João 11

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ma̱di̱ hyɛ̱nni̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Lázaro ra̱ mmɛ̱ngu̱ Betania, ja ra̱ hni̱ni̱ mi̱ 'bʉhra̱ Ma̱ya conná̱ ju̱huɛ Marta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Nu̱na̱ ra̱ Ma̱ya, rá̱ nju̱ na̱ ra̱ Lázaro ma̱di̱ hyɛ̱nni̱. Guehna̱ bi du̱xra̱ aceite ma̱zihotho ga̱ yʉni̱ ngue bi gospa̱ yø gua ra̱ Hmu̱ Jesús. 'Nɛ̱ bi du̱jpi̱ conyø xta̱.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Nu̱ya yø nju̱ ra̱ Lázaro, bi̱ mɛnnba̱ ra̱ hya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, xa̱n'ʉ ni̱ amigo ga̱di̱ nsixui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi 'bɛnnba̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Pɛ hi̱nga̱ hyɛ̱mbra̱ n'ʉ na̱ ra̱ Lázaro ngue da̱ hyo. Sinoque ja da̱ ba̱p'ʉ yø ja̱'i̱ ngue ma̱guesɛ Oja̱. 'Nɛ̱ da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ ngue xquet'a̱ ma̱guesɛ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Nu̱na̱ ra̱ Lázaro, conna̱ Marta, conna̱ Ma̱ya, n'na ngu̱ n'na, ɛ̱mmɛ̱i̱ ma̱di̱ ma̱hra̱ Jesús.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ma̱da̱gue'a̱ bi 'yøde ngue ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, pɛ bá̱ m'mʉhma̱ nyopa p'ʉ ha ma̱mbi̱ 'bʉi.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Ma ga̱ mmähä ma̱høn'a̱ Judea ya.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, conque ja xma̱ nguehya nne da̱ hyo'i yø hmu̱ yø judío ngue xta̱bá̱ mmʉndo'i, 'nɛ̱ ma̱hønguí̱ nne gdí̱ ma p'ʉya.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Bi hyɛcra̱ hya̱ bi xihyø xädi ra̱ Jesús, ngue tobe hi̱m ma̱ni̱ zønna̱ ora p'ʉ da̱ du̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue 'dɛ'ma̱ yo ora ja ra̱ nyot'i 'mø ma̱ pa? A nu̱'a̱ 'yo ngue ra̱ pa, hi̱nha di fets'e, porque ga̱ 'yo ra̱ nyot'i di yot'ua ja ra̱ xi̱mhäi.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pɛ nu̱'mø to 'yo xu̱i̱, di fesrá̱ gua, porque hi̱n'yʉ ra̱ nyot'i p'ʉ ni̱ ma.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Nu̱na̱ ma̱ amigohʉ ra̱ Lázaro bí a̱ha̱. Pɛ ga̱ ma ägä ya.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ngue bi a̱ha̱, ya hi̱nte da̱ ja 'mø.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Bi̱ ne xta̱ mma̱nna̱ Jesús ngue ya xi du̱ ra̱ Lázaro, pɛ nu̱p'ʉ i bɛ̱nyø xädi, bi 'yɛ̱mbi̱ ngue mma̱ ngue bi a̱tho.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Pɛ njua̱ntho bi̱ ma̱n'a̱ m'mɛfa te nne xta̱ mma̱nna̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya bi du̱ ra̱ Lázaro ya.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Para ngue nu̱'a̱hʉ ya, ya xa̱nho ngue hi̱n da̱bi 'bʉcä p'ʉ 'mø mi̱ du̱ ra̱ Lázaro, porque nu̱ya ma̱n'natho gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ga̱hʉ ya. Nu̱ya ga̱ ma nu̱hʉ ya.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Nu̱na̱ ra̱ Toma t'ɛ̱mbi̱ ngue ra̱ cuate p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø mmi̱xädihʉ: ―Ma 'da gda̱ mmähä ya, n'namhma̱ ngue 'dap'ʉ da̱ni̱ thojʉ nʉ.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Bi zøn'a̱ Betania ra̱ Jesús, pɛ ya rá̱ gʉpa xi̱ ma nt'ägui ra̱ Lázaro.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Betania, como yo kilómetro ma̱de gui̱ nhyacui Jerusalén.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Xa̱ngu̱ yø judío xi̱ ma ngue ba̱di zɛngua ra̱ Marta conna̱ Ma̱ya, di hojpa̱ yø mmʉi ngue rá̱ i̱da̱ bi du̱.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Nu̱na̱ ra̱ Marta 'mø bi ba̱di̱ ngue ya mmap'ʉ ra̱ Jesús, bi̱ ma bí c'at'ui. Pɛ ra̱ Ma̱ya bi gop'ʉ ja rá̱ ngu̱'a̱.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ra̱ Marta bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø gdi 'bʉcua, hi̱nxta̱ ndu̱ ma̱ i̱da̱gä 'mø.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pɛ nu̱gä dí pa̱di̱ ngue di 'da'i Oja̱ te gä gui 'yäpi.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ ni̱ i̱da̱ di bɛ̱nna̱te'a̱.