Atos 25
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NVT
1 Nu ra Festo bi mba bʉ ra häi guepʉ din ts'ʉt'abi, nɛ hyupa bim 'bʉpʉ ra hnini Cesarea, bi mba bʉ ra hnini Jerusalén bʉya.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nubʉ Jerusalén, yʉ hmumbäją nɛ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío bi xi'a ra Festo, bi nyąpi nangue ra Pablo.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Nɛ bi 'yørpa ts'ɛdi bi 'yäp ra mate ngue da zohna ra Pablo ngue da zøm bʉ Jerusalén, nguetho im bɛ̨n'ʉ da gorpa bʉ 'yu, gue nde da hyo.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Pɛ nu ra Festo bi xifi ngue ofädi bʉ Cesarea ra Pablo, nɛ “mi ts'ʉtho ga mbagä ya,” bi 'yɛ̨mbi.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Nɛ bi xifi:
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Nu ra Festo, masque mbɛ man 'dɛt'a pa bim 'bʉpʉ Jerusalén, bi mba bʉ Cesarea bʉya. Nu'bʉ mí hyax bʉya, bi mba bʉ ja rán juąnbate, nɛ bi manda ba ts'i ra Pablo.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Nɛ nu'bʉ mi zøm bʉ ra Pablo, nu yʉ judío ngue bá nɛxpʉ Jerusalén bi mbä'ts'i. Nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ngu 'bɛ'a xʉn ts'o í yąpi. Pɛ hingui sä da bøm majuąni 'bɛ'a bi man'ʉ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Nu ra Pablo bi ma nanguesɛ bʉya:
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Nu ra Festo nde da 'yøt'a dí numanho ʉ yʉ judío, janangue'a bi 'yän'na ra Pablo:
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Nu ra Pablo bi dądi:
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Pɛ nu'bʉ xtá øt'ä n'da ran ts'o gue i man nin t'ɛ̨di gui hyogui, jatho ga tu 'bʉ, hin ga 'dagui nangue man dąte. Pɛ nu'bʉ him majuąni 'bɛ'a ní yącpä ʉ, njo'o n'da i ja rán t'ɛ̨di di dägä bʉ ja yʉ́ 'yɛ ʉ. Nugä dí ä'a ran t'ɛ̨di gui thocä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Nu'bʉ min yąhʉ yʉ́m fäts'ihʉ a ra Festo, bi xi'a ra Pablo:
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Nu'bʉ mi tho'i 'da yʉ pa, n'da rá ts'ʉt'abi yʉ judío, ra Agripa na, nɛ'a rán ju, Berenice, bi zøm bʉ Cesarea di zɛngua a ra ts'ʉt'abi Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Nɛ nu'bʉ mi 'bʉpʉ 'da yʉ pa, nu ra Festo bi xi'a ra Agripa nangue ra Pablo, bi 'yɛ̨mbi:
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Nɛ nu'bʉ má mbagä bʉ Jerusalén, nu yʉ hmumbäją nɛ yʉ dąc'yɛi ngue yʉ judío bi xicä nangue ra Pablo. Nu'ʉ mi äp ran ʉnbi nangue'a.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Nɛ nugä dá xi'ʉ: “Pɛ nugähe dyʉ romanogähe hingui sä ga hohe n'da 'bʉ hinda nadí juąnbähe ʉ, nɛ dim 'bäpʉ ja yʉ́ hmi to'o di yąpi, din yąsɛ.” Ngubʉ dá xifi.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Nɛ nu'bʉ mi zøcua yʉn yąpate, nu'bʉ mi hyats'i, 'bex dá mba bʉ ja man juąnbate nɛ dá manda da ts'ixpʉ a ra Pablo.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Nu'bʉ mí 'bähmbe bʉ ʉ yʉn yąpate, pɛ xínga n'dare bi ma gue yʉ ts'oqui tengu mím bɛ̨ngä ngue xtá ma.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Pɛ hønt'a n'da ram hma madín junthʉ nangue 'bɛ'a mi ɛ̨c'yɛi zɛhɛ ʉ yʉ judío. Nɛ nangue n'da ran 'yohʉ í Jesús nín junt'ʉ, ngue bi du, pɛ nu ra Pablo nts'ɛdi bi ma ngue i 'bʉi, bi 'yɛ̨na.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Nu ra Festo bi thoqui bi ma:
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Pɛ nu ra Pablo bi 'yäc ran t'ɛ̨di, nde ga dä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi Augusto bʉ Roma. Dá manda bʉya da 'bädi asta gue'bʉ bi zä ga pɛhndä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi, ɛ̨n'a ra Festo.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Nu ra ts'ʉt'abi Agripa bʉya, bi xi'a ra Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Man'da pa bʉya bi mba bʉ ja rá ngu ran juąnbate ra Agripa nɛ ra Berenice. Nɛ bi mba bʉ mbo gätho ja yʉ́ ts'ɛdi, min 'yohʉ yʉ hmudofʉi nɛ yʉ ngʉrpi bʉ ja ra hnini Cesarea. Nɛ bi ts'ini xʉn ho nguetho i ja yʉ́ts'ɛdi. Nɛ nu'a ra Festo bi manda da ts'ixpʉ ra Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Nɛ nubʉya bi 'yɛ̨n'a ra Festo:
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Pɛ nu'bʉ má pącä ngue nte bi 'yøt'a rán säui dí tho, dá ɛ̨ngä ga pɛnpʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma, nguetho mí mansɛ da mba ma dä bʉ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Pɛ hin'yʉ 'bɛ'a sä ga o't'ä a xʉ 'yøt'e ngue ga pɛnpa ma hmu. Janangue'a dá zonhdä na ran 'yohʉ, gui 'yøhmbʉ ts'ʉ 'bɛ'a da man ya, ma ts'ʉt'abi Agripa i. Nɛ nu'bʉ gá 'yøhmbʉ, masque da zä gui xijʉ bʉya 'bɛ'a da zä ga o't'ä nangue ran yąpi.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Nguetho dí ɛ̨na hingui ho ga pɛnpʉ n'da ra ofädi, nɛ nte má søcuą da jąts'i ngue da mam bʉ hanja i ofädi, bi 'yɛ̨n'a ra Festo bʉya.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.