João 11

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ma̱di̱ hyɛ̱nni̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Lázaro ra̱ mmɛ̱ngu̱ Betania, ja ra̱ hni̱ni̱ mi̱ 'bʉhra̱ Ma̱ya conná̱ ju̱huɛ Marta.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nu̱na̱ ra̱ Ma̱ya, rá̱ nju̱ na̱ ra̱ Lázaro ma̱di̱ hyɛ̱nni̱. Guehna̱ bi du̱xra̱ aceite ma̱zihotho ga̱ yʉni̱ ngue bi gospa̱ yø gua ra̱ Hmu̱ Jesús. 'Nɛ̱ bi du̱jpi̱ conyø xta̱.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Nu̱ya yø nju̱ ra̱ Lázaro, bi̱ mɛnnba̱ ra̱ hya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, xa̱n'ʉ ni̱ amigo ga̱di̱ nsixui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi 'bɛnnba̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Pɛ hi̱nga̱ hyɛ̱mbra̱ n'ʉ na̱ ra̱ Lázaro ngue da̱ hyo. Sinoque ja da̱ ba̱p'ʉ yø ja̱'i̱ ngue ma̱guesɛ Oja̱. 'Nɛ̱ da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ ngue xquet'a̱ ma̱guesɛ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nu̱na̱ ra̱ Lázaro, conna̱ Marta, conna̱ Ma̱ya, n'na ngu̱ n'na, ɛ̱mmɛ̱i̱ ma̱di̱ ma̱hra̱ Jesús.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ma̱da̱gue'a̱ bi 'yøde ngue ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, pɛ bá̱ m'mʉhma̱ nyopa p'ʉ ha ma̱mbi̱ 'bʉi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Ma ga̱ mmähä ma̱høn'a̱ Judea ya.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, conque ja xma̱ nguehya nne da̱ hyo'i yø hmu̱ yø judío ngue xta̱bá̱ mmʉndo'i, 'nɛ̱ ma̱hønguí̱ nne gdí̱ ma p'ʉya.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Bi hyɛcra̱ hya̱ bi xihyø xädi ra̱ Jesús, ngue tobe hi̱m ma̱ni̱ zønna̱ ora p'ʉ da̱ du̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue 'dɛ'ma̱ yo ora ja ra̱ nyot'i 'mø ma̱ pa? A nu̱'a̱ 'yo ngue ra̱ pa, hi̱nha di fets'e, porque ga̱ 'yo ra̱ nyot'i di yot'ua ja ra̱ xi̱mhäi.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pɛ nu̱'mø to 'yo xu̱i̱, di fesrá̱ gua, porque hi̱n'yʉ ra̱ nyot'i p'ʉ ni̱ ma.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Nu̱na̱ ma̱ amigohʉ ra̱ Lázaro bí a̱ha̱. Pɛ ga̱ ma ägä ya.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ngue bi a̱ha̱, ya hi̱nte da̱ ja 'mø.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Bi̱ ne xta̱ mma̱nna̱ Jesús ngue ya xi du̱ ra̱ Lázaro, pɛ nu̱p'ʉ i bɛ̱nyø xädi, bi 'yɛ̱mbi̱ ngue mma̱ ngue bi a̱tho.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Pɛ njua̱ntho bi̱ ma̱n'a̱ m'mɛfa te nne xta̱ mma̱nna̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya bi du̱ ra̱ Lázaro ya.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Para ngue nu̱'a̱hʉ ya, ya xa̱nho ngue hi̱n da̱bi 'bʉcä p'ʉ 'mø mi̱ du̱ ra̱ Lázaro, porque nu̱ya ma̱n'natho gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ga̱hʉ ya. Nu̱ya ga̱ ma nu̱hʉ ya.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Nu̱na̱ ra̱ Toma t'ɛ̱mbi̱ ngue ra̱ cuate p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø mmi̱xädihʉ: ―Ma 'da gda̱ mmähä ya, n'namhma̱ ngue 'dap'ʉ da̱ni̱ thojʉ nʉ.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Bi zøn'a̱ Betania ra̱ Jesús, pɛ ya rá̱ gʉpa xi̱ ma nt'ägui ra̱ Lázaro.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Betania, como yo kilómetro ma̱de gui̱ nhyacui Jerusalén.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Xa̱ngu̱ yø judío xi̱ ma ngue ba̱di zɛngua ra̱ Marta conna̱ Ma̱ya, di hojpa̱ yø mmʉi ngue rá̱ i̱da̱ bi du̱.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nu̱na̱ ra̱ Marta 'mø bi ba̱di̱ ngue ya mmap'ʉ ra̱ Jesús, bi̱ ma bí c'at'ui. Pɛ ra̱ Ma̱ya bi gop'ʉ ja rá̱ ngu̱'a̱.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Ra̱ Marta bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø gdi 'bʉcua, hi̱nxta̱ ndu̱ ma̱ i̱da̱gä 'mø.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pɛ nu̱gä dí pa̱di̱ ngue di 'da'i Oja̱ te gä gui 'yäpi.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ ni̱ i̱da̱ di bɛ̱nna̱te'a̱.