Atos 21
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs VC
1 Dá ꞌueguehe de ya cu dá mahe co ra motsa manjua̱ntho asta ja ꞌnara zi xɛca hai rá thuhu Cos bí o madetho ra ndehe. Nepʉ rá hyaxꞌa̱ dá thohe ja maꞌna ra hai rá thuhu Roda bí o madetho ra ndehe nehe. Ne de guehni dí mahe ja ꞌnara hnini rá thuhu Patara bí ja ja rá hyo ra ndehe.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Nepʉ de guehni Patara dá tsʉhe ꞌnara motsa mri ma pa Finicia dá mahe con gueꞌa̱.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ha nu de ndí pahe ja ra ndehe dá hanthe ra hai Chipre mi ja lado nga̱ha̱, ne dá siguihe asta dá tsøñhe Siria, ngueꞌa̱ núꞌa̱ ra motsa ndrí ꞌñohe mi ma da zogui núꞌa̱ mri ndude ja ra hnini Tiro núꞌa̱ bí ja ja rá hyo ra ndehe, ja dá ca̱heni.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ne ma dá tsʉheni ya gamfri, ne dá ꞌbʉheni yoto ma pa con gueꞌʉ. Ha nuꞌʉ́ bi xipa ra cu Pablo gue hinda ma pa Jerusale ngueꞌa̱ ra Ma̱ca Nda̱hi xqui xipiꞌʉ te ma da thoguini.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Pe nu mi uadi núꞌʉ yoto ma pa, dá mahe con gatho ya gamfri, ya ꞌbɛhña̱ ne ya ba̱tsi, dá pøñhe de ra hnini pa bi nexcahe ja ra motsa, ne dá ndandiña̱hmuhe gatho ja ra ñanthe pa dá apabihe Ajua̱.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Nepʉ dá edihe ya cu dá nhyʉfihe ꞌna ngu ꞌna, ne dá pøxhe ja ra motsa dá mahe. Ha nuꞌʉ́ bi menga ja yá ngu.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 De guehni Tiro dí mahe ja ra hnini Tolemaida. Ja dá zɛnguaheni ya cu, y dá ꞌbʉheni ꞌna pa con gueꞌʉ.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Nepʉ rá hyaxꞌa̱ dá thohe pa dí mahe ja ra hnini Cesarea. Y ja mi ꞌbʉhni ra cu Lipe núꞌa̱ mi ma̱mba rá noya Ajua̱ ne mi ꞌna de gue núꞌʉ yoto ya nda̱ de ra nija̱, hangue ja dá ma dá oxheni ja rá ngu.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Núꞌa̱ ra cu Lipe mi pɛꞌtsa goho yá tꞌixu, y nuꞌʉ́ hinxqui ntha̱ti, y mi ña̱ co rá tsꞌɛdi ra Ma̱ca Nda̱hi.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ne dá ꞌbʉheni ꞌraya pa, ne bi zøhø ꞌnará ꞌmɛhni Ajua̱ mrá thuhu ra Agabo xqui ꞌñehe de Judea.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Bá ehe pa e da cꞌa̱scahe, ne bi hña̱mba rá ngʉtꞌi ra cu Pablo, nepʉ con gueꞌa̱ bi duꞌtasɛ yá ua ne yá ꞌyɛ, ne bi ꞌñena njaua:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Nu ndá øhe njabʉ nuje ne ya cu de guehni Cesarea dá ba̱ntebihe ra cu Pablo gue hinda ma Jerusale.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Nepʉ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñena:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pe himbi za dá ha̱cuahe ra cu Pablo pa da ma de guehni, ne ya hinte dá ma̱ñhe, hønsɛ dá embabihe:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ne de gueꞌa̱ dá hñocje dá mahe pa Jerusale.