Mateus 13

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iisikʉ lɨlalɨla, Jesu alɨnkʉsookamo mu nyumba jɨla, alɨnkʉbʉʉka kʉkʉtʉʉgala kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ Galilai.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ kɨlɨnkʉbʉngaana kɨfuki nagwe. Kʉnongwa jaa bwingi bwa bandʉ, alɨnkwipakɨla mwi ibooti, alɨnkʉbamanyisya bo alɨ mula. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ boosa baalɨ pi isɨɨlya.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla ɨnongwa ɨnyingi mfifwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ, “Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkwisa ɨnjʉni silɨnkʉlya.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe, apa ʉmfu gʉkaalipo mwingi. Syo nakalɨnga silɨnkʉmela.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Iisʉba bo lɨbalile ʉlʉmu bo lʉkalɨ, silɨnkʉkofuka nʉ kʉʉma, paapo ɨmisi gɨkaabʉʉkile paasi.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pakatɨ pa miifwa. Ɨmiifwa gɨla gɨlɨnkʉmela nʉ kʉsifinyatɨla.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu. Simo silɨnkʉpa ɨseke ɨmia jɨmo, ɨsingi silɨnkʉpa amalongo ntandatʉ, nɨ singi silɨnkʉpa amalongo matatʉ.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ, jo apɨlɨkege!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Balɨnkwisa abafundigwa baa Jesu balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Fiki kʉjoba na bandʉ mfifwanikɨsyo?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwa kʉmwanya, looli abeene bakapeeligwa na Kyala ʉkʉsimanya.
11 Jesus respondeu:
12 Ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Fyobeene abangɨ nikʉbabʉʉla mfifwanikɨsyo, paapo, nalɨnga bikʉkeeta, batikʉfibona, nalɨnga bikʉpɨlɨka, batikʉsyagania.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ɨsi sikʉbombigwa kʉmyabo ʉkʉtɨ sibonekege ɨsi ʉnkunguluka Jeesaja aajobile ʉkʉtɨ,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Paapo ɨndumbula sya bandʉ aba ngafu,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Looli Kyala abasajile ʉmwe, paapo amaaso gɨɨnu gikʉkeeta, nɨ mbʉlʉkʉtʉ syɨnu sikʉpɨlɨka.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, abakunguluka bingi na bagolofu baanyonywaga ʉkʉsibona ɨsi mukʉsibona ʉmwe, looli bakaasibwene. Kangɨ baanyonywaga ʉkʉpɨlɨka ɨsi mukʉsipɨlɨka ʉmwe, looli bakaasipɨliike.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Po ʉmwe namupɨlɨkɨsye ɨkɨfwanikɨsyo ɨkya mbyali kikʉtɨ fiki.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉpɨlɨka iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa kʉmwanya kɨsita kʉsyagania, Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨlɨ Kyala alɨbyele mu ndumbula jaake. Ʉmundʉ ʉjo afwene bo ʉlwa mbeju ɨsi syagwɨliile mu njɨla.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pamwanya pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi, sifwene bo ʉlwa mundʉ ʉjʉ ikʉpɨlɨka iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa kʉmwanya, nakalɨnga ikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Leelo iisyʉ lɨtikwitoteka mu ndumbula jaake, paapo lɨkaja nɨ misi, likʉjamo akabalɨlo akapimba itolo. Lɨnga ɨngʉbɨlo sikʉmmwisɨla pamo ikʉgeligwa kʉnongwa jaa isyʉ ɨlyo, nakalɨnga ikʉlʉleka ʉlwitɨko.