Lucas 8
Moppiyon Dinoggan, Moka-atag ki Disas Krays (OBONT) vs BKJ
1 Waa nouhoy pomon tadda, id lingkus ni Disas iddos mgo bonuwa woy mgo bariyu amoy od ponudtuu to Moppiyon Dinoggan moka‑atag to kodharit Monama. Id duma kandin iddos sopuu‑oruwon tinodduwan din.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Duwon mandad mgo ba‑ay nid duma kandin no id bowiyan din pomon to mgo bohok dan, woy dos duma, id poleggua rin iddos mgo busow no id lasud kandan. Dos sokkad tadda, si Maria no toho Magdala no duwon pittun busow nid lasud kandin no id poleggua rin.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Id duma mandad kandan si Juana no sawa ni Cusa no sinolihan diyot polasyu ni Harin Herodes. Iddos duma, si Susana woy mo‑uraa pon mgo ba‑ay no id potommu to mgo ko‑ilonganon onni Disas ukit to kandan no soopi.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Sokkad no allow, mid undiyot ki Disas iddos mo‑uraan minuvu no id pomon diyon to nokod‑osso‑osson mgo bonuwa. To nolivuung don sikandan, id itulan dan ni Disas to ponunggelengan.
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 Kahi rin to, “Duwon sokkad no minuvu no id undiyon to kamot amoy'd savud to bonni. Na, duwon mgo bonni no nongo‑uug diyot daan, de‑en noheddan idda to mgo minuvu woy id ponuktuk to mgo manuk nod layanglayang.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Dos duma, nongo‑uug diyot botuwon. Id tuvu rad idda, piru naanos su motokkang kos livuta.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Dos duma, nongo‑uug diyot sopiniton. To id tuvu iddos bonni woy sopinit, nokubmutan iddos lammid lottob no bonni.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Piru iddos duma, nongo‑uug diyot moppiyon livuta. Na, moppiya kos tuvu tadda woy oray'n dakkoo kos nokottu.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Na, id intud iddos mgo tinodduwan ni Disas ko ondan kos kohulugan taddot ponunggelengan din.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Mid tavak si Disas to, “Sikiyu, id boggayan kowd to Monama to koovottan taddot waa rin id posaddoo dangan moka‑atag to kodhari rin. Piru riyot duma, id po‑ukit ku to mgo ponunggelengan, su amoy ahad od totongtong dan, dii ran od pokokita woy ahad od pominog dan, dii ran od pokaabbot.”
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Na, id paabbotlabbot ni Disas iddos kohulugan taddon ponunggelengan. Kahi rin to, “Iddos bonni, idda en so kahit Monama.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Dos daan no no‑uuhan to bonni, idda en so mgo minuvu no nokorinog to kahit Monama. Piru id undiyon si Moivuyan woy id ahaw rin iddos kahi no nokopomuwa riyot pusung dan amoy dii ran od pokopomakoy woy diid kotobbus.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Na iddos botuwon no no‑uuhan to bonni, idda en so nokorinog to kahit Monama woy idda ron en, nahaa ran to kodtanggap tadda, piru waa goli nokodoralig diyot pusung dan woy sinsinahaw ra kos kopomakoy ran. Oyya su otid inguma kos kodgeddam pomon to kodtanggap dan to kahit Monama, konnad sikandan od ponayun.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Dos sopiniton no no‑uuhan to bonni, idda en so mgo minuvu no id pomakoy rad, piru iling tid kubmutan iddos kahit Monama taddot mgo sowkuu moka‑atag to kod‑oubpa ran, kodginawa to soopi woy dos kahaan ka‑ay to ampow't ingod, de‑en waa idda nokobovunga.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Piru iddos moppiyon livuta no no‑uuhan to bonni, idda en so id pominog to kahit Monama woy id pomuwa ran idda riyot pusung dan. Od kosolihan sikandan woy moppiyon minuvu, woy id ponayun dan nid pomakoy taman tid undag to moppiyon mgo bunga.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Na duwon mandon ponunggelengan ni Disas, kahi rin to, “Waa minuvu nod loottom to suu woy od poongkobban din idda to lobban o id ta‑aw rin diyot silob to katri, ko konna, id ta‑aw rin idda riyot od sopatan amoy'd kotorawwan iddos od usok to baoy.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Iling mandad tadda, iddos ahad ondan no noko‑ollos woy diid koovottan ko‑ungkay, od kosorollan woy'd koovottan en diyot mori.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 De‑en pa‑ayyad kow pominog, su iddos minuvu no nokaabbot taddot norinog din, od duhangan pe‑en kos koovottan din. Piru iddos waa id pa‑ayyad id pominog, od ongayon pe‑en ahad iddos disok no kunan din ko noovottan din.