Lucas 22
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH
1 Ya mi̱ ts'ʉdra̱ ngo ngue ra̱ pascua, guehna̱ ra̱ pa ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, guehya ya rá̱ ya'atho yø pa honi̱ ha di hyo ra̱ Jesús. Pɛ su̱pi̱ di̱ mbøcuɛ yø ja̱'i̱.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ra̱ zithu̱ p'ʉya bi yʉrbʉ ja rá̱ mmʉi ra̱ Judas Iscariote, guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi ra̱ Jesús.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Nu̱na̱ ra̱ Judas, bi̱ ma bá̱ nya̱ui yø hmu̱ yø mmäcja̱, 'nɛ̱hyø n'yohʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bá̱ nhɛca̱ hya̱ui yø mmäcja̱ ha di japi di däpra̱ Jesús.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ra̱ ndijohya ya yø mmäcja̱ 'mø di̱ni̱ ha di zʉdi. Bi xihna̱ ra̱ Judas ngue di u̱nna̱ mɛ̱nyu̱.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Bi̱ nu̱ ma̱nho te bi sihna̱ ra̱ Judas ngue di t'u̱nna̱ mɛ̱nyu̱. Bi hyoni̱ ha di japi ngue di däpyø mmäcja̱ ra̱ Jesús, pɛ da̱ gue'a̱ ra̱ ora ngue 'bʉsɛ ra̱ Jesús.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ya fʉhra̱ ngo nguehya yø pa ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi. Guehna̱ ra̱ pa hodɛ'yo yø ja̱'i̱ ngue sänni̱go, ngue di̱ nzibde ngue ra̱ pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛtra̱ Bɛdu 'nɛ̱hra̱ Xuua, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ni̱ mɛ ya, bí hocui'a̱ te gdá̱ nzibdehʉ, ga̱ nsänni̱gohʉ ngue ra̱ pascua ―bi 'yɛ̱mbi̱.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Bi 'yɛ̱n'ʉ yø xädi p'ʉya: ―¿Hapʉ guí̱ nne ga̱ ma hocä'be'a̱ te ga̱ sihʉ p'ʉya?
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'mø gá̱ cʉt'ui mbo ra̱ hni̱ni̱, gui̱ nthɛui n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ ma rá̱ ngu̱, di tu̱ n'na xøni̱ ra̱ dehe. Da̱mi̱ tɛnnui hapʉ da̱ zøni̱.
10 Jesus respondeu:
11 Gui 'yɛ̱nui ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ p'ʉya: “Ra̱ xännba̱te i ɛ̱na̱: ¿Hapʉ ja ra̱ cuarto ga̱ nzibdehe ma̱ xädi, ja ga̱ sähe p'ʉ ra̱ ngo ngue ra̱ pascua?” gui 'yɛ̱nui.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ p'ʉya da̱ 'yu̱t'a̱ui n'na ra̱ da̱cuarto bí ja ma̱ya̱ ra̱ tøca̱ngu̱. Ja da̱mi̱ hocui p'ʉ'a̱ te ja ngue gdá̱ nzibdehʉ p'ʉya.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Bi̱ ma'ʉ yoho yø xädi mi̱ ya̱ui ra̱ Jesús. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, tengu̱tho ra̱ hya̱ xi̱ ma̱nna̱ Jesús, gue'a̱ bi̱ nja'a̱. Bi di̱nna̱ ngu̱ tengu̱tho xi xifi, ja bi hojpʉ ra̱ nzibde ngue ra̱ pascua p'ʉya.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Nu̱'mø mi̱ zønna̱ ora di̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Jesús, gätho'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi, gä 'bʉp'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱: ―Hante ngue da̱ thogui, ja̱njua̱ni̱ ngue sixa̱ mpähä ma̱ mmʉi ngue 'daua ga̱ nsi̱hmɛ̱hʉ na̱ ra̱ ngo ngue ra̱ pascua.
