Atos 21
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NVI
1 Dá ꞌueguehe de ya cu dá mahe co ra motsa manjua̱ntho asta ja ꞌnara zi xɛca hai rá thuhu Cos bí o madetho ra ndehe. Nepʉ rá hyaxꞌa̱ dá thohe ja maꞌna ra hai rá thuhu Roda bí o madetho ra ndehe nehe. Ne de guehni dí mahe ja ꞌnara hnini rá thuhu Patara bí ja ja rá hyo ra ndehe.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Nepʉ de guehni Patara dá tsʉhe ꞌnara motsa mri ma pa Finicia dá mahe con gueꞌa̱.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Ha nu de ndí pahe ja ra ndehe dá hanthe ra hai Chipre mi ja lado nga̱ha̱, ne dá siguihe asta dá tsøñhe Siria, ngueꞌa̱ núꞌa̱ ra motsa ndrí ꞌñohe mi ma da zogui núꞌa̱ mri ndude ja ra hnini Tiro núꞌa̱ bí ja ja rá hyo ra ndehe, ja dá ca̱heni.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Ne ma dá tsʉheni ya gamfri, ne dá ꞌbʉheni yoto ma pa con gueꞌʉ. Ha nuꞌʉ́ bi xipa ra cu Pablo gue hinda ma pa Jerusale ngueꞌa̱ ra Ma̱ca Nda̱hi xqui xipiꞌʉ te ma da thoguini.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Pe nu mi uadi núꞌʉ yoto ma pa, dá mahe con gatho ya gamfri, ya ꞌbɛhña̱ ne ya ba̱tsi, dá pøñhe de ra hnini pa bi nexcahe ja ra motsa, ne dá ndandiña̱hmuhe gatho ja ra ñanthe pa dá apabihe Ajua̱.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Nepʉ dá edihe ya cu dá nhyʉfihe ꞌna ngu ꞌna, ne dá pøxhe ja ra motsa dá mahe. Ha nuꞌʉ́ bi menga ja yá ngu.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 De guehni Tiro dí mahe ja ra hnini Tolemaida. Ja dá zɛnguaheni ya cu, y dá ꞌbʉheni ꞌna pa con gueꞌʉ.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Nepʉ rá hyaxꞌa̱ dá thohe pa dí mahe ja ra hnini Cesarea. Y ja mi ꞌbʉhni ra cu Lipe núꞌa̱ mi ma̱mba rá noya Ajua̱ ne mi ꞌna de gue núꞌʉ yoto ya nda̱ de ra nija̱, hangue ja dá ma dá oxheni ja rá ngu.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Núꞌa̱ ra cu Lipe mi pɛꞌtsa goho yá tꞌixu, y nuꞌʉ́ hinxqui ntha̱ti, y mi ña̱ co rá tsꞌɛdi ra Ma̱ca Nda̱hi.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Ne dá ꞌbʉheni ꞌraya pa, ne bi zøhø ꞌnará ꞌmɛhni Ajua̱ mrá thuhu ra Agabo xqui ꞌñehe de Judea.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Bá ehe pa e da cꞌa̱scahe, ne bi hña̱mba rá ngʉtꞌi ra cu Pablo, nepʉ con gueꞌa̱ bi duꞌtasɛ yá ua ne yá ꞌyɛ, ne bi ꞌñena njaua:
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Nu ndá øhe njabʉ nuje ne ya cu de guehni Cesarea dá ba̱ntebihe ra cu Pablo gue hinda ma Jerusale.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Nepʉ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñena:
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Pe himbi za dá ha̱cuahe ra cu Pablo pa da ma de guehni, ne ya hinte dá ma̱ñhe, hønsɛ dá embabihe:
