Romanos 7
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NVI
1 Ma zi cu ahʉ, ga xi ahʉ n'da ran t'uti ya. Guim bɛ̨mhbʉ hague in ja ʉ yʉn t'ɛ̨di, di manda n'da 'bʉ i 'bʉi, pɛ nu'bʉ bi du, ya ma hin'na.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Tengu'bʉ n'da ran 'yohʉ i 'bʉh rá xisu. Nɛ nu rá xisu i jatho din ząmmi a rá ndø gätho yʉ pa i 'bʉi. Pɛ nu'bʉ bi du rá ndø, him man zä di manda a rá xisu.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Pɛ nu'bʉ hinga na tu rá ndø, nɛ nu'bʉ dim 'bʉhmi man'da ran 'yohʉ ra xisu, da t'ɛ̨mbi ra 'yomt'ɛ̨ni 'bʉ. Pɛ nu'bʉ bi du rá ndø, bi mba ma thøgue bʉ mi 'bʉhmi rá ndø. Nuya da zä dim 'bʉhmi a man'da ran 'yohʉ, nɛ hin da t'ɛ̨mbi ra 'yomt'ɛ̨ni bʉya.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 N'da ran t'uti nanguejʉ, ngue bi mba ma thøguegahʉ nangue ma hmuhʉ mí 'bʉhmbʉ, ngue yʉ́n t'ɛ̨di Oją, nguetho tengu'bʉ dá tuhʉ 'bʉ mi du ra Cristo. Nɛ gue'a ma hmuhʉ dán thąthʉ 'bʉ mí xox Oją a ya. Nɛ 'darbʉ dí 'bʉhmbʉ a ya, pɛ gue'a ní zä ga øthʉ xʉn ho rá 'bɛfi Oją ya.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Pɛ nu'bʉ mi 'bʉthohʉ a man 'yomfɛ̨nisɛhʉ ɛ̨mmɛ xøt yʉ ts'oqui midí hohʉ. Janangue'a nu'bʉ mi xijʉ ʉ yʉ́n t'ɛ̨di Oją ngue hin ga øthʉ ʉ dí numanhosɛhʉ, man'da dá øthʉ ʉ bʉya. Nɛ nu'ʉ bin ja ma 'bɛfihʉ, ran dąte nɛ ran ʉnbi a bʉya.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Pɛ nuya ma thøguegahʉ nangue ʉ yʉ́n t'ɛ̨di Oją nguetho bi du man 'yomfɛ̨nisɛhʉ mi pa ma hɛcpi. Janangue'a dí ørpahʉ rá 'bɛfi Oją ya, nangue ma'da'yo ra ts'ɛdi, nɛ gue'a rá Hogandąhi Oją a. Nɛ hin dí tɛnthohohʉ ʉ maya'bʉ nt'o't'i nangue yʉ́n t'ɛ̨di Oją.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 'Bɛ'a gam bɛ̨mhbʉ bʉya, ha ga ɛ̨mfʉ hingui ho ʉ yʉ́n t'ɛ̨di Oją. Hin'na maha, xʉn ho yʉ́n t'ɛ̨di Oją, nguetho gue'a dá pącä ngue i ja ma ts'oquigä. Nugä hin jąm'bʉ xcá pącä gue dí øt' ra ts'oqui ngue ran ts'ɛya. Pɛ nu'bʉ má bɛ̨ngä a ran t'ɛ̨di ngue i ɛ̨na: “O gadí sɛyaba ni miją'iui,” ja dá pącä i ja ma ts'oqui.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Pɛ nu'bʉ má bɛ̨ngä 'bɛ'a man na rán t'ɛ̨di Oją, man'da dá øt'ä ran ts'ɛya mí o ma mbʉigä bʉya. Pɛ nu'bʉ hin xcá cʉ't' ma mbʉi a ran t'ɛ̨di, hin xtí nɛqui xʉn ho yʉ ts'oqui o ma mbʉigä 'bʉ.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Janangue'a nu'bʉ him ma ná bɛ̨ngä nangue rán t'ɛ̨di Oją, him mi pącä ngue drá ts'om'bäigä. Xø mi 'bʉtho, dá bɛ̨nsɛ ngue xʉn hogä. Pɛ nu'bʉ má bɛ̨ngä nangue'a ran ho xcá øt'ä, dá fɛstä a. Nɛ ja dá pącä bʉya ngue ran dąte maząi a man zäbi.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Janangue'a nu yʉ́ hogant'ɛ̨di Oją, ngue xtí 'dac ra te 'bʉ xcá ją'ts'ä ʉ, pɛ nangue hin dá ją'ts'ä ʉ, mí ja xtí 'dac ran dąte.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Nɛ mí ɛ̨ngä xcám 'bʉmanho nangue yʉ́n t'ɛ̨di Oją. Pɛ bi mu't'ʉ yʉn t'ɛ̨di a ma ts'oqui, janangue'a mí ja xtí ʉngä ʉ yʉ́n t'ɛ̨di Oją bʉya.