Atos 15

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 De núꞌʉ ya paꞌʉ ꞌraya cu xqui ꞌñehe de ra hai Judea pa ja ra hnini Antioquía bi mʉdi bi xipa gatho ya cu gue pa da mpøhøꞌʉ mahyoni da thuꞌtsua núꞌa̱ ra seña xqui ma̱nga ra Moise da thuꞌtsua gatho ya xodyo núꞌʉ dya ꞌñøhø.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Nuꞌbʉ́ ra cu Pablo ne ra cu Berhna bi ntsanoyauiꞌʉ ndunthi. Hangue bi thahna ra cu Pablo ne ra cu Berhna ne maꞌra ya cu pa da ma pa Jerusale da cꞌa̱ꞌtsa ya apostol ne ya nda̱ de ra nija̱ de guehni, pa da ña̱uiꞌʉ de núꞌa̱ ra señaꞌa̱.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Nepʉ ya gamfri de ra nija̱ Antioquía bi ꞌñehui núꞌʉ ya cu. Ne dega ꞌñu bi ꞌranga ja ra hai Fenicia ne Nsamaria, ne bi xipa ya cu gue núꞌʉ himyá xodyo ya xqui hyɛpʉ yá nda̱xjua jamfri ne ya xqui gamfribi rá noya Ajua̱ nehe. Nuꞌbʉ́ gatho ya cu xi mri johya ndunthi.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ne nu mi zønga Jerusale, nuya apostol de guehni ne ya nda̱ de ra nija̱ co maꞌra ya cu mi ꞌbʉhni bi umbaꞌʉ ꞌnara hoga ꞌñehe. Ne ra apostol Pablo ne núꞌʉ toꞌo mi ꞌñoui bi xipabiꞌʉ gatho núꞌa̱ xqui ꞌyøtꞌe co rá mfatsꞌi Ajua̱.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Pe ꞌraya fariseo mi ꞌbʉhni núꞌʉ ya xqui gamfri, bi ꞌmai ne bi ꞌñena:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nepʉ ya apostol ne ya nda̱ de ra nija̱ bi muntsꞌiꞌʉ pa da ña̱ꞌʉ de rá ley ra Moise ne de núꞌa̱ ra seña, ua mahyoni da tꞌøtꞌe pa da mpøhø ꞌna.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Nepʉ de ya xqui ña̱ꞌʉ ndunthi, ra apostol Pedro bi ꞌmai ne bi ꞌñena:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ne Ajua̱ núꞌa̱ toꞌo pa̱tca gatho ma mfenihʉ bi ꞌñudi gue mi ja yá jamfriꞌʉ, ngueꞌa̱ bi umba ra Ma̱ca Nda̱hiꞌʉ njabʉ ngu bi ꞌracjʉ nehe.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Njabʉ stá pa̱hʉ gue Ajua̱ handgaguihʉ gue dí mahyɛguihʉ con gueꞌʉ, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ bi xʉcua yá mfeni ngueꞌa̱ bi gamfribi rá noyaꞌa̱.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Nuꞌbʉ́ ¿hanja hinguí ne gui camfrihʉ núꞌa̱ xa ꞌyøtꞌa Ajua̱? ¿Hanja guí japhʉ ya cu da ꞌyøtꞌa núna himbi za dá øthʉ, ne nixi ndu ma dadahʉ himbi za bi ꞌyøtꞌe?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Hingui tsa ga øthʉ njabʉ. Nujʉ́ dí camfrihʉ gue stá mpøhøhʉ po rá hñoja̱ꞌi ra Zidada Jesucristo, y njabʉ xa mpøhøꞌʉ nehe.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Nepʉ mi uadi bi ma̱nga ra cu Pedro njabʉ, bi goꞌta yá ne gatho pa da ꞌyøde núꞌa̱ mi ma̱ ra cu Berhna ne ra cu Pablo. Nuꞌʉ́ bi ma̱ de gatho ya ntꞌudi ne ya da̱nga tꞌøtꞌe xqui ꞌyøꞌtuabi Ajua̱ núꞌʉ himyá xodyo por gueꞌʉ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Y de mi uadi bi ña̱ꞌʉ bi ꞌñenga ra cu Cobo:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Ra cu Pedro ya bi xicjʉ hanja Ajua̱ xqui mʉdi xqui ja̱pa núꞌʉ hingyá xodyo ne go xqui huahna ꞌra de gueꞌʉ pa neheꞌʉ drá hniniꞌa̱.