2 Coríntios 12
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARIB
1 Nu'bʉ dím mansɛgä 'bɛ'a dí øt'ä, hin te di muui. Pɛ guemhma ga xi ahʉ 'bɛ'a bi 'yurcä ra Hmu mahɛ̨ts'i 'bʉ n'dandį.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Bi bonga 'dɛ'magoho njɛya Oją bi zixcä bʉ mahɛ̨ts'i. Hin dí pącä 'bʉ nɛ'a ma ngøc'yɛi o hin'na, pɛ Oją pądi 'bɛpʉ ín ja.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Hønt'a dí pącä ngue dá mba mahɛ̨ts'i, hin dí pącä 'bʉ n'youi ma ngøc'yɛ̨i o hin'na, hønt'a Oją pądi 'bɛ'a dá øt'ä.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Nɛ nu'bʉ mí ts'ixcä bʉ guepʉ mahotho, dá øcä 'bɛ'a bi hmam bʉ, nɛ njongui man yʉ ją'i tengu a. Nɛ him bin 'dac ran t'ɛ̨di gam ma 'bɛ'a dá øpʉ.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Nɛ nuna bi t'ørcä i sä xcá yądä a 'bʉ gue'a xcá bɛ̨ni gam ma, pɛ hønt'a man hosɛgä gam mangä ngue dí pącä hin'yʉ ma ts'ɛdi zɛhɛgä.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Nugä i jagä 'bɛ'a xcan 'yɛ̨xä 'bʉ xcá ndegä nɛ hin dadín hyät'ä tengu 'bʉ ra tonto, nguetho da zä xcá ma majuąni 'bɛ'a bi t'urcä. Pɛ hin dín nde ngue gue'a dí t'ɛ̨scä a, pɛ dín nde ngue gue'a in nusɛ yʉ ją'i a dí øt'ä dí numansugä ʉ, nɛ'a 'bɛ'a øsɛ ngue dím mangä.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Nugä dá nugä ɛ̨mmɛ mahotho bʉ. Pɛ nu ra zįthu bi 'dacä n'da ran ʉnbi dí sägä. Nɛ Oją bi un ran t'ɛ̨di da 'yørcä, ndeque hin dan 'yɛ̨zɛhɛgä nangue 'bɛ'a bi 'yurcä Oją.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Nɛ hyundį dá äpä Oją ngue di 'uec'i ts'ʉ ran ʉ i jagä.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Pɛ nu'a Oją bi xiqui hin di 'uec'a ran ʉ, pɛ di 'dacä rá mate nɛ rá ts'ɛdi sä ga hät'ä ran ʉnbi. “Nu'bʉ hin'yʉ ni ts'ɛdizɛhɛ, man'da di nɛqui ma ts'ɛdigä,” i ɛ̨ngä Oją. Janangue'a nu'bʉ hin'yʉ ma ts'ɛdi zɛhɛgä, man'da ɛ̨mmɛ dadín johyagä, nguetho dí pącä ngue'a man'da dí nɛqui rá ts'ɛdi ra Cristo.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Nuya hingui tu ma mbʉi 'bɛ'a dí øt'ä, madague'a xʉn ngu yʉn ʉnbi dín nugä, ngue di c'ąman'ʉg yʉ ją'i, uague i pa ma ʉguigä. Nɛ hingui tu ma mbʉi nangue 'bɛ'a i ørca yʉ ją'i 'bʉ dí øt' rá 'bɛfi ra Cristo. Nguetho nu'bʉ hin'yʉ ma ts'ɛdi, pɛ man'da di 'dac rá ts'ɛdi ra Cristo.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Nu'a 'bɛ'a guím bɛ̨ngahʉ, jatho ga xi'asɛhʉ 'bɛ'a dí øt'ä, tengu 'bʉ drá tontogä. Man'da xʉn ho 'bʉ xquím mansɛhʉ man hogä xinda gue'bʉ gam mansɛgä. Nu yʉn 'yohʉ guí tɛnhdʉ, hin'yʉ 'bɛ'a i ja ʉ ngue hin'yʉgä, madague'a nte i jagä a di muui.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Nu'bʉ mám 'bʉcä bʉ, dá ut'ahʉ ngue majuąni ma 'bäigä'be ra Jesucristo, hin dán xømbʉi 'bʉ má ut'ahʉ yʉn t'øt'e nuįxte nɛ yʉ hyonya nt'øt'e gue gá nusɛhʉ 'bʉ mám 'bʉhmbʉ bʉ.