15 e lhes disse:
16 Porque dí xi'a̱hʉ ngue ya hi̱nni̱ mantho ga̱ nsänni̱gohʉ, asta̱ gue'mø di̱ nja'a̱ te ja ngue di̱ nja, ya gdi 'bʉhmʉ p'ʉ ha di̱ ma̱nda Oja̱ p'ʉya.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Bi dɛcra̱ vaso p'ʉya ngue di ja ma̱mma̱di̱ Oja̱. Bi 'yɛ̱mbyø xädi p'ʉya: ―Da̱mi̱ ndarpa̱hʉ na̱ya, sihʉ 'da'its'ʉ.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Porque dí xi'a̱hʉ ngue ya hi̱nni̱ mantho ga̱ sigä rá̱ ngui ra̱ uva, asta̱ gue'mø bi zønna̱ pa di̱ ma̱nda Oja̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 M'mɛfa p'ʉya, bi hya̱jma̱n'na ra̱ thu̱hmɛ̱. Mi̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ p'ʉya, bi xɛnna̱ thu̱hmɛ̱, bi u̱nyø xädi ngue da̱ zi. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ya, guehna̱ ma̱ do'yogä na̱ya. Nu̱'mø gá̱ sihʉ yø pa di̱ map'ʉ na̱ya, gue'a̱ gdí bɛ̱njʉ'a̱ ngue da̱di dä ma̱ do'yo ngue dá̱ du̱ conná̱ ngue'a̱hʉ.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Mi̱ juadi bi̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉya, bi dɛcra̱ vaso, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱na̱ po ra̱ vaso ja ua ya, guehna̱ ra̱ hmɛ̱ya na̱ya ngue nu̱'mø dá̱ tu̱, di̱ nja rá̱ ts'ɛdi ra̱ 'da'yo cohi øt'a̱hʉ Oja̱. Porque di̱ mfämma̱ ji conná̱ ngue'a̱hʉ.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Nu̱ua ja ra̱ mɛ̱xa dí si̱hmɛ̱hʉ ya, 'bʉcua n'na nc'ɛ̱i̱ ngue jʉga̱tho häi, ya xa̱ hyoni̱ ha di japi ngue di dägui.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Nu̱ ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ ja ngue da̱ tho. Nu̱ te xpa̱ ts'ännbi̱ ngue da̱ thogui, da̱ thomhma̱'a̱. Pɛ hague ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohna̱ ra̱ n'yohʉ di dägui.
22 Pois o
23 Bi̱ mʉdi di̱ n'yänni̱ n'na ngu̱ n'na p'ʉya te'o'a̱ ja ngue di dä ra̱ Jesús.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Bi̱ mʉdi bi̱ nju̱n'ma̱hya̱ yø xädi ra̱ Jesús ngue nne di̱ m'mɛt'o n'na ngu̱ n'na.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱p'ʉ ja yø nación, i 'bʉhyø da̱st'abi ngue di̱ ma̱nda p'ʉ ja yø häi. Nu̱'a̱ ra̱ ts'ʉt'abi di̱ ma̱nda yø ja̱'i̱ p'ʉya, i ɛ̱nyø ja̱'i̱ ngue xa̱nho te ørpa̱bi̱ ra̱ ts'ʉt'abi.
25 Então Jesus disse:
26 Pɛ nu̱'a̱hʉ, 'yo guí̱ nne guí̱ ma̱ndathohʉ yø ja̱'i̱. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ nne ngue xta̱ nhɛ̱ts'i̱ rá̱ cargo da̱ mɛfi, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ jatho ngue di̱ mpɛfi da̱ mäxyø mmi̱c'ɛ̱i̱ui na̱. Nu̱'a̱ da̱ ne di̱ m'mɛt'o ngue gätho yø amigo, guehna̱ jatho da̱ gohi ngue ni̱ mɛfithohʉ na̱.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Porque nu̱yá, ¿ndana̱ gue'a̱ nt'ɛ̱mbi̱ ma̱ da̱ya, gue'a̱ hu̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa ma̱ da̱, ua gue gue'a̱ 'ui̱te ma̱ da̱? Ua̱ngui̱ hu̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa'a̱ ma̱ da̱. A nu̱yá, dí 'bʉcä ua ha guí 'bʉhmʉ ya, pɛ hi̱n da̱di̱ ma̱ndathogä. Sinoque da̱di̱ mpɛfi.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 A nu̱yá, gue'a̱hʉ xtá̱ n'yohʉ mɛ̱nte yø pa xtá̱ sägä ra̱ n'ʉ.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ma̱ Papá bá̱ ɛ̱xqui̱ ngue ga̱ ma̱nda gätho yø ja̱'i̱. Nu̱gä xquet'a̱ dí ɛ̱xa̱hʉ ya ngue
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 nu̱p'ʉ da̱di̱ ma̱ndagä, 'dap'ʉ ga̱ mmi̱hmʉ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa ga̱ nsi̱hmɛ̱hʉ. Guí̱ mmi̱hmʉ p'ʉ ja yø nthu̱ts'i̱ ngue gui̱ ma̱ndahʉ'ʉ 'dɛ'ma̱ yo'bʉi yø ja̱'i̱ Israel.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu: ―Ague Bɛdu, nu̱'a̱ ra̱ zithu̱, äpra̱ nt'ɛ̱di̱ Oja̱ ngue da̱ hyoni̱ ha di japi ngue gui hyɛga̱hʉ p'ʉ.
