João 11

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ma̱di̱ hyɛ̱nni̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Lázaro ra̱ mmɛ̱ngu̱ Betania, ja ra̱ hni̱ni̱ mi̱ 'bʉhra̱ Ma̱ya conná̱ ju̱huɛ Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Nu̱na̱ ra̱ Ma̱ya, rá̱ nju̱ na̱ ra̱ Lázaro ma̱di̱ hyɛ̱nni̱. Guehna̱ bi du̱xra̱ aceite ma̱zihotho ga̱ yʉni̱ ngue bi gospa̱ yø gua ra̱ Hmu̱ Jesús. 'Nɛ̱ bi du̱jpi̱ conyø xta̱.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Nu̱ya yø nju̱ ra̱ Lázaro, bi̱ mɛnnba̱ ra̱ hya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, xa̱n'ʉ ni̱ amigo ga̱di̱ nsixui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi 'bɛnnba̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Pɛ hi̱nga̱ hyɛ̱mbra̱ n'ʉ na̱ ra̱ Lázaro ngue da̱ hyo. Sinoque ja da̱ ba̱p'ʉ yø ja̱'i̱ ngue ma̱guesɛ Oja̱. 'Nɛ̱ da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ ngue xquet'a̱ ma̱guesɛ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Nu̱na̱ ra̱ Lázaro, conna̱ Marta, conna̱ Ma̱ya, n'na ngu̱ n'na, ɛ̱mmɛ̱i̱ ma̱di̱ ma̱hra̱ Jesús.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ma̱da̱gue'a̱ bi 'yøde ngue ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, pɛ bá̱ m'mʉhma̱ nyopa p'ʉ ha ma̱mbi̱ 'bʉi.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Ma ga̱ mmähä ma̱høn'a̱ Judea ya.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, conque ja xma̱ nguehya nne da̱ hyo'i yø hmu̱ yø judío ngue xta̱bá̱ mmʉndo'i, 'nɛ̱ ma̱hønguí̱ nne gdí̱ ma p'ʉya.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Bi hyɛcra̱ hya̱ bi xihyø xädi ra̱ Jesús, ngue tobe hi̱m ma̱ni̱ zønna̱ ora p'ʉ da̱ du̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue 'dɛ'ma̱ yo ora ja ra̱ nyot'i 'mø ma̱ pa? A nu̱'a̱ 'yo ngue ra̱ pa, hi̱nha di fets'e, porque ga̱ 'yo ra̱ nyot'i di yot'ua ja ra̱ xi̱mhäi.
9 Jesus respondeu:
10 Pɛ nu̱'mø to 'yo xu̱i̱, di fesrá̱ gua, porque hi̱n'yʉ ra̱ nyot'i p'ʉ ni̱ ma.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Nu̱na̱ ma̱ amigohʉ ra̱ Lázaro bí a̱ha̱. Pɛ ga̱ ma ägä ya.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ngue bi a̱ha̱, ya hi̱nte da̱ ja 'mø.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Bi̱ ne xta̱ mma̱nna̱ Jesús ngue ya xi du̱ ra̱ Lázaro, pɛ nu̱p'ʉ i bɛ̱nyø xädi, bi 'yɛ̱mbi̱ ngue mma̱ ngue bi a̱tho.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Pɛ njua̱ntho bi̱ ma̱n'a̱ m'mɛfa te nne xta̱ mma̱nna̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya bi du̱ ra̱ Lázaro ya.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Para ngue nu̱'a̱hʉ ya, ya xa̱nho ngue hi̱n da̱bi 'bʉcä p'ʉ 'mø mi̱ du̱ ra̱ Lázaro, porque nu̱ya ma̱n'natho gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ga̱hʉ ya. Nu̱ya ga̱ ma nu̱hʉ ya.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Nu̱na̱ ra̱ Toma t'ɛ̱mbi̱ ngue ra̱ cuate p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø mmi̱xädihʉ: ―Ma 'da gda̱ mmähä ya, n'namhma̱ ngue 'dap'ʉ da̱ni̱ thojʉ nʉ.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Bi zøn'a̱ Betania ra̱ Jesús, pɛ ya rá̱ gʉpa xi̱ ma nt'ägui ra̱ Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Betania, como yo kilómetro ma̱de gui̱ nhyacui Jerusalén.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Xa̱ngu̱ yø judío xi̱ ma ngue ba̱di zɛngua ra̱ Marta conna̱ Ma̱ya, di hojpa̱ yø mmʉi ngue rá̱ i̱da̱ bi du̱.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nu̱na̱ ra̱ Marta 'mø bi ba̱di̱ ngue ya mmap'ʉ ra̱ Jesús, bi̱ ma bí c'at'ui. Pɛ ra̱ Ma̱ya bi gop'ʉ ja rá̱ ngu̱'a̱.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ra̱ Marta bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø gdi 'bʉcua, hi̱nxta̱ ndu̱ ma̱ i̱da̱gä 'mø.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pɛ nu̱gä dí pa̱di̱ ngue di 'da'i Oja̱ te gä gui 'yäpi.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ ni̱ i̱da̱ di bɛ̱nna̱te'a̱.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Bi 'yɛ̱nna̱ Marta p'ʉya: ―A̱há̱, dí pa̱di̱ ngue nu̱'mø ra̱ pa rá̱ nzɛgui, ma̱høndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱: ―Go ga̱ øt'ä ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima, 'nɛ̱ ga̱ u̱nna̱ 'da'yo te. Nu̱'a̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä, ma̱da̱gue'a̱ xta̱ ndu̱, pɛ høndi̱ bɛ̱nna̱te.