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Bi 'yɛ̱nna̱ Marta p'ʉya: ―A̱há̱, dí pa̱di̱ ngue nu̱'mø ra̱ pa rá̱ nzɛgui, ma̱høndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱: ―Go ga̱ øt'ä ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima, 'nɛ̱ ga̱ u̱nna̱ 'da'yo te. Nu̱'a̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä, ma̱da̱gue'a̱ xta̱ ndu̱, pɛ høndi̱ bɛ̱nna̱te.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 A nu̱yá, nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ 'bʉhya 'nɛ̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, ya hi̱nja̱m'mø da̱ du̱, ya ja ra̱ 'da'yo te yø ja̱'i̱. ¿Ua guí ɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ dí xi'i ya?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Ra̱ Marta p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―A̱há̱, grá̱ Hmu̱, dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ngue gue'e grá̱ Cristo, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱'a̱ mi̱ ja ngue da̱ ɛ̱cua ja ra̱ xi̱mhäi.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Marta bi̱ ma bá̱ zo rá̱ ju̱huɛ Ma̱ya. Bi xifi njana̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ xännba̱te. Bá̱ pɛn'na̱ ra̱ hya̱ ngue bi̱ nzo'i 'na̱.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Nu̱'mø mi̱ 'yøhra̱ Ma̱ya ngue bi ts'ofo, bi̱ nangui̱, bi̱ ma bá̱ nu̱ ra̱ Jesús.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, tobe hi̱n ma̱ni̱ yʉt'a̱mbo ra̱ hni̱ni̱, bí 'bärpʉ ha bi̱ nthɛui ra̱ Marta.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue bi̱ nangra̱ Ma̱ya, bi bøni̱ n'nahma̱ntho, bi̱ ma. Ja̱na̱ngue xquet'a̱ bi̱ ntɛtyø ja̱'i̱ p'ʉya, ɛ̱mbi̱ ngue bi̱ ma dá̱ nzomp'ʉ bí o ra̱ ánima.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Bi̱ ma ra̱ Ma̱ya p'ʉ ma̱mbi̱ 'bähra̱ Jesús. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ ha 'bäi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ngue gdi 'bʉcua, hi̱nxta̱ ndu̱ ma̱ i̱da̱gä 'mø.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nu̱'mø mi̱ nu̱ ra̱ Jesús ngue zonna̱ Ma̱ya co 'nɛ̱'ʉ yø judío ni̱ n'youi, bi där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi p'ʉya.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Hapʉ nt'ägui ya? ―bi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ da̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, bá̱ ɛ̱hɛ̱ guí̱ nnu̱.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Xquet'a̱ bi̱ nzonna̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Di̱ n'yɛ̱mbyø judío p'ʉya: ―Ya guí̱ nnu̱hʉ te øtya. Ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue ja̱njua̱ni̱ ngue ma̱di̱ ma̱di̱.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Bi 'yɛ̱n'i 'da yø judío p'ʉya: ―A nu̱ná̱, ngue bi zä bi xojpa̱ yø dä ra̱ xädä, rá̱ nzɛgui xta̱ nzä xta̱ 'yøt'e ngue hi̱nxtá̱ ndu̱ ra̱ Lázaro.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ma̱hømbi̱ där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi ra̱ Jesús. Bi guarbʉ ja ra̱ 'bido o ra̱ ánima p'ʉya ngue da̱ hya̱jpa̱ ra̱ ndødo nnøpa̱ njo'mi̱.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Da̱mi̱ hya̱cjʉ ra̱ do ―bi 'yɛ̱na̱. Bi 'yɛ̱nna̱ Marta nu̱na̱ rá̱ nju̱ ra̱ ánima p'ʉya: ―Ague grá̱ Hmu̱, rá̱ nzɛgui ya yʉnya, porque ya rá̱ gʉpa nt'ägui ya.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ua̱ngui̱ dí xi'i ngue nu̱'mø gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, guí pa̱ p'ʉya ngue ma̱guesɛ Oja̱.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mi̱ ma ntha̱qui̱ ra̱ do p'ʉya. Bi̱ nøs'ma̱ya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Ma̱ Papá'i, da̱di ja ma̱mma̱di'i ngue guí ø'mø di̱ nzo'i.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nu̱gä dí pa̱di̱ ngue za̱nt'a̱ guí ø'mø di̱ nzo'i, pɛ dá̱ ma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱ n'namhma̱ ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ 'bʉcua, da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue go guá̱ pɛnnga̱gui̱ ua.