Atos 12

Ra 'Ra'yo Testamento (OTENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nuya paꞌʉ ra nda̱ Erode bi mʉdi bi ꞌyøꞌtua ra ntsꞌoꞌmʉi ya gamfri.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Núꞌá̱ bi manda da thɛcua rá ꞌyʉga ra apostol Cobo rá cu ra apostol Xuua.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Ha nu mi hyandiꞌa̱ gue ya xodyo mri ho njabʉ, nuꞌbʉ́ bi manda dra jʉ ra apostol Pedro nehe. Ne bri jʉ ja ꞌnará ngo ya xodyo de rá pa ra thuhme nsinque rá nzoi.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Ha nu mri jʉꞌa̱ bi jotꞌa fadi ne bi tꞌɛntꞌua ja yá ꞌyɛ goho ya hmuntsꞌa soldado pa da suꞌa̱, cada ꞌnara hmuntsꞌi mi goho ya soldado. Ngueꞌa̱ ra Erode mi beni gue de xa ua ra ngo de ra pascua xa pønga de ra fadi pa xa thohma̱ ja yá thandi ya ja̱ꞌi.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pe nu de mi ofadi ra cu Pedro ne mri su xá hño, nuya gamfri himi tsaya mi apabi Ajua̱ por gueꞌa̱ con gatho yá jamfri.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Y núꞌa̱ ra xuuiꞌa̱ ante da manda ra Erode dua tsꞌi de ja ra fadi, ra cu Pedro mi a̱ha̱ de guehni, y mi tha̱tꞌi co ꞌnara soldado ja rá ꞌñɛi ne maꞌna ja rá nga̱ha̱, gatho ri hñu mi tha̱tꞌi co ya cadena, y nu maꞌra ya soldado mi ꞌbai ja ra gosthi fadi mri su ra cu Pedro pa hinda bøni.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Y masɛctho bi zøhø ꞌnará ɛnxɛ Ajua̱ ne asta mri yotꞌa mbo ra fadi, y nura ɛnxɛ bi dʉni ra cu Pedro pa bi ꞌya, ne bi ꞌñembabi:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Ha nura ɛnxɛ bi ꞌñembabi:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Nuꞌbʉ́ ra cu Pedro bi bøni bi dɛna ra ɛnxɛ, nixi mi pa̱di gue xi majua̱ni xqui ꞌyøtꞌa njabʉ ra ɛnxɛ ngueꞌa̱ mi hu rá mʉiꞌa̱ gue mi ꞌuiꞌtha̱.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Ne bi thoguiꞌʉ habʉ mi ꞌba ya mʉdi soldado, nepʉ bi thogui habʉ mi ꞌba rá ñoho ra hmuntsꞌa soldado, ne ꞌbestho bi zønga ja ra da̱nga gosthi dega bøja̱ núꞌa̱ mi ja de thi ja ra ꞌñu. Y núꞌa̱ ra gosthiꞌa̱ bi xoguisɛ. Nepʉ bi bøniꞌʉ pa ja ra ꞌñu. Y de guehni bi ꞌño ꞌna tʉiꞌʉ, nepʉ ꞌbestho ra oraꞌa̱ ra ɛnxɛ bi ꞌuegue de ra cu Pedro.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Nuꞌbʉ́ ra cu Pedro ya bi gʉ rá mfeni, ne bi ꞌñensɛ:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 De mi beni njabʉ ra cu Pedro bi gʉ ra ꞌñu bi ma pa ja rá ngu ra nju Maria núꞌa̱ rá na̱na̱ ra cu Xuua, núꞌa̱ xqui thuꞌmbabi ra Marco nehe. Ne ja mi ꞌbʉhni ndunthi ya gamfri mi apabi Ajua̱ por gueꞌa̱.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Nepʉ nuꞌá̱ bi gantꞌa ra gosthi, ne ꞌnara nxutsi mrá thuhu ra Rode bi ma ja ra gosthi pa da nu toꞌo mri gantꞌi.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Y núꞌa̱ ra nxutsi ꞌbestho bi ba̱tua rá noya gue go mi gueꞌa̱ ra cu Pedro. Pe co ra johya mi pɛꞌtsi himbi xocua ra gosthi. Bi nestꞌihi bá xipabi núꞌʉ maꞌra ya gamfri gue ya mi ꞌbahni ra cu Pedro ja ra gosthi.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Nepʉ nuꞌʉ́ bi ꞌñembabi:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Pe nura cu Pedro himi tsaya mi gantꞌa ra gosthi. Ne de mi xoca ra gosthiꞌʉ bi hyandi gue go mi gueꞌa̱ ra cu Pedro. Nepʉ nuꞌʉ́ xi bi ntsu.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pe ra cu Pedro mi utua ra seña co rá ꞌyɛ gue da goꞌta yá ne, ne bi metuabi gue Ajua̱ xqui pønga ja ra fadi. Nepʉ nuꞌá̱ bi ꞌñembabiꞌʉ:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Y nurá hyaxꞌa̱ xi mi tu yá mʉi ya soldado y himi pa̱ te da beni, ngueꞌa̱ himi pa̱di te xqui nja co ra cu Pedro.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Nepʉ ra nda̱ Erode bi manda da yopa thoniꞌa̱, pe himbi za bi tsꞌʉdi. Hangue nura nda̱ Erode bi xʉcua ra uɛnda núꞌʉ ya nsufadi, nepʉ bi manda da thoꞌʉ. Nepʉ nuꞌá̱ bi bønga de guehni Judea, bi ma bá ꞌbʉ ja ra hnini Cesarea.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ra nda̱ Erode xi mri ʉtsa ya me Tiro ne ya me Sidó. Pe nuya mengu de guehni bi go ꞌnara cohi pa da ma da cꞌa̱ꞌtsa ra Erode, pe ꞌmɛtꞌo bi guꞌtuabi ra Blasto núꞌa̱ mi supa rá hudi, pa núꞌá̱ da zofo ra Erode pa da za da ña̱uiꞌʉ, pa njabʉ da ba̱ntebi gue ya hinda ntuhniꞌa̱ con gueꞌʉ. Bi ꞌyøtꞌe njabʉ ngueꞌa̱ ra Erode mi ja rá nsu pa da umba nsɛqui ya me Sidó ne ya me Tiro da tsꞌocui te da ziꞌʉ ja yá hai.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Hangue ꞌnara pa ra Erode bi zohna ya me Tiro ne Sidó, y núꞌa̱ ra paꞌa̱ xqui nhye dega nda̱, bi hñudi ja ra hudi habʉ mi ja ra tsꞌʉtbi ne bi mʉdi bi zofoꞌʉ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Nepʉ núꞌʉ ya ja̱ꞌi xqui muntsꞌni xi mi thø ya hmafi mi ena:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Nura oraꞌa̱ ꞌnará ɛnxɛ Ajua̱ bi japi bi hñenga ra Erode ngueꞌa̱ hinxqui umba rá nsu Ajua̱ pa da ña̱ njabʉ, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ xqui gʉsɛ ra tsꞌɛdi. Hangue ra Erode bi zʉ ꞌnara tsꞌohñeni núꞌa̱ bi yʉ ꞌraya zuꞌue mbo rá mʉi, ne ꞌbestho bi du.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ha nuya paꞌʉ bi ꞌño bi ntʉnga rá noya Ajua̱ habʉraza ya hnini.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 De mi ua yá ꞌbɛfi ra cu Berhna co ra cu Saulo nuni Jerusale bi bøni pa bi menga Antioquía, ne bá ꞌñoui ra cu Xuua núꞌa̱ xqui thuꞌmbabi nehe ra Marco.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.