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ne bi dɛngahe ꞌraya cu de guehni Cesarea, y ꞌna de gueꞌʉ mrá thuhu ra Nasó mrá me Chipre, ya mi pɛꞌtsa ndunthi ya jɛya xqui gamfri ra Zidada Jesu. Y mi ja rá ngu nuni Jerusale hangue bi zixcahe pa duá ꞌbʉheni con gueꞌa̱.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Y nu ndá tsøñhe Jerusale ya cu de guehni bi ꞌracje ꞌnara hoga ꞌñehe.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ha nurá hyaxꞌa̱ ra cu Pablo bi ma con guecje pa dá cꞌa̱ꞌtshe ra cu Cobo, ne ja mi ꞌbʉhni gatho maꞌra ya da̱nga cu de ra nija̱.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Nura cu Pablo bi zɛnguaꞌʉ, ne bi metuabi gatho núꞌa̱ xqui ꞌyøtꞌe co rá tsꞌɛdi Ajua̱ pa bi gamfri núꞌʉ ya ja̱ꞌi hingyá xodyo.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Y nu mi ꞌyøde njabʉꞌʉ, bi xøcambeni Ajua̱, ne bi ꞌñemba ra cu Pablo:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ne xa sipabiꞌʉ gue núꞌi guí utuabi núꞌʉ maꞌra ma mixodyohʉ bí ꞌbʉ ja maꞌra ya hai gue hinda ꞌyøtꞌa ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise. Nehe nuꞌʉ́ ena gue xcá xipabiꞌʉ gue hinda hñuꞌtsua núꞌa̱ ra seña yá ba̱tsi, ne hinda ꞌyøtꞌa ngu núꞌʉ ma nza̱ihʉ.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Xibya, ¿te ga øthʉ? Ngueꞌa̱ nu sta ba̱di ya ja̱ꞌi gue guí ꞌbʉcua ma da muntsꞌi gathoꞌʉ.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Hangue maꞌna xá hño ꞌyøtꞌa núna ma ga xiꞌahe: De guecjʉua ꞌbʉcua goho ya cu mahyoni da ꞌyøtꞌa ꞌnara hña̱ꞌti bi ña̱ꞌtuabi Ajua̱.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Tsitsꞌi rí mɛ ua nxʉqui con guehyʉ ngu yá nza̱i ma mixodyohʉ, ne juꞌtuabi yá gasto. Nepʉ nuꞌʉ́ da za da ꞌña̱xi. Y njabʉ ha̱, da ba̱di gatho ma mixodyohʉ gue hinga majua̱ni núꞌa̱ xa sipabiꞌʉ gue go xcá manda njabʉ. Y njabʉ da ba̱diꞌʉ gue neꞌi guí øtꞌe ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Pe núꞌʉ ya gamfri hingyá xodyo, ya stá opabihe gue hinga mahyoni da ꞌyøtꞌe ngu ma nza̱ihʉ, hønsɛ gue nuꞌa̱ mahyoni da ꞌyøtꞌe, hinda zi ra ngø núꞌa̱ xa hña̱ꞌtua ya cꞌoi, nixi yá ji ya mboꞌoni, nixi núꞌʉ ya mboꞌoni xa hmiꞌtua yá ꞌyʉga hinxa ꞌbømba yá ji, ne ni ꞌna de gueꞌʉ hinda hñuxui ꞌnara ꞌbɛhña̱ núꞌa̱ hingue xi rá ꞌbɛhña̱.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Nuꞌbʉ́ rá hyaxꞌa̱ ra cu Pablo bi zixa núꞌʉ goho ya cu pa dua nxʉca mahyɛgui con gueꞌa̱ ngu yá nza̱i ya xodyo. Ne ꞌmɛfa bi yʉtꞌa ja ra nda̱nija̱ pa bi unga ntꞌøde haꞌmʉ da ua yá pa de ra nsʉqui, ne haꞌmʉ da datꞌa ra pa da unga yá hña̱ꞌti núꞌʉ ya cuꞌʉ.