Hebreus 11
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs VC
1 Co ra jamfri dí pa̱hʉ gue xi majua̱ni ma ga ha̱ñhʉ núꞌa̱ dí tøꞌmhʉ. Nehe co ra jamfri dí pa̱hʉ xá hño gue xi majua̱ni ja núꞌa̱ hingui hnequi.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ajua̱ bi ña̱mahño de ndu ma xitahʉ ngueꞌa̱ nuꞌʉ́ bi mɛꞌtsa ra jamfri.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Po ra jamfri dí pa̱hʉ gue Ajua̱ bi ma̱ pa bi nja mahetsꞌi ne ra ximhai. Hangue gatho nuya tꞌøtꞌe dí hanthʉbya, maꞌmɛtꞌo mi othotho, pe ꞌmɛfa bi thoqui de núꞌa̱ hinhyaꞌmʉ xqui hnequi.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Po ra jamfri ra Abé bi hyo ꞌnara mboꞌoni pa bi umbabi Ajua̱ dega ꞌbaha, y nura ꞌbahaꞌa̱ gueꞌa̱ maꞌna xá hño que núꞌa̱ bi unga ra Caí. Y Ajua̱ bi ꞌñudi gue ra Abé mi ꞌbʉi xá hño ngueꞌa̱ bi hña̱nba núꞌa̱ rá ꞌbaha bi uni. Masque ya xa du ra Abé, pe gueꞌa̱ zocaguihʉ thoho, ngueꞌa̱ núꞌa̱ rá jamfri bi mɛꞌtsiꞌa̱ utcaguihʉbya.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Po ra jamfri ra Enoc bi tsꞌixa mahetsꞌi ne hinxa du. Bi thoniuaꞌa̱ pe himbi tsꞌʉdi ngueꞌa̱ Ajua̱ ya xqui zitsꞌi pa mahetsꞌi. Pe ante da tsꞌitsꞌiꞌa̱ de guecua bi hma̱ gue bi ꞌyøtꞌe núꞌa̱ ri ho Ajua̱.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Pe nuꞌa̱ tóꞌo hingui pɛꞌtsa ra jamfri hingui tsa da ꞌyøtꞌa núꞌa̱ ri ho Ajua̱, ngueꞌa̱ nuꞌa̱ tóꞌo ne da joni co Ajua̱ pɛꞌtsi da gamfri gue ꞌbʉi Ajua̱, ne da gamfri gue ma da hña̱ni ꞌnara hño núꞌa̱ toꞌo da hyoniꞌa̱.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ra Noé bi gamfri núꞌa̱ bi xipabi Ajua̱ de núꞌa̱ mi ma da nja, masque ni ꞌnara seña hinxqui hyandi de núꞌa̱ ra da̱nga nzøthe bi ñuꞌtsa ra ximhai. Pe ra Noé bi ꞌyøde núꞌa̱ bi ꞌbɛpabi Ajua̱, hangue bi hyoca ra arca pa bi yʉtꞌi con gatho ya mengu de rá ngu, pa njabʉ himbi ja̱tꞌiꞌʉ ja ra dehe. Y co núꞌa̱ bi ꞌyøtꞌe ra Noé po ra jamfri, ja bi hnecni gue nuꞌá̱ mi ꞌbʉi xá hño que gatho nuya ꞌyøtꞌatsꞌoqui bi du ja ra dehe. Y Ajua̱ bi ma̱ gue ra Noé ya hinte ma tsꞌoqui mi tu ngueꞌa̱ xqui gamfriꞌa̱.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Po ra jamfri ra Abrá bi ꞌyøte Ajua̱ nu mi xipabi gue da zogui núꞌa̱ ra hai habʉ mi ꞌbʉiꞌa̱ pa da ma da ꞌmʉi ja núꞌa̱ ra hai mi ma da tꞌumbi dega tsogui. Hangue ra Abrá bi ma, masque himi pa̱di habʉ mri ma.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Po ra jamfri bi ꞌmʉi ngu ꞌnara nzøhø nuni ja ra hai habʉ xqui ña̱ꞌtua Ajua̱. Ja bi hyocni rá ngu dega carpa, ne ja bi ꞌmʉhni co ra Isaac ne ra Cobo, nehe ja bá hocniꞌʉ yá ngu dega carpa, y nehe bi ꞌmʉhniꞌʉ ngu ꞌraya nzøhø, masque gathoꞌʉ xqui hña̱ꞌtuabi núꞌa̱ ra haiꞌa̱.