Mateus 14
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NVT
1 Ha nuya paꞌʉ ra nda̱ Erode bi ꞌyøde de gatho núꞌa̱ te mi øtꞌa ra Jesu.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ne bi ꞌñembabi yá mfatsꞌi:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ra Erode bi benga njabʉ ngueꞌa̱ ꞌnaꞌqui bi gʉ ra Xuua bi duꞌti ne bi gotꞌa fadi ngueꞌa̱ ra Xuua mi ha̱cua hma̱ha̱ ra Erode gue hinda zimba rá ꞌbɛhña̱ rá cu núꞌa̱ rá thuhu ra Lipe, ha nura ꞌbɛhña̱ rá thuhu ra Erodía.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Ngueꞌa̱ ra Xuua xqui ꞌñemba ra Erode:
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Hangue ra Erode bi bø rá cuɛ ne mi nehma̱ da hyo ra Xuua, pe himbi za bi hyoꞌa̱ ngueꞌa̱ mi tsu ya ja̱ꞌi ngueꞌa̱ mi camfriꞌʉ gue ra Xuua go ꞌnara hoga ba̱di.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Pe ꞌnaꞌqui bi tꞌumba rá pa ra Erode, ne nurá tꞌixu ra Erodía bi nei ja yá thandi gatho núꞌʉ mi ꞌbʉhni, y ra Erode xi bi hopa rá hnei.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Hangue bi ña̱tuabi da umbabi gatho núꞌa̱ go da ꞌyadi.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Nuꞌbʉ́ núꞌa̱ ra nxutsi bi ꞌñembabi ra Erode:
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Nuꞌbʉ́ ra Erode xi bi du rá mʉi, pe himbi za bi gømbi ngueꞌa̱ njabʉ xqui ña̱tuabi ne xqui ꞌyøde núꞌʉ mi huhuini ja ra mexa.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Nuꞌbʉ́ bi manda da thɛcua rá ña̱xu ra Xuua núꞌa̱ mi jotꞌa fadi.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Nepʉ bá tha̱ ra ña̱xu ja ꞌnara manza pa bi tꞌumbabi núꞌa̱ ra nxutsi, ne nuꞌá̱ bi hña̱ꞌtsuabi rá na̱na̱.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Nepʉ yá nxadi ra Xuua bi ma ja ra fadi habʉ mi jotꞌi hma̱ha̱ꞌa̱ pa bi duꞌtsuabi rá ngøquꞌei pa bi ma bá agui. Nepʉ bi maꞌʉ bá xipa ra Jesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ha nu mi ꞌyøde ra Jesu de núꞌa̱ xqui nja, nuꞌá̱ bi bøxa ja ꞌnara motsa bi ꞌranga ja ra ndehe pa gá ma ja ꞌnara mbonthi habʉ mi joꞌo ra ja̱ꞌi. Pe ya ja̱ꞌi bi ꞌyøde gue xqui ma ra Jesu, hangue nuꞌʉ́ bi ma ꞌñoua desde ja ya hnini pa bi ma bá cꞌa̱ꞌtsiꞌa̱.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ha mi zønga ja ra mbonthi ra Jesu bi hyanda xica ja̱ꞌi ya mi ꞌbʉhni, hangue nuꞌá̱ bi huequiꞌʉ ne bi ꞌyøthe gatho núꞌʉ mi hñeni.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Y nu mi nde bi joni yá nxadi ra Jesu habʉ mi ꞌbaiꞌa̱ ne bi ꞌñembabi:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi da̱tuabiꞌʉ ne bi ꞌñembi:
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Nuꞌbʉ́ nuya nxadi bi da̱di ne bi ꞌñena:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñembiꞌʉ:
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Nepʉ bi japabi ya ja̱ꞌi da hñudi ja ya zi ꞌbotꞌɛi. Ne mri hña̱ núꞌʉ cʉtꞌa ya thuhme ne núꞌʉ yoho ya hua̱, bi nøtsꞌe pa mahetsꞌi bi ꞌyapabi Ajua̱ da ja̱pi. Ne bi hyeca ya thuhme, ne bi umba yá nxadi pa bi hyecua ya ja̱ꞌi.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Gatho ya ja̱ꞌi bi ñuni ne bi niña̱ꞌʉ. Y gatho nuya zi xɛni bi bongui bi hmuntsꞌi ne bi ñuxa ꞌrɛtꞌamayoho ya ꞌbøtsꞌe.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Mi ngu cʉtꞌa ꞌmo ya ꞌñøhø núꞌʉ bi ñuni, y nuya ꞌbɛhña̱ ne ya ba̱tsi himbi ma ꞌmede.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Nepʉ ra Jesu bi ꞌbɛpa yá nxadi da yʉtꞌa ja ra motsa pa da ꞌmɛtꞌoꞌʉ pa riꞌnandi, ha nuꞌá̱ bi gohni pa bi ꞌñedi ya ja̱ꞌi.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Y nu mi uadi bi ꞌñehui ya ja̱ꞌi bi bøxa ja ra tꞌøhø pa bá apabi Ajua̱ ꞌnambʉsɛ. Y ya bi nxuui mi ꞌbʉhnitho sɛhɛꞌa̱.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ha nura motsa habʉ mi pa yá nxadi ya mi pa madetho ra ndehe, ne xi mi fɛtꞌa ntsꞌɛdi ra bʉnthi ja ra ndehe, ne mi ne da mpʉntsꞌiꞌʉ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ne himi hatsꞌitho ra Jesu mi ꞌyo maña̱ ja ra dehe pa bi ma bá tsʉdi yá nxadi.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ne nu mi hyanda ya nxadi ra Jesu mi ꞌyo maña̱ ja ra dehe, nuꞌʉ́ xi bi ntsu ne bi ꞌñena:
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Pe ra Jesu ꞌbestho bi ꞌñembabiꞌʉ:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Nuꞌbʉ́ ra Pedro bi da̱di ne bi ꞌñembi:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñembabi:
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Pe nu mi hyanda ra bʉnthi bi ntsu, nepʉ bi mʉdi bi yʉi ja ra dehe, nuꞌbʉ́ bi mafi ne bi ꞌñena:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Nuꞌbʉ́ ra Jesu ꞌbestho bi mipa rá ꞌyɛ ne bi ꞌñembabi:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Nepʉ nuꞌʉ́ bi bøxa ja ra motsa ne ꞌbestho bi tsaya ra bʉnthi.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ne de ya mi ꞌbʉi mbo ra motsa, ya nxadi bi nsunda ra Jesu, bi ndandiña̱hmu ne bi ꞌñenaꞌʉ:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Nepʉ bi zøñꞌʉ ja ra hai Genesare riꞌnandi de ra ndehe.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ha nu mi hyanda ya mengu de guehni gue bi zønga ra Jesu ja yá haiꞌʉ, nuꞌbʉ́ nuꞌʉ́ bi da̱ma xanga ra noya pa bi sipa gatho ya ja̱ꞌi de núꞌa̱ ra haiꞌa̱. Nepʉ bá tsꞌimpabi ra Jesu ndunthi ya daꞌthi.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ne nuya daꞌthi mi adi hønsɛ qué da danbabi rá he, y gatho núꞌʉ toꞌo bi ꞌyøtꞌa njabʉ ꞌbestho bi ña̱ni.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.