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa miifwa, sifwene bo ʉlwa mundʉ ʉjʉ ikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala, looli kʉnongwa jaa kwikolaania, nɨ mbombo ɨsya pakiisʉ, nʉ kʉsyobigwa, nɨ finyonyo ɨfya bʉkabi, fyosa ɨfyo fikʉlɨfinyatɨla iisyʉ, lɨtikʉpa ɨseke.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Looli ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, sifwene nʉ mundʉ ʉjʉ ikʉpɨlɨka iisyʉ ɨlyo nʉ kʉlyagania. Ʉmundʉ ʉjo jo ʉjʉ ikʉpa ɨseke. Jʉmo ikʉpa ɨseke ɨmia jɨmo, jʉmo amalongo ntandatʉ, nʉ jʉngɨ amalongo matatʉ.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jesu alɨnkʉkɨbʉʉla ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨngɨ alɨnkʉtɨ, “ɄBʉnyafyale bwa kʉmwanya aabukwisa bo ʉlwa mundʉ jʉmo, ʉjʉ aabyele ɨmbeju ɨnunu mu ngʉnda gwake ʉgwa nganu.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Looli abandʉ bo balambaleele, ʉndʉgʉ alɨnkwisa alɨnkʉsopa mu ngʉnda ɨmbeju ɨmbiibi ɨsi sifwene nɨ nganu, alɨnkʉsookamo.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Ɨnganu bo jɨmelile nʉ kwanda ʉkʉpa ɨseke, ɨseke ɨmbiibi ɨsi sifwene nɨ nganu syope silɨnkʉboneka.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ababombi abaa mwene ngʉnda jʉla, balɨnkwisa kʉkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, ‘Gwe ntwa, tʉmeenye ʉkʉtɨ gwabyele ɨmbeju ɨnunu mu ngʉnda gwako, ɨmbeju ɨmbiibi sifumile kʉʉgʉ?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, ‘Ʉndʉgʉ jo ʉjʉ asibombile ɨsi.’ Ababombi balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, ‘Bʉle, kʉlonda tʉbʉʉke tʉkanyukule?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Ʉmwene alɨnkʉtɨ, ‘Somma ʉkʉnyukula, paapo lɨnga mukʉnyukula ɨmbeju ɨmbiibi, mubagiile ʉkʉnyukula pamopeene nɨ nganu.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Namufileke fyosa fikʉlege pamopeene mpaka ʉkʉfika akabalɨlo akaa kʉtondola. Akabalɨlo ako, ngwisa kʉbabʉʉla abatondoli ʉkʉtɨ babʉngaanie taasi ɨmbeju ɨmbiibi nʉ kʉpinya mfikose nʉ kʉkosya mmooto. Looli ɨnganu bajɨbʉngaanie nʉ kʉjɨbɨɨka mu ndamba jangʉ.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Jesu alɨnkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨngɨ alɨnkʉtɨ, “ɄBʉnyafyale bwa kʉmwanya bʉfwene na kaseke akaa iseeke ɨlya mutaka, aka ʉmundʉ aalyegile, aabyele mu ngʉnda gwake.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Akaseke aka kaniini ʉkʉkɨnda ɨseke syosa. Looli kikʉmela, kikʉkʉla ʉkʉkɨnda amaseeke goosa, kikʉja mpiki nnywamu ʉgʉ ɨnjʉni sikwisa nʉ kʉtenga ɨfifufumbwa mu samba syake.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Jesu alɨnkʉjoba ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨngɨ alɨnkʉtɨ, “ɄBʉnyafyale bwa kʉmwanya bʉfwene nʉ nkese ʉgʉ ʉnkiikʉlʉ jʉmo aalyongeenie nʉ bʉfu ɨfipɨmo fitatʉ, ʉbʉfu boosa bʉlɨnkʉtupa.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Jesu aababʉʉlaga ɨfilʉndɨlo ɨfya bandʉ syosa ɨsyo mfifwanikɨsyo. Akaajobaga nasimo kʉmyabo kɨsita kʉbombela ɨkɨfwanikɨsyo.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ɨsyo syabombiigwe ʉkʉtɨ siboneke ɨsi ʉnkunguluka aajobile aatile,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Po Jesu alɨnkʉkɨlaga ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkwingɨla nnyumba. Abafundigwa baake balɨnkwisa, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Tʉlɨngaanie ɨkɨfwanikɨsyo ɨkya mbeju mu ngʉnda, kokʉtɨ fiki?”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ aabyele ɨmbeju ɨnunu, jo ʉne Nnyamundʉ.