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ra Abrá mi tøꞌmi gue da ma da ꞌmʉi nuni ja ra da̱hni habʉ nthoqui xá hño y hinda za to da huati. Y go guesɛ Ajua̱ bi beni hanja da hyoca nura hniniꞌa̱, y go bi hyocsɛꞌa̱.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Nehe ra Sara hinxqui za xqui mɛꞌtsa ra ba̱tsi, nuꞌá̱ bi gamfri gue Ajua̱ himi tsa da pata rá noya núꞌa̱ xqui xipabiꞌa̱, hangue po núꞌa̱ ra jamfriꞌa̱ bi tꞌumba ra tsꞌɛdi pa bi ꞌmʉi ꞌnará ba̱tsi masque ya mrá zi tia.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Hangue ra Abrá masque nehe ya mrá zi nda̱xjua, pe bi ꞌmʉi ꞌnará tꞌʉ, y co núꞌa̱ ra tꞌʉꞌa̱ bi nxa̱nda ndunthi ya ja̱ꞌi, y nubya ya hingui tsa to da mede, ngu yá ndunthi ya tsø, ne ngu rá ndunthi ra ꞌbomu núꞌa̱ ꞌbonga ja rá hyo ra ndehe.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ra Abrá ne gatho yá ja̱ꞌi bi du, y himbi hña̱ni núꞌa̱ xqui hña̱ꞌtuabiꞌʉ de ante da du. Pe nuꞌʉ́ bi gamfri Ajua̱ gue ma da umbabi ꞌmɛfa gatho núꞌa̱ xqui ña̱ꞌtuabiꞌʉ, hangue nuꞌʉ́ bi døꞌmi co ra johya. Hangue njabʉ mi ma̱ñꞌʉ gue ngu myá neꞌñu ngueꞌa̱ himi ma da nza̱ngua ja ra ximhai.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Nuꞌʉ tóꞌo ma̱nga njabʉ, ma̱ gue honga maꞌna ra hai pa habʉ da ꞌmʉiꞌʉ.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Nuꞌbʉ núꞌʉ mi behma̱ha̱ núꞌa̱ ra hai de habʉ bá ehe ra mʉdi, nuꞌbʉ́ xa zahma̱ xa menguiꞌʉ pa guehni.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pe nuꞌʉ́ mi honga maꞌna ra hai maꞌna xá hño, y nura hai mi hoñꞌʉ go gueꞌa̱ núꞌa̱ bí ja mahetsꞌi. Hangue Ajua̱ hindi ntsa pa da ma̱ gue go gueꞌa̱ ra Ajua̱ de gueꞌʉ, ne nuꞌá̱ xa hoca ꞌnara hnini pa gueꞌʉ.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Po ra jamfri ra Abrá bi ꞌyøte Ajua̱ nu mi tsapi ua xi mi ja rá jamfri. Hangue bi zixa ra Isaac núꞌa̱ rá ꞌra tꞌʉ pa xa hyohma̱ pa xa umba Ajua̱ ngu ꞌnara ꞌbaha, masque Ajua̱ xqui ña̱ꞌtuabi gue de ra Isaac mi ma da nxa̱nda ndunthi ya ja̱ꞌi, ne xqui ꞌñembi:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 “Go dri ꞌbɛto yá ba̱tsi ra Isaac.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ra Abrá mi camfri gue Ajua̱ ja rá tsꞌɛdi pa xa japi xa yopa nte ra Isaac. Y ra Abrá bi ꞌyøtꞌa ra uɛnda gue bi yopa nte ra Isaac ngueꞌa̱ ya mi ꞌbʉi pa da du, pe Ajua̱ bi ña̱niꞌa̱ ne bi umbabi ra Abrá maꞌnaꞌqui.