̱ xisu p'ʉya: “Nu̱'mø ga̱ thärpa̱bi̱ rá̱ he ra̱ Jesús, da̱ zägui”, bi 'yɛ̱na̱. Ja̱na̱ngue bi̱ nthi̱nnbʉ ha mma yø ja̱'i̱ p'ʉya, asta̱ gue'mø mi̱ guatra̱ Jesús ngue bi därpa̱ rá̱ he.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ngu̱'i därpa̱ rá̱ he p'ʉya, 'bexpi̱ nsäya ra̱ ji, bi zä ra̱ n'ʉ mi̱ hɛ̱mbra̱ xisu.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Mi̱ ba̱hra̱ Jesús ngue bi zä n'na nc'ɛ̱i̱ conná̱ ts'ɛdi, bi̱ m'mä p'ʉya ngue hɛ̱tyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o bi därca̱gui̱ ma̱ he? ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Bi 'yɛ̱m'mø mi̱ da̱hyø xädi ra̱ Jesús: ―Guí änni̱ to bi dät'a̱ ni̱ he. Conque guí̱ nnu̱ ngue xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ di̱ ntøt'ua nná̱ mähä ―bi 'yɛ̱mbi̱.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Pɛ ra̱ Jesús bi sigue di za di hɛ̱ti̱ yø ja̱'i̱, ngue nne da̱ ba̱di̱ te'o bi dädi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nu̱'a̱ ra̱ xisu p'ʉya, ya pa̱di̱ te xi 'yøt'e, mmap'ʉ p'ʉya ni̱ hua̱qui̱ ngue su̱. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús. Bi xi'a̱ njua̱ni̱ ngue xi därpa̱bi̱ rá̱ he.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague t'i̱xu̱, ya bi zä'i ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di zä'i comma̱ ts'ɛdigä. Ni̱ ma ya, da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ngue bi zä'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, mɛ̱nte ya̱ui ra̱ xisu ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, bi zø hma̱n'na nc'ɛ̱i̱ bá̱ nɛ̱xpʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo, bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―Ya bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱ n'yø, 'yoni̱ mantho gui sixra̱ xännba̱te ―bi 'yɛ̱mbi̱.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi sihra̱ Jairo, bi 'yøhra̱ Jesús, pɛ hi̱ngui̱ ørpa̱tho ma̱su̱. Sinoque bi 'yɛ̱mbra̱ Jairo: ―'Yo sä guí su̱'a̱ si'i ngue bi du̱ ni̱ t'i̱xu̱. Sinoque da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱ ngue da̱ zä ga̱ fäxa̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ya hi̱mbi̱ nepe xta̱ thogui gätho yø ja̱'i̱. Sinoque høndra̱ Bɛdu bi zits'i, co 'nɛ̱hya yonc'ɛ̱i̱ di̱ n'yohʉ, ra̱ Xuua 'nɛ̱hra̱ Jacobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Mi̱ zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Jairo p'ʉya, ya zonyø ja̱'i̱, tär'ma̱n'ʉ yø mmʉi ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Pɛ ngu̱'i zønna̱ Jesús, bi yʉt'a̱mbo, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ guí øthʉ ua ga̱di yänni̱hʉ? 'Yoni̱ mantho gui zomhmʉ. Nu̱na̱ ra̱ hmu̱te hi̱ngui̱ tu̱ na̱, i a̱tho na̱.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ya̱ui ra̱ Jesús, i thentho, porque pa̱di̱ ngue ya xi du̱ ra̱ hmu̱te. Mi̱ bøn'athi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, ra̱ Jesús bi thop'ʉ brá̱ 'bɛnna̱ hmu̱te. Ni̱ n'youi rá̱ papá ra̱ hmu̱te 'nɛ̱hrá̱ mamá. Co 'nɛ̱'ʉ yø xädi ni̱ n'youi.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ra̱ Jesús bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ hmu̱te xi du̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Talita cumi ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, i̱ nne da̱ ma̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague grá̱ hmu̱te, dí xi'i, da̱mi̱ nangui̱”.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Høntho bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, 'bexpi̱ nangra̱ hmu̱te, bi̱ n'yo. Ra̱ hmu̱te p'ʉya, ya 'dɛ'ma̱ yonjɛya mi̱ 'bʉi. Nu̱ya bi̱ nu̱p'ʉ bi bɛ̱nna̱te ra̱ hmu̱te, di 'yøtho.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Pɛ ra̱ Jesús ɛ̱mmɛ̱i̱ di hɛjpa̱ yø ja̱'i̱ ngue hi̱njonda̱ ma̱ te bi 'yøt'e. Bi̱ ma̱nda p'ʉya ngue di t'u̱nna̱ hmɛ̱ da̱ zi ra̱ hmu̱te.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.