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Ne de gueꞌa̱ dá hñocje dá mahe pa Jerusale.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Ne bi dɛngahe ꞌraya cu de guehni Cesarea, y ꞌna de gueꞌʉ mrá thuhu ra Nasó mrá me Chipre, ya mi pɛꞌtsa ndunthi ya jɛya xqui gamfri ra Zidada Jesu. Y mi ja rá ngu nuni Jerusale hangue bi zixcahe pa duá ꞌbʉheni con gueꞌa̱.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Y nu ndá tsøñhe Jerusale ya cu de guehni bi ꞌracje ꞌnara hoga ꞌñehe.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ha nurá hyaxꞌa̱ ra cu Pablo bi ma con guecje pa dá cꞌa̱ꞌtshe ra cu Cobo, ne ja mi ꞌbʉhni gatho maꞌra ya da̱nga cu de ra nija̱.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Nura cu Pablo bi zɛnguaꞌʉ, ne bi metuabi gatho núꞌa̱ xqui ꞌyøtꞌe co rá tsꞌɛdi Ajua̱ pa bi gamfri núꞌʉ ya ja̱ꞌi hingyá xodyo.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Y nu mi ꞌyøde njabʉꞌʉ, bi xøcambeni Ajua̱, ne bi ꞌñemba ra cu Pablo:
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Ne xa sipabiꞌʉ gue núꞌi guí utuabi núꞌʉ maꞌra ma mixodyohʉ bí ꞌbʉ ja maꞌra ya hai gue hinda ꞌyøtꞌa ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise. Nehe nuꞌʉ́ ena gue xcá xipabiꞌʉ gue hinda hñuꞌtsua núꞌa̱ ra seña yá ba̱tsi, ne hinda ꞌyøtꞌa ngu núꞌʉ ma nza̱ihʉ.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Xibya, ¿te ga øthʉ? Ngueꞌa̱ nu sta ba̱di ya ja̱ꞌi gue guí ꞌbʉcua ma da muntsꞌi gathoꞌʉ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Hangue maꞌna xá hño ꞌyøtꞌa núna ma ga xiꞌahe: De guecjʉua ꞌbʉcua goho ya cu mahyoni da ꞌyøtꞌa ꞌnara hña̱ꞌti bi ña̱ꞌtuabi Ajua̱.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Tsitsꞌi rí mɛ ua nxʉqui con guehyʉ ngu yá nza̱i ma mixodyohʉ, ne juꞌtuabi yá gasto. Nepʉ nuꞌʉ́ da za da ꞌña̱xi. Y njabʉ ha̱, da ba̱di gatho ma mixodyohʉ gue hinga majua̱ni núꞌa̱ xa sipabiꞌʉ gue go xcá manda njabʉ. Y njabʉ da ba̱diꞌʉ gue neꞌi guí øtꞌe ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Pe núꞌʉ ya gamfri hingyá xodyo, ya stá opabihe gue hinga mahyoni da ꞌyøtꞌe ngu ma nza̱ihʉ, hønsɛ gue nuꞌa̱ mahyoni da ꞌyøtꞌe, hinda zi ra ngø núꞌa̱ xa hña̱ꞌtua ya cꞌoi, nixi yá ji ya mboꞌoni, nixi núꞌʉ ya mboꞌoni xa hmiꞌtua yá ꞌyʉga hinxa ꞌbømba yá ji, ne ni ꞌna de gueꞌʉ hinda hñuxui ꞌnara ꞌbɛhña̱ núꞌa̱ hingue xi rá ꞌbɛhña̱.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Nuꞌbʉ́ rá hyaxꞌa̱ ra cu Pablo bi zixa núꞌʉ goho ya cu pa dua nxʉca mahyɛgui con gueꞌa̱ ngu yá nza̱i ya xodyo. Ne ꞌmɛfa bi yʉtꞌa ja ra nda̱nija̱ pa bi unga ntꞌøde haꞌmʉ da ua yá pa de ra nsʉqui, ne haꞌmʉ da datꞌa ra pa da unga yá hña̱ꞌti núꞌʉ ya cuꞌʉ.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Pe ya mi ma da uadi núꞌʉ yoto ma pa de ra nsʉqui, ꞌraya xodyo me Asia bi hyanda ra cu Pablo gue mi o mbo ra nda̱nija̱. Nepʉ nuꞌʉ́ bi ꞌyʉꞌta ya ja̱ꞌi pa bi japi bi ñʉntsꞌi, nepʉ bi gʉ ra cu Pablo.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Ne nuꞌʉ́ xi mi mafi mi ena:
