Atos 27
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NVI
1 Y mi zø ra pa de núꞌa̱ xqui benga ra nda̱ Festo pa da mɛncahe ja ra hai Italia, ra cu Pablo ne maꞌra ya ꞌyofadi bi tꞌɛntꞌua yá ꞌyɛ ꞌnara nda̱ gá soldado mrá thuhu ra Julio núꞌa̱ ꞌna de yá soldado ra nda̱ Augusto Cesa. Y núga drá Luca dá mɛꞌbeꞌʉ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Y bi zixcahe ꞌnara da̱nga motsa xqui ꞌñehe de ra hnini Adramitio, ne dá pøñhe de guehni Cesarea pa dá ꞌraxhe ja ra ndehe dí mahe pa ja ra hai Asia. Nehe drí ꞌñohe ra cu Aristarco nura me Tesalonica ꞌnara hnini de ra hai Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Y rá hyaxꞌa̱ dá tsøñhe ja ra hnini Sidó. Y nura Julio xi bi nhyoja̱ꞌi co ra cu Pablo ne bi umba nsɛqui da ma dua cꞌa̱ꞌtsa ya cu núꞌʉ mi ꞌbʉ de guehni, ne pa bá tꞌumbi núꞌa̱ te mi honi.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Nepʉ dá pøñhe de guehni Sidó dá thothe po ra lado macꞌangui de ra hai Chipre núꞌa̱ o madetho ra ndehe. Dá øthe njabʉ pa dá ꞌbanpahe ra bʉnthi mi ꞌyo.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ne dá ꞌraxhe ja ra ndehe dá ꞌranthe manjua̱ntho de ra hai Cilicia ne Panfilia, ne dá tsøñhe ja ra hnini Mira de ra hai Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 De guehni ra nda̱ gá soldado ja bi zʉhni ꞌnara motsa mrá me Alejandría de ra hai Egipto mri ma pa ja ra hai Italia. Nuꞌbʉ́ dá jʉhe núꞌa̱ ra motsaꞌa̱ pa dá thoguihe habʉ ndrá mahe.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ndunthi ya pa ndrí ꞌyohe ꞌramatsꞌʉ ja ra ndehe, xi xmá hñei pa dá tsøñhe gueta Gnido. Nepʉ ngueꞌa̱ mi ꞌyo ndunthi ra bʉnthi himi hocaguihe ga ꞌyohe, hangue dá ꞌrañhe gueta ra hnini Salmón, dá ꞌbañhe po lado macꞌangui de ra hai Creta o madetho ra ndehe.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Xi dá ꞌyohe masque ꞌramatsꞌʉ ngueꞌa̱ mi ꞌyo ndunthi ra bʉnthi himi hocje ga ꞌyohe xá hño. Y hingá ꞌme dá tsøñhe ja rá hyo ra ndehe habʉ xqui thuꞌmbabi Ya Hoga Gosthi gueta ra hnini Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ya xqui thogui ndunthi ya pa ndí ꞌyohe ja ra ndehe, y ya maꞌna xi xmá ntsꞌuni pa ga ꞌyohe ngueꞌa̱ ya mi ma da zøhø ya pa de ya tsɛ, ne gueꞌbʉ xi ꞌyo ndunthi ra bʉnthi. Hangue nura cu Pablo bi zofo gatho ya ja̱ꞌi,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ne bi ꞌñembabi:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pe nura nda̱ gá soldado himbi ꞌyøꞌtua ncaso ra cu Pablo, maꞌna bi ꞌyøta núꞌa̱ mi ma̱nga ra ꞌyɛtꞌamotsa ne núꞌa̱ toꞌo mrá mɛti.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Y ngueꞌa̱ xmá ntsꞌuni da gohni ra motsa ja Ya Hoga Gosthi pa núꞌʉ ya paꞌʉ de ya tsɛ, hangue ndunthi núꞌʉ toꞌo mi pani bi beñꞌʉ gue maꞌna xá hño da bøni de guehni pa xahma̱ xa zahma̱ xa zønga Fenice núꞌa̱ ja ja ra lado yʉhyadi de ra xɛca hai Creta, pa ja xa ꞌmʉhma̱niꞌʉ núꞌʉ ya pa de ya tsɛ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nepʉ bi mʉdi bi ꞌño ꞌna tʉi ra nda̱hi núꞌa̱ mri ꞌñe ngue macꞌangui, hangue bi beñꞌʉ gue xá hño da sigui da thogui pa habʉ mri maꞌʉ. Hangue dá pøñhe de guehni habʉ stí ntsayahe, ne dá ꞌbañhe gueta rá hyo ra hai Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nepʉ hinga yaꞌa̱ bi zʉcje ꞌnara bʉnthi xi ntsꞌɛdi mbrí ꞌñehe ngue mahuifi habʉ ndrá mahe.