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Po ra jamfri ra Isaac bi ja̱pabi núꞌʉ yoho yá tꞌʉ, ꞌna mrá thuhu ra Cobo y nu maꞌna ra Esaú, masque ya ja̱pi mri ꞌbɛtho da nja.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Po ra jamfri ra Cobo nu ya de mi ma da du bi ja̱pabi núꞌʉ yoho yá tꞌʉ ra Jose, y núꞌa̱ ra ora mri ja̱pabi mi xøcambeni Ajua̱, xqui ntøꞌtse co rá bordo.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ra Jose nu de ya pa da du bi ma̱ co ra jamfri gue ya me Israel mi pɛꞌtsi da bøni de Egipto. Ne bi xipabiꞌʉ gue ra paꞌa̱ da bøni de guehniꞌʉ, da hña̱ꞌtsua rá ndoꞌyoꞌa̱ pa da ntꞌagui habʉ mi ma da ꞌmʉiꞌʉ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Po ra jamfri nu mi ꞌmʉi ra Moise, rá dada ne rá na̱na̱ himbi zu núꞌa̱ ra da̱nga nda̱ de Egipto, masque nuꞌá̱ xqui manda pa da tho ya zi tꞌʉca tsꞌʉntꞌʉ. Nuꞌʉ́ bi hyandi gue ra Moise mrá zi hoga tsꞌʉntꞌʉ, hangue bi ꞌña̱guiꞌʉ hñu nza̱na̱.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Po ra jamfri, nu de ya mi nda̱ngui ra Moise, ya himbi neꞌa̱ bi tꞌembabi gue go mrá na̱na̱ nurá tꞌixu ra nda̱ de Egipto.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Ra Moise maꞌna bi ho bi sufri mahyɛgui co rá hnini Ajua̱ que xqui gohi ja rá ngu ra nda̱ pa xa johyahma̱ co nuya tsꞌotꞌøtꞌe núꞌʉ da uadi ne da thogui.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Núꞌá̱ bi gamfri gue nuꞌbʉ da thogui ya ntꞌʉtsate ngu núꞌʉ mi ma da thogui ra Zidada Jesucristo, nuꞌbʉ́ mi ma da tꞌumbabi maꞌna ndunthi ya da̱nga hño de gatho nuya hño mi ja nuni Egipto, ngueꞌa̱ núꞌá̱ mi tøꞌma ꞌnara hoga tha̱ha̱ núꞌa̱ mi ma da umbabi Ajua̱.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Po ra jamfri ra Moise bi bøni de Egipto ne himbi zupabi rá cuɛ núꞌa̱ ra nda̱ de guehni. Ne bi sigui co núꞌa̱ xqui beni da ꞌyøtꞌe ngueꞌa̱ mi camfri gue mi ꞌñoui Ajua̱ masque himi handi.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Po ra jamfri ra Moise bi ꞌyøtꞌa núꞌa̱ ra ngo dega pascua, bi manda bi tho ya dɛti, y nuyá jiꞌʉ bi hna̱xa ja ya gosthingu pa njabʉ nu mi thogui rá ɛnxɛ Ajua̱ pa da hyo yá mʉdi tꞌʉ de cada ꞌnaya ngu de Egipto, bi thoguitho ja yá ngu ya me Israel, y hinte bi jaꞌʉ.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Po ra jamfri ya me Israel bi ꞌraxa ja ra ndehe rá thuhu ra Thɛnga Ndehe. Bi hyegue ra dehe pa bi netꞌi ra ꞌyonhyai ne bi thoguiꞌʉ, y de mi ma da thogui njabʉ núꞌʉ ya me Egipto, bi ja̱tꞌi gathoꞌʉ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Po ra jamfri ya me Israel bi thexa yoto ma pa gatho ja rá nthetsꞌi ra hnini de Jericó mi jotꞌi dega da̱nga ja̱do. Y co yá jamfriꞌʉ bi daguisɛ ya ja̱do.