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Mi ma̱nga njabʉꞌʉ ngueꞌa̱ xqui hyandiꞌʉ ra cu Pablo ja ra hnini mri ꞌñoui ra cu Trofimo ra me Efeso. Ha nuꞌʉ́ mi hu yá mʉi gue go gueꞌa̱ xqui zixa ra cu Pablo ja ra nija̱.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Hangue gatho ra hnini bi njʉtsꞌi, ne gatho mri nestꞌihiꞌʉ habʉraza mbrí ꞌñehe. Nepʉ bi gʉ ra cu Pablo ne bi gʉtꞌi pa bi pøni de ra nija̱, ne ꞌbestho bi jotꞌa ya gosthi nija̱.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ne nuꞌʉ́ mi ꞌramanu pa xa da̱ma hyo. Pe bi ꞌyøde ra da̱nga nda̱ gá soldado gue gatho ra hnini de Jerusale xqui njʉtsꞌi.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Hangue núꞌá̱ bi muntsꞌa gatho yá soldado ne maꞌra ya nda̱ gá soldado, ne bi ma hnestꞌihi pa habʉ xqui muntsꞌa ya ja̱ꞌi. Nepʉ ngu mi hyanda ya ja̱ꞌi ra da̱nga nda̱ gá soldado bi zøni mi zi yá soldado, ra oraꞌa̱ ya himbi sigui bi naꞌmba ra cu Pablo.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Hangue nura da̱nga nda̱ gá soldado bi gʉ ntsꞌa̱hni ra cu Pablo ne bi manda dra tha̱tꞌi co yoho ya cadena, nepʉ ꞌmɛfa bi ꞌñani toꞌo mi gueꞌa̱ ne te xqui ꞌyøtꞌe.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Nuꞌbʉ́ nuya ja̱ꞌi xi mi thø ya hmafi ne ꞌramaꞌnaꞌño mi ma̱ñꞌʉ, hangue njabʉ himbi za bi ba̱di ra da̱nga nda̱ gá soldado de núꞌa̱ xqui nja ngueꞌa̱ mi manthoꞌʉ. Hangue maꞌna xá hño bi manda da tsꞌixa ra cu Pablo asta ja ra cuarte.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Ha nu mi zøni ja ra ꞌrendo de ra cuarte ya soldado bi ndudetho ra cu Pablo ngueꞌa̱ xi mi ne da naꞌmbabi ya ja̱ꞌi.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Ngueꞌa̱ gatho ya ja̱ꞌi mri ꞌbɛfa mi mantho mi ena:
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Ne de mi ma da jʉꞌta mbo ra cuarte, ra cu Pablo bi ꞌñemba ra da̱nga nda̱ gá soldado:
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Nuꞌbʉ́ hingo gueꞌaꞌi grá me Egipto núꞌa̱ toꞌo bi ꞌyøtꞌa ꞌnara tuhni ya pɛꞌtsa ya pa, ne bi zixa ja ra mbonthi núꞌʉ goho ꞌmo ya ꞌyøtꞌatuhni.
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Nepʉ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñembabi:
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Nepʉ núꞌa̱ ra da̱nga nda̱ gá soldado bi umba nsɛqui da ña̱. Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo bi ꞌmai ja ra ꞌrendo ne bi ꞌñutua ra seña ya ja̱ꞌi co rá ꞌyɛ pa da goꞌta yá ne, ne ya hinto bi ña̱. Ha nura cu Pablo bi ña̱ dega ebreo ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.