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Pɛ xʉn hohma ʉ yʉ́n t'ɛ̨di Oją, nɛ n'da ngu n'da ran t'ɛ̨di gätho xʉn hotho ʉ, nɛ i ma nangue rá pähä Oją ʉ, nɛ hin hapʉ di 'bɛdi.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Pɛ ha gue'a rá hogant'ɛ̨di Oją í zixcä bʉ ja ran dąte 'bʉ. Hin'na. Pɛ nu'ʉ yʉn t'ɛ̨di nán c'ą ma ts'oqui i o ma mbʉigä, ngue n'dan'yo thoho dí øt'ä. Nɛ mí ja xtí 'dac ran ʉnbi nangue a. Da zä ga pąhmbʉ bʉya ngue majuąni xʉn ts'o ʉ ma ts'oquihʉ, nguetho di jap'a rá hogant'ɛ̨di Oją da 'yørcahʉ ran ʉnbi.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Dí pąhmbʉ bi man yʉ́n t'ɛ̨di Oją a rá Hogandąhi. Pɛ n'dan'yo thoho dím bɛ̨mhbʉ. Nugä dán däsɛ bʉ ja ra ts'oqui, nɛ dá øt' ma hmu a.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Pɛ xíngui ts'ʉ dí pącä 'bɛ'a dí øt'ä, nguetho hin dí øt'ä a majuąni dín nde. Pɛ nu'a xíngui ts'ʉ dí numanho, go dí øt'ä a.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Nɛ dín juąn zɛhɛgä 'bʉ hin dí øt'ä yʉ́n t'ɛ̨di Oją, pɛ nu'a nán juąn zɛhɛgä gue'a ná pącä xʉn ho yʉ́n t'ɛ̨di Oją a bʉya.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Pɛ hinga guecä dí øt'ä 'bʉ dí øt'a xʉn ts'o, pɛgue ma nyon 'yomfɛ̨nigä i 'bʉpʉ mbo ma mbʉigä gue'a di 'bɛcpi ga øt'ä a.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Nɛ dí pącä ngue nu ma nyon 'yomfɛ̨nigä, hin te manho i ja. Dín ndehma thocpa thoho ga øt'ran ho, pɛ ja'bʉ hingui sä.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Dín nde ga øt'ä ran ho, pɛ hin dí øt'ä a, nɛ hin dín nde ga øt' ran ts'o, pɛ go dí øt'ä a.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Nubʉya, dí pądi ngue hinga guecä dá øt'ä a him ma pähä 'bʉ dí øt'e, pɛgue gue'ʉ yʉ ts'oqui o ma mbʉigä.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Nɛ njabʉ dí øt'ä, ngue nu'bʉ dín nde ga øt'ä ran ho, pɛ man'da hingui hɛ̨i ga øt'ä yʉ ts'oqui.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Nɛ nu'a ɛ ma mbʉigä, gue ɛ̨mmɛ dadí hohma a rán t'ɛ̨di Oją.
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 Pɛ dín nugä man'da ran t'ɛ̨di gue rán t'ɛ̨di ra ts'oqui i o ma ją'igä, ngue din sʉhmi a rá hogant'ɛ̨di Oją ngue dí numanhogä. Nguetho nɛ'a xø in nde da xiqui ga ørpa rá pähä.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 Pɛ í huɛ̨hi mahagä nangue ma nyon 'yomfɛ̨nisɛgä, i ørca ran sʉi, in nde da zixcä bʉ ja ran dąte, ngue gätho yʉ dumbʉi gätho yʉ pa maząi. To'o maha da zä da yąngui.
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Pɛ jamadi Oją, da yąngui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo. Nɛ nuya dí ørpa rán t'ɛ̨di Oją nangue ma 'da'yon 'yomfɛ̨nigä, madague'bʉ numanho ra ts'oqui a ma nyon 'yomfɛ̨nigä.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.