Atos 27

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nu'bʉ ya xí hma ngue ga huhe ra barco, nɛ ga mbäcähe bʉ Roma, ra häi Italia, nu ra Pablo nɛ mi'da yʉ ofädi bi mba ma däpi a ra ngʉrpadofʉi, rá thuhu ra Julio, rá ngʉrpadofʉi ra hmuts'ʉt'abi Augusto bʉ Roma.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Dá huhe ra barco ngue bi nɛxpʉ ra hnini Adramitio, nɛ ɛ̨n'ʉ da thopʉ ja yʉ hnini bʉ ja ndendeją bʉ ra häi Asia. Dá nɛxhe bʉ bʉya, nɛ dá mbähmbe ra Aristarco, ra mɛngu ra hnini Tesalónica bʉ ra häi Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nu man'da pa dá sømhbe bʉ ra hnini Sidón, dán säyahe bʉ. Nu ra Julio min yąmanhoui ra Pablo, nɛ bi un ran t'ɛ̨di da mba bʉ 'bʉh yʉ́ amigo. Nɛ nu yʉ́ amigo bi un ran säya.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Nɛ nu'bʉ má nɛxhe bʉ, dá thohmbe bʉ nthɛ̨'t'i ra t'ʉhäi Chipre i ja bʉ made ra deją. Dá thothe bʉ n'danguadi nguetho ɛ̨mmɛ ts'ɛdi ran dąhi bʉ njombʉ.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 M'bɛjua dá thohmbe bʉ ja ra häi Cilicia nɛ ra häi Panfilia ja bʉ ndendeją. Dá sømhbe bʉ ra hnini Mira bʉ ra häi Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Guepʉ bi dįm bʉ n'da ra barco a ra hmudofʉi ngue bá nɛxpʉ Alejandría, ní mba bʉ ra häi Italia. Nɛ nu'a ra hmudofʉi bi jaje dá huhe ra barco.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nɛ xʉn ngu yʉ pa zʉ njante thoho dán 'yohe bʉ ja ra deją, nɛ xʉn hɛ̨i dá thohmbe bʉ gätho rá nyąni ra t'ʉhäi Gnido. Nu ran dąhi him bi jaje njuąntho dá uɛ̨nthe, janangue'a yabʉ dá cäthe njombʉ ja ra t'ʉhäi Creta, guepʉ nthɛ̨'t'i ra t'ʉhäi Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nɛ xʉn hɛ̨i dá thohmbe bʉ gätho rá nyąni ra t'ʉhäi Creta, nɛ dá sømhbe bʉ ja yʉ́n säya yʉ barco, t'ɛ̨mbi Buenos Puertos. Nɛ hinga yabʉ ja ra hnini Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ya dá 'bɛhmbe nangue ran dąhi, nɛ nts'utho bʉ dín 'yo ra barco bʉ ja ra dehe, nguetho yʉ pa ya i ja yʉn dąhi.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Nu'a ra Pablo bi xi'ʉ min 'yohʉ:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pɛ nu ra hmudofʉi man'da mi ɛ̨c'yɛi 'bɛ'a bi ma rá mbɛti ra barco nɛ ra hmu ngue madí 'yoni, xinda gue'a 'bɛ'a mi man ra Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Nubʉ Buenos Puertos hingui ho ngue da gopʉ ra barco yʉ pa xʉ sɛ. Janangue'a nu'ʉ mbɛ gätho ʉ mi ɛ̨na xcá sømhbe bʉ ra hnini Fenice, guepʉ xcám 'bʉhmbe yʉ pa xʉ sɛ. Nubʉ Fenice, ra hnini bʉ ra t'ʉhäi Creta, man'da ja yʉ́n säya xʉn ho bʉ yʉ barco, nguetho hin ɛ ts'ɛdi thopʉ ran dąhi.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Nɛ n'da ra pa bi pom bʉ bí 'yɛ̨h ran dąhi, nɛ hinga nts'ɛdi i 'yo. Nɛ ɛ̨n'ʉ xʉn ho 'bʉ da thogui. Janangue'a bi gʉx'a ra t'ɛgui mi o bʉ mbo ra dehe, ngue rán ts'ąmmi ra barco. Dá thohmbe bʉya, zʉ njante thoho á tho'a ndendeją ra barco bʉ ra t'ʉhäi Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Nɛ 'bex bá ɛ̨'a n'da ran dąhi ɛ̨mmɛ nts'ɛdi, bá nɛxpʉ Creta.