Marcos 11
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH
1 Nu̱'mø ya ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, ya 'yop'ʉ ja ra̱ nyu̱ni̱ ja ra̱ mbonza ja yø olivos. Ja jarbʉtho ra̱ hni̱ni̱ Betfagé 'nɛ̱hra̱ hni̱ni̱ Betania. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛt'i yoho yø xädi.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ni̱ mɛ nʉ ja ra̱ hni̱ni̱ bí ja nʉ. Nu̱'mø gá̱ cʉt'ui ra̱ hni̱ni̱, gui ti̱mmi̱ p'ʉ da̱ ntha̱t'i̱ n'na ra̱ burru ngue ma̱'da'yotho, hi̱njongui sä. Bá̱ xoqui ngue guá̱ siui ua.
2 com a seguinte ordem:
3 Nu̱'mø to da̱ 'yɛ̱n'a̱ui, hanja ngue guí xocui ra̱ burru, gui xihmi̱ p'ʉya ngue honna̱ Hmu̱. Pɛ da̱mi̱ xihmi̱ ngue hi̱nda̱ ya'atho di̱ ndäpi.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Bi̱ ma'ʉ yoho yø xädi bi 'yɛt'i. Bi di̱mp'ʉ ma̱ntha̱t'i̱ ra̱ burru jonna̱ goxthi ja ra̱ nen'yu̱. Bi xojpʉya.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ 'bäp'ʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱n'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ guí øt'ui? ¿Hanja ngue guí xocui ra̱ burru?
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Nu̱'ʉ xocra̱ burru p'ʉya, bi̱ ma̱ tengu̱tho xi̱ ma̱nna̱ Jesús. Nu̱'ʉ yø n'yohʉ p'ʉya, bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ bi zixra̱ burru.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Mi̱ zøp'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi ga̱spa̱ ra̱ burru yø tu̱hu̱ ngue bi nøpa̱ nts'ʉt'i. Bi hyu̱xra̱ burru ra̱ Jesús, bi̱ ma.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Nu̱p'ʉ ja ra̱ 'yu̱ ja ngue da̱ thohra̱ Jesús, xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ni̱ 'bɛt'o ngue di tʉns'yø tu̱hu̱ pøp'ʉ ja ra̱ 'yu̱. Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi sa̱jpa̱ yø xi yø palma ngue pøp'ʉ ja ra̱ 'yu̱.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 O ma̱de p'ʉ ni̱ ma yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. I 'bɛt'o 'da, bá̱ 'bɛfa 'da. Pɛ yø ja̱'i̱ 'da ga̱ matho ngue di johya, i ɛ̱na̱: ―Nu̱na̱ Oja̱, di ja̱phna̱ rá̱ m'mɛnhni̱ 'bʉcua, guehna̱ ta̱te na̱ya.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Oja̱ di ja̱phna̱ ra̱ da̱st'abi bá̱ 'bɛnhni̱ ngue di thocra̱ 'bɛfi mi̱ pɛhra̱ da̱st'abi David. Ma̱guesɛ na̱ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Nu̱na̱ ra̱ Jesús mi̱ yʉrbʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, bi zømp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi̱ nu̱ te øtyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ. Mi̱ dähra̱ nde, bi̱ mengui, i̱ ma Betania. Bi̱ mɛ'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Mi̱ hyaxpʉya, nu̱na̱ ra̱ Jesús bá̱ ɛ̱p'ʉ Betania bá̱ n'oxi, i̱ ma Jerusalén. Nu̱p'ʉ ja ra̱ 'yu̱ p'ʉya, bi zä ngue tu̱ ma̱nthu̱hu̱ ra̱ Jesús.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Bi hyanda̱ n'na nza ra̱ igo ngue ya xi 'dogui xa̱nho. Bi̱ ma bá̱ nu̱ ngue'mø di zʉdi. Pɛ hi̱ngui̱ zʉdi, porque hi̱ngra̱ pa p'ʉ ngue di̱ nzʉdi.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Bi 'yø'ʉ yø xädi te bi xihra̱ za, ngue bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya hi̱nni̱ mantho di̱ nzʉhni̱ ndät'ä ya grá̱ za ―bi 'yɛ̱mbi̱.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, bi̱ map'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ mpäp'ʉ thi̱nni̱ja̱, da̱ gue'ʉ ma̱di̱ ntäi, gä bi 'yɛt'i. Nu̱ya yø ja̱'i̱ di pøspa̱ yø mɛ̱nyu̱ yø ja̱'i̱ yap'ʉ ni̱ 'yɛ̱hɛ̱, bi 'yennba̱ yø mɛ̱xa. 'Nɛ̱ bi 'yennba̱ yø nthu̱ts'i̱'ʉ pä yø paloma.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ja te ha̱, ya hi̱ndi̱ japi da̱ thop'ʉ ja ra̱ thi̱nni̱ja̱.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue Oja̱ i ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ma̱ ngu̱ngä, ni̱ hu̱ ngue ra̱ ngu̱nga̱ mhmat'Oja̱ na̱, 'nɛ̱ ja nda̱nne ua gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi”. Pɛ nu̱'a̱hʉ, guí øthʉ ngue ja di̱ mpɛti ua yø bɛ̱.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Pɛ nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley mi̱ ba̱di̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho. Bi hyoni̱ ha di japi ngue da̱ hyo ra̱ Jesús. Pɛ hi̱nga̱ 'bexpi zä ha di japi, porque su̱pi̱ di̱ mbøcuɛ yø ja̱'i̱. Porque nu̱'ʉ yø hya̱ xännba̱te ra̱ Jesús, gä di 'yødyø ja̱'i̱.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Mi̱ dähra̱ nde p'ʉya, bi bømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ra̱ Jesús, bi̱ mɛ yø xädi.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Mi̱ hyaxpʉya, bi thop'ʉ 'bähra̱ za ngue ra̱ igo. Bi̱ nu̱ ra̱ za p'ʉya ngue xi 'yot'i asta̱ yø 'yʉ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi zo rá̱ mmʉi'a̱ te ra̱ hya̱ xi̱ ma̱nna̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ague grá̱ xännba̱te, nu̱na̱ ra̱ za gá̱ sʉ hma̱nde, gue xa̱ 'yot'i ―bi 'yɛ̱mbi̱.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue nu̱'mø gui̱ mmat'Oja̱hʉ, da̱ mäxa̱hʉ Oja̱.