37 Jesus respondeu:
38 Ʉngʉnda gʉla kyo kiisʉ, ɨmbeju ɨnunu sila, bo bandʉ baa mBʉnyafyale bwa Kyala, nɨ mbeju ɨmbiibi sila, ɨsi ʉmwene ngʉnda akaabyele, bo bandʉ baa mbʉnyafyale bwa Seetano.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Ʉndʉgʉ ʉjʉ aaliisile kʉkʉbyala ɨmbeju ɨmbiibi jo Seetano. Ʉkʉtondola lyo isikʉ ɨlya kʉmmalɨɨkɨsyo ɨlya kʉlonga ɨkiisʉ. Abatondoli bo bandʉmi baa Kyala.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Po bo ʉlʉ abatondoli bikʉbʉngaania ɨmbeju ɨmbiibi nʉ kʉkosya mmooto, sikwisa kʉjaga bo ʉlo amasikʉ gaa kʉmmalɨɨkɨsyo.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Ne Nnyamundʉ ngwisa kʉbatʉma abandʉmi bangʉ, ʉkʉbabʉngaania abandʉ ʉkʉfuma mBʉnyafyale bwangʉ aba bikʉbasofya abiinaabo, na batʉlanongwa boosa.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Abandʉmi bikwisa kʉbataaga abandʉ abo ndʉpanga lwa mooto, mula bikwisa kʉlɨlaga nʉ kʉsyegetula amiino kʉnongwa jaa ndaamyo.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Po abiikemo bikwisa kʉlangala bo isʉba mBʉnyafyale bwa Taata. Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ, jo apɨlɨkege!”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “ɄBʉnyafyale bwa kʉmwanya bʉfwene bo ʉlwa kyʉma ɨkɨ kɨfisiigwe mu ngʉnda. Ʉmundʉ jʉmo alɨnkwisa, alɨnkʉkyaga mula, alɨnkʉkɨfisa kangɨ. Aasekiile fiijo, alɨnkwakʉʉlɨsya fyosa ɨfi aalɨ nafyo, alɨnkʉʉla ʉngʉnda gʉla.
44 — O
45 “Kangɨ ʉBʉnyafyale bwa kʉmwanya bʉfwene bo ʉlwa mabwe agaa ntengo aga gaalondigwaga nʉ mʉʉlɨsi jʉmo.
45 — O
46 Bo alyagile iibwe lɨmo ɨlya ntengo ʉnnywamu fiijo, alɨnkʉbʉʉka, alɨnkwakʉʉlɨsya fyosa ɨfi aalɨ nafyo, alɨnkwisa kʉlyʉla.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Kangɨ ʉBʉnyafyale bwa kʉmwanya bʉfwene nʉ lwelo ʉlʉ abalobi baasopile mwa sʉmbɨ, lwakolile ɨɨswɨ ɨsya lʉko nʉ lʉko.
47 — O
48 Ʉlwelo lʉla bo lwiswile ɨɨswɨ, balɨnkʉlʉkwabɨla pi isɨɨlya, balɨnkʉtʉʉgala balɨnkʉsala ɨɨswɨ ɨnunu nʉ kʉsibɨɨka mfiibo fyabo, looli ɨɨswɨ ɨmbiibi balɨnkʉsitaaga.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Sikwisa kʉjaga bo ʉlo pi isikʉ ɨlya kʉmmalɨɨkɨsyo ɨlya kʉlonga ɨkiisʉ. Abandʉmi bikwisa kʉpaagʉlania abatʉlanongwa na biikemo.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Po bikwisa kʉbataaga abatʉlanongwa ndʉpanga lwa mooto, mula bikwisa kʉlɨlaga nʉ kʉsyegetula amiino kʉnongwa jaa ndaamyo.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Bʉle, musyageenie ɨsi syosa?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Tʉsyageenie.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Kʉkʉtɨ mmanyisi gwa ndagɨlo ʉjʉ amanyisiigwe ɨsya Bʉnyafyale bwa kʉmwanya, afwene bo ʉmwene nyumba ʉjʉ ikʉsokola mu ndamba jaake ɨkyʉma ɨkɨpya nɨ kɨkʉʉlʉ.”
52 Jesus disse:
53 Jesu bo amalile ʉkʉjoba ɨfifwanikɨsyo ɨfyo, alɨnkʉsookako kʉla.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Bo afikile nkaaja aka aakʉliile, alɨnkʉbamanyisya abandʉ mu sinagogi jaabo. Abandʉ bala balɨnkʉswiga, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Mwe! Ʉjʉ agaagile kʉʉgʉ amahala aga, na maka agaa kʉbomba ɨfiika ɨfi?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Bʉle, ʉjʉ akaja jo mwana gwa nsongola matapwa? Ʉnna akaja jo ʉjʉ bikʉntɨ Malija? Bʉle, abaamyabo bakaja bo baa Jaakobo, Joosefu, Simoni na Juuta?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Abalʉmbʉ baake boosa tʉkaja nabo papaapa? Po ʉjʉ asyagile kʉʉgʉ syosa ɨsi?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Po abeene balɨnkwikinyamo, balɨnkʉsita kʉmmwitɨka. Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉnkunguluka atikʉpondwa ʉlwɨmɨko looli mwene nkaaja kaake, nkɨkolo kyake na baa mu nyumba jaake.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Jesu akaabombile ɨfiika fingi kʉla, paapo abandʉ abo bakaalɨmmwitiike.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.