Atos 25

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nu ra Festo bi mba bʉ ra häi guepʉ din ts'ʉt'abi, nɛ hyupa bim 'bʉpʉ ra hnini Cesarea, bi mba bʉ ra hnini Jerusalén bʉya.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Nubʉ Jerusalén, yʉ hmumbäją nɛ yʉ́ ngʉrpi yʉ judío bi xi'a ra Festo, bi nyąpi nangue ra Pablo.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 Nɛ bi 'yørpa ts'ɛdi bi 'yäp ra mate ngue da zohna ra Pablo ngue da zøm bʉ Jerusalén, nguetho im bɛ̨n'ʉ da gorpa bʉ 'yu, gue nde da hyo.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Pɛ nu ra Festo bi xifi ngue ofädi bʉ Cesarea ra Pablo, nɛ “mi ts'ʉtho ga mbagä ya,” bi 'yɛ̨mbi.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Nɛ bi xifi:
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Nu ra Festo, masque mbɛ man 'dɛt'a pa bim 'bʉpʉ Jerusalén, bi mba bʉ Cesarea bʉya. Nu'bʉ mí hyax bʉya, bi mba bʉ ja rán juąnbate, nɛ bi manda ba ts'i ra Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Nɛ nu'bʉ mi zøm bʉ ra Pablo, nu yʉ judío ngue bá nɛxpʉ Jerusalén bi mbä'ts'i. Nɛ ɛ̨mmɛ xʉn ngu 'bɛ'a xʉn ts'o í yąpi. Pɛ hingui sä da bøm majuąni 'bɛ'a bi man'ʉ.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Nu ra Pablo bi ma nanguesɛ bʉya:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Nu ra Festo nde da 'yøt'a dí numanho ʉ yʉ judío, janangue'a bi 'yän'na ra Pablo:
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Nu ra Pablo bi dądi:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Pɛ nu'bʉ xtá øt'ä n'da ran ts'o gue i man nin t'ɛ̨di gui hyogui, jatho ga tu 'bʉ, hin ga 'dagui nangue man dąte. Pɛ nu'bʉ him majuąni 'bɛ'a ní yącpä ʉ, njo'o n'da i ja rán t'ɛ̨di di dägä bʉ ja yʉ́ 'yɛ ʉ. Nugä dí ä'a ran t'ɛ̨di gui thocä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma, bi 'yɛ̨n'a ra Pablo.
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Nu'bʉ min yąhʉ yʉ́m fäts'ihʉ a ra Festo, bi xi'a ra Pablo:
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Nu'bʉ mi tho'i 'da yʉ pa, n'da rá ts'ʉt'abi yʉ judío, ra Agripa na, nɛ'a rán ju, Berenice, bi zøm bʉ Cesarea di zɛngua a ra ts'ʉt'abi Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Nɛ nu'bʉ mi 'bʉpʉ 'da yʉ pa, nu ra Festo bi xi'a ra Agripa nangue ra Pablo, bi 'yɛ̨mbi:
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Nɛ nu'bʉ má mbagä bʉ Jerusalén, nu yʉ hmumbäją nɛ yʉ dąc'yɛi ngue yʉ judío bi xicä nangue ra Pablo. Nu'ʉ mi äp ran ʉnbi nangue'a.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Nɛ nugä dá xi'ʉ: “Pɛ nugähe dyʉ romanogähe hingui sä ga hohe n'da 'bʉ hinda nadí juąnbähe ʉ, nɛ dim 'bäpʉ ja yʉ́ hmi to'o di yąpi, din yąsɛ.” Ngubʉ dá xifi.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Nɛ nu'bʉ mi zøcua yʉn yąpate, nu'bʉ mi hyats'i, 'bex dá mba bʉ ja man juąnbate nɛ dá manda da ts'ixpʉ a ra Pablo.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Nu'bʉ mí 'bähmbe bʉ ʉ yʉn yąpate, pɛ xínga n'dare bi ma gue yʉ ts'oqui tengu mím bɛ̨ngä ngue xtá ma.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Pɛ hønt'a n'da ram hma madín junthʉ nangue 'bɛ'a mi ɛ̨c'yɛi zɛhɛ ʉ yʉ judío. Nɛ nangue n'da ran 'yohʉ í Jesús nín junt'ʉ, ngue bi du, pɛ nu ra Pablo nts'ɛdi bi ma ngue i 'bʉi, bi 'yɛ̨na.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Nu ra Festo bi thoqui bi ma:
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Pɛ nu ra Pablo bi 'yäc ran t'ɛ̨di, nde ga dä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi Augusto bʉ Roma. Dá manda bʉya da 'bädi asta gue'bʉ bi zä ga pɛhndä bʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi, ɛ̨n'a ra Festo.
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Nu ra ts'ʉt'abi Agripa bʉya, bi xi'a ra Festo:
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Man'da pa bʉya bi mba bʉ ja rá ngu ran juąnbate ra Agripa nɛ ra Berenice. Nɛ bi mba bʉ mbo gätho ja yʉ́ ts'ɛdi, min 'yohʉ yʉ hmudofʉi nɛ yʉ ngʉrpi bʉ ja ra hnini Cesarea. Nɛ bi ts'ini xʉn ho nguetho i ja yʉ́ts'ɛdi. Nɛ nu'a ra Festo bi manda da ts'ixpʉ ra Pablo.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Nɛ nubʉya bi 'yɛ̨n'a ra Festo:
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Pɛ nu'bʉ má pącä ngue nte bi 'yøt'a rán säui dí tho, dá ɛ̨ngä ga pɛnpʉ 'bʉh ra hmuts'ʉt'abi bʉ Roma, nguetho mí mansɛ da mba ma dä bʉ.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Pɛ hin'yʉ 'bɛ'a sä ga o't'ä a xʉ 'yøt'e ngue ga pɛnpa ma hmu. Janangue'a dá zonhdä na ran 'yohʉ, gui 'yøhmbʉ ts'ʉ 'bɛ'a da man ya, ma ts'ʉt'abi Agripa i. Nɛ nu'bʉ gá 'yøhmbʉ, masque da zä gui xijʉ bʉya 'bɛ'a da zä ga o't'ä nangue ran yąpi.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Nguetho dí ɛ̨na hingui ho ga pɛnpʉ n'da ra ofädi, nɛ nte má søcuą da jąts'i ngue da mam bʉ hanja i ofädi, bi 'yɛ̨n'a ra Festo bʉya.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.