Hebreus 11
Waom Yesu Wane Sigi Maep Don (ONS) vs NAA
1 Mali malip wane kine yemo iwa yale, wetzeŋo yeye mane wele maratkakenane detlukka ma qotke, Waomŋo ŋeboniakane tomaka gemaine, kine kine natne dezeŋo mi kamaine wetzeŋoka malipka magemaine eaŋo mali malip okanmaike.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Anutu wane ŋei sogine eŋe mali malipene yaline earop geu, Anutuŋo ongi menaŋgi rake, “Eŋane tanik manikene, ea mo maine.”
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 So mali malip eaŋoka raki, ŋene detlukkamaine, yemo Anutu wane donŋo qeli so kepe ma wakon otke, eso yeye kine kine deŋo maine kakaine didiwo iwa pamaike, yemo mi kakaine, ea ŋine maki korop wakon warekoi.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Mali malipŋo rake, Abel eŋe soe soep bakom maine wekumane, Kain wane rokop ea yuanka more Anutu okankake. Abel eŋe mali malipinane ra more, Anutuŋo kaki menaŋgi, ŋei koboboine orake. Onoka wane, Anutu oŋom kaki sot midaine okangi, bakom okankake, ea maki paki kineine mawakonge. Abel eŋe mo seukke, ŋo siluŋ eŋe mali malip korop gekane eŋane don so mali malipineŋo ra wakon ŋedanmaike.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enok eŋe mali malipine, eaŋo warekaki mi seukke, seukeakane turuŋine yemo eŋe qeliwo Anutu wano mali malipineŋo mawake, pakiso, ŋei natne edo pareŋine mi maratkakoi, onoka wane, Anutuŋo eŋe qeliwo mawake, Anutu wane papiao ramaike, yemo Enok eŋe kepeo gegeine maine geki, Anutuŋo kaki menaŋgi, eŋe ŋado qeliwo mawake.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Ŋei mane eŋe Waom mi malipkayake, ŋo Anutu wano simile ea maine mi mogasiake, onoka wane, ŋo ŋei mane eŋe Waom wane osino ariwe ra so, ŋei yewa eŋe siluŋ Waom malipka geake, so eŋe baŋ Waomŋo ŋei natne eŋerop eŋe zuaŋka gemami, ea wane kine kine lewine wawaine manerop okanoniake.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Noa eŋe mali malipinerop geke, ea wane Anutuŋo masi tanik ŋado wakoniake, Noa eŋe mi kake, ea wane girem don olatki eŋe donine detlukke. Eŋe Anutu aŋaine tewekki paki, seki mane make, yewao eŋine so ŋanom dokoine wau paki waetne gekoi, so eŋe mi mida lelekoi, eŋe yale okangi paki, kepe baŋem ŋei ŋerep borikinane turuŋine Anutuŋo ebo ebon, ea wane kine ma wakonge. Paki Noaŋo Anutu malipkaki, Anutu eŋe ŋei koboboine orake, so yale waka Anutu eŋe ŋei koropŋo mali malip korop okanbi, eŋe yale okan oniake paki, eŋe gege wane biŋek okange.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Abraham eŋe Anutu detlukka malipkake, ea wane Anutuŋo eŋe orake, paki eŋe Anutu aŋaine teweke more kepe mane maniakane biŋek qe mange ea arike, so Abraham eŋe na diao arikale, ea mi dere, yaup arike, so eŋe eŋine kepe mat qelige mi dereret naŋenka don eweke, kepe mat mane kuneŋino arike.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Eŋe mali malipinane Anutuŋo kepe mat biŋek qe mange, eao eŋe siluŋ kepe maneo ari lobo geke. Eŋe seli kiseo Isak so Yakop, so Yakop eŋine gipoletkine weneŋ kepe weku yewaka Anutuŋo biŋek qe ebonge, yewao gekoi.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham eŋe mat suaine mane Yerusalem musele bosiŋ kine kineine togogole eaŋo motmole, Anutu oŋomka wetke wareki paki make, eŋe ea wane tomaka geke.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 So Sara eŋe yaleka mali malipinerop ge more, Anutu malipkake, medep mama wane rokop mi okane qaton gemage, sele borikine okange, ŋo eŋe mali malip weneŋ okange, ea wane eŋe zonom gorop okane medep mama wane rokop okange, so Sara eŋe iwa yale detke, Waom eŋe rara togon don mo rake, na baŋ medep mane maikale.Waom eŋe don welek ra okanmaike.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ea wane eŋe ŋei weku sele borikine okane mo seukeakane okange, ŋei weku iwa eŋano ŋine yemo ŋosa wili wili koune magu suaine qeliwo serekin metmami, eŋane rokop, so kiwet rasumaikeo qalak mi daporapotne zok loutne pamaike, ea wane rokop wakongoi.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Ŋei iwa edo mali malip korop gemage seuk warekoi, yeye kine kine biŋek qe ebonge, ea wane wele mi marat kakoi, eŋe eri amaŋ paki wele mi kau paki, yaup batneka okangoi, paki rakoi, “Ŋene kepeo yaup lobo so kulit gemaine, ŋene iwa nasomde nigatneka yaup sari gemaine.”