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Hangue bi njabʉ ngu núꞌa̱ xqui ꞌyofo ꞌnará ꞌmɛhni Ajua̱ ne bi ꞌñena:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ꞌMɛfa de guehna ma ga japi da yopa nja rá hmanda ra nda̱ Davi masque ya xa du,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Pa njabʉ gatho maꞌra ya hnini da hyongagui,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Njabʉ bi ꞌñena Ajua̱ núꞌa̱ toꞌo xa ꞌyøtꞌa nuya ya tꞌøtꞌe núꞌʉ bi ꞌñudi mayaꞌbʉ.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Hangue ringueꞌa̱ nuga dí beni gue hindí ꞌñepi ga xaxhʉ núꞌʉ hingyá xodyo núꞌʉ xa hyɛpʉ yá nda̱xjua jamfri ne xa gamfri Ajua̱.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Hønsɛ mahyoni ga opabihʉ pa ga ha̱cuahʉ hinda zipa yá ngø ya mboꞌoni núꞌʉ xa hña̱ꞌtua ya cꞌoi. Nehe ga ophʉ gue hinda hñuxui ꞌnara ꞌbɛhña̱ núꞌa̱ hingue xi rá ꞌbɛhña̱, ne hinda zipa yá ngø núꞌʉ ya mboꞌoni hinxra ꞌbømba yá ji. Nehe ga xiphʉ gue hingui ho da zipa yá ji ya mboꞌoni.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Nuga dí beni ga xiphʉ njabʉ ngueꞌa̱ desde yaꞌbʉ ꞌbʉi toꞌo heꞌtuabi rá ley ra Moise tatꞌa pa dega tsaya ja gatho ya hnini.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Hangue nuya apostol ne núꞌʉ ya nda̱ de ra nija̱ ne gatho ya gamfri bi beñꞌʉ gue xá hño da huahna ꞌraya cu pa da mɛhna Antioquía co ra cu Pablo ne ra cu Berhna. Ne bri thahna yoho ya da̱nga cu, ra cu Juda núꞌa̱ xqui thuꞌmbabi nehe ra Barsabá, ne ra cu Sila.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ne bi umbabiꞌʉ ꞌnara hɛꞌmi pa da hña̱ꞌtsua ya cu nuni Antioquía habʉ mi ena:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Stá pa̱he gue ꞌraya cu de guecua xa ma xqui mabʉ nsinque ma nsɛquihe, ne xpá xaxꞌahʉ, y co núꞌʉ yá noya xa xiꞌahʉꞌʉ xa tsꞌocꞌa ri mfenihʉ. Xa xiꞌahʉ gue mahyoni gui ꞌyøthʉ núꞌa̱ ra seña xqui ma̱nga ra Moise, ne mahyoni gui ꞌyøthʉ gatho núꞌa̱ bi ma̱ñꞌa̱ ja ra ley.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Hangue nuje dá beñhe xá hño ga huañhe ꞌraya cu de guecje pa ga pɛñhebʉ da ma da cꞌa̱ꞌtsꞌahʉ pa da mɛui mahyɛgui ma zi cuhʉ ra Berhna ne ra Pablo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Nuyʉ ri yoho xa hñuxa yá te pa da ma̱mba rá noya ma zi Hmuhʉ ra Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hangue stá pɛnꞌahebʉ ra cu Juda ne ra cu Sila, y núꞌʉ́ go ma da xiꞌasɛhʉ nehe núna dí xiꞌahe.