25 Então Jesus afirmou:
26 A nu̱yá, nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ 'bʉhya 'nɛ̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, ya hi̱nja̱m'mø da̱ du̱, ya ja ra̱ 'da'yo te yø ja̱'i̱. ¿Ua guí ɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ dí xi'i ya?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ra̱ Marta p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―A̱há̱, grá̱ Hmu̱, dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ngue gue'e grá̱ Cristo, rá̱ Ts'ʉnt'ʉ'i Oja̱ nu̱'a̱ mi̱ ja ngue da̱ ɛ̱cua ja ra̱ xi̱mhäi.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Marta bi̱ ma bá̱ zo rá̱ ju̱huɛ Ma̱ya. Bi xifi njana̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ xännba̱te. Bá̱ pɛn'na̱ ra̱ hya̱ ngue bi̱ nzo'i 'na̱.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nu̱'mø mi̱ 'yøhra̱ Ma̱ya ngue bi ts'ofo, bi̱ nangui̱, bi̱ ma bá̱ nu̱ ra̱ Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, tobe hi̱n ma̱ni̱ yʉt'a̱mbo ra̱ hni̱ni̱, bí 'bärpʉ ha bi̱ nthɛui ra̱ Marta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue bi̱ nangra̱ Ma̱ya, bi bøni̱ n'nahma̱ntho, bi̱ ma. Ja̱na̱ngue xquet'a̱ bi̱ ntɛtyø ja̱'i̱ p'ʉya, ɛ̱mbi̱ ngue bi̱ ma dá̱ nzomp'ʉ bí o ra̱ ánima.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Bi̱ ma ra̱ Ma̱ya p'ʉ ma̱mbi̱ 'bähra̱ Jesús. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ ha 'bäi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ngue gdi 'bʉcua, hi̱nxta̱ ndu̱ ma̱ i̱da̱gä 'mø.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nu̱'mø mi̱ nu̱ ra̱ Jesús ngue zonna̱ Ma̱ya co 'nɛ̱'ʉ yø judío ni̱ n'youi, bi där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi p'ʉya.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Hapʉ nt'ägui ya? ―bi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ da̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Ague grá̱ Hmu̱, bá̱ ɛ̱hɛ̱ guí̱ nnu̱.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Xquet'a̱ bi̱ nzonna̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Di̱ n'yɛ̱mbyø judío p'ʉya: ―Ya guí̱ nnu̱hʉ te øtya. Ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉya ngue ja̱njua̱ni̱ ngue ma̱di̱ ma̱di̱.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Bi 'yɛ̱n'i 'da yø judío p'ʉya: ―A nu̱ná̱, ngue bi zä bi xojpa̱ yø dä ra̱ xädä, rá̱ nzɛgui xta̱ nzä xta̱ 'yøt'e ngue hi̱nxtá̱ ndu̱ ra̱ Lázaro.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ma̱hømbi̱ där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi ra̱ Jesús. Bi guarbʉ ja ra̱ 'bido o ra̱ ánima p'ʉya ngue da̱ hya̱jpa̱ ra̱ ndødo nnøpa̱ njo'mi̱.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Da̱mi̱ hya̱cjʉ ra̱ do ―bi 'yɛ̱na̱. Bi 'yɛ̱nna̱ Marta nu̱na̱ rá̱ nju̱ ra̱ ánima p'ʉya: ―Ague grá̱ Hmu̱, rá̱ nzɛgui ya yʉnya, porque ya rá̱ gʉpa nt'ägui ya.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ua̱ngui̱ dí xi'i ngue nu̱'mø gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, guí pa̱ p'ʉya ngue ma̱guesɛ Oja̱.
