Lucas 20

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iisikʉ lɨmo, Jesu aabamanyisyaga nʉ kʉbalʉmbɨlɨla abandʉ ɨNdʉmi ɨNunu ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbʉʉka kʉmyake,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉle, ʉkabile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨsi? Jo jwani ʉjʉ akʉpeele amaka aga?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Na niine ngʉbalaalʉʉsya iisyʉ lɨmo. Muumbʉʉle,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 bʉle, amaka agaa Johani agaa kʉboosya abandʉ gaafumile kwa Kyala, pamo kʉ bandʉ?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Po balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kwa Kyala, ʉmwene ikʉtɨgɨ, ‘Keeta mukaalɨmmwitiike?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Looli lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kʉ bandʉ, ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨ ɨkya bandʉ bikʉtʉtuunya na mabwe, paapo biitiike ʉkʉtɨ Johani aalɨ nkunguluka.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Po balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkamanya kʉno gaafumile.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po leelo niine, ndikʉbabʉʉla ʉmwe ʉkʉtɨ jwani ambeele amaka agaa kʉbomba ɨsi.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla abandʉ ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aabyele amaafiilʉ mu ngʉnda gwake. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla akabalɨlo akatali.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake. Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkoma, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 “Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ. Abalɨmi bala joope balɨnkʉnkoma, balɨnkʉmmbombela ɨngosya soni, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Alɨnkʉntʉma kangɨ ʉgwa bʉtatʉ, joope balɨnkʉmfulasya, balɨnkʉnkaga.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Po ʉmwene ngʉnda alɨnkwinogona alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe ɨfiki? Ngʉntʉma ʉmwanangʉ ʉnkʉndwe. Pamo ʉjʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Looli abalɨmi bala bo bammbwene, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda, balɨnkʉnngoga.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ!” Abandʉ bo bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Bʉno silɨngiisa kʉboneka ɨsyo sikʉ!”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Looli Jesu alɨnkʉbakeeta, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 “Kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉgwa pamwanya pi ibwe ɨlyo, ikʉkonyoka konyoka, na gwesa jʉla likʉnngwɨla, likʉntakania.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na bapuuti abalongosi, balɨnkʉlonda ʉkʉnkola akabalɨlo kalakala, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉbatiila abandʉ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉntegelela Jesu. Balɨnkʉbatʉma abandʉ baa kʉntendeela, aba baaliibɨɨkile ngatɨ bagolofu, ʉkʉtɨ bankole mbʉjobi bwake, po bantwale kʉ ndongosi gwa kiisʉ ʉkʉtɨ banndonge.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Po abandʉ bala baalɨntegeliile, balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ kʉjoba nʉ kʉmanyisya ɨsya nalooli. Tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ, ʉgwe kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Looli Jesu alɨnkʉbʉmanya ʉbʉkomu bwabo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Namuunangɨsye ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali. Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Abandʉ bala balɨnkʉswiga fiijo ʉkwamula kwa Jesu, balɨnkʉmyeka. Balɨnkʉtoligwa ɨnongwa ɨjaa kʉnkolela, kʉnongwa jaa masyʉ aga ajobile nkyeni mmbandʉ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 ABasatukai bamo balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ʉgwa bʉbɨlɨ [alɨnkʉmmwingɨlapo ɨkɨlɨngo ʉmfwɨle jʉla, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe,]
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 nʉ gwa bʉtatʉ, joope alɨnkʉmmwingɨlapo. Bo lʉlʉʉlo boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉmmwingɨlapo, balɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Kʉmmalɨɨkɨsyo, ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo aalyegiigwemo na banyambala boosa bahaano na babɨlɨ.”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abandʉ baa nkabalɨlo aka bikwega nʉ kwegigwa.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Looli aba Kyala ababwene ʉkʉtɨ babagiisye ʉkʉja nkiisʉ ɨkɨpya, nʉ kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe, batikwisa kwega pamo ʉkwegigwa.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Bakabagɨla ʉkwisa kʉfwa kangɨ, paapo bikwisa kʉjaga bo ʉlwa bandʉmi. Abandʉ abo baana baa Kyala, paapo basyʉsiigwe ʉkʉfuma mbafwe.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 “Joope Moose aatile, abafwe bikwisa kʉsyʉka. Aajobile ɨsyo mwa Kalata ʉMwikemo, pala aasimbile ɨsya kɨsyanjʉ ɨkɨ kyakaga ʉmooto. Aalɨnnjobile ʉNtwa Kyala, ʉkʉtɨ jo, ‘Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Po Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi, paapo kʉmyake boosa bʉʉmi.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Po abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bamo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉjobile kanunu!”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ʉkwandɨla apo, akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki abandʉ bikʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ʉmwene Ndaabɨti ikʉjoba mwa kalata gwa Ɨsabʉli ikʉtɨ,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ʉkʉfika apa nikʉbabɨɨkaga abalʉgʉ baako
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 “Ndaabɨti ikʉnkoolela Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Abandʉ boosa bo bikʉmpɨlɨkɨsya, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose. Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni. Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.