Atos 27

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nu'bʉ ya xí hma ngue ga huhe ra barco, nɛ ga mbäcähe bʉ Roma, ra häi Italia, nu ra Pablo nɛ mi'da yʉ ofädi bi mba ma däpi a ra ngʉrpadofʉi, rá thuhu ra Julio, rá ngʉrpadofʉi ra hmuts'ʉt'abi Augusto bʉ Roma.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Dá huhe ra barco ngue bi nɛxpʉ ra hnini Adramitio, nɛ ɛ̨n'ʉ da thopʉ ja yʉ hnini bʉ ja ndendeją bʉ ra häi Asia. Dá nɛxhe bʉ bʉya, nɛ dá mbähmbe ra Aristarco, ra mɛngu ra hnini Tesalónica bʉ ra häi Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nu man'da pa dá sømhbe bʉ ra hnini Sidón, dán säyahe bʉ. Nu ra Julio min yąmanhoui ra Pablo, nɛ bi un ran t'ɛ̨di da mba bʉ 'bʉh yʉ́ amigo. Nɛ nu yʉ́ amigo bi un ran säya.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Nɛ nu'bʉ má nɛxhe bʉ, dá thohmbe bʉ nthɛ̨'t'i ra t'ʉhäi Chipre i ja bʉ made ra deją. Dá thothe bʉ n'danguadi nguetho ɛ̨mmɛ ts'ɛdi ran dąhi bʉ njombʉ.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 M'bɛjua dá thohmbe bʉ ja ra häi Cilicia nɛ ra häi Panfilia ja bʉ ndendeją. Dá sømhbe bʉ ra hnini Mira bʉ ra häi Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Guepʉ bi dįm bʉ n'da ra barco a ra hmudofʉi ngue bá nɛxpʉ Alejandría, ní mba bʉ ra häi Italia. Nɛ nu'a ra hmudofʉi bi jaje dá huhe ra barco.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nɛ xʉn ngu yʉ pa zʉ njante thoho dán 'yohe bʉ ja ra deją, nɛ xʉn hɛ̨i dá thohmbe bʉ gätho rá nyąni ra t'ʉhäi Gnido. Nu ran dąhi him bi jaje njuąntho dá uɛ̨nthe, janangue'a yabʉ dá cäthe njombʉ ja ra t'ʉhäi Creta, guepʉ nthɛ̨'t'i ra t'ʉhäi Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Nɛ xʉn hɛ̨i dá thohmbe bʉ gätho rá nyąni ra t'ʉhäi Creta, nɛ dá sømhbe bʉ ja yʉ́n säya yʉ barco, t'ɛ̨mbi Buenos Puertos. Nɛ hinga yabʉ ja ra hnini Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ya dá 'bɛhmbe nangue ran dąhi, nɛ nts'utho bʉ dín 'yo ra barco bʉ ja ra dehe, nguetho yʉ pa ya i ja yʉn dąhi.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Nu'a ra Pablo bi xi'ʉ min 'yohʉ:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pɛ nu ra hmudofʉi man'da mi ɛ̨c'yɛi 'bɛ'a bi ma rá mbɛti ra barco nɛ ra hmu ngue madí 'yoni, xinda gue'a 'bɛ'a mi man ra Pablo.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Nubʉ Buenos Puertos hingui ho ngue da gopʉ ra barco yʉ pa xʉ sɛ. Janangue'a nu'ʉ mbɛ gätho ʉ mi ɛ̨na xcá sømhbe bʉ ra hnini Fenice, guepʉ xcám 'bʉhmbe yʉ pa xʉ sɛ. Nubʉ Fenice, ra hnini bʉ ra t'ʉhäi Creta, man'da ja yʉ́n säya xʉn ho bʉ yʉ barco, nguetho hin ɛ ts'ɛdi thopʉ ran dąhi.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nɛ n'da ra pa bi pom bʉ bí 'yɛ̨h ran dąhi, nɛ hinga nts'ɛdi i 'yo. Nɛ ɛ̨n'ʉ xʉn ho 'bʉ da thogui. Janangue'a bi gʉx'a ra t'ɛgui mi o bʉ mbo ra dehe, ngue rán ts'ąmmi ra barco. Dá thohmbe bʉya, zʉ njante thoho á tho'a ndendeją ra barco bʉ ra t'ʉhäi Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nɛ 'bex bá ɛ̨'a n'da ran dąhi ɛ̨mmɛ nts'ɛdi, bá nɛxpʉ Creta.