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Bi 'yɛ̱nna̱ Marta p'ʉya: ―A̱há̱, dí pa̱di̱ ngue nu̱'mø ra̱ pa rá̱ nzɛgui, ma̱høndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱: ―Go ga̱ øt'ä ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima, 'nɛ̱ ga̱ u̱nna̱ 'da'yo te. Nu̱'a̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä, ma̱da̱gue'a̱ xta̱ ndu̱, pɛ høndi̱ bɛ̱nna̱te.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 A nu̱yá, nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ 'bʉhya 'nɛ̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, ya hi̱nja̱m'mø da̱ du̱, ya ja ra̱ 'da'yo te yø ja̱'i̱. ¿Ua guí ɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ dí xi'i ya?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ra̱ Marta p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―A̱há̱, grá̱ Hmu̱, dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ngue gue'e grá̱ Cristo, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱'a̱ mi̱ ja ngue da̱ ɛ̱cua ja ra̱ xi̱mhäi.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Marta bi̱ ma bá̱ zo rá̱ ju̱huɛ Ma̱ya. Bi xifi njana̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ xännba̱te. Bá̱ pɛn'na̱ ra̱ hya̱ ngue bi̱ nzo'i 'na̱.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Nu̱'mø mi̱ 'yøhra̱ Ma̱ya ngue bi ts'ofo, bi̱ nangui̱, bi̱ ma bá̱ nu̱ ra̱ Jesús.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, tobe hi̱n ma̱ni̱ yʉt'a̱mbo ra̱ hni̱ni̱, bí 'bärpʉ ha bi̱ nthɛui ra̱ Marta.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue bi̱ nangra̱ Ma̱ya, bi bøni̱ n'nahma̱ntho, bi̱ ma. Ja̱na̱ngue xquet'a̱ bi̱ ntɛtyø ja̱'i̱ p'ʉya, ɛ̱mbi̱ ngue bi̱ ma dá̱ nzomp'ʉ bí o ra̱ ánima.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Bi̱ ma ra̱ Ma̱ya p'ʉ ma̱mbi̱ 'bähra̱ Jesús. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ ha 'bäi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ngue gdi 'bʉcua, hi̱nxta̱ ndu̱ ma̱ i̱da̱gä 'mø.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Nu̱'mø mi̱ nu̱ ra̱ Jesús ngue zonna̱ Ma̱ya co 'nɛ̱'ʉ yø judío ni̱ n'youi, bi där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi p'ʉya.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Hapʉ nt'ägui ya? ―bi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ da̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, bá̱ ɛ̱hɛ̱ guí̱ nnu̱.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Xquet'a̱ bi̱ nzonna̱ Jesús.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Di̱ n'yɛ̱mbyø judío p'ʉya: ―Ya guí̱ nnu̱hʉ te øtya. Ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue ja̱njua̱ni̱ ngue ma̱di̱ ma̱di̱.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Bi 'yɛ̱n'i 'da yø judío p'ʉya: ―A nu̱ná̱, ngue bi zä bi xojpa̱ yø dä ra̱ xädä, rá̱ nzɛgui xta̱ nzä xta̱ 'yøt'e ngue hi̱nxtá̱ ndu̱ ra̱ Lázaro.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ma̱hømbi̱ där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi ra̱ Jesús. Bi guarbʉ ja ra̱ 'bido o ra̱ ánima p'ʉya ngue da̱ hya̱jpa̱ ra̱ ndødo nnøpa̱ njo'mi̱.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Da̱mi̱ hya̱cjʉ ra̱ do ―bi 'yɛ̱na̱. Bi 'yɛ̱nna̱ Marta nu̱na̱ rá̱ nju̱ ra̱ ánima p'ʉya: ―Ague grá̱ Hmu̱, rá̱ nzɛgui ya yʉnya, porque ya rá̱ gʉpa nt'ägui ya.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ua̱ngui̱ dí xi'i ngue nu̱'mø gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, guí pa̱ p'ʉya ngue ma̱guesɛ Oja̱.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Mi̱ ma ntha̱qui̱ ra̱ do p'ʉya. Bi̱ nøs'ma̱ya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Ma̱ Papá'i, da̱di ja ma̱mma̱di'i ngue guí ø'mø di̱ nzo'i.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nu̱gä dí pa̱di̱ ngue za̱nt'a̱ guí ø'mø di̱ nzo'i, pɛ dá̱ ma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱ n'namhma̱ ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ 'bʉcua, da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue go guá̱ pɛnnga̱gui̱ ua.