31 Jesus continuou:
32 Pɛ xquet'a̱ dí äpra̱ ma̱te Oja̱ conná̱ ngue'e ngue hi̱ngui̱ 'bɛhni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱. Pɛ nu̱'i̱ 'mø bi̱ n'yo ni̱ mmʉi'a̱ te guí øt'e, da̱mi̱ ha̱tra̱ ts'ɛdi ni̱ cu̱.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱gä xquet'a̱ dí 'bʉi ma̱da̱gue'a̱ 'da gdá̱ mɛ fädi, ogue asta̱ 'dap'ʉ ga̱ tu̱ui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu: ―Ague Bɛdu, nu̱gä dí xi'i, nu̱'mø tobe hi̱ndi̱ mahra̱ øni̱, ya xqui cønga̱ nhyu̱ndi̱, guí̱ mma̱ ngue hi̱nguí̱ pa̱qui̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 Então Jesus afirmou:
35 Bi 'yänyø xädi ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Xi'mø ma̱ xi'a̱hʉ ngue hi̱nte gui hya̱xhʉ p'ʉ gá̱ mähä, xi̱ngra̱ bʉxa, ni̱ xi̱ngra̱ njʉmɛ̱nyu̱, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ cʉx mi̱'da ni̱ thi̱xfani̱hʉ, ¿ua ja tema̱ cosa gá̱ 'bɛhmʉ? Bi 'yɛ̱mbyø xädi p'ʉya: ―Hi̱n'na̱, hi̱nte bi̱ m'mɛdi.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―A nu̱yá, nu̱ to ja rá̱ bʉxa, da̱ ga̱ts'i̱. Da̱ ga̱xrá̱ njʉmɛ̱nyu̱. Nu̱ to hi̱n'yʉ rá̱ juai, da̱ mä rá̱ pahni̱ ngue da̱ dän'a̱ n'na ra̱ juai.
36 Então Jesus disse:
37 Porque dí xi'a̱hʉ ngue jatho ngue ga̱ thocä'a̱ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱: “Da̱ tho tengu̱tho n'na ra̱ ts'oc'ɛ̱i̱”, i ɛ̱na̱. Porque nu̱'a̱ te nt'ot'i ngue ga̱ thocä, jatho ngue di̱ njahma̱'a̱.
37 Pois as
38 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, ja ua yoho yø juai. Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Co nu̱'a̱ 'mø ―bi 'yɛ̱mbi̱.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Nu̱p'ʉ bí ja ra̱ nyu̱ni̱ ma̱mbi̱ o'a̱ m'mɛt'o ra̱ Jesús ja ra̱ mbonza ja yø olivos, ja i̱ map'ʉ ra̱ Jesús, bi̱ mähä yø xädi.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Mi̱ zømp'ʉ ha ja ngue da̱ zømp'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Da̱mi̱ mat'Oja̱hʉ ya. Nu̱'mø hi̱ngá̱ mat'Oja̱hʉ, ntha̱mbɛ̱ni̱tho hi̱nda̱ gue'a̱ gui 'yøthʉ.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Bi thohmi̱ts'ʉ ní̱ nguep'ʉ ra̱ Jesús. Nu̱p'ʉ bi zøni̱, tengu̱ ga̱ yap'ʉ da̱ zøn'a̱ n'na ra̱ do 'mø bi t'ɛi. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya ngue da̱ mat'Oja̱.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Bi 'yɛ̱na̱: ―Ague ma̱ Papá'i, nu̱'mø guí̱ nnu̱ ma̱nho, da̱mi̱ ya̱ngui̱ ngue'a̱ ra̱ nda̱te ja ngue ga̱ thocä. Pɛ hi̱nga̱ nu̱'a̱ go ga̱ sännä gue'a̱ di̱ nja'a̱, sinoque nu̱ te guí sänni̱, gue'a̱ di̱ nja'a̱ ―bi 'yɛ̱na̱.