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nɛ nu'bʉ mí mbʉdi bi ndøn ra barco ran dąhi, him mí sä da mba ma 'yoni bʉya, dán unthe bʉya, nɛ dá tɛndahe ran dąhi bʉ í mba.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nɛ dá cäthe bʉ hɛ̨rpʉ ja ra t'ʉhäi Clauda i ja bʉ made ra deją, nguetho bi täc'i ts'ʉ ran dąhi ra häi. Nɛ xʉn hɛ̨i bʉ dá jʉxhe bʉ mbo a n'da zʉ t'ʉbarco ngue mí jʉt'a ra barco.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Nɛ nu'bʉ mi cʉrpʉ mbo ra t'ʉbarco, bi mba m'bänba yʉ xąhi a ra barco ngue hin da xø'ts' yʉ xithɛ. Nɛ nu'ʉ bʉya mí supi da 'yɛn ran dąhi ra barco bʉ ja ra 'bomu, nɛ da dontpʉ guepʉ t'ɛ̨mbi Sirte. Janangue'a bi gącua yʉ́n thäcan dąhi ra barco. Nɛ bi duxtho ran dąhi ra barco bʉ ja ra dehe.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Man'da pa bʉya bi dʉ'mi bi hyørpʉ ja ra dehe yʉ 'bɛni mi høpʉ mbo ra barco, ndepe hin di hyʉ ra barco, nguetho ɛ̨mmɛ nts'ɛdi mi ɛnje ran dąhi.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Nɛ ná hyu pa bʉya dá sosɛgähe, dá hømhbe thi 'bɛ'a gätho mí honi 'bʉ di 'yon ra barco.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ɛ̨mmɛ mi ja yʉ güi, nɛ nya'a him bin c'ą ra hyadi, xínga gue yʉ sø 'bʉ xʉn xui. Nɛ dá nuhe n'da ran dątendąhi ɛ̨mmɛ nts'utho. Nɛ dí su ga tuhe.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Nɛ nya'a thoho njom bin sihmɛ. Nu ra Pablo bim 'bäi bi 'yɛ̨na:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pɛ nuya, o di tu ni mbʉihʉ, nguetho xínga n'da ahʉ gam 'bɛhmbʉ, pɛ hønt'a ra barco dim 'bɛdi.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Nguetho dám 'bä'be n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i má xui, gue nugä rá mbɛtigä Oją nɛ dí thąnde a.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Nɛ nu'a ram 'bɛhni bi xiqui: “O guín su Pablo, nguetho jatho da mba ma dä'i bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma. Nɛ nu'a Oją hin di japi da du ʉ guí 'bʉhmbʉ ua ja ra barco, tengu gá 'yäpi,” ɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Nuya, n'yohʉ ahʉ, dan johyahʉ, nguetho dí ɛ̨c'yɛi gue majuąni da 'yøt' Oją tengu bi xic rám 'bɛhni.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pɛ nu ran dąhi da 'yɛnjʉ bʉ ja n'da ra t'ʉhäi i ja bʉ made ra dehe, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Nɛ nu'bʉ ya xí gua'i 'dɛ'ma goho ma pa dí 'yohe, nubʉya bi 'yɛngähe ran dąhi bʉ ja rá xɛqui ra deją t'ɛ̨mbi Adria, 'bʉ min xui. Nɛ nu'ʉ yʉ mbɛfi gue di 'yon ra barco, mím bɛ̨ni hinga yabʉ ja n'da ra häi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Nɛ bi 'yɛni hangu nan hɛ̨ ra dehe, 'däte ma 'dɛ'ma'dato metro nan hɛ̨. Nɛ bi dąn'i ts'ʉ ra barco, bi 'yɛni mahøn'a, nɛ nuya hønt'i 'däte ma yoto metro nan hɛ̨ ra dehe. Janangue'a bi bądi him ma yatho bʉ ndenthe.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Nu'ʉ mi supi da zøm bʉ ndenthe ra barco, gue din thɛhʉ yʉ do. Janangue'a bi 'yɛnt'i goho yʉ t'ɛgui ngue yʉ́n ts'ąmmi ra barco, bi 'yɛntpʉ ja rá xʉthä ra barco, ndepe hin din 'yo. Nɛ ɛ̨mmɛ mi xønni din nɛqui.