2 Coríntios 7

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma amigo ahʉ dadí huɛ̨c ahʉ, ya xʉn ngu yʉn ho bi man Oją da 'yørcahʉ, pɛ jatho ga 'uehmbʉ bʉ i ja 'bɛ'a gätho xʉn ts'o. Nɛ ga 'uehmbʉ 'bɛ'a in nde di ts'on ma ją'ihʉ, nɛ ma mbʉihʉ. Jatho ga homhbʉ man'da man'da 'bɛ'a dí gua'a dán hojʉ, ngue gan numansuhʉ Oją.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Nɛ nu ahʉ guí 'bʉhmbʉ bʉ ja ra hnini Corinto, dami bɛ̨nc'be nanguecä'be, nguetho xinga n'da ahʉ bi nu ran ʉnbi 'bɛ'a dá øt'ahʉ, nɛ hin te dá øt'ä'be ngue di ts'on'na ni mbʉihʉ, nɛ xinga n'da ahʉ dá hä ahʉ ngue m'bɛjua ga ɛ̨n'ahʉ gui jurcahʉ.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Nuya hin dín nde ngue ga dąmhyą ahʉ, nguetho ya dí xi ahʉ ngue ɛ̨mmɛ dadí huɛ̨c ahʉ, nɛ thocua thoho dím bɛ̨n ahʉ, asta gue'bʉ ga tugä.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nugä dí ɛ̨c'yɛi ngue guí øthʉ ran ho, nɛ gue'a ní hyu ma mbʉi a. Nɛ nu ahʉ gadí 'dajʉ ran johya, madague xʉn ngu yʉn ʉnbi dín nugä'be, pɛ ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi ran johya.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nu'bʉ má søngä'be bʉ ja ra häi Macedonia, ɛ̨mmɛ xʉn hɛ̨i 'bɛ'a dá øt'be, nguetho hønbʉ go hapʉ dá tho'be bi zʉc'be yʉ ją'i, nɛ xʉn hɛ̨i 'bɛ'a nám 'bʉ'be nɛ mi ja ra mbidi ma mbʉi'be.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pɛ nu Oją nząi i hurpa yʉ́ mbʉi ʉ to'o i tu yʉ́ mbʉi, nɛ bi hyurca ma mbʉi'be 'bʉ mi zøm bʉ ra Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Bi hyurca ma mbʉi'be nangue gá hyurpa rá mbʉi ra Tito 'bʉ gmí 'bʉhmbʉ bʉ. Nu ra Tito bi xicä'be ngue ɛ̨mmɛ bi du ni mbʉihʉ nangue 'bɛ'a gá 'yøthʉ ngue hingui ho. Nɛ bi xicä'be ɛ̨mmɛ gmín ndehʉ guin nujʉ. Nɛ nu'bʉ mi c'ąman'ʉgä 'da, nu ahʉ bʉ gá yąnjʉ. Nɛ nangue guím bɛ̨njʉ, man'da i hu ma mbʉi.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Bi du ma mbʉigä 'da yʉ pa nangue rá mbʉdi søcuą dá pɛn'nahʉ bʉ, pɛ hin'na ya. Bi du ma mbʉi nangue ra dumbʉi dá 'da ahʉ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Nuya dadí johyagä, hin nangue bi du ni mbʉihʉ, pɛ nangue gá päh nin 'yomfɛ̨nihʉ 'bʉ mi du ni mbʉihʉ. Nɛ nu Oją bi japi ngue bi bømanho 'bɛ'a dá xi ahʉ. Nɛ nte man ʉnbi bi gohi 'bɛ'a dá øt'a'be.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Nguetho nu'ʉ i hon Oją 'bʉ i tu yʉ́ mbʉi, di japi di päh yʉ́ mbʉi nangue yʉ́ ts'oqui, ngue da yąni, nɛ da 'ue'a ra dumbʉi bʉya. Pɛ nu'bʉ i tu yʉ́ mbʉi ngue hingui pądi 'bɛ'a da 'yøt'e nɛ im bɛ̨n ra ximhäi, hin di päh rá mbʉi 'bʉ, pɛ man'da di un ran dąte bʉya.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nu ni dumbʉihʉ bi 'da ahʉ ran 'yomfɛ̨ni xʉn ho nangue gá hyomhbʉ Oją, nɛ ɛ̨mmɛ gá hyumbi gá hojʉ 'bɛ'a bin ja. Nɛ ɛ̨mmɛ gá numan'ʉhʉ a ngue bi 'yøt' ra ts'oqui, nɛ ɛ̨mmɛ gá suhʉ 'bɛ'a bin ja. Nɛ gá un ran ʉnbi to'o bi 'yøt' ran ts'o, nɛ ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ gui 'yøthʉ ran ho. Ɛ̨mmɛ gmín ndehʉ xcá mbagä bʉ xcá zɛ ahʉ. Nɛ ya gá 'yuhmbʉ bin ho a ra ts'oqui gmín 'yohʉ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Jananjabʉ gue'a dá ot'ahʉ ra søcuą a, ngue hinga hønt'a ngue di hoc rá mbʉi a ran 'yohʉ ngue bi 'yøt' ran ts'o, xínga gue'a bi t'ørpa ran ts'o, pɛ nangue ma søcuą dá ot'ahʉ, Oją bi zä bi 'yut'ahʉ ngue majuąni guí tɛngahʉ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Janangue'a ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi'be. Nɛ man'da dadí johya'be nu'bʉ mi xic'be ra Tito ngue gá hyurpa rá mbʉi a nangue 'bɛ'a gá 'yøthʉ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nɛ dá xih ra Tito, gue da t'ømanho a rám hma bʉ guí 'bʉhmbʉ. Nɛ gue'a gá 'yørpahʉ, gá 'yømanho a ram hma bi xi ahʉ. Janangue'a hin dí pɛ'ts' ma sägä nangue 'bɛ'a dá xifi, pɛ ɛ̨mmɛ i hu ma mbʉi.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Nguetho nu'bʉ mí mba bʉ ra Tito, ɛ̨mmɛ gá numansuhʉ, nɛ ɛ̨mmɛ gán ɛ̨hyahʉ gá 'yøthʉ 'bɛ'a gätho bi xi ahʉ. Janangue'a man'da bin ja rán huɛ̨cate ra Tito nangue ahʉ bʉ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Nɛ ɛ̨mmɛ hu ma mbʉi nguetho sä ga ɛ̨c'yɛi ngue majuąni guí øthʉ ran ho.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.