Atos 18

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nepʉ de gueꞌa̱ ra cu Pablo bi bøni de guehni Atena pa bi ma ja ra hnini Corinto.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Ne ja bi nthɛuini ꞌnara cu mrá xodyo mrá thuhu ra Aquila, mrá me Ponto ne ja xqui ꞌñehe de ra hai Italia, ne mri ꞌñoui rá ꞌbɛhña̱ mrá thuhu ra Priscila. Núꞌʉ́ xqui bøni de ra hnini Nroma ngueꞌa̱ ra nda̱ Claudio bi manda da juui de guehni gatho ya xodyo.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Ra cu Pablo bi ma bá ꞌbʉhui ra cu Aquila co rá ꞌbɛhña̱ ngueꞌa̱ mi ꞌnada yá ꞌbɛfiꞌʉ, mi hoca ya carpa dega dutu.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Ne cada ra pa dega tsaya ra cu Pablo mi pa ja yá nija̱ ya xodyo pa mi ña̱uiꞌʉ, nehe mi ña̱ui núꞌʉ himyá xodyo, y mi zofoꞌʉ de rá noya Ajua̱.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Ne nu mi zøhø ra cu Sila ne ra cu Timoteo xqui ꞌñeheꞌʉ de ra hai Macedonia, bi zʉhniꞌʉ ra cu Pablo mi ja ndunthi ra ꞌbɛfi ngueꞌa̱ hyastho mi zofo ya xodyo mi xipabi gue ra Jesu go gueꞌa̱ ra Cristo núꞌa̱ xqui mɛhna Ajua̱ pa da nda̱.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Pe nuya xodyo bi nøꞌtuabi ne bi zani. Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo bi hña̱ca rá patꞌi ne bi hua̱tꞌi, gueꞌa̱ ꞌnara seña gue mi ma da ꞌuegue de gueꞌʉ ne hinda ma da da̱di de yá tsꞌoqui, ne bi ꞌñembabi:
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 De guehni ra cu Pablo bi ꞌuegue de gueꞌʉ ne bi ma ja rá ngu ꞌnara ꞌñøhø mrá thuhu ra Justo mi ꞌbʉ gueta yá nija̱ ya xodyo, ne nuꞌá̱ mi xøcambeni Ajua̱.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Nepʉ ꞌnara ꞌñøhø mrá thuhu ra Crispo mrá nda̱ de yá nija̱ ya xodyo bi gamfri ra Zidada Jesu con gatho ya mengu rá ngu. Ne ndunthi ya me Corinto bi ꞌyøtua rá noya Ajua̱ mi ma̱nga ra cu Pablo, bi gamfriꞌʉ ne bi nxistehe.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Nepʉ ꞌnara xuui ra Zidada Jesu bi zofo ra cu Pablo ngu dega tꞌi ne bi ꞌñembabi:
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Ngueꞌa̱ nuga dí ꞌbʉi con gueꞌe, y hinda za to da ꞌyøꞌtꞌa ra ntsꞌoꞌmʉi. Ngueꞌa̱ ja nuna hninina̱ ꞌbʉi ndunthi ya ja̱ꞌi go ma mɛti, y núꞌʉ́ ma da gamfrigui.
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Hangue ra cu Pablo bi gohni ꞌna njɛya made nuni ja ra hnini Corinto. Ne nza̱ntho mi zofo ya ja̱ꞌi de rá noya Ajua̱ de guehni.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Pe de núꞌʉ ya pa mrá nda̱ ra Galio nuni ja ra hai Acaya, ya xodyo bi ꞌñʉꞌti pa da gʉ ra cu Pablo, ne bi zixꞌʉ ja ra tsꞌʉtbi.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Ne bi ꞌñembabi ra nda̱:
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Ra cu Pablo mi ma da da̱hma̱ha̱, pe ra nda̱ Galio bi ꞌñemba ya xodyo:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Pe núꞌa̱ guí ma̱ñhʉ hønsɛ dega noya ne de ri leyhʉ, go da nuhʉ te gui ꞌyøthʉ. Nuga hinte dí ꞌñɛntꞌi con guehna.
