Marcos 11
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC
1 Nu̱'mø ya ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, ya 'yop'ʉ ja ra̱ nyu̱ni̱ ja ra̱ mbonza ja yø olivos. Ja jarbʉtho ra̱ hni̱ni̱ Betfagé 'nɛ̱hra̱ hni̱ni̱ Betania. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛt'i yoho yø xädi.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ni̱ mɛ nʉ ja ra̱ hni̱ni̱ bí ja nʉ. Nu̱'mø gá̱ cʉt'ui ra̱ hni̱ni̱, gui ti̱mmi̱ p'ʉ da̱ ntha̱t'i̱ n'na ra̱ burru ngue ma̱'da'yotho, hi̱njongui sä. Bá̱ xoqui ngue guá̱ siui ua.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Nu̱'mø to da̱ 'yɛ̱n'a̱ui, hanja ngue guí xocui ra̱ burru, gui xihmi̱ p'ʉya ngue honna̱ Hmu̱. Pɛ da̱mi̱ xihmi̱ ngue hi̱nda̱ ya'atho di̱ ndäpi.
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Bi̱ ma'ʉ yoho yø xädi bi 'yɛt'i. Bi di̱mp'ʉ ma̱ntha̱t'i̱ ra̱ burru jonna̱ goxthi ja ra̱ nen'yu̱. Bi xojpʉya.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ 'bäp'ʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱n'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ guí øt'ui? ¿Hanja ngue guí xocui ra̱ burru?
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Nu̱'ʉ xocra̱ burru p'ʉya, bi̱ ma̱ tengu̱tho xi̱ ma̱nna̱ Jesús. Nu̱'ʉ yø n'yohʉ p'ʉya, bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ bi zixra̱ burru.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Mi̱ zøp'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi ga̱spa̱ ra̱ burru yø tu̱hu̱ ngue bi nøpa̱ nts'ʉt'i. Bi hyu̱xra̱ burru ra̱ Jesús, bi̱ ma.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Nu̱p'ʉ ja ra̱ 'yu̱ ja ngue da̱ thohra̱ Jesús, xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ni̱ 'bɛt'o ngue di tʉns'yø tu̱hu̱ pøp'ʉ ja ra̱ 'yu̱. Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi sa̱jpa̱ yø xi yø palma ngue pøp'ʉ ja ra̱ 'yu̱.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 O ma̱de p'ʉ ni̱ ma yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. I 'bɛt'o 'da, bá̱ 'bɛfa 'da. Pɛ yø ja̱'i̱ 'da ga̱ matho ngue di johya, i ɛ̱na̱: ―Nu̱na̱ Oja̱, di ja̱phna̱ rá̱ m'mɛnhni̱ 'bʉcua, guehna̱ ta̱te na̱ya.
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Oja̱ di ja̱phna̱ ra̱ da̱st'abi bá̱ 'bɛnhni̱ ngue di thocra̱ 'bɛfi mi̱ pɛhra̱ da̱st'abi David. Ma̱guesɛ na̱ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Nu̱na̱ ra̱ Jesús mi̱ yʉrbʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, bi zømp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi̱ nu̱ te øtyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ. Mi̱ dähra̱ nde, bi̱ mengui, i̱ ma Betania. Bi̱ mɛ'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Mi̱ hyaxpʉya, nu̱na̱ ra̱ Jesús bá̱ ɛ̱p'ʉ Betania bá̱ n'oxi, i̱ ma Jerusalén. Nu̱p'ʉ ja ra̱ 'yu̱ p'ʉya, bi zä ngue tu̱ ma̱nthu̱hu̱ ra̱ Jesús.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Bi hyanda̱ n'na nza ra̱ igo ngue ya xi 'dogui xa̱nho. Bi̱ ma bá̱ nu̱ ngue'mø di zʉdi. Pɛ hi̱ngui̱ zʉdi, porque hi̱ngra̱ pa p'ʉ ngue di̱ nzʉdi.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Bi 'yø'ʉ yø xädi te bi xihra̱ za, ngue bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya hi̱nni̱ mantho di̱ nzʉhni̱ ndät'ä ya grá̱ za ―bi 'yɛ̱mbi̱.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, bi̱ map'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ mpäp'ʉ thi̱nni̱ja̱, da̱ gue'ʉ ma̱di̱ ntäi, gä bi 'yɛt'i. Nu̱ya yø ja̱'i̱ di pøspa̱ yø mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱ yap'ʉ ni̱ 'yɛ̱hɛ̱, bi 'yennba̱ yø mɛ̱xa. 'Nɛ̱ bi 'yennba̱ yø nthu̱ts'i̱'ʉ pä yø paloma.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ja te ha̱, ya hi̱ndi̱ japi da̱ thop'ʉ ja ra̱ thi̱nni̱ja̱.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue Oja̱ i ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ma̱ ngu̱ngä, ni̱ hu̱ ngue ra̱ ngu̱nga̱ mhmat'Oja̱ na̱, 'nɛ̱ ja nda̱nne ua gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi”. Pɛ nu̱'a̱hʉ, guí øthʉ ngue ja di̱ mpɛti ua yø bɛ̱.