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ŋeiwa don iwa rakoi, eamo ŋene kine iwa yale detmaine, eŋe enŋene kepe matene mane enŋene bonepene maratkakei wane wetke more rakoi.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Eŋe kepe matene qelige arikoi, ea yemo wetŋo malipkakoi, eŋe maineka zinge arikei wa numaine mo maine pake, eŋe maine kepe nateeno qelige koso ariu rap,
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 eŋe yale mi okangoi, midakaka, yale okangei wane turuŋine yemo, eŋe wet mali malipeneŋo kepe mat mayakatne mane iwa wane rokop mida, ea marat kaikei wane onge, ea yemo qeli mat. Ea wane Anutu eŋe ŋei ea edo ŋenane Anutuze rau, eŋe mi gamukayake, onoka wane eŋe mat suaine mane ŋei yaline eŋane mo mauluke ebonge.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Abraham eŋe mali malip korop geke, ea wane eŋe Anutuŋo liwekkake, naso yewao eŋe soep bakom wane gipole Isak qeki paki mire Anutu bakom okan kayakane okange. Abraham weku eŋano Anutuŋo rara togon donine olatke, ŋo siluŋ eŋe gipole wekuku ea mi ma walukka more soep yale qe Anutu bakom okan kayakane okange.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Anutu eŋe Abraham biŋek don iwa yale olale rake, “Isaka wano ŋine geŋane ŋosa wili wilikopŋone wakone arikei.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Abraham eŋe mo detlukke, yemo Anutuŋo Isak seu seuoŋine maine ma wirikkaki wieakane zonom pa manmaike. Eso ea wane ŋene don rokop mane iwa yale raikene, Abraham eŋe Isak mo seu seu oŋine koso Anutuŋo mainka mange.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Isak eŋe mali malipineŋo raki, Yakop so Esau mosop otke, paki kine kine ŋado wakoniake, ea wane don weneŋ etange.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Yakop eŋe mali malipineŋo raki eŋe mo seukeakane okaneso, Yosep gipoletkine Manase so Epraim mosop otke, paki eŋe qesiinane kutno qesiŋnagu kere pore more Anutu bakomine kito mawakake.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Yosep eŋe mali malipineŋo raki, eŋe mo seukeakane nasoine bomileki, Israel eŋe gemage, Ezipt kepe qelige arikei wane edange, so arikei wane okane, setine weneŋ ma arikei wane edane maulukke.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Mose wakongi naga magaine ere mali malipetneŋo raki, ere meso karewe motkauk siuke pake. Ere kauk eŋe medep wekumane okange, paki ere Ŋei Waom Paraowane ra rokop don ŋadeke yuangoik, ea wane mi kaetotke.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Mose eŋe mali malipineŋo raki, eŋe suake naso yewao eŋe Ŋei Waom, Parao borasinane gipole orakei wane rau, walukke.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Eŋe Anutu wane ŋei ŋerep magu eŋerop wikile maratkayakane eweke wakonge. Ŋo eŋe borikinane simile nasomde bamgoka dere magege, ea wane yemo sakoekake.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Eŋe detke, yemo Mesia wane ra more wikile dereret, ea wane lewine eaŋo yemo zok manerop wawaine, eaŋo Ezipt wane wesi aboŋ kine kine korop ea yuanka waremaike. Onoka wane eŋe deine warekaki ŋado Anutuŋo turuŋine lewine wawaine qolekayake eaoka pake.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Mose eŋe mali malipineŋo raki, Ezipt kepe qelige, eŋe Ŋei Waom sot osi osiinane mane mi kaetkake, eŋe mi koso zinge Ezipt kepeo arike, eŋe Anutu deŋo mi kakaine, eŋe ka more togoleke.