Atos 27

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu'bʉ ya xí hma ngue ga huhe ra barco, nɛ ga mbäcähe bʉ Roma, ra häi Italia, nu ra Pablo nɛ mi'da yʉ ofädi bi mba ma däpi a ra ngʉrpadofʉi, rá thuhu ra Julio, rá ngʉrpadofʉi ra hmuts'ʉt'abi Augusto bʉ Roma.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Dá huhe ra barco ngue bi nɛxpʉ ra hnini Adramitio, nɛ ɛ̨n'ʉ da thopʉ ja yʉ hnini bʉ ja ndendeją bʉ ra häi Asia. Dá nɛxhe bʉ bʉya, nɛ dá mbähmbe ra Aristarco, ra mɛngu ra hnini Tesalónica bʉ ra häi Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nu man'da pa dá sømhbe bʉ ra hnini Sidón, dán säyahe bʉ. Nu ra Julio min yąmanhoui ra Pablo, nɛ bi un ran t'ɛ̨di da mba bʉ 'bʉh yʉ́ amigo. Nɛ nu yʉ́ amigo bi un ran säya.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Nɛ nu'bʉ má nɛxhe bʉ, dá thohmbe bʉ nthɛ̨'t'i ra t'ʉhäi Chipre i ja bʉ made ra deją. Dá thothe bʉ n'danguadi nguetho ɛ̨mmɛ ts'ɛdi ran dąhi bʉ njombʉ.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 M'bɛjua dá thohmbe bʉ ja ra häi Cilicia nɛ ra häi Panfilia ja bʉ ndendeją. Dá sømhbe bʉ ra hnini Mira bʉ ra häi Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Guepʉ bi dįm bʉ n'da ra barco a ra hmudofʉi ngue bá nɛxpʉ Alejandría, ní mba bʉ ra häi Italia. Nɛ nu'a ra hmudofʉi bi jaje dá huhe ra barco.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Nɛ xʉn ngu yʉ pa zʉ njante thoho dán 'yohe bʉ ja ra deją, nɛ xʉn hɛ̨i dá thohmbe bʉ gätho rá nyąni ra t'ʉhäi Gnido. Nu ran dąhi him bi jaje njuąntho dá uɛ̨nthe, janangue'a yabʉ dá cäthe njombʉ ja ra t'ʉhäi Creta, guepʉ nthɛ̨'t'i ra t'ʉhäi Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nɛ xʉn hɛ̨i dá thohmbe bʉ gätho rá nyąni ra t'ʉhäi Creta, nɛ dá sømhbe bʉ ja yʉ́n säya yʉ barco, t'ɛ̨mbi Buenos Puertos. Nɛ hinga yabʉ ja ra hnini Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ya dá 'bɛhmbe nangue ran dąhi, nɛ nts'utho bʉ dín 'yo ra barco bʉ ja ra dehe, nguetho yʉ pa ya i ja yʉn dąhi.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Nu'a ra Pablo bi xi'ʉ min 'yohʉ:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pɛ nu ra hmudofʉi man'da mi ɛ̨c'yɛi 'bɛ'a bi ma rá mbɛti ra barco nɛ ra hmu ngue madí 'yoni, xinda gue'a 'bɛ'a mi man ra Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Nubʉ Buenos Puertos hingui ho ngue da gopʉ ra barco yʉ pa xʉ sɛ. Janangue'a nu'ʉ mbɛ gätho ʉ mi ɛ̨na xcá sømhbe bʉ ra hnini Fenice, guepʉ xcám 'bʉhmbe yʉ pa xʉ sɛ. Nubʉ Fenice, ra hnini bʉ ra t'ʉhäi Creta, man'da ja yʉ́n säya xʉn ho bʉ yʉ barco, nguetho hin ɛ ts'ɛdi thopʉ ran dąhi.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Nɛ n'da ra pa bi pom bʉ bí 'yɛ̨h ran dąhi, nɛ hinga nts'ɛdi i 'yo. Nɛ ɛ̨n'ʉ xʉn ho 'bʉ da thogui. Janangue'a bi gʉx'a ra t'ɛgui mi o bʉ mbo ra dehe, ngue rán ts'ąmmi ra barco. Dá thohmbe bʉya, zʉ njante thoho á tho'a ndendeją ra barco bʉ ra t'ʉhäi Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Nɛ 'bex bá ɛ̨'a n'da ran dąhi ɛ̨mmɛ nts'ɛdi, bá nɛxpʉ Creta.