Marcos 11

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɛ mi ts'ʉtho da zøm bʉ Jerusalén ra Jesús nɛ ʉ mín 'yohʉ. Bin 'yo bʉ hämbʉ ra hnini Betfagé nɛ ra hnini Betania, hɛ̨rpʉ ja ra nyuni Olivos. Nɛ nubʉya bi mbɛhn'dʉ yoho yʉ́ xädi ra Jesús.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ―Ni mbɛ nʉ njon nʉ bí ja ra hnini nɛ nu'bʉ gá sømmi, gui tįmmi bʉ n'da ra buru nthąt'i ngue njo'o to xí hyux'a n'dandį, nɛ gua xoc pʉya nɛ gua siui ua.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nɛ nu'bʉ da t'ɛ̨n'aui: “Hanja ngubʉ guí øt'ui,” 'bʉ da t'ɛ̨n aui, gui 'yɛ̨nui: “Nu'a ra Hmu i honi nɛ xø ba si'be ua mahøn'a,” gui 'yɛ̨nui, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nɛ bi mba bʉya, nɛ bi dįm bʉ a ra buru, nthąt'i bʉ ja ra goxthi nguepʉ i thoh ra 'yu. Nɛ bi xoc'ʉ bʉya.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Nu'ʉ mi 'bʉpʉ bi 'yɛ̨n'ʉ:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Nu'ʉ yʉ xädi bi dąt'ʉ nɛ bi xifi tengu xi xih ra Jesús.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Bá ts'inba a ra buru a ra Jesús bʉya nɛ bi mbøh yʉ́ coto ʉ bá si ra buru, ngue bi gąspi nɛ bi hyuxa ra Jesús bʉya.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Nɛ'ʉ yʉ ją'i bi mbøh yʉ́m 'bɛxøts'e pahni bi xįmba bʉ 'yu, nɛ nu'ʉ mi'da yʉ ją'i bi xɛc yʉ paxi nɛ bi mbøcpa bʉ ja ra 'yu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nu'ʉ mi 'bɛt'o bʉ ní mba a ra Jesús, nɛ ʉ mi 'bɛjua, gätho í mba ʉ bi 'yɛ̨n'ʉ:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Din ts'ʉt'abi a tengu tho ma mbombøtahe ra David. Mixte rá ts'ɛdi Oją, bi 'yɛ̨m bʉ ní mba ʉ.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Bi yʉthʉ bʉ Jerusalén ra Jesús bʉya. Nɛ bi yʉrpʉ ja ra dąniją, nɛ bi nu 'bɛ'a gätho i t'ørpʉ nɛ bi bøm bʉya nguetho ya bin de. Bi mba bʉ ra hnini Betania nɛ ʉ 'dɛ'mayoho yʉ́ xädi bi mbähä.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Nu'bʉ mi hyax bʉya bi bøm bʉ Betania ra Jesús, bi mbeng bʉ Jerusalén. Nɛ bin tumanthuhu bʉ 'yu a.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nɛ mi hant'a n'da ra za ja yʉ́ paxi, bi mba da nu 'bʉ i zʉpʉ yʉ́ ndät'o. Pɛ nu'bʉ mi zøm bʉ, nte bi dįm bʉ, hønt'ʉ yʉ́ xi nguetho hinga gue'ʉ yʉ pa i zʉh yʉ́ ndät'o, nɛ säti tho ja yʉ́ xi.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Nu ra Jesús bʉya bi 'yɛ̨mp'a ra za:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nɛ bi thopʉ Jerusalén ra Jesús nɛ yʉ́ xädi. Nɛ bi yʉrpʉ ja ra dąniją mahøn'a. Nɛ bi hyøn a thi gätho yʉ mbä nɛ yʉ däi mi 'bʉpʉ. Nɛ bi ndønba yʉ́ mɛxa yʉm pämbɛti nɛ yʉ́n thuts'i yʉ mbät'azʉ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Nɛ njon di japi da thopʉ niją 'bʉ i tu yʉ́ 'bɛni.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ ją'i bʉya:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Bi 'yø ʉ yʉ xänbate niją nɛ yʉ ngʉrpa mbäją 'bɛ'a xí man'a ra Jesús, nɛ i honi hague dán zä da hyo, nguetho bin su 'bʉ mi nu gätho yʉ ją'i madi hyonya thoho nangue a 'bɛ'a bi xänba ra Jesús.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Nu'bʉ mín de bi bøm bʉ a ra Jesús bʉ ja ra dąhnihni Jerusalén nɛ yʉ́ xädi. Bi mbähä bʉ ra hnini Betania mahøn'a.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Nu'bʉ mi hyax bʉya bi thoh mahøn'a bʉ 'bä a ra za ngue mi ɛ̨na xtán zip yʉ́n dät'o ra Jesús. Nu'bʉ mi nu'ʉ, ya xí 'yot'i gätho yʉ́ 'yʉ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Nu ra Pedro bʉya bi bɛ̨n a xí man ra Jesús nɛ bi 'yɛ̨mbi:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Nɛ nu'bʉ mi dąh ra Jesús, bi 'yɛ̨mp'ʉ:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Janangue'a nu'bʉ ya gá xihmbʉ n'da ra t'øhø da 'uegue din hyøzɛhɛ bʉ ja ra deją, din ja a gá mamhbʉ 'bʉ hingui yoho guím bɛ̨mhbʉ, nɛ guí pąhmbʉ majuąni gätho sä da 'yøt' Oją a xʉn hɛ̨i.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Janangue'a dí xi ahʉ ngue nu'bʉ ja a guí äfʉ Oją, dami 'yɛ̨c'yɛihʉ ngue di 'da ahʉ a guí äfʉ nɛ din ja a bʉya.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Nɛ nu'bʉ guí yąhʉ Oją him man guim bɛ̨mhbʉ a bi 'yøt'ahʉ ni miją'ihʉ, gam punbahʉ ʉ nɛ'a Oją di pun'nahʉ bʉya.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Nguetho nu'bʉ hin gadim punbahʉ ni miją'ihʉ xinga gue'a ni Tahʉ bí 'bʉpʉ mahɛ̨ts'i di pun'nahʉ, bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ́ xädi ra Jesús.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Bi zøm bʉ Jerusalén ra Jesús nɛ yʉ́ xädi, nɛ xø bi zøm bʉ ja ra dąniją. Nɛ nu yʉ ngʉrpa mbäją bi zøm bʉ mi 'bäh ra Jesús, n'yohʉ yʉ xänbate niją nɛ yʉ dąc'yɛi.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Nu'ʉ bi 'yän'na ra Jesús:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 — ausente —
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Nu'ʉ bin 'yɛ̨mzɛhɛ ʉ bʉya:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Nɛ nu'bʉ ga ɛ̨mhbʉ yʉ ją'i thoho bi un ran t'ɛ̨di ra Xuua, pɛ hingui sä ga xihmbʉ tengu a, bi 'yɛ̨n ʉ, nguetho gätho yʉ ją'i mi ɛ̨spa ra Xuua nɛ bi 'yɛ̨c'yɛi ngue rá pøngahyą Oją a.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nɛ nu'bʉ mi dą ʉ yʉ xänbate niją nɛ ʉ gätho min 'yohʉ,
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.