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Pe ya mi ma da uadi núꞌʉ yoto ma pa de ra nsʉqui, ꞌraya xodyo me Asia bi hyanda ra cu Pablo gue mi o mbo ra nda̱nija̱. Nepʉ nuꞌʉ́ bi ꞌyʉꞌta ya ja̱ꞌi pa bi japi bi ñʉntsꞌi, nepʉ bi gʉ ra cu Pablo.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ne nuꞌʉ́ xi mi mafi mi ena:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Mi ma̱nga njabʉꞌʉ ngueꞌa̱ xqui hyandiꞌʉ ra cu Pablo ja ra hnini mri ꞌñoui ra cu Trofimo ra me Efeso. Ha nuꞌʉ́ mi hu yá mʉi gue go gueꞌa̱ xqui zixa ra cu Pablo ja ra nija̱.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Hangue gatho ra hnini bi njʉtsꞌi, ne gatho mri nestꞌihiꞌʉ habʉraza mbrí ꞌñehe. Nepʉ bi gʉ ra cu Pablo ne bi gʉtꞌi pa bi pøni de ra nija̱, ne ꞌbestho bi jotꞌa ya gosthi nija̱.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ne nuꞌʉ́ mi ꞌramanu pa xa da̱ma hyo. Pe bi ꞌyøde ra da̱nga nda̱ gá soldado gue gatho ra hnini de Jerusale xqui njʉtsꞌi.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Hangue núꞌá̱ bi muntsꞌa gatho yá soldado ne maꞌra ya nda̱ gá soldado, ne bi ma hnestꞌihi pa habʉ xqui muntsꞌa ya ja̱ꞌi. Nepʉ ngu mi hyanda ya ja̱ꞌi ra da̱nga nda̱ gá soldado bi zøni mi zi yá soldado, ra oraꞌa̱ ya himbi sigui bi naꞌmba ra cu Pablo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Hangue nura da̱nga nda̱ gá soldado bi gʉ ntsꞌa̱hni ra cu Pablo ne bi manda dra tha̱tꞌi co yoho ya cadena, nepʉ ꞌmɛfa bi ꞌñani toꞌo mi gueꞌa̱ ne te xqui ꞌyøtꞌe.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Nuꞌbʉ́ nuya ja̱ꞌi xi mi thø ya hmafi ne ꞌramaꞌnaꞌño mi ma̱ñꞌʉ, hangue njabʉ himbi za bi ba̱di ra da̱nga nda̱ gá soldado de núꞌa̱ xqui nja ngueꞌa̱ mi manthoꞌʉ. Hangue maꞌna xá hño bi manda da tsꞌixa ra cu Pablo asta ja ra cuarte.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Ha nu mi zøni ja ra ꞌrendo de ra cuarte ya soldado bi ndudetho ra cu Pablo ngueꞌa̱ xi mi ne da naꞌmbabi ya ja̱ꞌi.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ngueꞌa̱ gatho ya ja̱ꞌi mri ꞌbɛfa mi mantho mi ena:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Ne de mi ma da jʉꞌta mbo ra cuarte, ra cu Pablo bi ꞌñemba ra da̱nga nda̱ gá soldado:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Nuꞌbʉ́ hingo gueꞌaꞌi grá me Egipto núꞌa̱ toꞌo bi ꞌyøtꞌa ꞌnara tuhni ya pɛꞌtsa ya pa, ne bi zixa ja ra mbonthi núꞌʉ goho ꞌmo ya ꞌyøtꞌatuhni.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Nepʉ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñembabi:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Nepʉ núꞌa̱ ra da̱nga nda̱ gá soldado bi umba nsɛqui da ña̱. Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo bi ꞌmai ja ra ꞌrendo ne bi ꞌñutua ra seña ya ja̱ꞌi co rá ꞌyɛ pa da goꞌta yá ne, ne ya hinto bi ña̱. Ha nura cu Pablo bi ña̱ dega ebreo ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.