2 Coríntios 12

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu'bʉ dím mansɛgä 'bɛ'a dí øt'ä, hin te di muui. Pɛ guemhma ga xi ahʉ 'bɛ'a bi 'yurcä ra Hmu mahɛ̨ts'i 'bʉ n'dandį.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Bi bonga 'dɛ'magoho njɛya Oją bi zixcä bʉ mahɛ̨ts'i. Hin dí pącä 'bʉ nɛ'a ma ngøc'yɛi o hin'na, pɛ Oją pądi 'bɛpʉ ín ja.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Hønt'a dí pącä ngue dá mba mahɛ̨ts'i, hin dí pącä 'bʉ n'youi ma ngøc'yɛ̨i o hin'na, hønt'a Oją pądi 'bɛ'a dá øt'ä.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Nɛ nu'bʉ mí ts'ixcä bʉ guepʉ mahotho, dá øcä 'bɛ'a bi hmam bʉ, nɛ njongui man yʉ ją'i tengu a. Nɛ him bin 'dac ran t'ɛ̨di gam ma 'bɛ'a dá øpʉ.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Nɛ nuna bi t'ørcä i sä xcá yądä a 'bʉ gue'a xcá bɛ̨ni gam ma, pɛ hønt'a man hosɛgä gam mangä ngue dí pącä hin'yʉ ma ts'ɛdi zɛhɛgä.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Nugä i jagä 'bɛ'a xcan 'yɛ̨xä 'bʉ xcá ndegä nɛ hin dadín hyät'ä tengu 'bʉ ra tonto, nguetho da zä xcá ma majuąni 'bɛ'a bi t'urcä. Pɛ hin dín nde ngue gue'a dí t'ɛ̨scä a, pɛ dín nde ngue gue'a in nusɛ yʉ ją'i a dí øt'ä dí numansugä ʉ, nɛ'a 'bɛ'a øsɛ ngue dím mangä.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Nugä dá nugä ɛ̨mmɛ mahotho bʉ. Pɛ nu ra zįthu bi 'dacä n'da ran ʉnbi dí sägä. Nɛ Oją bi un ran t'ɛ̨di da 'yørcä, ndeque hin dan 'yɛ̨zɛhɛgä nangue 'bɛ'a bi 'yurcä Oją.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Nɛ hyundį dá äpä Oją ngue di 'uec'i ts'ʉ ran ʉ i jagä.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Pɛ nu'a Oją bi xiqui hin di 'uec'a ran ʉ, pɛ di 'dacä rá mate nɛ rá ts'ɛdi sä ga hät'ä ran ʉnbi. “Nu'bʉ hin'yʉ ni ts'ɛdizɛhɛ, man'da di nɛqui ma ts'ɛdigä,” i ɛ̨ngä Oją. Janangue'a nu'bʉ hin'yʉ ma ts'ɛdi zɛhɛgä, man'da ɛ̨mmɛ dadín johyagä, nguetho dí pącä ngue'a man'da dí nɛqui rá ts'ɛdi ra Cristo.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nuya hingui tu ma mbʉi 'bɛ'a dí øt'ä, madague'a xʉn ngu yʉn ʉnbi dín nugä, ngue di c'ąman'ʉg yʉ ją'i, uague i pa ma ʉguigä. Nɛ hingui tu ma mbʉi nangue 'bɛ'a i ørca yʉ ją'i 'bʉ dí øt' rá 'bɛfi ra Cristo. Nguetho nu'bʉ hin'yʉ ma ts'ɛdi, pɛ man'da di 'dac rá ts'ɛdi ra Cristo.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nu'a 'bɛ'a guím bɛ̨ngahʉ, jatho ga xi'asɛhʉ 'bɛ'a dí øt'ä, tengu 'bʉ drá tontogä. Man'da xʉn ho 'bʉ xquím mansɛhʉ man hogä xinda gue'bʉ gam mansɛgä. Nu yʉn 'yohʉ guí tɛnhdʉ, hin'yʉ 'bɛ'a i ja ʉ ngue hin'yʉgä, madague'a nte i jagä a di muui.