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Pɛ nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley mi̱ ba̱di̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho. Bi hyoni̱ ha di japi ngue da̱ hyo ra̱ Jesús. Pɛ hi̱nga̱ 'bexpi zä ha di japi, porque su̱pi̱ di̱ mbøcuɛ yø ja̱'i̱. Porque nu̱'ʉ yø hya̱ xännba̱te ra̱ Jesús, gä di 'yødyø ja̱'i̱.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Mi̱ dähra̱ nde p'ʉya, bi bømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ra̱ Jesús, bi̱ mɛ yø xädi.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Mi̱ hyaxpʉya, bi thop'ʉ 'bähra̱ za ngue ra̱ igo. Bi̱ nu̱ ra̱ za p'ʉya ngue xi 'yot'i asta̱ yø 'yʉ.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi zo rá̱ mmʉi'a̱ te ra̱ hya̱ xi̱ ma̱nna̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ague grá̱ xännba̱te, nu̱na̱ ra̱ za gá̱ sʉ hma̱nde, gue xa̱ 'yot'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue nu̱'mø gui̱ mmat'Oja̱hʉ, da̱ mäxa̱hʉ Oja̱.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Nu̱'mø guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ xa̱nho ngue gue'a̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ ngue di̱ nja'a̱ te guí xihmʉ, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ yobɛ̱ni̱ ni̱ mmʉihʉ, da̱ zä gui 'yɛ̱mphʉ ra̱ nyu̱ni̱ ja nʉ: “Da̱mi̱ 'uegue grá̱ nyu̱ni̱, i̱ map'ʉ ja ra̱ ja̱the”, gui 'yɛ̱mphʉ. Ra̱ nyu̱ni̱ p'ʉya, da̱ 'uegue, di̱ map'ʉ gui xihmʉ ngue di̱ ma.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Ja̱na̱ngue dí xi'a̱hʉ, nu̱'mø te guí äphʉ Oja̱, da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue di 'da'a̱hʉ Oja̱ te guí äphʉ. Oja̱ p'ʉya, da̱ 'yøt'e ngue di̱ nja'a̱ te gui 'yäphʉ.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Nu̱'mø guí̱ mmat'Oja̱hʉ, 'nɛ̱ bi zo ni̱ mmʉi ngue hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho te øt'a̱ ni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui, da̱mi̱ pu̱nnbi̱, n'namhma̱ ngue xquet'a̱ di pu̱n'na̱ ni̱ Papáhʉ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Pɛ nu̱'mø ngue hi̱n ga̱di pu̱nnba̱bi̱ ni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui, xquet'a̱ hi̱ndi̱ pu̱n'na̱ ni̱ Papáhʉ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ 'mø.
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Ra̱ Jesús, mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, i 'yop'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi guatyø hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, 'nɛ̱hya yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague n'yø, ¿hanja te guí øt'e? ¿To bi 'da'i ra̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te guí øt'e?
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱gä xquet'a̱ ga̱ øt'a̱hʉ n'na ra̱ nt'änni̱ ya. Pɛ gue gui xicjʉ hanja'a̱ ra̱ hya̱ ga̱ än'na̱hʉ, n'namhma̱ ngue xquet'a̱ ga̱ xi'a̱hʉ to bi 'dacä ra̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te dí øt'ä ua.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Xiya, ¿te'o bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ Xuua ngue bi xixya̱bi̱ yø ja̱'i̱? ¿Ua Oja̱ bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱, uague yø ja̱'i̱tho rá̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te bi 'yøt'e?
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Yø ja̱'i̱ p'ʉya, di̱ n'yänni̱ te di da̱di̱. Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ 'bɛ'a̱ ga̱ xihmʉ ya'mø? Nu̱'mø ga̱ xihmʉ ngue Oja̱ bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ te bi 'yøtra̱ Xuua, da̱ 'yɛ̱njʉ p'ʉya: “Xina̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Xuua conná̱ ngueque, ¿hanja ngue hi̱ngá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ 'mø?” da̱ 'yɛ̱njʉ p'ʉya.
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 A nu̱'mø ga̱ xihmʉ ngue yø ja̱'i̱tho bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ te bi 'yøtra̱ Xuua, ya nts'u̱dyø ja̱'i̱ ―di̱ n'yɛ̱mbi̱. Rá̱ nzɛgui p'ʉya, bi zänyø ja̱'i̱ ngue ya hi̱nte da̱ xifi te'o bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te bi 'yøtra̱ Xuua, i su̱pi̱ di̱ mbøcuɛ yø ja̱'i̱. Porque gätho yø ja̱'i̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ na̱ ra̱ Xuua.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Ja̱na̱ngue bi 'yɛ̱mbʉya: ―Hi̱ndí̱ pa̱cähe to bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te bi 'yøtra̱ Xuua. Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya hi̱ngá̱ xicjʉ na̱ ra̱ hya̱ dí än'na̱hʉ, ni̱ xi̱nga̱ guecä ga̱ xi'a̱hʉ to di 'dacra̱ nt'ɛ̱di̱ na̱ te dí øt'e.
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.