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Nɛ nu'bʉ mí mbʉdi bi ndøn ra barco ran dąhi, him mí sä da mba ma 'yoni bʉya, dán unthe bʉya, nɛ dá tɛndahe ran dąhi bʉ í mba.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Nɛ dá cäthe bʉ hɛ̨rpʉ ja ra t'ʉhäi Clauda i ja bʉ made ra deją, nguetho bi täc'i ts'ʉ ran dąhi ra häi. Nɛ xʉn hɛ̨i bʉ dá jʉxhe bʉ mbo a n'da zʉ t'ʉbarco ngue mí jʉt'a ra barco.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Nɛ nu'bʉ mi cʉrpʉ mbo ra t'ʉbarco, bi mba m'bänba yʉ xąhi a ra barco ngue hin da xø'ts' yʉ xithɛ. Nɛ nu'ʉ bʉya mí supi da 'yɛn ran dąhi ra barco bʉ ja ra 'bomu, nɛ da dontpʉ guepʉ t'ɛ̨mbi Sirte. Janangue'a bi gącua yʉ́n thäcan dąhi ra barco. Nɛ bi duxtho ran dąhi ra barco bʉ ja ra dehe.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Man'da pa bʉya bi dʉ'mi bi hyørpʉ ja ra dehe yʉ 'bɛni mi høpʉ mbo ra barco, ndepe hin di hyʉ ra barco, nguetho ɛ̨mmɛ nts'ɛdi mi ɛnje ran dąhi.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Nɛ ná hyu pa bʉya dá sosɛgähe, dá hømhbe thi 'bɛ'a gätho mí honi 'bʉ di 'yon ra barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ɛ̨mmɛ mi ja yʉ güi, nɛ nya'a him bin c'ą ra hyadi, xínga gue yʉ sø 'bʉ xʉn xui. Nɛ dá nuhe n'da ran dątendąhi ɛ̨mmɛ nts'utho. Nɛ dí su ga tuhe.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Nɛ nya'a thoho njom bin sihmɛ. Nu ra Pablo bim 'bäi bi 'yɛ̨na:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pɛ nuya, o di tu ni mbʉihʉ, nguetho xínga n'da ahʉ gam 'bɛhmbʉ, pɛ hønt'a ra barco dim 'bɛdi.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nguetho dám 'bä'be n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i má xui, gue nugä rá mbɛtigä Oją nɛ dí thąnde a.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Nɛ nu'a ram 'bɛhni bi xiqui: “O guín su Pablo, nguetho jatho da mba ma dä'i bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma. Nɛ nu'a Oją hin di japi da du ʉ guí 'bʉhmbʉ ua ja ra barco, tengu gá 'yäpi,” ɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Nuya, n'yohʉ ahʉ, dan johyahʉ, nguetho dí ɛ̨c'yɛi gue majuąni da 'yøt' Oją tengu bi xic rám 'bɛhni.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pɛ nu ran dąhi da 'yɛnjʉ bʉ ja n'da ra t'ʉhäi i ja bʉ made ra dehe, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Nɛ nu'bʉ ya xí gua'i 'dɛ'ma goho ma pa dí 'yohe, nubʉya bi 'yɛngähe ran dąhi bʉ ja rá xɛqui ra deją t'ɛ̨mbi Adria, 'bʉ min xui. Nɛ nu'ʉ yʉ mbɛfi gue di 'yon ra barco, mím bɛ̨ni hinga yabʉ ja n'da ra häi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Nɛ bi 'yɛni hangu nan hɛ̨ ra dehe, 'däte ma 'dɛ'ma'dato metro nan hɛ̨. Nɛ bi dąn'i ts'ʉ ra barco, bi 'yɛni mahøn'a, nɛ nuya hønt'i 'däte ma yoto metro nan hɛ̨ ra dehe. Janangue'a bi bądi him ma yatho bʉ ndenthe.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Nu'ʉ mi supi da zøm bʉ ndenthe ra barco, gue din thɛhʉ yʉ do. Janangue'a bi 'yɛnt'i goho yʉ t'ɛgui ngue yʉ́n ts'ąmmi ra barco, bi 'yɛntpʉ ja rá xʉthä ra barco, ndepe hin din 'yo. Nɛ ɛ̨mmɛ mi xønni din nɛqui.