2 Coríntios 8
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARIB
1 Ma zʉ cu'ahʉ, dín nde ahʉ gui pąhmbʉ 'bɛ'a gätho bi 'yøt' rá mate Oją bʉ mbo yʉ́ mbʉi yʉ 'yɛ̨c'yɛi dim pɛti bʉ ja ra häi Macedonia.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Nu yʉ 'yɛ̨c'yɛi bʉ bi nu ran ʉnbi nguetho yʉ hyoya thoho ʉ. Pɛ guemhma ɛ̨mmɛ i ja ran johya yʉ́ mbʉi, nɛ man'da man'da di unda yʉn t'unni yʉ́ mi'yɛ̨c'yɛihʉ.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Nugä dí hąxanjuąni ngue bi unni xʉn ngu, madague'a hin'yʉ 'bɛ'a da gopʉ ja rá ngusɛ, nɛ rá pähäzɛhɛ bi uni.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Nɛ bi 'yäc ra mate ngue nɛ'ʉ da gom'ma ram fäts'i din t'un'ndʉ yʉ hyoya 'yɛ̨c'yɛi bʉ ja ra häi Judea.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Nɛ man'da xʉn ho bi 'yøt'e xinda gue'a dá bɛ̨ngä, nguetho m'bɛt'o thoho bi hyon rá pähä Oją ngue di bɛ̨nbi 'bɛ'a da 'yøt'e, nɛ nubʉya bi xiqui ngue da mbäxqui ga fäx ʉ yʉ cu.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Nu ra Tito rá mbʉdi bi xi ahʉ nangue yʉn t'unni gui umhbʉ. Nɛ dá xi'be ra Tito di jua'a di pɛti gätho nin t'unnihʉ gá mamhbʉ gui umhbʉ, nangue nin huɛ̨catehʉ, ngue ra mate thoho.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Nu ahʉ ɛ̨mmɛ xʉn ngu yʉn ho guí øthʉ, nɛ i ja ni t'ɛ̨c'yɛihʉ xʉn ho, nɛ sä guím mamfʉ rám hman Oją xʉn ho, nɛ ɛ̨mmɛ guí pąhmbʉ xʉn ho, nɛ ɛ̨mmɛ guí ɛ̨hya gui 'yøthʉ rá 'bɛfi Oją, nɛ ja ahʉ nin huɛ̨catehʉ nanguecä'be. Pɛ nuya xʉn ho 'bʉ gui umhbʉ xʉn ho nin t'unnihʉ, n'damhma hin te gui 'bɛhmbʉ nangue rá 'bɛfi Oją guí øthʉ.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Nugä drá Pablogä hin dín nde ga manda ahʉ 'bɛ'a guí øthʉ. Nuna 'bɛ'a bi 'yøt' yʉ cu bʉ ja ra häi Macedonia, n'da ra hmɛpya a. Nu'bʉ ngubʉ gui 'yøthʉ, da zä ga pącä ngue majuąni i ja ahʉ nin huɛ̨catehʉ nangue yʉ 'yɛ̨c'yɛi.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Nguetho guí pąhmbʉ rá mate ma Hmuhʉ ra Jesucristo. Nu'a tengu 'bʉ ra mɛmbɛti a, pɛ bin hyoya nanguejʉ ngue bi nde din jajʉ xʉn ngu.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Nuya i ja a ga xi ahʉ 'bɛ'a dím bɛ̨ngä. Xʉn ho 'bʉ gui juahmbʉ 'bɛ'a gá dʉmhbʉ má jɛya, nguetho ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ má jɛya gá un nin t'unnihʉ.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 Nuya dami pɛthʉ nin t'unnihʉ, nɛ daman ɛ̨hyahʉ ya, tengu 'bʉ rá mbʉdi gá bɛ̨mhbʉ, nɛ gui umhbʉ 'bɛ'a gätho sä gui umhbʉ.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Nu'bʉ ja a nde di un a n'da, Oją da numanho, 'bʉ gue'a rán thɛui 'bɛ'a pɛ'ts'a n'da a di uni.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Pɛ hin dí ɛ̨na go din dąnhyɛ̨i ʉ 'da o dim mɛmbɛti ʉ 'da nangue a gá unhdʉ, nɛ nu ahʉ bʉya hin'yʉ 'bɛ'a gui hyomhbʉ.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Pɛ nu'a dí xi ahʉ, pɛ nuya xʉn ngu i ja ahʉ, xʉn ho 'bʉ gui unhdʉ ts'ʉ ʉ 'da hin'yʉ 'bɛ'a da hyoni. Nɛ nu'bʉ da zøn ra pa ngue hin'yʉ 'bɛ'a gui hyomhbʉ, nu'ʉ di zɛ ahʉ ʉ. Janangue'a gätho thocua thoho din ja 'bɛ'a da hyoni.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Nɛ gue'a mán t'o't'i bʉ ja rám hman Oją: “To'o di pɛti xʉn ngu, pɛ hin da bong thoho a da hyonsɛ, pɛ nɛ'ʉ di pɛti zʉ ts'ʉtho, hin te di 'bɛdi.”