22 Jesus respondeu:
23 Nu̱'mø guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ xa̱nho ngue gue'a̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ ngue di̱ nja'a̱ te guí xihmʉ, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ yobɛ̱ni̱ ni̱ mmʉihʉ, da̱ zä gui 'yɛ̱mphʉ ra̱ nyu̱ni̱ ja nʉ: “Da̱mi̱ 'uegue grá̱ nyu̱ni̱, i̱ map'ʉ ja ra̱ ja̱the”, gui 'yɛ̱mphʉ. Ra̱ nyu̱ni̱ p'ʉya, da̱ 'uegue, di̱ map'ʉ gui xihmʉ ngue di̱ ma.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ja̱na̱ngue dí xi'a̱hʉ, nu̱'mø te guí äphʉ Oja̱, da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue di 'da'a̱hʉ Oja̱ te guí äphʉ. Oja̱ p'ʉya, da̱ 'yøt'e ngue di̱ nja'a̱ te gui 'yäphʉ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Nu̱'mø guí̱ mmat'Oja̱hʉ, 'nɛ̱ bi zo ni̱ mmʉi ngue hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho te øt'a̱ ni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui, da̱mi̱ pu̱nnbi̱, n'namhma̱ ngue xquet'a̱ di pu̱n'na̱ ni̱ Papáhʉ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Pɛ nu̱'mø ngue hi̱n ga̱di pu̱nnba̱bi̱ ni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui, xquet'a̱ hi̱ndi̱ pu̱n'na̱ ni̱ Papáhʉ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ 'mø.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ra̱ Jesús, mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, i 'yop'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi guatyø hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, 'nɛ̱hya yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague n'yø, ¿hanja te guí øt'e? ¿To bi 'da'i ra̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te guí øt'e?
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱gä xquet'a̱ ga̱ øt'a̱hʉ n'na ra̱ nt'änni̱ ya. Pɛ gue gui xicjʉ hanja'a̱ ra̱ hya̱ ga̱ än'na̱hʉ, n'namhma̱ ngue xquet'a̱ ga̱ xi'a̱hʉ to bi 'dacä ra̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te dí øt'ä ua.
29 Jesus respondeu:
30 Xiya, ¿te'o bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ Xuua ngue bi xixya̱bi̱ yø ja̱'i̱? ¿Ua Oja̱ bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱, uague yø ja̱'i̱tho rá̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te bi 'yøt'e?
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Yø ja̱'i̱ p'ʉya, di̱ n'yänni̱ te di da̱di̱. Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ 'bɛ'a̱ ga̱ xihmʉ ya'mø? Nu̱'mø ga̱ xihmʉ ngue Oja̱ bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ te bi 'yøtra̱ Xuua, da̱ 'yɛ̱njʉ p'ʉya: “Xina̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Xuua conná̱ ngueque, ¿hanja ngue hi̱ngá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ 'mø?” da̱ 'yɛ̱njʉ p'ʉya.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 A nu̱'mø ga̱ xihmʉ ngue yø ja̱'i̱tho bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ te bi 'yøtra̱ Xuua, ya nts'u̱dyø ja̱'i̱ ―di̱ n'yɛ̱mbi̱. Rá̱ nzɛgui p'ʉya, bi zänyø ja̱'i̱ ngue ya hi̱nte da̱ xifi te'o bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te bi 'yøtra̱ Xuua, i su̱pi̱ di̱ mbøcuɛ yø ja̱'i̱. Porque gätho yø ja̱'i̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ na̱ ra̱ Xuua.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ja̱na̱ngue bi 'yɛ̱mbʉya: ―Hi̱ndí̱ pa̱cähe to bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱'a̱ te bi 'yøtra̱ Xuua. Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya hi̱ngá̱ xicjʉ na̱ ra̱ hya̱ dí än'na̱hʉ, ni̱ xi̱nga̱ guecä ga̱ xi'a̱hʉ to di 'dacra̱ nt'ɛ̱di̱ na̱ te dí øt'e.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.