Apocalipse 14

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nɛ nubʉya dá nugä ra Jesús ra T'ʉdɛ'yo i 'bäpʉ ja ra nyuni t'ɛ̨mbi Sión. Nɛ mi 'bähmbʉ ra Jesús n'da ciɛnto nɛ yote ma goho mahuąhi yʉ ją'i ngue gätho i ja bʉ ja yʉ́ dɛ rá thuhu ra Jesús nɛ rá thuhu rá Ta.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Nɛ dá øcä n'da ra nde bʉ mahɛ̨ts'i nt'øde tengu yʉ dehe xʉn ngu ɛ̨mmɛ di hį nɛ tengu ran gäni nts'ɛdi di thoni. Nɛ dá øcä tengu'bʉ yʉ arpa'bida xʉn ngu i pɛi.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Nɛ nu'ʉ n'da ciɛnto nɛ yote ma goho mahuąhi bi yąn Oją bʉ ja ra ximhäi, nɛ bin tupʉ n'da ra thuhu ma'da'yo bʉ ja rá hmi Oją gue'a i huxpʉ ja rán thuts'i, nɛ guepʉ 'bäh yʉn t'uti i 'bʉi, nɛ yʉ dąc'yɛi. Nɛ njo'o mi'da bi zä bi bą a ra thuhu.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Nɛ nu'ʉ, gätho xʉn hotho ʉ, gue hønt'a Oją mbɛ̨ni. Nɛ i tɛn'na ra Dɛ'yo hønbʉ go hapʉ da mba. Nɛ nu'ʉ gue bi yąm bʉ ja ra ximhäi bʉ 'bʉh mi'da yʉ ją'i, yʉn t'unni man'da xʉn ho bin t'un Oją nɛ ra Dɛ'yo.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Nɛ xinga n'da ra fɛhni bi thįnba ʉ, xøgue xingui ts'ʉ yʉ́ ts'oqui bʉ na nu Oją.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Nɛ nubʉya dá nugä man'da ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i mi 'yo inde bʉ mahɛ̨ts'i, nɛ i cą ra søcuą nt'o't'i bʉ ran ho ma'da'yo hin njąm'bʉ da guadi nɛ da mba gätho nangʉni ra ximhäi. Da mba bʉ gätho yʉ häi nɛ nu yʉ ją'i 'dahma 'dan'yo bʉ na yą da 'yøde hønt'a go to'o ní ją'i.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Nɛ nu'a ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i nts'ɛdi bi 'yɛ̨na: “Dami numansuhʉ Oją nɛ gui 'yɛ̨spahʉ rá ts'ɛdi nuįxte a, nguetho ya bi zøn ra ora da 'yøt' rán juąnbi Oją. Dami thąndehʉ a ya, gue'a gue bi 'yøt' mahɛ̨ts'i nɛ bi 'yøt' ra ximhäi. Nɛ bi 'yøt' yʉ deją nɛ bi 'yøt' yʉ mbøthe,” bi 'yɛ̨na.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Nɛ nu'a man'da ram 'bɛhni mahɛ̨ts'i mahøn'a bi dɛn'na rá mbʉdi m'bɛhni, nɛ bi 'yɛ̨na: “Ya bin theh rá ts'ɛdi ra dąhnini Babilonia ngue ɛ̨mmɛ mi ja rá ts'ɛdi. Nguetho nu'ʉ yʉ ją'i mi 'bʉpʉ bi xąndi gätho ra ximhäi a ran 'yomt'ɛ̨ni mí øzɛhɛ. Nɛ gätho ʉ bi 'yøt' ran ts'o tengu n'da ra įti gue com'ma rá sɛ̨i gätho mi'da,” bi 'yɛ̨na.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 — ausente —
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Nu'a ra 'bifi i pøm bʉ njąm'bʉ din hɛ̨ a hønt'bʉ go njąm'bʉ maząi. Nɛ nu'ʉ i 'bʉpʉ njąm'bʉ din hɛ̨ a ran ʉnbi i nu ʉ ma pa nɛ ra xui. Gue'ʉ gätho bi dąnde ra zate xí bøxpʉ ja ra deją, nɛ ra nyoguido, gätho ʉ i ja bʉ ja rá ją'i rá hmɛpya nɛ rá thuhu ra zate.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Pɛ nu ahʉ gyʉ 'yɛ̨c'yɛihʉ pɛ nde'bʉ man'da gui hyądumbʉihʉ gui thoc ni t'ɛ̨c'yɛihʉ nɛ gui hyäthʉ yʉn ʉnbi. Nguetho yʉ́ t'ʉhni Oją ʉ gätho di thoqui i øt' yʉ́n t'ɛ̨di nɛ di thoqui i ɛ̨c'yɛi ra Jesús,” bi 'yɛ̨n'a ná hyu rám 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Nɛ nubʉya bi 'yɛ̨ngä man'da ra nde dá øcä mahɛ̨ts'i: “Dami 'yo't' ya 'bɛ'a ga xi a i. Din johya thoho gätho ʉ xʉn du 'bʉ ya mí ɛ̨c'yɛi a ra Hmu Cristo mahɛ̨ts'i. Mająpi thoho, ɛ̨n'a rá Hogandąhi Oją, nguetho din säya a rá 'bɛfi mi øt'e. Nɛ nu'a ran ho mi øt'ua ja ra ximhäi ʉ, nɛ nubʉ mahɛ̨ts'i da nu rá muui bʉ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Nɛ dá nu n'da ra güi xʉn t'axi thoho nɛ mi hu inde bʉ ja ra güi a n'da tengu n'da ra ją'i. Nɛ mi hu'ts'a n'da ra corona ra oro. Nɛ mi hą ra mbore thɛni ɛ̨mmɛ hɛt'i.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Nɛ bá pøm bʉ rá dąniją Oją mahɛ̨ts'i man'da rám 'bɛhni Oją, nɛ nts'ɛdi bi xi a mi hupʉ ja ra güi: “Dami 'yørpa yʉ ją'i bʉ häi tengu'bʉ da hyɛc yʉ uva xʉn yąxpʉ ja ra nuąndät'o. Nguetho ya bi zøn ra ora gue gui pɛ'ts'ʉ bin ja bʉ ni huąhi,” bi 'yɛ̨n'a rám 'bɛhni Oją.
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Nɛ 'bex bi 'yøt'a mi hupʉ ja ra güi tengu xi sifi.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Nɛ man'da ram 'bɛhni bá pøm bʉ ja rá ngu Oją mahɛ̨ts'i nɛ'a mi hą n'da ra mbore thɛni ɛ̨mmɛ i hɛt'i.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Nɛ xø bá pøm bʉ man'da rám 'bɛhni Oją bʉya guepʉ ja rá mɛxa yʉ́n t'unni Oją, nɛ nu'a di manda da dɛ ra sibi bʉ. Nɛ nts'ɛdi bi xi a ram 'bɛhni gue mi hą ra mbore thɛni: “Dami 'yøt' ya tengu i øt' yʉ ją'i 'bʉ i hɛc yʉ uva hingui ho nguetho bi zøn ra ora gue da nu ran ʉnbi ʉ nangue rán juąnbi Oją,” bi 'yɛ̨na.
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.