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Nu yʉ mbɛfi di 'yon ra barco mim bɛ̨ni xtá 'dagui, bi cą'ma man'da ra t'ʉbarco bʉ ja ra dehe. Pɛ bin häte, nguetho ɛ̨na gue'ʉ yʉ t'ɛgui xtá 'yɛnt' mi'da bʉ ja rá yą ra barco, gue yʉ́n ts'ąmmi.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pɛ nu ra Pablo bi 'yɛ̨mp'a ra hmudofʉi, nɛ'ʉ yʉ dofʉi:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nu yʉ dofʉi bʉya bi hyɛcua yʉ́n thąt'i ra t'ʉbarco, nɛ bi dux ra dehe, janangue'a njom bi 'dagui.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nɛ nu'bʉ t'ʉnɛqui tho nu'a ra Pablo bi xifi nde'bʉ din sihmɛ. Bi 'yɛ̨na:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Nuya dí øt'ahʉ ra ts'ɛdi gui sihʉ ts'ʉ ra hmɛ. Nu'a dí zac ni ją'ihʉ a, nɛ guepʉ da zä xínga n'da gam 'bɛhmbʉ nɛ njon din ʉnbi, xíngui ts'ʉ.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nɛ nu'bʉ mi jua'a bi man'a ra Pablo bi hyąca n'da ra thuhmɛ, bi un ra jamadi Oją bʉ ja yʉ́ hmi gätho mí 'bʉpʉ, nɛ bi xɛni bi dʉ'mi bi zi.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Nu'a bi man ra Pablo bi hyurpa yʉ́ mbʉi ʉ, bin sihmɛ ts'ʉ bʉya.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Nɛ nugähe í juaje yociɛnto nɛ hyąte ma 'dɛ'ma 'dato nją'i mi 'bʉhmbe bʉ ja ra barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nɛ nu'bʉ mi juadi bin sihmɛ ʉ, nu'a ra trigo mi høpʉ ja ra barco bi hyøm bʉ ja ra dehe, ndepa dí cąh nan hyʉ ra barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Nɛ nu'bʉ mí hyats'i, him mi pądi 'bɛ'a rá thuhu ra häi bi hyandi. Nu'bʉ mi nu mi ja bʉ n'da ra 'yɛthe gue him mí ja yʉ do, guepʉ mim bɛ̨ni mi sä xtí cʉ't' ra barco.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Bi hyɛcua yʉ́n thąt'i yʉn ts'ąmmi bʉya, bi zopʉ dehe. Nɛ bi xocua yʉ́n thu't'i yʉ́n thäcadehe ngue yʉ́m 'bä't'i ra barco. Nɛ bi 'yɛ̨spa mahøn'a n'da ran thäcandąhi. Nu ran dąhi bʉya bi 'yon ra barco, nɛ bi dʉ'mi bi hyäm bʉ ja ra ndendeją.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pɛ nu'bʉ má sømhbe hapʉ hingui hɛ̨ ra dehe, dán tįmhbe bʉ yoho yʉ 'yɛthe, n'da n'danni ní yɛ̨hɛ. Nu'a rá yą ra barco bi yʉrpʉ ja ra 'bomu nɛ bin dʉ bʉ, nɛ him mi sä da thogui. Pɛ nu rá xʉthä bʉya bi mbʉdi bi xɛn ra dehe, nguetho nts'ɛdi din thɛ bʉ yʉ dehe.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Nu yʉ dofʉi bʉya, ɛ̨na da hyo yʉ ofädi, ngue mi supi din xaha, da 'dagui.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pɛ nu ra hmudofʉi him mi ndepe gue nɛ ra Pablo da tho, him bi japi da 'yøt'e 'bɛ'a mim bɛ̨n'ʉ yʉ dofʉi bʉya. Bi manda ngue to'o pąh nan xaha, ra mbʉdi da zo bʉ ja ra dehe nɛ din xaha, da zøm bʉ ja ra häi.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nɛ'ʉ mi'da ngue him mi pąh nan xaha, bi 'yoxpʉ ja yʉ xithɛ o gue yʉ xɛca barco. Nɛ gätho bi zømanho bʉ ja ra häi.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.