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ra Raab mi ꞌnara tsꞌoꞌbɛhña̱ꞌa̱, pe co rá jamfriꞌa̱ himbi tho ngu bi tho gatho núꞌʉ ya ꞌña̱gamfri mi ꞌbʉhni ja ra hnini Jericó, ngueꞌa̱ nura Raab xqui umba ntsaya núꞌʉ toꞌo xqui ꞌmɛtꞌo da cꞌa̱ꞌtsa núꞌa̱ ra haiꞌa̱.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Te ja maꞌna ga ma̱? Hinga juadi ga ma̱, ꞌbʉ ga ma̱ de ra Gedeó, de ra Barac, de ra Samso, de ra Jefté, de ra Davi, de ra Samue, ne de maꞌra yá ꞌmɛhni Ajua̱.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Núꞌʉ́ go gueꞌʉ co ra jamfri bi nta̱teꞌʉ de maꞌra ya hnini, y bi ꞌyøtꞌa ra hoga tsꞌʉtbi, y bi hña̱ñꞌʉ núꞌa̱ ra mfatsꞌi xqui ña̱ꞌtua Ajua̱. Co ra jamfri hinte bi ja núꞌʉ bi tꞌɛntꞌua ya zate.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Nehe hinte bi ja núꞌʉ bi tꞌɛntꞌa ja ꞌnara tsibi xi mi zø ntsꞌɛdi. Nehe maꞌra himbi za to bi hyoꞌʉ co ra mahuai. Po ra jamfri mi tꞌumbabi ra tsꞌɛdi ora mi othobiꞌʉ. Himi tsuꞌʉ nura ora mi ꞌyo ja ra tuhni, hangue mi japi mi nestꞌihi gatho yá ncontra.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Po ra jamfri ꞌraya ꞌbɛhña̱ bi hyandi gue bi yopa nte ꞌra de yá ja̱ꞌi xqui du.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Nu maꞌra bi zɛta ya ntꞌʉtsate ne ya mfɛi, ha nu maꞌra asta bi njotꞌa fadi ne bri tha̱tꞌi co ya cadena.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Nu maꞌra bi tho dega ncꞌahni. Nu maꞌra bi thɛcuabi madetho yá ndoꞌyo. ꞌRa bri tsapi pa xa ꞌuehma̱ de yá jamfri. Ha nu maꞌra bi tho co ra huai. Ha nu maꞌra mri maua mri mani mi he ya xifri dega dɛti ne dega tꞌa̱xi ngueꞌa̱ mi otho te da hye, ne xi mi thogui ra nhyoya, ya ʉgui, ne maꞌra ya tsꞌothogui.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Masque núꞌʉ́ go mri ꞌñepabi ꞌraya tꞌøtꞌe maꞌna xá hño que gatho núꞌʉ ja ja ra ximhai, pe nuꞌʉ́ mi naxni ja ya mbonthi ne ja ya tꞌøhø, ne mri ꞌña̱gui ja ya maꞌye ne ja ya hña̱do.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Gatho núꞌʉ toꞌo bi sufri njabʉ, hma̱ xá hño de gueꞌʉ ngueꞌa̱ bi gamfri xá hño Ajua̱. Pe nuꞌʉ́ himbi za bi hyanda gatho núꞌa̱ xqui ña̱ꞌtuabi Ajua̱,
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 ngueꞌa̱ Ajua̱ xqui beni de guecjʉ nújʉ dyá gamfrihʉ, gue da ꞌracjʉ ꞌnara ja̱pi maꞌna xá hño que núꞌa̱ bi hña̱niꞌʉ, pa núꞌʉ ya ꞌbɛtꞌo gamfri da døꞌmi pa njabʉ nguꞌʉ ne ngujʉ ga ha̱ñhʉ mahyɛgui gatho núꞌa̱ xa ña̱tcahʉ Ajua̱, ne ga ꞌbʉhʉ xá hño ja rá thandiꞌa̱.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.