Romanos 4

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Xi a mam bombøtahʉ ra Abraham ngue dyʉ israelhʉ, 'bɛ'a í hocpa yʉ́ ts'oqui Oją a thą, nɛ 'bɛ'a í 'yɛ̨mbi xʉn ho a.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Pɛ hinga gue'ʉ 'bɛ'a gätho bi 'yøt'e í t'ɛ̨mbi xʉn ho a, nguetho nu'bʉ da gue ʉ, ya mí ja 'bɛ'a xtín 'yɛ̨zɛhɛ 'bʉ. Pɛ hin te ín 'yɛ̨x'a ra Abraham bʉ án nu Oją a.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pɛ tengu man rá t'ohni Oją, nu ra Abraham bi 'yɛ̨c'yɛi tho a ram hma 'bʉ mí xifi 'bɛ'a da 'yørpa Oją. Nɛ gue'a í 'yɛ̨mbi xʉn ho a bʉya.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nu'bʉ xtá xijʉ Oją ngue gue'a rá 'bɛfi ga øthʉ dí 'yɛ̨njʉ xʉn hojʉ a, pɛ hing ra mate thoho a dí 'yɛ̨njʉ xʉn hojʉ 'bʉ, pɛ tengu'bʉ man zäbithohʉ a 'bʉ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pɛ nu Oją hingui xijʉ n'da ra 'bɛfi dí 'yɛ̨njʉ xʉn hojʉ, nguetho hinguin zaqui ma mbʉihʉ nangue ma ts'oquihʉ. Janangue'a i xijʉ ga hąnthohʉ a rá mate di hoga ma ts'oquihʉ, nɛ gue'a dí 'yɛ̨njʉ xʉn hojʉ a bʉya.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nɛ'a ra David ngubʉ bi 'yorpʉ ja rá t'ohni Oją maya'bʉ ngue:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Nguetho bi mba ma punbi yʉ́ ts'oqui, nɛ him man din c'ą, bi 'yɛ̨na.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Nɛ ɛ̨na:
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Pɛ ha guím bɛ̨mhbʉ ngue hønt'ʉ am hmɛpya yʉ́ ją'i da nu na ran johya i hmangua. Ha hin guím bɛ̨mhbʉ ngue nɛ ʉ hin gam hmɛpya, da zin Oją, ngue'bʉ 'da'angu im bɛ̨mhbʉ a ra Abraham 'bʉ mi hyąntho a ra mate bi man Oją, nɛ gue'a í t'ɛ̨mbi xʉn ho a bʉya.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Pɛ ga än'nahʉ, ha m'bɛjua bi t'ɛ̨mbi xʉn ho a ra Abraham, 'bʉ mi hmɛpya rá ją'i. Uague m'bɛt'o thoho bi t'ɛ̨mbi xʉn ho. Pɛ hinga m'bɛjua maha, pɛ 'bexque bi t'ɛ̨mbi xʉn ho 'bʉ hin ní hyɛc rá ją'i.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Nɛ m'bɛjua bi sifi da hyɛc rá ją'i, ngue ra hmɛpya ya xí 'yɛ̨mp Oją xʉn ho a. Pɛ bi 'yɛ̨mbi xʉn ho 'bʉ mi hyąntho a ram hma 'bʉ hin ní hyɛc rá ją'i. Janangue'a i ɛ̨mbi rá ta ra Abraham ʉ to'o gätho i ɛ̨c'yɛi tho a bi man Oją. Nɛ'ʉ hing yʉ israel, ngue him bi mba nthɛqui yʉ́ ją'i, nɛ'ʉ da t'ɛ̨mbi xʉn ho ʉ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nɛjʉ dyʉ israelhʉ gue dá hɛc ma ją'ihʉ, da'igu bʉ na 'yɛ̨njʉ xʉn hojʉ Oją a ra Abraham, 'bʉ 'da'angu dím bɛ̨mhbʉ ra Abraham 'bʉ hin ní hyɛc rá ją'i.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Nɛ nu Oją bi mam majuąni a da 'yørpa ra Abraham, ngue bi 'yɛ̨mbi: “Ga 'da'a ran jąpi nɛ'ʉ nim bom'bɛto gätho ná ndoho ra ximhäi, nɛ ga 'da ahʉ ra 'da'yo häi,” bi 'yɛ̨mp Oją a ra Abraham. Pɛ hin nangue n'da ra 'bɛfi nín t'un na ran jąpi na, pɛ nangue bi t'ɛ̨mbi xʉn ho 'bʉ mí hyąntho na ram hma bi sifi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pɛ nu'bʉ dím bɛ̨mhbʉ gue gue'ʉ yʉ́n t'ɛ̨di