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Nura bʉnthiꞌa̱ bi duxa ra motsa ngueꞌa̱ xi mi tsɛdi, ne himi tsa ga tsa̱mhe. Hangue dá hɛhe bi dutsꞌi.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Dá thothe gueta ꞌnara zi xɛca hai rá thuhu Clauda o madetho ra ndehe, ja ra lado habʉ hintsꞌʉ mi tsɛ ra bʉnthi. Nuꞌbʉ́ ja dá pøꞌtsheni ra tꞌʉca motsa pa ja ra da̱nga motsa núꞌa̱ mri gʉtꞌi, pe xi dá henbahe.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Nepʉ de ya dá pøꞌtshe ra tꞌʉca motsa, dá tha̱the co ya ntha̱hi nura da̱nga motsa ne xi dá dʉꞌthe pa hinda nhuati. Nepʉ núꞌʉ toꞌo mri ꞌyɛtꞌa ra motsa, mi tsu da pøꞌtsa pa ja ra ꞌbomu ja ꞌnara tꞌʉca hai rá thuhu ra Sirte, hangue bi ja̱ꞌma ya dutu núꞌʉ xqui thuxa maña̱ de ra motsa pa da ꞌño co ra nda̱hi, ne bi hopabiꞌʉ da duxa ra nda̱hi.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ha nurá hyaxꞌa̱ hinxqui tsayatho núꞌa̱ ra bʉnthi xi mi tsɛdi, hangue nuꞌʉ́ bi føta ja ra ndehe núꞌʉ te mri du ra motsa.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Nepʉ nurá hñupa dá føthe nehe ja ra ndehe maꞌra ya tꞌøtꞌe núꞌʉ mi pɛpabi ra motsa.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Bi thogui ndunthi ya pa hindá hanthe ra hyadi nixi ya tsø ngueꞌa̱ xi mi ꞌyo ndunthi ra bʉnthi, hangue ndí hu ma mʉihe gue ya ma stá tuhma̱he.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ya mi pɛꞌtsa ndunthi ya pa hinte stí tsihe, hangue ra cu Pablo bi ꞌmai madetho de guecje ne bi ꞌñena:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pe nubyá, oguí tu ri mʉihʉ, ngueꞌa̱ ni ꞌna de guecjʉ hinga ma ga tuhʉ, masque ra motsa da nxɛni ne da yʉi nuua ja ra ndehe.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ngueꞌa̱ manxuui bi zocagui ꞌnara ɛnxɛ bá pɛnca Ajua̱ núꞌa̱ toꞌo dí camfri ne dí pɛpabi.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Y núꞌa̱ ra ɛnxɛꞌa̱ bi ꞌñengagui: “Pablo, oguí tsu, ngueꞌa̱ mahyoni gui tsønga Nroma habʉ bí ꞌbʉ ra nda̱ Cesa, ne gui ꞌba ja rá thandiꞌa̱, ne por gueꞌaꞌi Ajua̱ ma da ña̱nga de ra du núyʉ guí pɛuiua ja ra motsa.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Hangue compahʉ, nubya dí xiꞌahʉ, oguí tu ri mʉihʉ, ngueꞌa̱ nuga dí camfri gue Ajua̱ da sujʉ, ngueꞌa̱ dí camfri gue ma da njabʉ ngu núꞌa̱ bi xicagui rá ɛnxɛꞌa̱.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nuꞌa̱ ma da nja, ma da ꞌyɛtcꞌahʉ ra nda̱hi ne ma dí zogahʉ ja ꞌnara zi xɛca hai o mbo ra ndehe.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ne ya mi pɛꞌtsa ꞌnɛtꞌocʉtꞌa ndí ꞌyohe njabʉ co núꞌa̱ ra bʉnthi, ndí ꞌyohe ja ra da̱nga ndehe núꞌa̱ rá thuhu Adria, mi ꞌyɛtcꞌahe ra nda̱hi pa habʉraza. Ne ngu made ra xuui núꞌʉ toꞌo mi ɛtꞌa ra motsa bi mʉdi bi unga nguɛnda gue ya mi ma ga tsøñhe ja ꞌnara hai.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Nuꞌbʉ́ bi mʉdi bi ꞌyɛni hangu rá hñe ra dehe, y ya mi pɛꞌtsa ntsøca ꞌnatemaꞌrɛtꞌa ne ꞌrato metro rá hñe. Nepʉ dá thohe má tsꞌʉ de guehni pa ja ra hai, bi yopa ꞌyɛni maꞌnaꞌqui, y ya mi pɛꞌtsa ntsøca ꞌnatemayoto metro.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Y co ra ntsu da mfantꞌui ya do nura motsa, bi ja̱ꞌma goho ya bøja̱ de møte ra motsa asta habʉ bi zʉdi ra hai pa ya hintsꞌʉ bi ntihi ntsꞌɛdi, y gathoguihe ga nehma̱he ya xa hyatsꞌi.