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Nu yʉ mbɛfi di 'yon ra barco mim bɛ̨ni xtá 'dagui, bi cą'ma man'da ra t'ʉbarco bʉ ja ra dehe. Pɛ bin häte, nguetho ɛ̨na gue'ʉ yʉ t'ɛgui xtá 'yɛnt' mi'da bʉ ja rá yą ra barco, gue yʉ́n ts'ąmmi.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pɛ nu ra Pablo bi 'yɛ̨mp'a ra hmudofʉi, nɛ'ʉ yʉ dofʉi:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Nu yʉ dofʉi bʉya bi hyɛcua yʉ́n thąt'i ra t'ʉbarco, nɛ bi dux ra dehe, janangue'a njom bi 'dagui.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nɛ nu'bʉ t'ʉnɛqui tho nu'a ra Pablo bi xifi nde'bʉ din sihmɛ. Bi 'yɛ̨na:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nuya dí øt'ahʉ ra ts'ɛdi gui sihʉ ts'ʉ ra hmɛ. Nu'a dí zac ni ją'ihʉ a, nɛ guepʉ da zä xínga n'da gam 'bɛhmbʉ nɛ njon din ʉnbi, xíngui ts'ʉ.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Nɛ nu'bʉ mi jua'a bi man'a ra Pablo bi hyąca n'da ra thuhmɛ, bi un ra jamadi Oją bʉ ja yʉ́ hmi gätho mí 'bʉpʉ, nɛ bi xɛni bi dʉ'mi bi zi.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Nu'a bi man ra Pablo bi hyurpa yʉ́ mbʉi ʉ, bin sihmɛ ts'ʉ bʉya.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Nɛ nugähe í juaje yociɛnto nɛ hyąte ma 'dɛ'ma 'dato nją'i mi 'bʉhmbe bʉ ja ra barco.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Nɛ nu'bʉ mi juadi bin sihmɛ ʉ, nu'a ra trigo mi høpʉ ja ra barco bi hyøm bʉ ja ra dehe, ndepa dí cąh nan hyʉ ra barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Nɛ nu'bʉ mí hyats'i, him mi pądi 'bɛ'a rá thuhu ra häi bi hyandi. Nu'bʉ mi nu mi ja bʉ n'da ra 'yɛthe gue him mí ja yʉ do, guepʉ mim bɛ̨ni mi sä xtí cʉ't' ra barco.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Bi hyɛcua yʉ́n thąt'i yʉn ts'ąmmi bʉya, bi zopʉ dehe. Nɛ bi xocua yʉ́n thu't'i yʉ́n thäcadehe ngue yʉ́m 'bä't'i ra barco. Nɛ bi 'yɛ̨spa mahøn'a n'da ran thäcandąhi. Nu ran dąhi bʉya bi 'yon ra barco, nɛ bi dʉ'mi bi hyäm bʉ ja ra ndendeją.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pɛ nu'bʉ má sømhbe hapʉ hingui hɛ̨ ra dehe, dán tįmhbe bʉ yoho yʉ 'yɛthe, n'da n'danni ní yɛ̨hɛ. Nu'a rá yą ra barco bi yʉrpʉ ja ra 'bomu nɛ bin dʉ bʉ, nɛ him mi sä da thogui. Pɛ nu rá xʉthä bʉya bi mbʉdi bi xɛn ra dehe, nguetho nts'ɛdi din thɛ bʉ yʉ dehe.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Nu yʉ dofʉi bʉya, ɛ̨na da hyo yʉ ofädi, ngue mi supi din xaha, da 'dagui.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pɛ nu ra hmudofʉi him mi ndepe gue nɛ ra Pablo da tho, him bi japi da 'yøt'e 'bɛ'a mim bɛ̨n'ʉ yʉ dofʉi bʉya. Bi manda ngue to'o pąh nan xaha, ra mbʉdi da zo bʉ ja ra dehe nɛ din xaha, da zøm bʉ ja ra häi.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nɛ'ʉ mi'da ngue him mi pąh nan xaha, bi 'yoxpʉ ja yʉ xithɛ o gue yʉ xɛca barco. Nɛ gätho bi zømanho bʉ ja ra häi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.