42 dizendo:
43 Bi̱ nu̱ p'ʉya ngue bi zø'a̱ n'na ra̱ anxɛ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, di ha̱tra̱ ts'ɛdi.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Nu̱'a̱ ga̱ ndär'ma̱ n'ʉ rá̱ mmʉi'a̱ te ja ngue da̱ thogui, ma̱n'na ngue rá̱ mmʉi ga̱ mmat'Oja̱. Nu̱'ʉ yø xänthe i ja, i 'yu̱gui̱ so häi, tengu̱tho 'mø pønna̱ ji p'ʉ ja n'na ra̱ ts'ɛt'i.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Mi̱ juadi bi̱ mat'Oja̱ p'ʉya, bi̱ nangui̱, bi̱ map'ʉ bí 'bʉhyø xädi. Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, ya mi̱ a̱ha̱, bi da̱pra̱ t'a̱ha̱ ngue ra̱ du̱mmʉi.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Bi 'yɛ̱mbʉya: ―¿Hanja ngue guí a̱hmi̱? Da̱mi̱ nangui̱, gui̱ mmat'Oja̱hʉ. Nu̱'mø hi̱ngá̱ mat'Oja̱hʉ, ntha̱mbɛni̱tho hi̱nda̱ gue'a̱ gui 'yøthʉ.
46 E disse:
47 Mɛ̱nte ya̱ui yø xädi ra̱ Jesús, bi zøhna̱ ra̱ Judas ni̱ zi xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱. Guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ya 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi ra̱ Jesús. Bi guat'i ngue bi zɛngua p'ʉ 'bähra̱ Jesús, bi zʉrpa̱ rá̱ hmi̱ p'ʉya.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Judas, con n'na ra̱ beso guí dä ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ ya'mø.
48 Mas Jesus disse:
49 Yø amigo ra̱ Jesús mi̱ nu̱ te bi̱ nja, bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ague grá̱ Hmu̱, ¿ua guí̱ nne ga̱ japhʉ ra̱ juai? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Bi gʉxrá̱ juai n'na nc'ɛ̱i̱ rá̱ xädi ra̱ Jesús. Bi zɛnnba̱bi̱ rá̱ 'yɛ̱hɛ̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi hyɛjpa̱ rá̱ gu̱ ngue rá̱ n'yɛi.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ hyɛgui, 'yo ga̱di japhʉ ―bi 'yɛ̱mbi̱. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi därpa̱ rá̱ gu̱ na̱ bi thɛjpa̱ rá̱ gu̱ ngue bi 'yøthe.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Nu̱ya yø hmu̱ yø mmäcja̱, 'nɛ̱hyø policía fähra̱ ni̱ja̱, 'nɛ̱hyø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, gä ní̱ 'yɛ̱hra̱ nzite. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua guí ɛ̱mhmʉ ngue drá̱ bɛ̱gä, ngue guí cʉhʉ yø juai 'nɛ̱ guí cʉhʉ yø za ngue gui bɛnnga̱hʉ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Conque n'na pa ngu̱ n'na pa nmi̱ xännbä ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Ua̱ngui̱ xta̱ nzä ja xqui bɛnnga̱hʉ p'ʉ. Pɛ ya guehna̱ ra̱ ora guí 'yohʉ na̱ya, ngue nu̱'mø ra̱ 'bɛxu̱i̱ i ja rá̱ pähä ra̱ zithu̱.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ya bi bɛntyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. Bi zixpʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱. Pɛ ra̱ Bɛdu, ni̱ 'bɛfa ya'atho p'ʉ ni̱ ma yø ja̱'i̱ ni̱ zi ra̱ Jesús.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Nu̱p'ʉ ma̱de ra̱ da̱thi, bi t'u̱'a̱ n'na ra̱ sibi ngue bi̱ mi̱hyø ja̱'i̱ di̱ nhat'i. Xquet'a̱ 'nɛ̱hra̱ Bɛdu bi̱ mi̱ ngue di̱ nhat'i.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Nu̱na̱ n'na ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱ p'ʉ ja ra̱ ngu̱, mi̱ nu̱ ra̱ Bɛdu ngue hu̱p'ʉ ja ra̱ sibi. Bi za di hɛ̱ti̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, xquet'a̱ rá̱ n'youi ra̱ Jesús.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Pɛ mi̱ da̱hra̱ Bɛdu, bi 'yɛ̱na̱: ―Hi̱n'na̱ cuø, hi̱ndí̱ pa̱cä na̱ ra̱ n'yohʉ guí̱ mma̱nya.