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Na, id inguma iddos inoy woy mgo suwod ni Disas su duwon od osengon dan, piru waa ran nokoporani kandin pomon to ko‑uralloy to minuvu.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 De‑en duwon id ikahi kandin to, “Sir, iddos inoy woy mgo suwod du, id aangat diyot leggua su id kopi‑i ran nod pokidkita kikow.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Mid tavak si Disas to, “Oyya, piru iddos inoy ku woy mgo suwod ku, idda en so mid pominog to kahit Monama woy'd tuman tadda.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Sokkad no allow, mid ikahi si Disas diyot mgo tinodduwan din to, “Od undiyon ki to dipaa to lanow.”
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Laggun tid pomollangay ran, nokotinuhon si Disas. Todtahad, id doppot kos monokkaan kaamag diyon to lanow, de‑en od koponnu ron asow to oweg iddos bollangay woy disok sama od koonnod.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Na id porani ki Disas iddos mgo tinodduwan woy id sukaa ran sikandin, kahi ran to, “Tohodnonaw, tovangi koy! Od koonnod kid man moho ini!”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Kahin Disas kandan to, “Ingkon don man kos kopomakoy row?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Na, ponayun id pomollangay onsi Disas taman to id dunggu ran diyot lugaa to mgo toho Gerasa no riyot dipaa to Lanow't Galilea.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 To id ponog si Disas pomon diyot bollangay, duwon minuvu nid losuran to mgo busow no id sinuggung kandin. Nouhoy ron no timpu no waa sabpong to lawa rin, woy worad sikandin id oubpa riyot baoy su riyon dobbo en sikandin id oubpa to lovongngan.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 To nokita si Disas taddot minuvu, id lingko‑od sikandin diyot isowwan din woy id pehes no mid ungketen to, “Disas, Anak to Monama no Lampas to Langun, ondan man kos lavut du koddi? Kolimulimu, yo a siluti!”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Id oseng din idda, su id suhu man ni Disas iddos busow no od leggua pomon kandin. Iddot id lihad no timpu, id tomongngan sikandin to mgo minuvu woy id baku ran to kodina kos bollad din woy id pasung pe‑en kos pa‑a rin, piru id dorattan din da en idda. Woy id pohos sikandin taddot busow no od oubpa riyot noka‑awoy‑awoy'n lugaa.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Na id inturan sikandin ni Disas, kahi rin to, “Ondoy kos ngaran du?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Id po‑eru‑eru ki Disas iddos mgo busow no konna rin sikandan od uuhon diyot bobbo no waad tomanan kos koroomman.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Na riyot londig, duwon mo‑uraan bavuy nid ponuwaa. De‑en id po‑eru‑eru ran no od po‑olinon nod lasud diyot mgo bavuy, woy id aman si Disas.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Idda ron en, id ponleggua iddos mgo busow pomon diyot minuvu woy id losuran dan iddos mgo bavuy. Id pouharus idda riyot daama woy nongo‑uug diyot lanow woy nongoonnod.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Na, to nokita idda to mgo tohodtamong to bavuy, id lungkossu ran, woy id ponudtuu ran iddos notomanan diyot mgo minuvu no id ubpa riyot bonuwa woy riyot mgo lugaa no nokolingkus dutun.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 De‑en id undiyon iddos mgo minuvu amoy'd kokita ran ko ondan kos notomanan. To kod‑inguma ran diyot ki Disas, nokita ran iddos minuvu no id losuran to mgo busow. Id ounsad sikandin diyot isowwan ni Disas, noko‑oumpak don woy motallong don kos poomdom din. De‑en oraroy ran no novaakkan.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Na, iddos mgo minuvu no nokokita taddon notomanan, id ponudtuu ran diyot duma ko momonnu no no‑uliyan iddos minuvu no id losuran to mgo busow.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Iddos langun no minuvu no id oubpa riyot nokolingkus no lugaa to mgo toho Gerasa, id ikohiyan dan si Disas no od awa riyot lugaa ran pomon to oraroy ran no novaakkan. De‑en id livod si Disas diyot bollangay amoy'd awa.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 To id penek don sikandin, id po‑eru‑eru kandin iddos minuvu no no‑uliyan don no od porumannon sikandin ni Disas. Piru id ikohiyan din iddos minuvu to,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Iyon moppiya, uli kad diyot koniyu woy ponudtuu ru kos langun no id puungan to Monama atag kikow.”