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Nu'bʉ mám 'bʉcä bʉ, dá ut'ahʉ ngue majuąni ma 'bäigä'be ra Jesucristo, hin dán xømbʉi 'bʉ má ut'ahʉ yʉn t'øt'e nuįxte nɛ yʉ hyonya nt'øt'e gue gá nusɛhʉ 'bʉ mám 'bʉhmbʉ bʉ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Hanja guím mamhbʉ ngue hin dá øt'ahʉ bʉ tengu dá øt'ä bʉ 'bʉh mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi. Pɛ 'da'angu dá øt'ahʉ, pɛ hønt'a n'da, ngue hin dá ä ahʉ 'bɛ'a dá hongä. Ha gue'a gni 'yɛ̨njʉ hingui ho a dá øt'ä. Pɛ dami pungahʉ 'bʉ.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Nuya ná hyundį ga mbagä bʉ. Nɛ hin te ga ä'ahʉ 'bɛ'a dí hongä mahøn'a, nguetho hin dín ndegä a ni mbɛtihʉ, pɛ dín ndegä gan jahʉ tengu 'bʉ ma t'ʉhni ahʉ. Nɛ hinga gue'ʉ yʉ t'ʉhni i pɛ'ts'i 'bɛ'a i hon rá ta o rá mbe. Pɛ nu yʉ ta nɛ yʉ mbe i pɛ'ts'i 'bɛ'a da hyon yʉ́ t'ʉhni.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Pɛ da hyu ma mbʉi 'bʉ da zä ga 'bɛdi 'bɛ'a gätho dí pɛ'ts'i guepʉ da zä ga hon'na ran ho ni mbʉihʉ, nɛ guepʉ go him mi sä dam pɛfi ga zɛ'ahʉ. Pɛ masque hin gadí huɛ̨gahʉ tengu bʉ na huɛ̨c'ahʉ.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Nɛ guím mamhbʉ majuąni ngue hin te dá hącä ni mbɛtihʉ, pɛ guím bɛ̨mhbʉ 'da ahʉ ngue dá tącä ni mbɛtihʉ ngue guí ɛ̨mhbʉ dá hä ahʉ.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ha guím bɛ̨mhbʉ dá hä ahʉ ngue dá pɛn'nahʉ yʉm 'bɛhni bʉ.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nugä dá ndep ra Tito da mba bʉ, in 'youi man'da ma cuhʉ. Guí pąhmbʉ hin te bi dąha ngue dąmá 'yä ahʉ. Nguetho 'da'ingu dím bɛ̨ngä'be ra Tito ngue dadí huɛ̨c'a'be, nɛ 'da'ingu bʉ na øt' ma 'bɛfi'be.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ma cu'ahʉ, dadí huɛ̨c'ahʉ, dín 'yohʉ ra Cristo. Nɛ Oją pądi majuąni a dím mam'be ya, ngue dí hom'be 'bɛ'a dín te ni mbʉihʉ. Janangue'a dí honi ga tąpä ʉ yʉm hma him majuąni, ngue im man'ʉ yʉ hyäte di ʉgui. Nɛ hinga gue'a guím bɛ̨mhbʉ 'da ahʉ, ngue guí ɛ̨mhbʉ dí hom'be guin numanhojʉ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Pɛ dí su ngue hin gan numanhogä 'bɛ'a guí øthʉ bʉ 'bʉ dá mbagä bʉ. Pɛ nɛ da du ni mbʉihʉ 'bɛ'a ga xi ahʉ bʉya. Dí su ngue ga tįn ahʉ gadín sʉhmbʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ gadín sɛyabahʉ, nɛ gadín cuɛfʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ gadín tąfʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ gadín c'ąman'ʉhʉ, nɛ gadín 'yøspatho 'bɛ'a gadín xihmbʉ, nɛ gadín 'yɛ̨zɛhɛhʉ, nɛ dí su ga tįn ahʉ hinga gue'a guí øthʉ bʉ ja nim pɛtihʉ.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Nɛ nu'bʉ dá mbagä bʉ, dí su ngue ma Ojąhʉ di jaqui ga pɛ'ts' ma sä nangue 'bɛ'a guí øthʉ bʉ. Nɛ din jagä ra dumbʉi nangue to'o bi 'yøt' ran ts'o mam'bɛt'o, nɛ guexta'a hin ni päh yʉ́ mbʉi, him bi 'yäp rá punbi Oją nangue ran ts'o bi 'yøt'e, gue'ʉ bi 'yøt' ran 'yomt'ɛ̨ni, nɛ'ʉ bi zinba yʉ́ xisu mi'da yʉn 'yohʉ.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.