Atos 25
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs VC
1 Ha nu mi zønga ra Festo nuni Cesarea pa da ꞌmʉi dega nda̱, rá hñupaꞌa̱ bi ma pa Jerusale.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ne de guehni nuya nda̱ gá macja̱ ne maꞌra ya nda̱ gá xodyo bi ma bá cꞌa̱ꞌtsi pa bi xipabi núꞌa̱ xqui ꞌyøtꞌa ra cu Pablo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Y nuꞌʉ́ bi ꞌyapa ra favo gue da manda da tsꞌi ra cu Pablo pa Jerusale, ngueꞌa̱ nuꞌʉ́ bi benga maꞌnaꞌqui xa daca ja ra ꞌñu pa xa hyo.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Pe nura Festo bi da̱tuabiꞌʉ ne bi xipi gue nura Pablo ja da gotritho ja ra fadi Cesarea, cabʉ nuꞌá̱ ꞌbestho mi ma da mengui pa guehni.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ra Festo bi ꞌmʉ Jerusale hønsɛ ngu hña̱to ma pa o ꞌrɛtꞌa ma pa, ne bi menga pa Cesarea. Ne rá hyaxꞌa̱ bi gʉ rá hudi ne bi manda da tsꞌiꞌtsua ra cu Pablo.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nepʉ de mi yʉtꞌa ra cu Pablo de habʉ mi hudi ra nda̱, nuya xodyo xqui ꞌñehe de Jerusale bi ꞌyøtꞌa ꞌnara nthetsꞌi habʉ mi ꞌbaiꞌa̱, ne bi ña̱pabi de ndunthi ya nthøsthai, pe hinte bi tsꞌʉtuabiꞌa̱.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Ha nura cu Pablo bi mʉdi bi da̱di ne bi ꞌñena:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Pe nura Festo mi ne da gohi xá hño co ya xodyo, hangue bi ꞌyambabi ra cu Pablo ne bi ꞌñembabi:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Nuꞌbʉ́ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñena:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Nuꞌbʉ stá øtꞌa ꞌnara da̱nga tsꞌocate ne rí ꞌñepcagui da thogagui, da za. Nuga hindí tsu ma du. Pe nuꞌbʉ hinga majua̱ni de núꞌa̱ ña̱pcaguiyʉ, ni ꞌna hingui pɛꞌtsa ra nsɛqui da ꞌyɛntcꞌa ja yá ꞌyɛ ya xodyo. Nuga dí adi gue numa da̱nga nda̱hʉ ra Cesa de Nroma go gueꞌa̱ da hña̱bga nguɛnda ua xi stá øtꞌa ꞌnara tsꞌocate ua hina.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nuꞌbʉ́ nura Festo bi ña̱ui rayá mfatsꞌi, nepʉ bi ꞌñembabi ra cu Pablo:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nepʉ de ya xqui thogui ꞌraya pa, maꞌna ra nda̱ rá thuhu Agripa bi mɛui rá ꞌbɛhña̱ núꞌa̱ mrá thuhu ra Berenice, ne bi ma pa Cesarea pa bá zɛngua ra nda̱ Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ne bá ꞌbʉ de guehni ndunthi ya pa. Y nura Festo bi metuabi ra nda̱ Agripa de ra cu Pablo, ne bi ꞌñembabi:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 De duá ꞌbʉhni Jerusale ꞌraya nda̱ gá macja̱ ne ꞌrayá nda̱xjua nda̱ ya xodyo bi ma bí ña̱teꞌʉ ne bi xicagui te xqui ꞌyøtꞌa̱, ne mi adiꞌʉ gue stá manda xa tho.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Pe nuga dá embabiꞌʉ gue ra tsꞌʉtbi de Nroma hingrá nza̱i da hyo ꞌnara ja̱ꞌi ꞌbʉ hinxa nhyanthya̱thoui núꞌa̱ toꞌo xa ña̱pabi.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Hangue ngu dá tsøheua núꞌʉ ya ꞌñøhø de Jerusale, rá hyaxꞌa̱ dá hudi ja ma hudi, ne dá manda dua tsꞌi núꞌa̱ ra ꞌñøhø.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Pe núꞌʉ toꞌo mi ña̱pabi hinte bi ma̱ de gue núꞌa̱ ndí beni. Ngueꞌa̱ nuga ndí beni gue nuꞌá̱ mi tsꞌoca ma leyhʉ de Nroma.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pe hina, hønsɛ nuꞌa̱ mi ña̱teꞌʉ, por nuyá jamfri pɛꞌtsasɛꞌʉ, ne bi ma̱ de ꞌnara ꞌñøhø rá thuhu ra Jesu ma̱ñꞌʉ gue xa du, pe nura Pablo ena gue bi yopa nte ꞌna̱.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ha nuga hinduí pa̱dihma̱ te ga øtꞌe con gueꞌʉ, hangue dá ambabi ra Pablo ꞌbʉ mi nehma̱ xa ma pa Jerusale pa ja xuá tha̱ꞌmbani nguɛnda de núꞌa̱ mi hña̱pabi.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Pe nuꞌá̱ bi ꞌyadi gue go da hña̱ꞌmba nguɛnda ma nda̱hʉ ra Augusto Cesa, hangue dá manda da gohitho ja ra fadi asta hinga pɛhna ja ma nda̱hʉ Nroma.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nepʉ ra nda̱ Agripa bi ꞌñembabi ra Festo:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Hangue nurá hyaxꞌa̱ ra Agripa ne ra Berenice bi zøhø bi yʉtꞌa co ndunthi ra nsu ja ra tsꞌʉtbi, nehe mi ꞌñoui maꞌra ya nda̱ de ra hnini ne ya nda̱ gá soldado. Nepʉ ra Festo bi manda da tsꞌiꞌtsua ra cu Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Nepʉ bi ꞌñena:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Pe nuga hinstá tsʉtuabini ni ꞌnara tsꞌoqui pa da za ga manda da tho. Y nuni xa ꞌyadisɛ gue da ma pa nuni ja ma nda̱hʉ Augusto Cesa pa go da hña̱ꞌmbasɛ ra uɛnda, hangue stá beni maꞌna xá hño ga pɛmpabiꞌa̱.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ha nuga hindí pa̱di te ma noya ga ofo pa ga pɛmpa ma nda̱hʉ Nroma, hangue stuá tsinꞌa ja ri thandi, ma nda̱ꞌihe Agripa, ne ja ri thandihʉ gatho núꞌahʉ guí ꞌbʉhʉua, pa gui ꞌyamfʉ tsꞌʉ te xa ꞌyøtꞌe pa gui xicaguihʉ te ma noya da za ga pɛmpabi ma nda̱hʉ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Ngueꞌa̱ nuga dí beni gue hindí ꞌñepi ga pɛhna ꞌnara tsꞌa̱hni ja ma nda̱hʉ Cesa ꞌbʉ hindí pɛhna ra noya hanja xa hña̱pabi.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.