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Hanja guím mamhbʉ ngue hin dá øt'ahʉ bʉ tengu dá øt'ä bʉ 'bʉh mi'da yʉ 'yɛ̨c'yɛi. Pɛ 'da'angu dá øt'ahʉ, pɛ hønt'a n'da, ngue hin dá ä ahʉ 'bɛ'a dá hongä. Ha gue'a gni 'yɛ̨njʉ hingui ho a dá øt'ä. Pɛ dami pungahʉ 'bʉ.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Nuya ná hyundį ga mbagä bʉ. Nɛ hin te ga ä'ahʉ 'bɛ'a dí hongä mahøn'a, nguetho hin dín ndegä a ni mbɛtihʉ, pɛ dín ndegä gan jahʉ tengu 'bʉ ma t'ʉhni ahʉ. Nɛ hinga gue'ʉ yʉ t'ʉhni i pɛ'ts'i 'bɛ'a i hon rá ta o rá mbe. Pɛ nu yʉ ta nɛ yʉ mbe i pɛ'ts'i 'bɛ'a da hyon yʉ́ t'ʉhni.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Pɛ da hyu ma mbʉi 'bʉ da zä ga 'bɛdi 'bɛ'a gätho dí pɛ'ts'i guepʉ da zä ga hon'na ran ho ni mbʉihʉ, nɛ guepʉ go him mi sä dam pɛfi ga zɛ'ahʉ. Pɛ masque hin gadí huɛ̨gahʉ tengu bʉ na huɛ̨c'ahʉ.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Nɛ guím mamhbʉ majuąni ngue hin te dá hącä ni mbɛtihʉ, pɛ guím bɛ̨mhbʉ 'da ahʉ ngue dá tącä ni mbɛtihʉ ngue guí ɛ̨mhbʉ dá hä ahʉ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ha guím bɛ̨mhbʉ dá hä ahʉ ngue dá pɛn'nahʉ yʉm 'bɛhni bʉ.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Nugä dá ndep ra Tito da mba bʉ, in 'youi man'da ma cuhʉ. Guí pąhmbʉ hin te bi dąha ngue dąmá 'yä ahʉ. Nguetho 'da'ingu dím bɛ̨ngä'be ra Tito ngue dadí huɛ̨c'a'be, nɛ 'da'ingu bʉ na øt' ma 'bɛfi'be.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Ma cu'ahʉ, dadí huɛ̨c'ahʉ, dín 'yohʉ ra Cristo. Nɛ Oją pądi majuąni a dím mam'be ya, ngue dí hom'be 'bɛ'a dín te ni mbʉihʉ. Janangue'a dí honi ga tąpä ʉ yʉm hma him majuąni, ngue im man'ʉ yʉ hyäte di ʉgui. Nɛ hinga gue'a guím bɛ̨mhbʉ 'da ahʉ, ngue guí ɛ̨mhbʉ dí hom'be guin numanhojʉ.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Pɛ dí su ngue hin gan numanhogä 'bɛ'a guí øthʉ bʉ 'bʉ dá mbagä bʉ. Pɛ nɛ da du ni mbʉihʉ 'bɛ'a ga xi ahʉ bʉya. Dí su ngue ga tįn ahʉ gadín sʉhmbʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ gadín sɛyabahʉ, nɛ gadín cuɛfʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ gadín tąfʉ n'da ngu n'da ahʉ, nɛ gadín c'ąman'ʉhʉ, nɛ gadín 'yøspatho 'bɛ'a gadín xihmbʉ, nɛ gadín 'yɛ̨zɛhɛhʉ, nɛ dí su ga tįn ahʉ hinga gue'a guí øthʉ bʉ ja nim pɛtihʉ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Nɛ nu'bʉ dá mbagä bʉ, dí su ngue ma Ojąhʉ di jaqui ga pɛ'ts' ma sä nangue 'bɛ'a guí øthʉ bʉ. Nɛ din jagä ra dumbʉi nangue to'o bi 'yøt' ran ts'o mam'bɛt'o, nɛ guexta'a hin ni päh yʉ́ mbʉi, him bi 'yäp rá punbi Oją nangue ran ts'o bi 'yøt'e, gue'ʉ bi 'yøt' ran 'yomt'ɛ̨ni, nɛ'ʉ bi zinba yʉ́ xisu mi'da yʉn 'yohʉ.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.