Atos 21
Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs ARA
1 Dá ꞌueguehe de ya cu dá mahe co ra motsa manjua̱ntho asta ja ꞌnara zi xɛca hai rá thuhu Cos bí o madetho ra ndehe. Nepʉ rá hyaxꞌa̱ dá thohe ja maꞌna ra hai rá thuhu Roda bí o madetho ra ndehe nehe. Ne de guehni dí mahe ja ꞌnara hnini rá thuhu Patara bí ja ja rá hyo ra ndehe.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Nepʉ de guehni Patara dá tsʉhe ꞌnara motsa mri ma pa Finicia dá mahe con gueꞌa̱.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ha nu de ndí pahe ja ra ndehe dá hanthe ra hai Chipre mi ja lado nga̱ha̱, ne dá siguihe asta dá tsøñhe Siria, ngueꞌa̱ núꞌa̱ ra motsa ndrí ꞌñohe mi ma da zogui núꞌa̱ mri ndude ja ra hnini Tiro núꞌa̱ bí ja ja rá hyo ra ndehe, ja dá ca̱heni.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ne ma dá tsʉheni ya gamfri, ne dá ꞌbʉheni yoto ma pa con gueꞌʉ. Ha nuꞌʉ́ bi xipa ra cu Pablo gue hinda ma pa Jerusale ngueꞌa̱ ra Ma̱ca Nda̱hi xqui xipiꞌʉ te ma da thoguini.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Pe nu mi uadi núꞌʉ yoto ma pa, dá mahe con gatho ya gamfri, ya ꞌbɛhña̱ ne ya ba̱tsi, dá pøñhe de ra hnini pa bi nexcahe ja ra motsa, ne dá ndandiña̱hmuhe gatho ja ra ñanthe pa dá apabihe Ajua̱.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Nepʉ dá edihe ya cu dá nhyʉfihe ꞌna ngu ꞌna, ne dá pøxhe ja ra motsa dá mahe. Ha nuꞌʉ́ bi menga ja yá ngu.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 De guehni Tiro dí mahe ja ra hnini Tolemaida. Ja dá zɛnguaheni ya cu, y dá ꞌbʉheni ꞌna pa con gueꞌʉ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Nepʉ rá hyaxꞌa̱ dá thohe pa dí mahe ja ra hnini Cesarea. Y ja mi ꞌbʉhni ra cu Lipe núꞌa̱ mi ma̱mba rá noya Ajua̱ ne mi ꞌna de gue núꞌʉ yoto ya nda̱ de ra nija̱, hangue ja dá ma dá oxheni ja rá ngu.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Núꞌa̱ ra cu Lipe mi pɛꞌtsa goho yá tꞌixu, y nuꞌʉ́ hinxqui ntha̱ti, y mi ña̱ co rá tsꞌɛdi ra Ma̱ca Nda̱hi.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ne dá ꞌbʉheni ꞌraya pa, ne bi zøhø ꞌnará ꞌmɛhni Ajua̱ mrá thuhu ra Agabo xqui ꞌñehe de Judea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Bá ehe pa e da cꞌa̱scahe, ne bi hña̱mba rá ngʉtꞌi ra cu Pablo, nepʉ con gueꞌa̱ bi duꞌtasɛ yá ua ne yá ꞌyɛ, ne bi ꞌñena njaua:
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nu ndá øhe njabʉ nuje ne ya cu de guehni Cesarea dá ba̱ntebihe ra cu Pablo gue hinda ma Jerusale.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Nepʉ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñena:
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pe himbi za dá ha̱cuahe ra cu Pablo pa da ma de guehni, ne ya hinte dá ma̱ñhe, hønsɛ dá embabihe:
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ne de gueꞌa̱ dá hñocje dá mahe pa Jerusale.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ne bi dɛngahe ꞌraya cu de guehni Cesarea, y ꞌna de gueꞌʉ mrá thuhu ra Nasó mrá me Chipre, ya mi pɛꞌtsa ndunthi ya jɛya xqui gamfri ra Zidada Jesu. Y mi ja rá ngu nuni Jerusale hangue bi zixcahe pa duá ꞌbʉheni con gueꞌa̱.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Y nu ndá tsøñhe Jerusale ya cu de guehni bi ꞌracje ꞌnara hoga ꞌñehe.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ha nurá hyaxꞌa̱ ra cu Pablo bi ma con guecje pa dá cꞌa̱ꞌtshe ra cu Cobo, ne ja mi ꞌbʉhni gatho maꞌra ya da̱nga cu de ra nija̱.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Nura cu Pablo bi zɛnguaꞌʉ, ne bi metuabi gatho núꞌa̱ xqui ꞌyøtꞌe co rá tsꞌɛdi Ajua̱ pa bi gamfri núꞌʉ ya ja̱ꞌi hingyá xodyo.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Y nu mi ꞌyøde njabʉꞌʉ, bi xøcambeni Ajua̱, ne bi ꞌñemba ra cu Pablo:
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Ne xa sipabiꞌʉ gue núꞌi guí utuabi núꞌʉ maꞌra ma mixodyohʉ bí ꞌbʉ ja maꞌra ya hai gue hinda ꞌyøtꞌa ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise. Nehe nuꞌʉ́ ena gue xcá xipabiꞌʉ gue hinda hñuꞌtsua núꞌa̱ ra seña yá ba̱tsi, ne hinda ꞌyøtꞌa ngu núꞌʉ ma nza̱ihʉ.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Xibya, ¿te ga øthʉ? Ngueꞌa̱ nu sta ba̱di ya ja̱ꞌi gue guí ꞌbʉcua ma da muntsꞌi gathoꞌʉ.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Hangue maꞌna xá hño ꞌyøtꞌa núna ma ga xiꞌahe: De guecjʉua ꞌbʉcua goho ya cu mahyoni da ꞌyøtꞌa ꞌnara hña̱ꞌti bi ña̱ꞌtuabi Ajua̱.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Tsitsꞌi rí mɛ ua nxʉqui con guehyʉ ngu yá nza̱i ma mixodyohʉ, ne juꞌtuabi yá gasto. Nepʉ nuꞌʉ́ da za da ꞌña̱xi. Y njabʉ ha̱, da ba̱di gatho ma mixodyohʉ gue hinga majua̱ni núꞌa̱ xa sipabiꞌʉ gue go xcá manda njabʉ. Y njabʉ da ba̱diꞌʉ gue neꞌi guí øtꞌe ngu núꞌa̱ ma̱nga rá ley ra Moise.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Pe núꞌʉ ya gamfri hingyá xodyo, ya stá opabihe gue hinga mahyoni da ꞌyøtꞌe ngu ma nza̱ihʉ, hønsɛ gue nuꞌa̱ mahyoni da ꞌyøtꞌe, hinda zi ra ngø núꞌa̱ xa hña̱ꞌtua ya cꞌoi, nixi yá ji ya mboꞌoni, nixi núꞌʉ ya mboꞌoni xa hmiꞌtua yá ꞌyʉga hinxa ꞌbømba yá ji, ne ni ꞌna de gueꞌʉ hinda hñuxui ꞌnara ꞌbɛhña̱ núꞌa̱ hingue xi rá ꞌbɛhña̱.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Nuꞌbʉ́ rá hyaxꞌa̱ ra cu Pablo bi zixa núꞌʉ goho ya cu pa dua nxʉca mahyɛgui con gueꞌa̱ ngu yá nza̱i ya xodyo. Ne ꞌmɛfa bi yʉtꞌa ja ra nda̱nija̱ pa bi unga ntꞌøde haꞌmʉ da ua yá pa de ra nsʉqui, ne haꞌmʉ da datꞌa ra pa da unga yá hña̱ꞌti núꞌʉ ya cuꞌʉ.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Pe ya mi ma da uadi núꞌʉ yoto ma pa de ra nsʉqui, ꞌraya xodyo me Asia bi hyanda ra cu Pablo gue mi o mbo ra nda̱nija̱. Nepʉ nuꞌʉ́ bi ꞌyʉꞌta ya ja̱ꞌi pa bi japi bi ñʉntsꞌi, nepʉ bi gʉ ra cu Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ne nuꞌʉ́ xi mi mafi mi ena:
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Mi ma̱nga njabʉꞌʉ ngueꞌa̱ xqui hyandiꞌʉ ra cu Pablo ja ra hnini mri ꞌñoui ra cu Trofimo ra me Efeso. Ha nuꞌʉ́ mi hu yá mʉi gue go gueꞌa̱ xqui zixa ra cu Pablo ja ra nija̱.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Hangue gatho ra hnini bi njʉtsꞌi, ne gatho mri nestꞌihiꞌʉ habʉraza mbrí ꞌñehe. Nepʉ bi gʉ ra cu Pablo ne bi gʉtꞌi pa bi pøni de ra nija̱, ne ꞌbestho bi jotꞌa ya gosthi nija̱.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ne nuꞌʉ́ mi ꞌramanu pa xa da̱ma hyo. Pe bi ꞌyøde ra da̱nga nda̱ gá soldado gue gatho ra hnini de Jerusale xqui njʉtsꞌi.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Hangue núꞌá̱ bi muntsꞌa gatho yá soldado ne maꞌra ya nda̱ gá soldado, ne bi ma hnestꞌihi pa habʉ xqui muntsꞌa ya ja̱ꞌi. Nepʉ ngu mi hyanda ya ja̱ꞌi ra da̱nga nda̱ gá soldado bi zøni mi zi yá soldado, ra oraꞌa̱ ya himbi sigui bi naꞌmba ra cu Pablo.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Hangue nura da̱nga nda̱ gá soldado bi gʉ ntsꞌa̱hni ra cu Pablo ne bi manda dra tha̱tꞌi co yoho ya cadena, nepʉ ꞌmɛfa bi ꞌñani toꞌo mi gueꞌa̱ ne te xqui ꞌyøtꞌe.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Nuꞌbʉ́ nuya ja̱ꞌi xi mi thø ya hmafi ne ꞌramaꞌnaꞌño mi ma̱ñꞌʉ, hangue njabʉ himbi za bi ba̱di ra da̱nga nda̱ gá soldado de núꞌa̱ xqui nja ngueꞌa̱ mi manthoꞌʉ. Hangue maꞌna xá hño bi manda da tsꞌixa ra cu Pablo asta ja ra cuarte.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ha nu mi zøni ja ra ꞌrendo de ra cuarte ya soldado bi ndudetho ra cu Pablo ngueꞌa̱ xi mi ne da naꞌmbabi ya ja̱ꞌi.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ngueꞌa̱ gatho ya ja̱ꞌi mri ꞌbɛfa mi mantho mi ena:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Ne de mi ma da jʉꞌta mbo ra cuarte, ra cu Pablo bi ꞌñemba ra da̱nga nda̱ gá soldado:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nuꞌbʉ́ hingo gueꞌaꞌi grá me Egipto núꞌa̱ toꞌo bi ꞌyøtꞌa ꞌnara tuhni ya pɛꞌtsa ya pa, ne bi zixa ja ra mbonthi núꞌʉ goho ꞌmo ya ꞌyøtꞌatuhni.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Nepʉ nura cu Pablo bi da̱di ne bi ꞌñembabi:
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Nepʉ núꞌa̱ ra da̱nga nda̱ gá soldado bi umba nsɛqui da ña̱. Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo bi ꞌmai ja ra ꞌrendo ne bi ꞌñutua ra seña ya ja̱ꞌi co rá ꞌyɛ pa da goꞌta yá ne, ne ya hinto bi ña̱. Ha nura cu Pablo bi ña̱ dega ebreo ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.