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Dí ɛ̨mfe jamadi Oją ngue bi 'dac mam fäts'i'be ra Tito, ngue nɛ'a ɛ̨mmɛ im bɛ̨n ahʉ nɛ ɛ̨mmɛ ɛ̨hya nangue ahʉ.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Ngue nu ra Tito min nde da 'yøt'e 'bɛ'a dá xifi, nɛ'a mi ja rá pähä zɛhɛ da mba bʉ.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Nɛ da mbɛ ra Tito na man'da ra cu ngue dí pɛnhdä bʉ, nu'a im man rám hman Oją xʉn ho, nɛ gätho yʉ 'yɛ̨c'yɛi ngubʉ im ma nangue'a.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Ma mi'yɛ̨c'yɛihʉ bi huanhna ran 'yohʉ na, ngue dan 'yohe 'bʉ dá hąxhe ra mbɛti bʉ Judea. Nɛ gue'a ná uh man huɛ̨catehe ngue dín nde ga fäx ma cuhʉ, nɛ dí nuįxte ra Hmu mahɛ̨ts'i a.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Nugä'be dadí jamansu 'bɛ'a dí øt'be nangue yʉn t'unni xʉn ngu, nguetho hin dín nde din ja 'bɛ'a dí c'ąman'ʉc'be. Nɛ gue'a í than'ndʉ mi'da yʉ cu ngue ga mbähmbe 'bʉ dá hąxhe a ra mbɛti.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Nguetho dín nde ga øt'be gätho xʉn ho bʉ na nu Oją nɛpʉ na nu ma miją'i'be.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Nɛ ga pɛn'nahʉ bʉ man'da ra cu mahøn'a ngue da mbähä ra Tito. Nɛ nuna dí pąhmbe ngue ra 'yɛ̨c'yɛi xʉn ho na. Nɛhna ɛ̨mmɛ ɛ̨hya da 'yøt'e xʉn ho rá 'bɛfi Oją. Ɛ̨mmɛ nde da mba bʉ da nu ahʉ, nguetho ya dá xihna nangue ni hogant'øt'ehʉ.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Nɛ nuna ra Tito, man 'yo'be nangue ma 'bɛfi dadí zɛ ahʉ. Nɛ nu'ʉ mi'da in 'yohʉ ra Tito, yʉ́m 'bɛhni ʉ yʉ 'yɛ̨c'yɛi dim pɛti ua. Nɛ da mbäx ahʉ nangue rá 'bɛfi Oją, gue'a dín nɛqui xʉn ho rá nuįxte ra Cristo bʉ guí 'bʉhmbʉ.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Nuya dami 'yørca'be ra mate gui simanhohʉ yʉn 'yohʉ, n'damhma gätho mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi da bądi ngue majuąni i ja nin huɛ̨catehʉ, tengu tho dím mangä ngue nząi i ja ahʉ ran huɛ̨cate.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.