dí jąp Oją n'da, pɛ dím bɛ̨mhbʉ nte ní mba tho a man'da ran hogui 'bʉ, ngue ga hąnthohʉ a rám hma, nɛ hin da zä di jącpahʉ Oją 'bʉ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Nguetho nu'bʉ dí ɛ̨na gue gue'ʉ yʉ́n t'ɛ̨di Oją ga homhbʉ, o gue'ʉ dí pąsɛhʉ xcá øthʉ, pɛ dí fɛstahʉ ʉ, nɛ hønt'a ran ʉnbi ga nuhʉ 'bʉ. Pɛ nu'bʉ hin xtín ja yʉn t'ɛ̨di, o gue'bʉ hin xcá pąsɛhʉ mbo ma mbʉihʉ, hin xtí nɛqui yʉ ts'oqui 'bʉ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Pɛ hingui ma nangue yʉ́n t'ɛ̨di dí jącpahʉ o gue'ʉ dí pąsɛhʉ, nguetho hin xcá nuhʉ ran ho 'bʉ. Pɛ i ma ga hąnthohʉ rám hma nangue rá mate, nɛ nubʉya da zä majuąni gätho gahʉ ga nuhʉ ran ho bi sih ra Abraham da nu yʉ́m bom'bɛto. Nɛ madague'bʉ njuąntho dyʉm bom'bɛtojʉ ra Abraham o hin'na, pɛ 'da'angu dím bɛ̨mhbʉ ra Abraham. Janangue'a ma tahʉ ra Abraham bʉ nam bɛ̨n Oją.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nɛ gue'a nam bøn'a mí xi Oją ra Abraham 'bʉ mí 'yɛ̨mbi: “Nu'i grá Abraham, ga øt'e'e ngue grá ta xʉn ngu nim bom'bɛto gätho nan ndoho ra ximhäi.” Nɛ nu'a ra Abraham bi hyąn'a ram hma bi sifi, nguetho bi bądi jasɛ rá ts'ɛdi Oją, gue da zä di un ra ts'ɛdi ʉ xʉn dąc'yɛi nɛ ʉ xʉn du. Nɛ tengu'bʉ ya bin ja 'bʉ mí ma Oją, nguetho majuąni da 'yøt'e. Nɛ gue'a bi bɛ̨n'a ra Abraham.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Nɛ nu ra Abraham him mi sä xtín ta nangue ʉ yʉ́m bom'bɛto dim 'bʉi. Pɛ bi hyąn a ram hma 'bʉ mi sifi: “Xʉn ngu nim bom'bɛto dim 'bʉi gätho nan ndoho ra ximhäi.” Nɛ bi dø'mi din ja, janangue'a bin ja bʉya.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nɛ madague'bʉ xí thoh yʉ pa i 'bʉi ngue xtím 'bʉh yʉ́ t'ʉhni, nguetho ya xí ndø, xí mbɛ'ts'a n'da ciɛnto njɛya, nɛ 'da'angu xín dąc'yɛiui a rá xisu ra Sara, him mí sä xtím 'bʉh yʉ́ t'ʉhni, pɛ him bi 'bɛh rá ts'ɛdi rá t'ɛ̨c'yɛi, bi bądi majuąni dim 'bʉh rá t'ʉhni.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Nɛ xingui ts'ʉ bi bɛ̨ni ngue hin da 'yøt' Oją a bi ma, nguetho bi bądi hingui hɛ̨mp'a da 'yøt' Oją. Janangue'a bi hyąn rá ts'ɛdi Oją a bʉya, nɛ gue'a í 'yɛ̨spa Oją a.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Nɛ n'dat'a mim bɛ̨ni ngue jasɛ rá ts'ɛdi Oją di ją'ts'a bi ma.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Nɛ nu'a bi hyąntho a ram hma 'bʉ mí sifi 'bɛ'a da 'yørpa Oją, nɛ gue'a í hocpa Oją a, nɛ bi 'yɛ̨mbi xʉn ho, i ɛ̨m bʉ ja rám hman Oją.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Pɛ hinga hønt'a ra Abraham bi t'ɛ̨mbi xʉn ho 'bʉ mi hyąntho a ram hma bi man Oją.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Pɛ nɛjʉ, bi hogahʉ Oją nɛ bi 'yɛ̨njʉ xʉn hojʉ 'bʉ má hąnthohʉ a ram hma bi xijʉ Oją, ngue bi xox'a ma Hmuhʉ ra Jesús 'bʉ mi du.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Nu'a bi un rá te bi gurca ma ts'oquihʉ, nɛ bi t'ägui. Nɛ bi xox Oją a, janangue'a dí pąhmbʉ majuąni bi dąha bi xogahʉ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.