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Ra Ma̱ca Nda̱hi, necaguihe stá beñhe gue xá hño hinga ꞌbɛpꞌahe ndunthi ya hmanda, hønsɛ ga ꞌbɛpꞌahe gui ꞌyøthʉ núꞌa̱ xi mahyoni.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Hangue oxqui ma gui tsiphʉ yá ngø ya mboꞌoni núꞌʉ xa hña̱ꞌtua ya cꞌoi, ne oxqui ma gui tsiphʉ yá ji ya mboꞌoni, ne oxqui ma gui tsiphʉ yá ngø ya mboꞌoni núꞌʉ hinxra ꞌbømba yá ji, nixi gui hñuxhʉ ꞌnara ꞌbɛhña̱ núꞌa̱ hingue xi ri ꞌbɛhña̱hʉ. ꞌBʉ gui jamasuhʉ hingui øthʉ nuya tꞌøtꞌe dí xiꞌahʉ, nuꞌbʉ́ gui ꞌbʉhʉ xá hño. Nsøctꞌa̱ ndí ne ga xiꞌahe. Nubyá Ajua̱ da maxꞌahʉ.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Nepʉ núꞌʉ toꞌo xqui ꞌbɛhni bi ma pa Antioquía. Ne mi zøñꞌʉ bi muntsꞌa gatho ya gamfri ne nuꞌʉ́ bri dapabi ra hɛꞌmi.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Y nu mi uadi bi hñeꞌtiꞌʉ, xi bi johya co núꞌa̱ ra da̱nga humʉi xqui ꞌbɛmpabi.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ra cu Juda ne ra cu Sila myá ꞌmɛhni Ajua̱ nehe, ne mi ña̱ꞌʉ co rá tsꞌɛdiꞌa̱, hangue bi zofo ya cu ne bi nupa yá mfeniꞌʉ pa da zɛ yá jamfri.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ne bi gohni ndunthi ya pa con gueꞌʉ. Nepʉ ꞌmɛfa ya cu me Antioquía bi ꞌñedi co ꞌnara hma̱te pa da menjhma̱ pa Jerusale habʉ xqui ꞌbɛhni.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Pe nura cu Sila bi beni gue ja da gohniꞌa̱ nuni Antioquía.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nehe ra cu Pablo ne ra cu Berhna ja bi gohni neheꞌʉ, ne mi udi ra hoga ntꞌøde de rá noya Ajua̱ co maꞌra ya cu de guehni mi mfaxꞌʉ.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Nepʉ xqui tho ꞌraya pa, ra cu Pablo bi ꞌñembabi ra cu Berhna:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Ra cu Berhna mi nehma̱ xa zixa ra cu Xuua núꞌa̱ xqui thuꞌmbabi ra Marco nehe.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pe ra cu Pablo bi ꞌñena gue hinxá hño da zitsꞌiꞌa̱ ngueꞌa̱ ꞌnara pa mri ꞌñoui bi ꞌueguesɛ de guehni Panfilia, ne ya himbi ne bi mɛuiꞌʉ da ma̱mba rá noya Ajua̱.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Y por gueꞌa̱ ra cu Pablo ne ra cu Berhna bi ntsanoyaꞌʉ, nepʉ bi beni gue maꞌna xá hño da ma ꞌra ꞌnambʉ. Hangue nura cu Berhna bi zixa ra cu Marco, ne bi mɛui ja ra motsa bi ꞌraxa ja ra ndehe pa bi ma Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Ha nura cu Pablo bi huahna ra cu Sila pa da mɛui. Ne nuya cu de guehni Antioquía bi ꞌyɛntꞌuabiꞌʉ ja yá ꞌyɛ Ajua̱.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Nepʉ bi gʉ yá ꞌñu bi maꞌʉ pa ja ra hai Siria ne bi ꞌranga Cilicia, ne mi nupa yá mfeni ya cu mbi ꞌbʉi de guehni pa da zɛdi yá jamfri.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.