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ matra̱ ánima, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Lázaro, bá̱ pømp'ʉ guí o ―bi 'yɛ̱mbi̱.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Bá̱ nangra̱ ánima p'ʉya, bá̱ ɛ̱p'ʉ, bá̱ m'mät'i yø u̱lu yø 'yɛ conyø gua. Rá̱ hmi̱ p'ʉya bá̱ n'youi rá̱ njo'mi̱. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Da̱mi̱ xʉhmi̱ ya, thøhmi̱ p'ʉya, da̱ ma.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nu̱ya yø judío mi̱ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Ma̱ya mi̱ nu̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, gue'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱'a̱ p'ʉya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Pɛ mi̱'da yø judío, bi̱ ma bá̱ xihyø fariseo te bi 'yøtra̱ Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nu̱ya yø fariseo p'ʉya conyø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío, bi 'yøtra̱ da̱junta. Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ ja ngue ga̱ øthʉ? Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, xa̱ndøngu̱ yø milagro øt'e.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Nu̱'mø ngue ga̱ hɛhmʉ p'ʉ, gä yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te mma̱nna̱. A nu̱'ʉ yø ts'ʉt'abi Roma p'ʉya, da̱ pɛnhyø soldado ngue da̱ dɛ̱mhra̱ ma̱ca̱ ni̱ja̱ ja ua, 'nɛ̱ da̱ 'yøtra̱ sʉi ua ja ma̱ häihʉ.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Bi da̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Caifás, guehna̱ ra̱ hmu̱ yø mmäcja̱'a̱ ra̱ jɛya'a̱. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―¿Ua hi̱nguí̱ pa̱hmʉ ha di̱ nja te ga̱ øthʉ ya?
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ¿Ua hi̱n ga̱di̱ u̱mhmʉ ra̱ güɛnda hanja? Ma̱n'na xa̱nho ngue n'na nc'ɛ̱i̱tho da̱ du̱ conná̱ nguehyø ja̱'i̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue di̱ m'mɛdi gätho yø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ma̱ häihʉ.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Caifás hi̱ngrá̱ hya̱sɛ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, sinoque Oja̱ bi bɛ̱nnbi̱ ngue ngu̱'a̱ bi̱ ma̱. Porque guehna̱ ra̱ jɛya ngue bi̱ nøpa̱ hmu̱ yø mmäcja̱. Bi̱ ma̱ ngue ra̱ Jesús guehna̱ ja ngue da̱ du̱ conná̱ nguehyø judío na̱.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 'Nɛ̱ hi̱nga̱ hønt'ʉ yø judío p'ʉya, sinoque da̱ du̱ conná̱ nguehyø ja̱'i̱ 'bʉi ndap'ʉ bi zä. Porque nne Oja̱ ngue ndap'ʉ bi zä di̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ ngue dyø ba̱si̱ Oja̱.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Gue'a̱ ra̱ hya̱ bi̱ nja'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ yø judío mi̱ nts'ʉt'abi, bi̱ mʉdi bi̱ nhɛca̱ hya̱ ngue da̱ hyo ra̱ Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ja̱na̱ngue ya hi̱m ma̱mbi̱ zøp'ʉ ha 'bʉhyø judío ra̱ Jesús, sinoque bi̱ ma n'nanni̱ n'na ra̱ xɛqui ja ra̱ häi Judea. Ya mmɛ ra̱ nenda̱po, ja n'na ra̱ hni̱ni̱ ni̱ hu̱ ngue Efraín. Ja bá̱ m'mʉhmʉ p'ʉ p'ʉya co 'nɛ̱hyø xädi.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ya xmá̱ nguerp'ʉtho ra̱ pa ngue ra̱ ngo øtyø judío, nu̱na̱ ɛ̱mbi̱ ra̱ pascua. Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ma Jerusalén ngue dí hocyø ts'oqui p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ hante di̱ nja ra̱ ngo.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 I 'yo yø ja̱'i̱ p'ʉya, ngue honna̱ Jesús. Nu̱'mø bi zømp'ʉ ni̱ja̱ di̱ n'yänni̱ n'na ngu̱ n'na, i ɛ̱na̱: ―¿Tep'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ? ¿Ua da̱ ɛ̱cua ja ra̱ ngo ra̱ Jesús, ua gue hi̱n'na̱?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Nu̱'ʉ yø fariseo p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱, ya xi xihyø ja̱'i̱ ya p'ʉya, ngue nu̱'mø to da̱ ba̱di̱ ha bí 'bʉhra̱ Jesús, da̱ ma̱. Porque bi̱ ne di 'bɛntra̱ Jesús ngue da̱ got'i.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.