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Nɛ nu'bʉ mí mbʉdi bi ndøn ra barco ran dąhi, him mí sä da mba ma 'yoni bʉya, dán unthe bʉya, nɛ dá tɛndahe ran dąhi bʉ í mba.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nɛ dá cäthe bʉ hɛ̨rpʉ ja ra t'ʉhäi Clauda i ja bʉ made ra deją, nguetho bi täc'i ts'ʉ ran dąhi ra häi. Nɛ xʉn hɛ̨i bʉ dá jʉxhe bʉ mbo a n'da zʉ t'ʉbarco ngue mí jʉt'a ra barco.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Nɛ nu'bʉ mi cʉrpʉ mbo ra t'ʉbarco, bi mba m'bänba yʉ xąhi a ra barco ngue hin da xø'ts' yʉ xithɛ. Nɛ nu'ʉ bʉya mí supi da 'yɛn ran dąhi ra barco bʉ ja ra 'bomu, nɛ da dontpʉ guepʉ t'ɛ̨mbi Sirte. Janangue'a bi gącua yʉ́n thäcan dąhi ra barco. Nɛ bi duxtho ran dąhi ra barco bʉ ja ra dehe.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Man'da pa bʉya bi dʉ'mi bi hyørpʉ ja ra dehe yʉ 'bɛni mi høpʉ mbo ra barco, ndepe hin di hyʉ ra barco, nguetho ɛ̨mmɛ nts'ɛdi mi ɛnje ran dąhi.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Nɛ ná hyu pa bʉya dá sosɛgähe, dá hømhbe thi 'bɛ'a gätho mí honi 'bʉ di 'yon ra barco.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Nɛ xʉn ngu yʉ pa ɛ̨mmɛ mi ja yʉ güi, nɛ nya'a him bin c'ą ra hyadi, xínga gue yʉ sø 'bʉ xʉn xui. Nɛ dá nuhe n'da ran dątendąhi ɛ̨mmɛ nts'utho. Nɛ dí su ga tuhe.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nɛ nya'a thoho njom bin sihmɛ. Nu ra Pablo bim 'bäi bi 'yɛ̨na:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pɛ nuya, o di tu ni mbʉihʉ, nguetho xínga n'da ahʉ gam 'bɛhmbʉ, pɛ hønt'a ra barco dim 'bɛdi.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Nguetho dám 'bä'be n'da rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i má xui, gue nugä rá mbɛtigä Oją nɛ dí thąnde a.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Nɛ nu'a ram 'bɛhni bi xiqui: “O guín su Pablo, nguetho jatho da mba ma dä'i bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma. Nɛ nu'a Oją hin di japi da du ʉ guí 'bʉhmbʉ ua ja ra barco, tengu gá 'yäpi,” ɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Nuya, n'yohʉ ahʉ, dan johyahʉ, nguetho dí ɛ̨c'yɛi gue majuąni da 'yøt' Oją tengu bi xic rám 'bɛhni.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pɛ nu ran dąhi da 'yɛnjʉ bʉ ja n'da ra t'ʉhäi i ja bʉ made ra dehe, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nɛ nu'bʉ ya xí gua'i 'dɛ'ma goho ma pa dí 'yohe, nubʉya bi 'yɛngähe ran dąhi bʉ ja rá xɛqui ra deją t'ɛ̨mbi Adria, 'bʉ min xui. Nɛ nu'ʉ yʉ mbɛfi gue di 'yon ra barco, mím bɛ̨ni hinga yabʉ ja n'da ra häi.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Nɛ bi 'yɛni hangu nan hɛ̨ ra dehe, 'däte ma 'dɛ'ma'dato metro nan hɛ̨. Nɛ bi dąn'i ts'ʉ ra barco, bi 'yɛni mahøn'a, nɛ nuya hønt'i 'däte ma yoto metro nan hɛ̨ ra dehe. Janangue'a bi bądi him ma yatho bʉ ndenthe.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Nu'ʉ mi supi da zøm bʉ ndenthe ra barco, gue din thɛhʉ yʉ do. Janangue'a bi 'yɛnt'i goho yʉ t'ɛgui ngue yʉ́n ts'ąmmi ra barco, bi 'yɛntpʉ ja rá xʉthä ra barco, ndepe hin din 'yo. Nɛ ɛ̨mmɛ mi xønni din nɛqui.