2 Coríntios 7
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARA
1 Ma amigo ahʉ dadí huɛ̨c ahʉ, ya xʉn ngu yʉn ho bi man Oją da 'yørcahʉ, pɛ jatho ga 'uehmbʉ bʉ i ja 'bɛ'a gätho xʉn ts'o. Nɛ ga 'uehmbʉ 'bɛ'a in nde di ts'on ma ją'ihʉ, nɛ ma mbʉihʉ. Jatho ga homhbʉ man'da man'da 'bɛ'a dí gua'a dán hojʉ, ngue gan numansuhʉ Oją.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nɛ nu ahʉ guí 'bʉhmbʉ bʉ ja ra hnini Corinto, dami bɛ̨nc'be nanguecä'be, nguetho xinga n'da ahʉ bi nu ran ʉnbi 'bɛ'a dá øt'ahʉ, nɛ hin te dá øt'ä'be ngue di ts'on'na ni mbʉihʉ, nɛ xinga n'da ahʉ dá hä ahʉ ngue m'bɛjua ga ɛ̨n'ahʉ gui jurcahʉ.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Nuya hin dín nde ngue ga dąmhyą ahʉ, nguetho ya dí xi ahʉ ngue ɛ̨mmɛ dadí huɛ̨c ahʉ, nɛ thocua thoho dím bɛ̨n ahʉ, asta gue'bʉ ga tugä.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nugä dí ɛ̨c'yɛi ngue guí øthʉ ran ho, nɛ gue'a ní hyu ma mbʉi a. Nɛ nu ahʉ gadí 'dajʉ ran johya, madague xʉn ngu yʉn ʉnbi dín nugä'be, pɛ ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi ran johya.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Nu'bʉ má søngä'be bʉ ja ra häi Macedonia, ɛ̨mmɛ xʉn hɛ̨i 'bɛ'a dá øt'be, nguetho hønbʉ go hapʉ dá tho'be bi zʉc'be yʉ ją'i, nɛ xʉn hɛ̨i 'bɛ'a nám 'bʉ'be nɛ mi ja ra mbidi ma mbʉi'be.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pɛ nu Oją nząi i hurpa yʉ́ mbʉi ʉ to'o i tu yʉ́ mbʉi, nɛ bi hyurca ma mbʉi'be 'bʉ mi zøm bʉ ra Tito.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Bi hyurca ma mbʉi'be nangue gá hyurpa rá mbʉi ra Tito 'bʉ gmí 'bʉhmbʉ bʉ. Nu ra Tito bi xicä'be ngue ɛ̨mmɛ bi du ni mbʉihʉ nangue 'bɛ'a gá 'yøthʉ ngue hingui ho. Nɛ bi xicä'be ɛ̨mmɛ gmín ndehʉ guin nujʉ. Nɛ nu'bʉ mi c'ąman'ʉgä 'da, nu ahʉ bʉ gá yąnjʉ. Nɛ nangue guím bɛ̨njʉ, man'da i hu ma mbʉi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Bi du ma mbʉigä 'da yʉ pa nangue rá mbʉdi søcuą dá pɛn'nahʉ bʉ, pɛ hin'na ya. Bi du ma mbʉi nangue ra dumbʉi dá 'da ahʉ.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Nuya dadí johyagä, hin nangue bi du ni mbʉihʉ, pɛ nangue gá päh nin 'yomfɛ̨nihʉ 'bʉ mi du ni mbʉihʉ. Nɛ nu Oją bi japi ngue bi bømanho 'bɛ'a dá xi ahʉ. Nɛ nte man ʉnbi bi gohi 'bɛ'a dá øt'a'be.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Nguetho nu'ʉ i hon Oją 'bʉ i tu yʉ́ mbʉi, di japi di päh yʉ́ mbʉi nangue yʉ́ ts'oqui, ngue da yąni, nɛ da 'ue'a ra dumbʉi bʉya. Pɛ nu'bʉ i tu yʉ́ mbʉi ngue hingui pądi 'bɛ'a da 'yøt'e nɛ im bɛ̨n ra ximhäi, hin di päh rá mbʉi 'bʉ, pɛ man'da di un ran dąte bʉya.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nu ni dumbʉihʉ bi 'da ahʉ ran 'yomfɛ̨ni xʉn ho nangue gá hyomhbʉ Oją, nɛ ɛ̨mmɛ gá hyumbi gá hojʉ 'bɛ'a bin ja. Nɛ ɛ̨mmɛ gá numan'ʉhʉ a ngue bi 'yøt' ra ts'oqui, nɛ ɛ̨mmɛ gá suhʉ 'bɛ'a bin ja. Nɛ gá un ran ʉnbi to'o bi 'yøt' ran ts'o, nɛ ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ gui 'yøthʉ ran ho. Ɛ̨mmɛ gmín ndehʉ xcá mbagä bʉ xcá zɛ ahʉ. Nɛ ya gá 'yuhmbʉ bin ho a ra ts'oqui gmín 'yohʉ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Jananjabʉ gue'a dá ot'ahʉ ra søcuą a, ngue hinga hønt'a ngue di hoc rá mbʉi a ran 'yohʉ ngue bi 'yøt' ran ts'o, xínga gue'a bi t'ørpa ran ts'o, pɛ nangue ma søcuą dá ot'ahʉ, Oją bi zä bi 'yut'ahʉ ngue majuąni guí tɛngahʉ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Janangue'a ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi'be. Nɛ man'da dadí johya'be nu'bʉ mi xic'be ra Tito ngue gá hyurpa rá mbʉi a nangue 'bɛ'a gá 'yøthʉ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Nɛ dá xih ra Tito, gue da t'ømanho a rám hma bʉ guí 'bʉhmbʉ. Nɛ gue'a gá 'yørpahʉ, gá 'yømanho a ram hma bi xi ahʉ. Janangue'a hin dí pɛ'ts' ma sägä nangue 'bɛ'a dá xifi, pɛ ɛ̨mmɛ i hu ma mbʉi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Nguetho nu'bʉ mí mba bʉ ra Tito, ɛ̨mmɛ gá numansuhʉ, nɛ ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ gá 'yøthʉ 'bɛ'a gätho bi xi ahʉ. Janangue'a man'da bin ja rán huɛ̨cate ra Tito nangue ahʉ bʉ.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nɛ ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi nguetho sä ga ɛ̨c'yɛi ngue majuąni guí øthʉ ran ho.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.