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ matra̱ ánima, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Lázaro, bá̱ pømp'ʉ guí o ―bi 'yɛ̱mbi̱.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Bá̱ nangra̱ ánima p'ʉya, bá̱ ɛ̱p'ʉ, bá̱ m'mät'i yø u̱lu yø 'yɛ conyø gua. Rá̱ hmi̱ p'ʉya bá̱ n'youi rá̱ njo'mi̱. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Da̱mi̱ xʉhmi̱ ya, thøhmi̱ p'ʉya, da̱ ma.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nu̱ya yø judío mi̱ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Ma̱ya mi̱ nu̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, gue'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱'a̱ p'ʉya.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pɛ mi̱'da yø judío, bi̱ ma bá̱ xihyø fariseo te bi 'yøtra̱ Jesús.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Nu̱ya yø fariseo p'ʉya conyø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío, bi 'yøtra̱ da̱junta. Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ ja ngue ga̱ øthʉ? Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, xa̱ndøngu̱ yø milagro øt'e.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Nu̱'mø ngue ga̱ hɛhmʉ p'ʉ, gä yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te mma̱nna̱. A nu̱'ʉ yø ts'ʉt'abi Roma p'ʉya, da̱ pɛnhyø soldado ngue da̱ dɛ̱mhra̱ ma̱ca̱ ni̱ja̱ ja ua, 'nɛ̱ da̱ 'yøtra̱ sʉi ua ja ma̱ häihʉ.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Bi da̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Caifás, guehna̱ ra̱ hmu̱ yø mmäcja̱'a̱ ra̱ jɛya'a̱. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―¿Ua hi̱nguí̱ pa̱hmʉ ha di̱ nja te ga̱ øthʉ ya?
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ¿Ua hi̱n ga̱di̱ u̱mhmʉ ra̱ güɛnda hanja? Ma̱n'na xa̱nho ngue n'na nc'ɛ̱i̱tho da̱ du̱ conná̱ nguehyø ja̱'i̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue di̱ m'mɛdi gätho yø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ma̱ häihʉ.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Caifás hi̱ngrá̱ hya̱sɛ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, sinoque Oja̱ bi bɛ̱nnbi̱ ngue ngu̱'a̱ bi̱ ma̱. Porque guehna̱ ra̱ jɛya ngue bi̱ nøpa̱ hmu̱ yø mmäcja̱. Bi̱ ma̱ ngue ra̱ Jesús guehna̱ ja ngue da̱ du̱ conná̱ nguehyø judío na̱.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 'Nɛ̱ hi̱nga̱ hønt'ʉ yø judío p'ʉya, sinoque da̱ du̱ conná̱ nguehyø ja̱'i̱ 'bʉi ndap'ʉ bi zä. Porque nne Oja̱ ngue ndap'ʉ bi zä di̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ ngue dyø ba̱si̱ Oja̱.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Gue'a̱ ra̱ hya̱ bi̱ nja'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ yø judío mi̱ nts'ʉt'abi, bi̱ mʉdi bi̱ nhɛca̱ hya̱ ngue da̱ hyo ra̱ Jesús.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ja̱na̱ngue ya hi̱m ma̱mbi̱ zøp'ʉ ha 'bʉhyø judío ra̱ Jesús, sinoque bi̱ ma n'nanni̱ n'na ra̱ xɛqui ja ra̱ häi Judea. Ya mmɛ ra̱ nenda̱po, ja n'na ra̱ hni̱ni̱ ni̱ hu̱ ngue Efraín. Ja bá̱ m'mʉhmʉ p'ʉ p'ʉya co 'nɛ̱hyø xädi.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ya xmá̱ nguerp'ʉtho ra̱ pa ngue ra̱ ngo øtyø judío, nu̱na̱ ɛ̱mbi̱ ra̱ pascua. Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ma Jerusalén ngue dí hocyø ts'oqui p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ hante di̱ nja ra̱ ngo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 I 'yo yø ja̱'i̱ p'ʉya, ngue honna̱ Jesús. Nu̱'mø bi zømp'ʉ ni̱ja̱ di̱ n'yänni̱ n'na ngu̱ n'na, i ɛ̱na̱: ―¿Tep'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ? ¿Ua da̱ ɛ̱cua ja ra̱ ngo ra̱ Jesús, ua gue hi̱n'na̱?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Nu̱'ʉ yø fariseo p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱, ya xi xihyø ja̱'i̱ ya p'ʉya, ngue nu̱'mø to da̱ ba̱di̱ ha bí 'bʉhra̱ Jesús, da̱ ma̱. Porque bi̱ ne di 'bɛntra̱ Jesús ngue da̱ got'i.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.