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Y núꞌʉ toꞌo mi ɛtꞌa ra motsa bi má̱mbi gue xahma̱ xa za xa ꞌbathma̱ꞌʉ, hangue nuꞌʉ́ bi yopa ca̱ꞌma ra tꞌʉca motsa ja ra ndehe mi ma̱nthoꞌʉ gue pa xa ꞌyɛntꞌa maꞌra ya bøja̱ ja rá ña̱xu ra motsa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Hangue nura cu Pablo ꞌbestho bi xipabi ra nda̱ gá soldado ne maꞌra ya soldado ne bi ꞌñembabi:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nuꞌbʉ́ ya soldado bi da̱ma hyɛca ya ntha̱hi de ra tꞌʉca motsa ne bi døgue bi ma.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nepʉ rá hyaxꞌa̱ hamxuditho, ra cu Pablo bi xicje drí gathohe gue ga tsihe te ga tsihe, ne bi ba̱nteguihe bi ꞌñenje:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Dí ba̱nteꞌihʉ gui tsihʉ te gui tsihʉ, ngueꞌa̱ guehna mahyoni pa njabʉ da nja ri tsꞌɛdihʉ, ngueꞌa̱ dí pa̱di gue ni ꞌna de gueꞌahʉ hingui ma gui tuhʉ.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 De mi ma̱nga njabʉ ra cu Pablo bi gʉ ꞌnara thuhme ne bi umba njama̱di Ajua̱ ja yá thandiꞌʉ. Nepʉ bi heque, ne bi mʉdi bi ziꞌa̱.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nepʉ gathoguihe xi bi hñu ma mʉihe, ne dá ñunihe nehe.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Y núje ndí pahe ja ra motsa, ndí tsøxhe yo nthebe ne hñuꞌrate ne ꞌrɛtꞌamaꞌrato.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Y ya de dá juahe dá ñuñhe ne dá niña̱he, núꞌa̱ ra trigo bi bongui dá føthe mbo ra ndehe pa maꞌna ya hinxmá hñʉ núꞌa̱ mri du ra motsa.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nepʉ de ya bi hyatsꞌi, núꞌʉ toꞌo mri ꞌyɛtꞌa ra motsa bi hyandi gue ya ma da zønga ja ra hai pe himi pa̱di te ma haiꞌa̱. Ne bi hyanda ꞌnara luga ngu ra gosthi mbo ra zi xɛca hai habʉ mri hnequi ꞌna xɛni ra ꞌbomu guetbʉ rá hyo ra ndehe. Ne nuꞌʉ́ bi beni xahma̱ da za da zønga ra motsa asta habʉ mi ja ra ꞌbomu.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Bi hyɛca ya ntha̱hi núꞌʉ mi tha̱tꞌa ya bøja̱ núꞌʉ mri gʉtꞌa mbo ja ra dehe. Nehe bi xoꞌtua yá ntha̱hi núꞌʉ ya za dega ntꞌɛtꞌa motsa. Nepʉ bi pøꞌtsa ya dutu pa da daca ra nda̱hi ja rá ña̱xu ra motsa. Nepʉ ra motsa bi ꞌyentꞌa ra nda̱hi gá ma ja rá hyo ra hai.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pe bi zønga habʉ mi ja yoho yá tsꞌɛdi ra dehe, nepʉ bi ꞌyentꞌa ra motsa pa ja ra ꞌbomu. Ha nurá ña̱xu ra motsa xi bi yʉ ja ra ꞌbomu, hangue ya himbi za bi ꞌño. Ha nu de rí møte bi mʉdi bi nxɛni co rá tsꞌɛdi ra dehe.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nura oraꞌa̱ ya soldado mi ne xa hyo gatho ya ꞌyofadi pa hinda ꞌbaꞌtuabiꞌʉ dega ncʉnthe.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pe nura nda̱ gá soldado bi hña̱cuabiꞌʉ pa hinda hyo, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ mi ne da ña̱nga ra cu Pablo. Nepʉ nuꞌá̱ bi ꞌbɛpabi gue da mføte rá mʉdi pa ja ra dehe núꞌʉ toꞌo mi pa̱ da ꞌraxa ja ra dehe dega nsaha, pa da zønga asta ja ra hai.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ha nuꞌʉ maꞌra núꞌʉ toꞌo himi pa̱ da ꞌraxa ja ra dehe dega nsaha, bi ꞌbɛpabi da gʉ ꞌra ꞌna xɛni ra za núꞌʉ xqui xøꞌtsa ra dehe de ja ra motsa. Y njabʉ ha̱, bi za bi zønga gathoꞌʉ ja ra hai.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.