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nu yʉ mbɛfi di 'yon ra barco mim bɛ̨ni xtá 'dagui, bi cą'ma man'da ra t'ʉbarco bʉ ja ra dehe. Pɛ bin häte, nguetho ɛ̨na gue'ʉ yʉ t'ɛgui xtá 'yɛnt' mi'da bʉ ja rá yą ra barco, gue yʉ́n ts'ąmmi.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pɛ nu ra Pablo bi 'yɛ̨mp'a ra hmudofʉi, nɛ'ʉ yʉ dofʉi:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nu yʉ dofʉi bʉya bi hyɛcua yʉ́n thąt'i ra t'ʉbarco, nɛ bi dux ra dehe, janangue'a njom bi 'dagui.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nɛ nu'bʉ t'ʉnɛqui tho nu'a ra Pablo bi xifi nde'bʉ din sihmɛ. Bi 'yɛ̨na:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nuya dí øt'ahʉ ra ts'ɛdi gui sihʉ ts'ʉ ra hmɛ. Nu'a dí zac ni ją'ihʉ a, nɛ guepʉ da zä xínga n'da gam 'bɛhmbʉ nɛ njon din ʉnbi, xíngui ts'ʉ.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Nɛ nu'bʉ mi jua'a bi man'a ra Pablo bi hyąca n'da ra thuhmɛ, bi un ra jamadi Oją bʉ ja yʉ́ hmi gätho mí 'bʉpʉ, nɛ bi xɛni bi dʉ'mi bi zi.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nu'a bi man ra Pablo bi hyurpa yʉ́ mbʉi ʉ, bin sihmɛ ts'ʉ bʉya.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Nɛ nugähe í juaje yociɛnto nɛ hyąte ma 'dɛ'ma 'dato nją'i mi 'bʉhmbe bʉ ja ra barco.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nɛ nu'bʉ mi juadi bin sihmɛ ʉ, nu'a ra trigo mi høpʉ ja ra barco bi hyøm bʉ ja ra dehe, ndepa dí cąh nan hyʉ ra barco.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nɛ nu'bʉ mí hyats'i, him mi pądi 'bɛ'a rá thuhu ra häi bi hyandi. Nu'bʉ mi nu mi ja bʉ n'da ra 'yɛthe gue him mí ja yʉ do, guepʉ mim bɛ̨ni mi sä xtí cʉ't' ra barco.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Bi hyɛcua yʉ́n thąt'i yʉn ts'ąmmi bʉya, bi zopʉ dehe. Nɛ bi xocua yʉ́n thu't'i yʉ́n thäcadehe ngue yʉ́m 'bä't'i ra barco. Nɛ bi 'yɛ̨spa mahøn'a n'da ran thäcandąhi. Nu ran dąhi bʉya bi 'yon ra barco, nɛ bi dʉ'mi bi hyäm bʉ ja ra ndendeją.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pɛ nu'bʉ má sømhbe hapʉ hingui hɛ̨ ra dehe, dán tįmhbe bʉ yoho yʉ 'yɛthe, n'da n'danni ní yɛ̨hɛ. Nu'a rá yą ra barco bi yʉrpʉ ja ra 'bomu nɛ bin dʉ bʉ, nɛ him mi sä da thogui. Pɛ nu rá xʉthä bʉya bi mbʉdi bi xɛn ra dehe, nguetho nts'ɛdi din thɛ bʉ yʉ dehe.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nu yʉ dofʉi bʉya, ɛ̨na da hyo yʉ ofädi, ngue mi supi din xaha, da 'dagui.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pɛ nu ra hmudofʉi him mi ndepe gue nɛ ra Pablo da tho, him bi japi da 'yøt'e 'bɛ'a mim bɛ̨n'ʉ yʉ dofʉi bʉya. Bi manda ngue to'o pąh nan xaha, ra mbʉdi da zo bʉ ja ra dehe nɛ din xaha, da zøm bʉ ja ra häi.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Nɛ'ʉ mi'da ngue him mi pąh nan xaha, bi 'yoxpʉ ja yʉ xithɛ o gue yʉ xɛca barco. Nɛ gätho bi zømanho bʉ ja ra häi.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.