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Mose eŋe mali malipineŋo raki, Israel ŋei edangi lama qe more weŋemineŋo mat madet baŋem qedeŋ warekoi, ea wane Seu Seu Wane Aŋeloŋo Israel eŋane gipolekopene koma lewine alakan wako wakone mane mi enguke.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Israel eŋe mali malipeneŋo qesiŋongi, eŋe Kiwet Takitne yewa toe kepe togole yale paki, eŋe yuane wawarekoi. Pakiso Ezipt ŋei eŋe yaleka yuane wakene rauso, kiwetŋo tepke sari ma qorok ongi midawarekoi.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Israel eŋe mali malipeneŋo raki, eŋe Yeriko matko wesi sen togogole, ea lolike ari sari okane metpi, kaiwe sewen okangiso, quluge ket gili gala arike.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Wenip ŋerep Rahab eŋe sogino geke, eŋe mali malipineŋo raki, Anutu aŋaine birakoi, ŋei yewa engu more eŋe weneŋ mi qekoi, onoka wane eŋe ŋei kepe mat kakeik wane arikoik, ere kima okan ore more, biraotki sen ŋadino ket arikoik, ea wane sesekakoi.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Na koso mane onoka wane rakale? Naso mane mi pamaikane Gideon, Barak, Samson, Yepta, Dawit, Samuel so propet natne eŋane don mi rawarekale.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Ŋeiwa eŋe mali malipenerop gekoi wane, eaŋo raki eŋe mat korop eŋerop kawali qeu paki yuanon warekoi. Eŋe masi koboboine okangoi, paki Anutuŋo kine kine biŋek qe ebonge, ea makoi. Eŋe osom zubaine laion eŋane aŋaene ma wongekoi.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Eŋe gerep luŋ bolamine ma pilikkoi, eŋe pilaŋŋo engukeiwane okanbi yuanongoi. Eŋe pelekkoi, ŋo koso siluŋ togolekoi, eŋe kawaliwo togogolekoi, paki mat natno ŋine eŋane kawali ŋei engu esop onwarekoi.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Mali malipenane ra more, ŋerep gipolekopene seukeu, koso ebuki wisikae wie gemaŋkoi.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Ŋei natne ewe mabaik okan ongoi, paki kumunamŋo dimeongoi, so natne kie mete ene mulapŋo wokom one more mulap urumgo biraongoi.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Eŋe wesiŋo kito pelek ongoi, eŋe solaene segeŋo keuoka qepokeu, etke lelekoi, pilaŋŋo ebeene kitatkoi. Eŋe lama me noniŋ solaineŋo kawetnagu more lolike gemageu aboŋene midaine okangoi, wikile ebongoi, so masi worik okanongoi.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Ŋei mali malipenerop eŋe kepe ŋei wane masi tanik yuan onbi paki, ea wane kepe ŋeiŋo kima maine mi okanongoi! Wane eŋe lobo yale kepe yaup papaino so meŋoino numaka numaka gekoi, kem koto so kepe aŋauno waket gekoi.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Ŋei ŋerep iwa korop eŋe mali malipeneŋo kibi maep maine yuangoi, so eŋet suaine Waom wane kaitko makoi! Ŋo eŋe siluŋ Anutuŋo kine kine biŋek qe ebonge, ea yemo mi marat kakoi.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Onoka wane, Anutu eŋe ŋenane kine kine maine mane mosiakane detki pake. Anutu wane kine yemo eŋe ŋei ŋerep mali malip korop gekoi, eŋe ŋenerop weneŋ orodoŋ ŋebuki menaŋgenane wetkeke.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.