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Mi̱ tho ma̱n'na ts'ʉquits'ʉ p'ʉya, hømbi̱ nu̱ ma̱n'na nc'ɛ̱i̱ p'ʉ mi̱ hu̱hra̱ Bɛdu, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'i̱, xquet'a̱ ni̱ n'youi'ʉ tɛnna̱ Jesús. Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Hi̱n'na̱ n'yø, hi̱nga̱ 'nɛ̱cä.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Mi̱ tho hma̱n'na ora m'mɛfa p'ʉya, ma̱n'na̱ nc'ɛ̱i̱ ngu̱t'a̱ bi̱ ma̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma̱jua̱ni̱ ngue nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, rá̱ n'youi ra̱ Jesús, porque di̱ nɛ̱qui̱ ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ Galilea na̱.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague n'yø, hi̱ndí̱ pa̱cä tema̱ hya̱ guí̱ nne gui xicya. Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, tobe hi̱n ma̱ni̱ juadi mma̱nna̱ Bɛdu'a̱ te mma̱, bi̱ mmahra̱ øni̱ p'ʉya.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Bi 'bätra̱ Jesús ngue bi hyannbʉ bi hu̱hra̱ Bɛdu. Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi zo rá̱ mmʉi na̱ ra̱ hya̱ xi xihra̱ Jesús ngue xi 'yɛ̱mbi̱: “Tobe hi̱ndi̱ mahra̱ øni̱, ya xqui cønga̱ nhyu̱ndi̱, guí̱ mma̱ ngue hi̱nguí̱ pa̱qui̱”, xi 'yɛ̱mbi̱.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, asta̱ ra̱ zondu̱mmʉi bi bøn'a̱thi.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Nu̱'ʉ yø n'yohʉ fähra̱ Jesús, i thenni̱ 'nɛ̱ i pɛ'mi̱.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Bi gorpa̱ yø dä conna̱ u̱lu, bi mɛ'mi̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ pa̱hya te'o bi̱ mɛp'a̱'i̱ ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Xa̱ngu̱ mi̱'da yø hya̱ xifi ngue ga̱ ndenni̱.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Mi̱ nɛ̱ca̱häi p'ʉya, bi̱ mpɛti gätho yø n'yohʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, conyø hmu̱ yø mmäcja̱, conyø xännba̱te ngue ra̱ ley. Ra̱ da̱junta bi̱ nja, ja bi ts'ixpʉ ra̱ Jesús ngue da̱ t'ørpa̱ ra̱ nt'änni̱, bi t'ɛ̱mbi̱:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 ―Da̱mi̱ xicje ya ngue'mø gue'e grá̱ Cristo bá̱ ɛ̱x Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi, ogue hi̱n'na̱. ¿Te guí̱ mma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ya? Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'mø ga̱ xi'a̱hʉ ngue guecä, hi̱ngui̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ga̱hʉ.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Nu̱'mø xi̱nga̱ øt'a̱hʉ n'na ra̱ nt'änni̱ p'ʉya, xquet'a̱ hi̱ngui̱ nne gui̱ mma̱mhmʉ'a̱ te ga̱ än'na̱hʉ. 'Nɛ̱ hi̱ngui̱ nne gui thøga̱hʉ p'ʉya.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ya ni̱ ma da̱ zønna̱ ora ya, ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ da̱ni̱ mmi̱p'ʉ ja rá̱ n'yɛi Oja̱ nu̱na̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi.
69 Mas de agora em diante o
70 Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua guí ɛ̱na̱ ngue gue'e rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ 'mø? Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―A̱há̱, go guecä tengu̱tho guí̱ mma̱mhmʉ.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Di̱ n'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―¿Teni̱ 'bɛ'a̱ ma̱n'na ma̱ testigo ga̱ nnehʉ ya'mø? Ya dá̱ øsɛhʉ ra̱ hya̱ pønná̱ ne ya.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.