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 To id inguma onsi Disas diyot dipaa to lanow, nahaa iddos mo‑uraan minuvu su id aangat dan kandin.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Na, duwon id inguma no sokkad no ponguu to simba‑an to mgo Judio no id ngoranan ki Jairo. Mid lingko‑od sikandin diyot isowwan ni Disas woy id po‑eru‑eru nod undiyon si Disas to baoy rin,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 oyyos od oumasoy ron iddos budtung no anak din no ba‑ay no mgo sopuu‑oruwa ron kos idad.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Dutun, duwon mandad sokkad no ba‑ay no duwon bohok nod longossan no diid soro daom don to sopuu‑oruwon lahun. Na‑amin don kos langun no koruwonnan din amoy'd ko‑uliyan, piru waa en ahad sokkad no nokovawi kandin.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Na, id lotlot sikandin diyot inoyyuhan ni Disas amoy'd somad taddot ubpu to umpak din. Idda ron en, id soro iddos bohok din nod longossan.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Id inturan sikandan ni Disas, kahi rin to, “Ondoy kos id somad to umpak ku?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Piru mid ikahi si Disas to, “Duwon en id somad koddi, su noheddam ku no duwon kotuusan no id leggua pomon koddi.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 To nosorollan taddot ba‑ay no waa noko‑ollos iddos id puungan din, id porani sikandin nid kookoo woy mid lingko‑od diyot isowwan din. Na, id ponudtuu rin ki Disas diyot isowwan to mgo minuvu iddos unayan no id somad sikandin taddot umpak din, woy dos tigkow sikandin no‑uliyan.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 De‑en mid ikahi si Disas to, “Uri, no‑uliyan kad pomon to kopomakoy ru. Na, uli kad bo duma to kosunayan.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Laggun tid oseng din idda, duwon minuvu no id inguma pomon diyot baoy ni Jairo. Kahi rin to, “Poonna ruk ginawa ru, worad iddos anak du. Yo rud lewanga kos tohodnonaw.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Piru to norinog idda ni Disas, id ikohiyan din si Jairo to, “Yo kod kaanu. Salig ka ra, oyyos od ko‑uliyan dad iddos anak du.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 To id inguma ron si Disas diyot baoy, iyon da id poruma rin nod usok, si Pedro, si Juan, si Santiago woy idda mandad so amoy woy inoy tat anak.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Langun taddot mgo minuvu no riyot daom, id pondaawit. Kahin Disas to, “Yo kow'd sinoggow, oyyos waa id patoy inis anak, ko konna, id tinuhon da.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Piru id kosu‑atan dan da en sikandin, su nosorollan dan no id patoy ron iddos anak.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Na, id somaddan ni Disas iddos bollad taddot anak woy mid ikahi sikandin to, “Idi, onnow kad.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Idda ron en, id livod kos songnga taddot anak woy id onnow sikandin. Nopongnga, id ikohiyan dan ni Disas no od pokannon iddos anak.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Nosobbuwan iddos inoy woy amoy taddot anak, piru id loglohottan dan ni Disas no konna ran id ponudtuu riyon to ahad ondoy iddon notomanan.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.