Atos 25

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu ra Festo bi mba bʉ ra häi guepʉ din ts'ʉt'abi, nɛ hyupa bim 'bʉpʉ ra hnini Cesarea, bi mba bʉ ra hnini Jerusalén bʉya.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nubʉ Jerusalén, yʉ hmumbäją nɛ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío bi xi'a ra Festo, bi nyąpi nangue ra Pablo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Nɛ bi 'yørpa ts'ɛdi bi 'yäp ra mate ngue da zohna ra Pablo ngue da zøm bʉ Jerusalén, nguetho im bɛ̨n'ʉ da gorpa bʉ 'yu, gue nde da hyo.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Pɛ nu ra Festo bi xifi ngue ofädi bʉ Cesarea ra Pablo, nɛ “mi ts'ʉtho ga mbagä ya,” bi 'yɛ̨mbi.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Nɛ bi xifi:
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Nu ra Festo, masque mbɛ man 'dɛt'a pa bim 'bʉpʉ Jerusalén, bi mba bʉ Cesarea bʉya. Nu'bʉ mí hyax bʉya, bi mba bʉ ja rán juąnbate, nɛ bi manda ba ts'i ra Pablo.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nɛ nu'bʉ mi zøm bʉ ra Pablo, nu yʉ judío ngue bá nɛxpʉ Jerusalén bi mbä'ts'i. Nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ngu 'bɛ'a xʉn ts'o í yąpi. Pɛ hingui sä da bøm majuąni 'bɛ'a bi man'ʉ.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Nu ra Pablo bi ma nanguesɛ bʉya:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Nu ra Festo nde da 'yøt'a dí numanho ʉ yʉ judío, janangue'a bi 'yän'na ra Pablo:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Nu ra Pablo bi dądi:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Pɛ nu'bʉ xtá øt'ä n'da ran ts'o gue i man nin t'ɛ̨di gui hyogui, jatho ga tu 'bʉ, hin ga 'dagui nangue man dąte. Pɛ nu'bʉ him majuąni 'bɛ'a ní yącpä ʉ, njo'o n'da i ja rán t'ɛ̨di di dägä bʉ ja yʉ́ 'yɛ ʉ. Nugä dí ä'a ran t'ɛ̨di gui thocä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nu'bʉ min yąhʉ yʉ́m fäts'ihʉ a ra Festo, bi xi'a ra Pablo:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nu'bʉ mi tho'i 'da yʉ pa, n'da rá ts'ʉt'abi yʉ judío, ra Agripa na, nɛ'a rán ju, Berenice, bi zøm bʉ Cesarea di zɛngua a ra ts'ʉt'abi Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Nɛ nu'bʉ mi 'bʉpʉ 'da yʉ pa, nu ra Festo bi xi'a ra Agripa nangue ra Pablo, bi 'yɛ̨mbi:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Nɛ nu'bʉ má mbagä bʉ Jerusalén, nu yʉ hmumbäją nɛ yʉ dąc'yɛi ngue yʉ judío bi xicä nangue ra Pablo. Nu'ʉ mi äp ran ʉnbi nangue'a.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Nɛ nugä dá xi'ʉ: “Pɛ nugähe dyʉ romanogähe hingui sä ga hohe n'da 'bʉ hinda nadí juąnbähe ʉ, nɛ dim 'bäpʉ ja yʉ́ hmi to'o di yąpi, din yąsɛ.” Ngubʉ dá xifi.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Nɛ nu'bʉ mi zøcua yʉn yąpate, nu'bʉ mi hyats'i, 'bex dá mba bʉ ja man juąnbate nɛ dá manda da ts'ixpʉ a ra Pablo.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nu'bʉ mí 'bähmbe bʉ ʉ yʉn yąpate, pɛ xínga n'dare bi ma gue yʉ ts'oqui tengu mím bɛ̨ngä ngue xtá ma.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pɛ hønt'a n'da ram hma madín junthʉ nangue 'bɛ'a mi ɛ̨c'yɛi zɛhɛ ʉ yʉ judío. Nɛ nangue n'da ran 'yohʉ í Jesús nín junt'ʉ, ngue bi du, pɛ nu ra Pablo nts'ɛdi bi ma ngue i 'bʉi, bi 'yɛ̨na.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Nu ra Festo bi thoqui bi ma:
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Pɛ nu ra Pablo bi 'yäc ran t'ɛ̨di, nde ga dä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi Augusto bʉ Roma. Dá manda bʉya da 'bädi asta gue'bʉ bi zä ga pɛhndä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi, ɛ̨n'a ra Festo.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nu ra ts'ʉt'abi Agripa bʉya, bi xi'a ra Festo:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Man'da pa bʉya bi mba bʉ ja rá ngu ran juąnbate ra Agripa nɛ ra Berenice. Nɛ bi mba bʉ mbo gätho ja yʉ́ ts'ɛdi, min 'yohʉ yʉ hmudofʉi nɛ yʉ ngʉrpi bʉ ja ra hnini Cesarea. Nɛ bi ts'ini xʉn ho nguetho i ja yʉ́ts'ɛdi. Nɛ nu'a ra Festo bi manda da ts'ixpʉ ra Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Nɛ nubʉya bi 'yɛ̨n'a ra Festo:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Pɛ nu'bʉ má pącä ngue nte bi 'yøt'a rán säui dí tho, dá ɛ̨ngä ga pɛnpʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma, nguetho mí mansɛ da mba ma dä bʉ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Pɛ hin'yʉ 'bɛ'a sä ga o't'ä a xʉ 'yøt'e ngue ga pɛnpa ma hmu. Janangue'a dá zonhdä na ran 'yohʉ, gui 'yøhmbʉ ts'ʉ 'bɛ'a da man ya, ma ts'ʉt'abi Agripa i. Nɛ nu'bʉ gá 'yøhmbʉ, masque da zä gui xijʉ bʉya 'bɛ'a da zä ga o't'ä nangue ran yąpi.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Nguetho dí ɛ̨na hingui ho ga pɛnpʉ n'da ra ofädi, nɛ nte má søcuą da jąts'i ngue da mam bʉ hanja i ofädi, bi 'yɛ̨n'a ra Festo bʉya.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.