Apocalipse 14

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nɛ nubʉya dá nugä ra Jesús ra T'ʉdɛ'yo i 'bäpʉ ja ra nyuni t'ɛ̨mbi Sión. Nɛ mi 'bähmbʉ ra Jesús n'da ciɛnto nɛ yote ma goho mahuąhi yʉ ją'i ngue gätho i ja bʉ ja yʉ́ dɛ rá thuhu ra Jesús nɛ rá thuhu rá Ta.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Nɛ dá øcä n'da ra nde bʉ mahɛ̨ts'i nt'øde tengu yʉ dehe xʉn ngu ɛ̨mmɛ di hį nɛ tengu ran gäni nts'ɛdi di thoni. Nɛ dá øcä tengu'bʉ yʉ arpa'bida xʉn ngu i pɛi.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Nɛ nu'ʉ n'da ciɛnto nɛ yote ma goho mahuąhi bi yąn Oją bʉ ja ra ximhäi, nɛ bin tupʉ n'da ra thuhu ma'da'yo bʉ ja rá hmi Oją gue'a i huxpʉ ja rán thuts'i, nɛ guepʉ 'bäh yʉn t'uti i 'bʉi, nɛ yʉ dąc'yɛi. Nɛ njo'o mi'da bi zä bi bą a ra thuhu.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Nɛ nu'ʉ, gätho xʉn hotho ʉ, gue hønt'a Oją mbɛ̨ni. Nɛ i tɛn'na ra Dɛ'yo hønbʉ go hapʉ da mba. Nɛ nu'ʉ gue bi yąm bʉ ja ra ximhäi bʉ 'bʉh mi'da yʉ ją'i, yʉn t'unni man'da xʉn ho bin t'un Oją nɛ ra Dɛ'yo.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Nɛ xinga n'da ra fɛhni bi thįnba ʉ, xøgue xingui ts'ʉ yʉ́ ts'oqui bʉ na nu Oją.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Nɛ nubʉya dá nugä man'da ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i mi 'yo inde bʉ mahɛ̨ts'i, nɛ i cą ra søcuą nt'o't'i bʉ ran ho ma'da'yo hin njąm'bʉ da guadi nɛ da mba gätho nangʉni ra ximhäi. Da mba bʉ gätho yʉ häi nɛ nu yʉ ją'i 'dahma 'dan'yo bʉ na yą da 'yøde hønt'a go to'o ní ją'i.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Nɛ nu'a ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i nts'ɛdi bi 'yɛ̨na: “Dami numansuhʉ Oją nɛ gui 'yɛ̨spahʉ rá ts'ɛdi nuįxte a, nguetho ya bi zøn ra ora da 'yøt' rán juąnbi Oją. Dami thąndehʉ a ya, gue'a gue bi 'yøt' mahɛ̨ts'i nɛ bi 'yøt' ra ximhäi. Nɛ bi 'yøt' yʉ deją nɛ bi 'yøt' yʉ mbøthe,” bi 'yɛ̨na.
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Nɛ nu'a man'da ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i mahøn'a bi dɛn'na rá mbʉdi m'bɛhni, nɛ bi 'yɛ̨na: “Ya bin theh rá ts'ɛdi ra dąhnini Babilonia ngue ɛ̨mmɛ mi ja rá ts'ɛdi. Nguetho nu'ʉ yʉ ją'i mi 'bʉpʉ bi xąndi gätho ra ximhäi a ran 'yomt'ɛ̨ni mí øzɛhɛ. Nɛ gätho ʉ bi 'yøt' ran ts'o tengu n'da ra įti gue com'ma rá sɛ̨i gätho mi'da,” bi 'yɛ̨na.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 — ausente —
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Nu'a ra 'bifi i pøm bʉ njąm'bʉ din hɛ̨ a hønt'bʉ go njąm'bʉ maząi. Nɛ nu'ʉ i 'bʉpʉ njąm'bʉ din hɛ̨ a ran ʉnbi i nu ʉ ma pa nɛ ra xui. Gue'ʉ gätho bi dąnde ra zate xí bøxpʉ ja ra deją, nɛ ra nyoguido, gätho ʉ i ja bʉ ja rá ją'i rá hmɛpya nɛ rá thuhu ra zate.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Pɛ nu ahʉ gyʉ 'yɛ̨c'yɛihʉ pɛ nde'bʉ man'da gui hyądumbʉihʉ gui thoc ni t'ɛ̨c'yɛihʉ nɛ gui hyäthʉ yʉn ʉnbi. Nguetho yʉ́ t'ʉhni Oją ʉ gätho di thoqui i øt' yʉ́n t'ɛ̨di nɛ di thoqui i ɛ̨c'yɛi ra Jesús,” bi 'yɛ̨n'a ná hyu rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Nɛ nubʉya bi 'yɛ̨ngä man'da ra nde dá øcä mahɛ̨ts'i: “Dami 'yo't' ya 'bɛ'a ga xi a i. Din johya thoho gätho ʉ xʉn du 'bʉ ya mí ɛ̨c'yɛi a ra Hmu Cristo mahɛ̨ts'i. Mająpi thoho, ɛ̨n'a rá Hogandąhi Oją, nguetho din säya a rá 'bɛfi mi øt'e. Nɛ nu'a ran ho mi øt'ua ja ra ximhäi ʉ, nɛ nubʉ mahɛ̨ts'i da nu rá muui bʉ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Nɛ dá nu n'da ra güi xʉn t'axi thoho nɛ mi hu inde bʉ ja ra güi a n'da tengu n'da ra ją'i. Nɛ mi hu'ts'a n'da ra corona ra oro. Nɛ mi hą ra mbore thɛni ɛ̨mmɛ hɛt'i.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Nɛ bá pøm bʉ rá dąniją Oją mahɛ̨ts'i man'da rám 'bɛhni Oją, nɛ nts'ɛdi bi xi a mi hupʉ ja ra güi: “Dami 'yørpa yʉ ją'i bʉ häi tengu'bʉ da hyɛc yʉ uva xʉn yąxpʉ ja ra nuąndät'o. Nguetho ya bi zøn ra ora gue gui pɛ'ts'ʉ bin ja bʉ ni huąhi,” bi 'yɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Nɛ 'bex bi 'yøt'a mi hupʉ ja ra güi tengu xi sifi.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Nɛ man'da ram 'bɛhni bá pøm bʉ ja rá ngu Oją mahɛ̨ts'i nɛ'a mi hą n'da ra mbore thɛni ɛ̨mmɛ i hɛt'i.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Nɛ xø bá pøm bʉ man'da rám 'bɛhni Oją bʉya guepʉ ja rá mɛxa yʉ́n t'unni Oją, nɛ nu'a di manda da dɛ ra sibi bʉ. Nɛ nts'ɛdi bi xi a ram 'bɛhni gue mi hą ra mbore thɛni: “Dami 'yøt' ya tengu i øt' yʉ ją'i 'bʉ i hɛc yʉ uva hingui ho nguetho bi zøn ra ora gue da nu ran ʉnbi ʉ nangue rán juąnbi Oją,” bi 'yɛ̨na.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 — ausente —
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.