Lucas 16
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NVT
1 Nehe ra Jesu bi ꞌñembabi yá nxadi:
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Nuꞌbʉ́ nura hmu bi zohna núꞌa̱ ra ꞌbɛtri ne bi ꞌñembabi: “Xa sicagui ꞌraya noya de gueꞌi. Hangue dí ne gui dacagui ra uɛnda de ri ꞌbɛfi, ngueꞌa̱ ya hindí ne gui sigui gui pɛpcagui.”
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Nepʉ núꞌa̱ ra ꞌbɛtri bi bensɛ ja rá mfeni, ne mi ena: “Xibya, ¿te ga øtꞌe? Ma hmu ma da hña̱ga ra ꞌbɛfi, ha otho ma tsꞌɛdi pa ga pɛ ya hai, y ri ꞌraca ra ꞌbɛtsa ꞌbʉ ga mpɛti.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 A, nubyá ha̱, ya dá beni te ma ga øtꞌe. Ma ga honga ra modo pa da ma̱cagui núꞌʉ toꞌo tupabi ma hmu, pa da ꞌraca nsɛqui ja yá ngu nura paꞌa̱ da tha̱gagui ra ꞌbɛfi de guecua.”
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Nepʉ nuꞌá̱ bi zohna ꞌramaꞌna núꞌʉ toꞌo mi tupabi rá hmu. Nuꞌa̱ ra mʉdi bi ꞌyambabi ne bi ꞌñembabi: “¿Hangu guí tupabi ma hmu?”
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Nuꞌbʉ́ nuꞌá̱ bi da̱tuabi bi ꞌñena: “Dí tupabi ꞌna nthebe barri ra aceite.” Ha nura ꞌbɛtri bi ꞌñembabi: “Jaua ra hɛꞌmi habʉ hutsꞌi hangu guí tupa ma hmu, y da̱ma hyoqui maꞌna habʉ di ma̱ gue hønsɛ nde nthebe barritho gui tu.”
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Nepʉ nuꞌa̱ maꞌna bi ꞌñembabi: “Xiꞌaꞌi, ¿hangu guí tugue?” Nuꞌá̱ bi ꞌñena: “ꞌNa nthebe huada ra trigo.” Nepʉ núꞌa̱ ra ꞌbɛtri bi ꞌñembabi: “Nehe jaua ra hɛꞌmi habʉ hutsꞌi hangu guí tupa ma hmu. Hyoca maꞌna habʉ di ma̱ gue hønsɛ gohoꞌrate gui tu.”
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Nepʉ nura hmu bi ꞌñeꞌtsua rá nsu núꞌa̱ ra tsꞌoꞌbɛtri ngueꞌa̱ bi da̱ma nti rá mfeni pa bi gohi xá hño co núꞌʉ toꞌo mi tu ya thai. Hangue njabʉ nuya meximhai xi ya nimfeni pa da gohi xá hño co yá mimeximhaiui, pe núꞌʉ xa gamfri Ajua̱ hingui øtꞌe njabʉ.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Pe nugui, nuꞌa̱ dí xiꞌahʉ, masque ra boja̱ da za da hyatꞌa ꞌna, pe nehe co núꞌa̱ ra boja̱ꞌa̱ ogyá mitꞌihʉ, faxhʉ núꞌʉ ja te øꞌtua ra ꞌbɛdi, pa njabʉ gui ntsixhʉꞌʉ, pa nu sta uadi ri tehʉ de guecua ja ra ximhai ne sta uadi da thogui ra boja̱, nuꞌbʉ́ ma da tꞌaꞌahʉ ꞌnara hoga ꞌñehe nu xcrí tsøñhʉ mahetsꞌi habʉ bí ja ya hoga ꞌmʉi pa nza̱ntho.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 Nuꞌa̱ tóꞌo hingui cøni masque ꞌna tʉi ra boja̱ xa tꞌumbi da su, nehe hinda gøni ꞌbʉ da tꞌumba ndunthi ra boja̱ pa da su. Nuꞌa̱ tóꞌo cøni de núꞌa̱ ꞌna tʉi xa tꞌumbi pa da suhma̱, nehe da gøni ꞌbʉ da tꞌumba ndunthi pa da su.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Hangue nugui dí xiꞌahʉ, ꞌbʉ gui cøñhʉ ya hño de nuua ja ra ximhai núꞌʉ xa tꞌaꞌahʉ pa gui suhma̱hʉ, ¿toꞌo da gamfri de gueꞌahʉ pa da ꞌraꞌahʉ ya hño de mahetsꞌi pa gui suhma̱hʉ?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Nuꞌbʉ hingui pa̱hʉ gui suhʉ núꞌa̱ hingrí mɛtihʉ, ¿hanja da za da tꞌaꞌahʉ núꞌa̱ rí ꞌñepꞌaꞌihʉ pa gui suhʉ?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Ni ꞌnara ꞌbɛgo hinda za da mɛpabi yoho ya hmu, ngueꞌa̱ njabʉ da za da ʉtsa ꞌna, ne go da ma̱hui núꞌa̱ maꞌna, o nza̱ntho go di pɛpabi ꞌna, y nu maꞌna hina. Njabʉ nehe hingui tsa gui pɛpabihʉ Ajua̱ ne da ꞌyoda ri mfenihʉ ra boja̱.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Ha nuya fariseo xi mi ho da mɛꞌtsa ndunthi ra boja̱ ne mi ꞌbʉhni mi huxa ntꞌødeꞌʉ núꞌa̱ bi ma̱nga ra Jesu ne xi mi ɛnda yá thedeꞌʉ.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Ha nura Jesu bi ꞌñembabiꞌʉ:
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 Desde ante da zøhø ra Xuua Xiꞌtsate ya nguí pɛꞌtsuahʉ rá ley ra Moise ne núꞌa̱ xqui ma̱nga maꞌra yá ꞌmɛhni Ajua̱. Y desde bi zøhø ra Xuua asta nubya xcá ꞌyøhʉ xa siꞌahʉ ya noya dega hoga ntꞌøde de hanja go ri manda Ajua̱, y njabʉ ndunthi xa ꞌyøtꞌa ra tsꞌɛdi da yʉtꞌi nu habʉ ri manda Ajua̱.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Masque mahetsꞌi ne ra ximhai hingui hei pa da uadi, pe ni ꞌnara noya núꞌa̱ xa tꞌofo ja rá ley Ajua̱ hinda njabʉtho, pɛꞌtsi da njabʉ ngu núꞌa̱ ma̱.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 ꞌBʉ ꞌnara ꞌñøhø da nxungüi rá ꞌbɛhña̱ pa go da ntha̱tui maꞌna ra ꞌbɛhña̱, núꞌa̱ ra ꞌñøhøꞌa̱ ya bi ꞌyøtꞌa ꞌnara tsꞌoqui. Y nuꞌa̱ tóꞌo da ntha̱ti co ꞌnara ꞌbɛhña̱ xa nxungüi rá da̱me, neꞌa̱ ya bi ꞌyøtꞌa ꞌnara tsꞌoqui.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Mi ꞌbʉi ꞌnara ꞌñøhø xi mrá rico, ne xi mri hñe xá hño co ꞌraya hoga dutu xi mahotho. Y mi øtꞌango hyastho ja rá ngu co ndunthi ra nthoqui.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Ne mi ꞌbʉi ꞌnara zi mɛti mrá thuhu ra Lasaro xi mrá hyoya, xqui hñuhni ja rá gosthingu núꞌa̱ ra rico. Ne mi tsʉ ꞌnara hñeni mi ꞌya maxøgue rá ndoꞌyo,
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 ne asta ya tsatꞌyo mi teꞌtsuabi habʉ mi ꞌya. Y núꞌa̱ ra zi ꞌñøhøꞌa̱ mi nehma̱ xa zi núꞌa̱ mi tagui de ja rá mexa núꞌa̱ ra rico.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 ꞌNara pa bi du ra zi hyoya, y ya ɛnxɛ de mahetsꞌi bá ehe e bi zitsꞌi pa bá ꞌbʉhui ra Abrá nuni mahetsꞌi. Nepʉ ꞌmɛfa bi du nehe núꞌa̱ ra rico, ne bi tꞌagui.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Y de mi oni núꞌa̱ ra rico ja ra nidu xi mri sufri ndunthi, nepʉ nuꞌá̱ bi gʉxa yá da ne bi hyandi de yabʉ ra Abrá ya mi ꞌbʉhuini ra Lasaro nehe.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Nepʉ nura rico bi maꞌti ne bi ꞌñembabi: “Ma dadaꞌi Abrá, dá nja ri nthecate de guequi, bá pɛhna ra Lasaro da pobo qué yá dedo co ꞌna zi tʉi ra dehe pa e da pobo qué ma ja̱ne, ngueꞌa̱ xi dí sufri ndunthi nuua ja ra tsibi.”
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Ha nura Abrá bi ꞌñembabi: “Amigo, beni gue nuꞌi núꞌbʉ nguí ꞌbʉi ja ra ximhai xi nguí ꞌbʉi xá hño, ha nura Lasaro mi sufri ndunthi ra hñoya. Pe nubyá nuní ꞌbʉi xá hño de guecua, ha nuꞌi go guí sufribya núbʉ habʉ guí ꞌbʉi.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Ha nixi da za da mabʉ ra Lasaro, ngueꞌa̱ ja ꞌnara hñe madetho xi xá hñe. Hangue nuꞌʉ ꞌbʉcua hinda za dí mabʉ, ha nuꞌʉ bí ꞌbʉpʉ, hinda za dí ꞌñecua nehe.”
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 Nepʉ núꞌa̱ ra rico bi ꞌñena: “Ma dadaꞌi Abrá, nuꞌbʉ́ dí ba̱nteꞌi gui pɛhna tsꞌʉ ra Lasaro ja rá ngu ma dada
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 habʉ bí ꞌbʉi má cʉtꞌa ma cu, pa da zofo pa hinda zøhø de guecua ja ra nidu, e da sufri ngu dí sufriga.”
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Pe nura Abrá bi ꞌñembabiꞌa̱: “Nuꞌʉ́ ya bí pɛꞌtsa núꞌa̱ bi ꞌyofo ra Moise ne núꞌa̱ bi ꞌyofo maꞌra yá ꞌmɛhni Ajua̱. ¡Go dá ꞌyøteꞌʉ!”
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Pe nura rico bi ꞌñena: “Ha̱ha̱ majua̱ni guí ma̱, núꞌi ma dadaꞌi Abrá, pe nuꞌbʉ gui pɛhna ꞌna de núꞌʉ xa du, nuꞌʉ́ dí pa̱di da ꞌyøte ne da ñobri.”
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Pe nura Abrá bi ꞌñembabi: “ꞌBʉ hingo xa ꞌyøte núꞌa̱ bi ma̱nga ra Moise ne maꞌra yá ꞌmɛhni Ajua̱, nixi da ne da gamfri núꞌa̱ da xipabi núꞌa̱ di yopa nte de ja ra du.”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.