2 Coríntios 7

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma amigo ahʉ dadí huɛ̨c ahʉ, ya xʉn ngu yʉn ho bi man Oją da 'yørcahʉ, pɛ jatho ga 'uehmbʉ bʉ i ja 'bɛ'a gätho xʉn ts'o. Nɛ ga 'uehmbʉ 'bɛ'a in nde di ts'on ma ją'ihʉ, nɛ ma mbʉihʉ. Jatho ga homhbʉ man'da man'da 'bɛ'a dí gua'a dán hojʉ, ngue gan numansuhʉ Oją.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Nɛ nu ahʉ guí 'bʉhmbʉ bʉ ja ra hnini Corinto, dami bɛ̨nc'be nanguecä'be, nguetho xinga n'da ahʉ bi nu ran ʉnbi 'bɛ'a dá øt'ahʉ, nɛ hin te dá øt'ä'be ngue di ts'on'na ni mbʉihʉ, nɛ xinga n'da ahʉ dá hä ahʉ ngue m'bɛjua ga ɛ̨n'ahʉ gui jurcahʉ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nuya hin dín nde ngue ga dąmhyą ahʉ, nguetho ya dí xi ahʉ ngue ɛ̨mmɛ dadí huɛ̨c ahʉ, nɛ thocua thoho dím bɛ̨n ahʉ, asta gue'bʉ ga tugä.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Nugä dí ɛ̨c'yɛi ngue guí øthʉ ran ho, nɛ gue'a ní hyu ma mbʉi a. Nɛ nu ahʉ gadí 'dajʉ ran johya, madague xʉn ngu yʉn ʉnbi dín nugä'be, pɛ ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi ran johya.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nu'bʉ má søngä'be bʉ ja ra häi Macedonia, ɛ̨mmɛ xʉn hɛ̨i 'bɛ'a dá øt'be, nguetho hønbʉ go hapʉ dá tho'be bi zʉc'be yʉ ją'i, nɛ xʉn hɛ̨i 'bɛ'a nám 'bʉ'be nɛ mi ja ra mbidi ma mbʉi'be.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pɛ nu Oją nząi i hurpa yʉ́ mbʉi ʉ to'o i tu yʉ́ mbʉi, nɛ bi hyurca ma mbʉi'be 'bʉ mi zøm bʉ ra Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Bi hyurca ma mbʉi'be nangue gá hyurpa rá mbʉi ra Tito 'bʉ gmí 'bʉhmbʉ bʉ. Nu ra Tito bi xicä'be ngue ɛ̨mmɛ bi du ni mbʉihʉ nangue 'bɛ'a gá 'yøthʉ ngue hingui ho. Nɛ bi xicä'be ɛ̨mmɛ gmín ndehʉ guin nujʉ. Nɛ nu'bʉ mi c'ąman'ʉgä 'da, nu ahʉ bʉ gá yąnjʉ. Nɛ nangue guím bɛ̨njʉ, man'da i hu ma mbʉi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Bi du ma mbʉigä 'da yʉ pa nangue rá mbʉdi søcuą dá pɛn'nahʉ bʉ, pɛ hin'na ya. Bi du ma mbʉi nangue ra dumbʉi dá 'da ahʉ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Nuya dadí johyagä, hin nangue bi du ni mbʉihʉ, pɛ nangue gá päh nin 'yomfɛ̨nihʉ 'bʉ mi du ni mbʉihʉ. Nɛ nu Oją bi japi ngue bi bømanho 'bɛ'a dá xi ahʉ. Nɛ nte man ʉnbi bi gohi 'bɛ'a dá øt'a'be.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Nguetho nu'ʉ i hon Oją 'bʉ i tu yʉ́ mbʉi, di japi di päh yʉ́ mbʉi nangue yʉ́ ts'oqui, ngue da yąni, nɛ da 'ue'a ra dumbʉi bʉya. Pɛ nu'bʉ i tu yʉ́ mbʉi ngue hingui pądi 'bɛ'a da 'yøt'e nɛ im bɛ̨n ra ximhäi, hin di päh rá mbʉi 'bʉ, pɛ man'da di un ran dąte bʉya.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Nu ni dumbʉihʉ bi 'da ahʉ ran 'yomfɛ̨ni xʉn ho nangue gá hyomhbʉ Oją, nɛ ɛ̨mmɛ gá hyumbi gá hojʉ 'bɛ'a bin ja. Nɛ ɛ̨mmɛ gá numan'ʉhʉ a ngue bi 'yøt' ra ts'oqui, nɛ ɛ̨mmɛ gá suhʉ 'bɛ'a bin ja. Nɛ gá un ran ʉnbi to'o bi 'yøt' ran ts'o, nɛ ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ gui 'yøthʉ ran ho. Ɛ̨mmɛ gmín ndehʉ xcá mbagä bʉ xcá zɛ ahʉ. Nɛ ya gá 'yuhmbʉ bin ho a ra ts'oqui gmín 'yohʉ.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Jananjabʉ gue'a dá ot'ahʉ ra søcuą a, ngue hinga hønt'a ngue di hoc rá mbʉi a ran 'yohʉ ngue bi 'yøt' ran ts'o, xínga gue'a bi t'ørpa ran ts'o, pɛ nangue ma søcuą dá ot'ahʉ, Oją bi zä bi 'yut'ahʉ ngue majuąni guí tɛngahʉ.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Janangue'a ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi'be. Nɛ man'da dadí johya'be nu'bʉ mi xic'be ra Tito ngue gá hyurpa rá mbʉi a nangue 'bɛ'a gá 'yøthʉ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nɛ dá xih ra Tito, gue da t'ømanho a rám hma bʉ guí 'bʉhmbʉ. Nɛ gue'a gá 'yørpahʉ, gá 'yømanho a ram hma bi xi ahʉ. Janangue'a hin dí pɛ'ts' ma sägä nangue 'bɛ'a dá xifi, pɛ ɛ̨mmɛ i hu ma mbʉi.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Nguetho nu'bʉ mí mba bʉ ra Tito, ɛ̨mmɛ gá numansuhʉ, nɛ ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ gá 'yøthʉ 'bɛ'a gätho bi xi ahʉ. Janangue'a man'da bin ja rán huɛ̨cate ra Tito nangue ahʉ bʉ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nɛ ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi nguetho sä ga ɛ̨c'yɛi ngue majuąni guí øthʉ ran ho.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.