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Nepʉ bi japi da bøñꞌʉ de guehni ja ra tsꞌʉtbi.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Nuꞌbʉ́ gatho núꞌʉ himyá xodyo mi ꞌbʉhni bi mihi ra Soste núꞌa̱ mrá nda̱ de yá nija̱ ya xodyo de nura hniniꞌa̱, ne ja bi hnaꞌmbabini ntsꞌɛdi ja rá thandi ra nda̱ Galio, pe nuꞌá̱ nixi bi ꞌyøtꞌa ncaso, y nixi hinte bi ma̱.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Ha nura cu Pablo bi gohi ndunthi ya pa de guehni. Nepʉ de gueꞌa̱ bi ꞌñedi gatho ya cu, ne bi mɛui ra cu Aquila co ra nju Priscila pa bi ma ja ra hai Siria. Ne de má ꞌñu bi ꞌranga ja ꞌnara zi tꞌʉca hnini rá thuhu Cencrea. Ne ante da gʉ ra motsaꞌʉ pa da ꞌraxa ja ra ndehe, ꞌmɛtꞌo ra cu Pablo bi ꞌña̱xa gatho rá sta̱ pa bi ꞌyøtꞌa ra hña̱ꞌti ngu núꞌa̱ xqui ma̱.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Y nu mi zønga Efeso ra cu Pablo ja bi zoguini ra nju Priscila co ra cu Aquila, y nuꞌá̱ bi ma ja yá nija̱ yá mixodyoui pa bá ña̱uiꞌʉ.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Y nuꞌʉ́ bi ba̱ntebi ra cu Pablo da gohi ꞌraya pa, pe nuꞌá̱ himbi ne.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Hangue bi ꞌñehuiꞌʉ ne bi ꞌñembabi:
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Nu mi zøni de guehni bi thogui ꞌbestho pa bi ma Jerusale. Ne nu mi uadi bi zɛngua gatho ya cu de guehni, bi thogui pa bi ma Antioquía.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Nepʉ de ya xqui ꞌmʉhni ꞌraya pa, bi bøni maꞌnaꞌqui pa bi ma gatho ja ya hnini de ra hai Galacia ne de Frigia pa da nu te gra ma rá ꞌbɛfi Ajua̱, ne mi xipi da zɛdi yá jamfri gatho ya gamfri núꞌʉ mbi ꞌbʉhni.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Núꞌʉ ya paꞌʉ bi zønga Efeso ꞌnara xodyo mrá thuhu ra Apolo mrá mengu ja ra hnini Alejandría. Xi mi pa̱di da ña̱ xá hño, ne mi pa̱di xá hño gatho núꞌa̱ ma̱nga ra Nda̱xjua Tꞌofo.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Nuꞌá̱ xqui tꞌutuabi rá noya ra Zidada Jesu desde bi gamfriꞌa̱, ne xi mrá ehya mi udi xá hño de núꞌa̱ mi pa̱di de ra Zidada Jesu, masque hønsɛ mi pa̱di de rá sistehe ra Xuua.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ne bi mʉdi bi zofo ya xodyo ja yá nija̱ꞌʉ, ne himi tsu. Nepʉ mi ꞌyøde ra nju Priscila ne ra cu Aquila, bi zixa ꞌnambʉ pa bi ꞌñutuabi maꞌna xá hño de rá noya Ajua̱.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Nepʉ nuꞌá̱ ꞌmɛfa mi ne da ma Acaya, y ya cu de guehni Efeso bi xipabi gue xá hño da ma. Ne nuꞌʉ́ bi ꞌyopa ꞌnara hɛꞌmi pa bi mɛmpa ya cu Acaya pa da tꞌumba ra hoga ꞌñeheꞌa̱. Ne nu mi zønga Acaya, nuꞌá̱ bi matsꞌi de guehni núꞌʉ xqui gamfribi rá noya Ajua̱.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Ne xi mi ntsanoyaui ya xodyo ja yá thandi gatho ya ja̱ꞌi. Nuꞌá̱ mi xipi ngu núꞌa̱ ma̱nga ja ra Nda̱xjua Tꞌofo gue ra Jesu go gueꞌa̱ ra Cristo núꞌa̱ toꞌo bá pɛhna Ajua̱ pa da nda̱, ne go gueꞌa̱ núꞌa̱ mi tøꞌmiꞌʉ.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.