40 Jesus respondeu:
41 Mi̱ ma ntha̱qui̱ ra̱ do p'ʉya. Bi̱ nøs'ma̱ya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Ma̱ Papá'i, da̱di ja ma̱mma̱di'i ngue guí ø'mø di̱ nzo'i.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nu̱gä dí pa̱di̱ ngue za̱nt'a̱ guí ø'mø di̱ nzo'i, pɛ dá̱ ma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱ n'namhma̱ ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ 'bʉcua, da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue go guá̱ pɛnnga̱gui̱ ua.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ matra̱ ánima, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Lázaro, bá̱ pømp'ʉ guí o ―bi 'yɛ̱mbi̱.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Bá̱ nangra̱ ánima p'ʉya, bá̱ ɛ̱p'ʉ, bá̱ m'mät'i yø u̱lu yø 'yɛ conyø gua. Rá̱ hmi̱ p'ʉya bá̱ n'youi rá̱ njo'mi̱. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Da̱mi̱ xʉhmi̱ ya, thøhmi̱ p'ʉya, da̱ ma.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Nu̱ya yø judío mi̱ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Ma̱ya mi̱ nu̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, gue'a̱ i 'yɛ̱c'ɛ̱i̱'a̱ p'ʉya.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pɛ mi̱'da yø judío, bi̱ ma bá̱ xihyø fariseo te bi 'yøtra̱ Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Nu̱ya yø fariseo p'ʉya conyø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío, bi 'yøtra̱ da̱junta. Di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Te 'bɛ'a̱ ja ngue ga̱ øthʉ? Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, xa̱ndøngu̱ yø milagro øt'e.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nu̱'mø ngue ga̱ hɛhmʉ p'ʉ, gä yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te mma̱nna̱. A nu̱'ʉ yø ts'ʉt'abi Roma p'ʉya, da̱ pɛnhyø soldado ngue da̱ dɛ̱mhra̱ ma̱ca̱ ni̱ja̱ ja ua, 'nɛ̱ da̱ 'yøtra̱ sʉi ua ja ma̱ häihʉ.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Bi da̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Caifás, guehna̱ ra̱ hmu̱ yø mmäcja̱'a̱ ra̱ jɛya'a̱. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―¿Ua hi̱nguí̱ pa̱hmʉ ha di̱ nja te ga̱ øthʉ ya?
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ¿Ua hi̱n ga̱di̱ u̱mhmʉ ra̱ güɛnda hanja? Ma̱n'na xa̱nho ngue n'na nc'ɛ̱i̱tho da̱ du̱ conná̱ nguehyø ja̱'i̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue di̱ m'mɛdi gätho yø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ma̱ häihʉ.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Caifás hi̱ngrá̱ hya̱sɛ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, sinoque Oja̱ bi bɛ̱nnbi̱ ngue ngu̱'a̱ bi̱ ma̱. Porque guehna̱ ra̱ jɛya ngue bi̱ nøpa̱ hmu̱ yø mmäcja̱. Bi̱ ma̱ ngue ra̱ Jesús guehna̱ ja ngue da̱ du̱ conná̱ nguehyø judío na̱.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 'Nɛ̱ hi̱nga̱ hønt'ʉ yø judío p'ʉya, sinoque da̱ du̱ conná̱ nguehyø ja̱'i̱ 'bʉi ndap'ʉ bi zä. Porque nne Oja̱ ngue ndap'ʉ bi zä di̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ ngue dyø ba̱si̱ Oja̱.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Gue'a̱ ra̱ hya̱ bi̱ nja'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ yø judío mi̱ nts'ʉt'abi, bi̱ mʉdi bi̱ nhɛca̱ hya̱ ngue da̱ hyo ra̱ Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ja̱na̱ngue ya hi̱m ma̱mbi̱ zøp'ʉ ha 'bʉhyø judío ra̱ Jesús, sinoque bi̱ ma n'nanni̱ n'na ra̱ xɛqui ja ra̱ häi Judea. Ya mmɛ ra̱ nenda̱po, ja n'na ra̱ hni̱ni̱ ni̱ hu̱ ngue Efraín. Ja bá̱ m'mʉhmʉ p'ʉ p'ʉya co 'nɛ̱hyø xädi.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ya xmá̱ nguerp'ʉtho ra̱ pa ngue ra̱ ngo øtyø judío, nu̱na̱ ɛ̱mbi̱ ra̱ pascua. Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ma Jerusalén ngue dí hocyø ts'oqui p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ hante di̱ nja ra̱ ngo.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 I 'yo yø ja̱'i̱ p'ʉya, ngue honna̱ Jesús. Nu̱'mø bi zømp'ʉ ni̱ja̱ di̱ n'yänni̱ n'na ngu̱ n'na, i ɛ̱na̱: ―¿Tep'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ? ¿Ua da̱ ɛ̱cua ja ra̱ ngo ra̱ Jesús, ua gue hi̱n'na̱?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Nu̱'ʉ yø fariseo p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱, ya xi xihyø ja̱'i̱ ya p'ʉya, ngue nu̱'mø to da̱ ba̱di̱ ha bí 'bʉhra̱ Jesús, da̱ ma̱. Porque bi̱ ne di 'bɛntra̱ Jesús ngue da̱ got'i.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.