Romanos 4
Orokaiva Ehija NT (OKV_HWB) vs NVT
1 Eto dagota Ohihi Abraham avo ungote keisira, amita ari jajavotoho amina God ta tombu ta embo javotoho enute mo amita humota ari na embo javotoho enu?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Eto Abraham na amita ari jajavotoho na God ta tombuta embo javotoho aehija amo embo na kito jakeka ahera te God na Abraham ta ari jajavotoho kito embo javotoho ke mane aehija
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 te God ta ke ta einge kajari mihia amo “Abraham na God ke be ena avo God na kito embo javotoho ke ena”, ke ainge kajari mihia
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 avoeto erena amo embona pure eto mine humbaguja amo teho hande umbae rate amita pure ta mine avo humbaguja
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 rate embo na amita ari jajavotoho God ombae rate ari sasapura embomeni na Keriso humota ururoro God na hande mine vahai oreketo
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 humbau God ta tombuta embo amo ari sapura embo mane avoeto tunga javotoho be aisuja amita ke amo King David na einge kajena.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Eto embo amuta ari sasapura amo God na hotembeto toto ahurekau irae au embo amo tunga javotoho ururou God na ehako mane hotembasuja”.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Eto tunga javotoho ari emo Judea embomeni avoeto hamo kakamba ari embomeni na pere kiorotemo hamo kakamba ae embomeni te tapa kioro? Eto ke mahu ehena amo Abraham na God ke be ijie humota unu God na embo javotoho ke ena
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 amo humota ari amita kihi ta hamo kakamba enute ambota enu? Eto amita ke be amo ungotena kiari amo Abraham na kihi God humota ue humota ari amita hajire avo God na enu hamo kakamba ena
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 avoeto hamo kakamba ae mihahija amikote amo God na kito embo javotoho ke ena avoeto Abraham amo ungo hamo kakamba ue humota eagova embomeni amita mamo pere mane
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 rate hamo kakamba ae embomeni God humota eagora amita mamora.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Eto God na Abraham ta eto meniundi ta degi enda tapa avo ikasi oje ena amo Abraham na God ta ke pepeni agi ere uahija avoeto ikasi oje ae rate Abraham na God ke be ena avoeto Abraham embo javotoho ra ijie oje ena.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Te ungo ereva amo God ta ke pepeni agi ari embopo na God ta hotari humbasora ainge ke be kito embo tapa na hotari mane humbasora eto God na oje ena amo be ambu aehija.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Eto ungotena ere kogora amo God ta ke pepeni irae amo mane poekahera te God ta ke amo mihia avoeto ungotena God ta hotari humbasi uje ue amo etokito ke pepeni avo agi eagora te ke pepeni avo kaikari poekagora avoeto God ta tumo vahai avo hambasora.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Avoeto hotari oje ena avo God humota ururoro Abraham ta meniundi tapa ta degi hande ikau humbasora amo ke pepeni umbae embopo te humbari embopo te tapa amuna Abraham na God humota ena ainge dombo ue Abraham ta meniundi eto humbasora.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Eto ungotena Abraham ta meniundi tapa amita ke amo einge kajari mihia, “Abraham, umo nanena enda tapa ta mamo ere ikihena” ke ainge God na ena avoeto Abraham na embo pehari ta vasiri ikari God avo ke be ena amo ungotenau mamahara te ari mahu puvurari te puvurae te amo God ta tohora.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Eto Abraham evovo ena te amita hamo visi amo hotembae ue God humota unu God na oje ena amo amita meni puvuto amita poru ta enda pajire be puvuroja oje ena
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 te Abraham ta pajirari jua 100 enu eto amita ae evovo enu hini vavekena te hotembu hotembu ae
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 rate sovera humbuto God humota ue jakeka ena.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Amo oje ena avo mane toasuja te sovera inono avoeto aisuja avo hotembeto ke be ena
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 eto Abraham ta hotembari avo God na kito embo javotoho ke ena
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 eto God na kito embo javotoho ke ena amo Abraham vahai mane rate
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 embo ta ari sasapura ombuto humbasi God na ungotenau Bada Iesu tonu pehenu ehako jiginu vasiri te erena avoeto embo amuna God ke be ijie humota aisuja embo amite tapa avo God na kito embo javotoho ke aisuja.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.