Lucas 20

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iisikʉ lɨmo, Jesu aabamanyisyaga nʉ kʉbalʉmbɨlɨla abandʉ ɨNdʉmi ɨNunu ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbʉʉka kʉmyake,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉle, ʉkabile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨsi? Jo jwani ʉjʉ akʉpeele amaka aga?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Na niine ngʉbalaalʉʉsya iisyʉ lɨmo. Muumbʉʉle,
3 Jesus respondeu:
4 bʉle, amaka agaa Johani agaa kʉboosya abandʉ gaafumile kwa Kyala, pamo kʉ bandʉ?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Po balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kwa Kyala, ʉmwene ikʉtɨgɨ, ‘Keeta mukaalɨmmwitiike?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Looli lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kʉ bandʉ, ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨ ɨkya bandʉ bikʉtʉtuunya na mabwe, paapo biitiike ʉkʉtɨ Johani aalɨ nkunguluka.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Po balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkamanya kʉno gaafumile.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po leelo niine, ndikʉbabʉʉla ʉmwe ʉkʉtɨ jwani ambeele amaka agaa kʉbomba ɨsi.”
8 Jesus disse:
9 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla abandʉ ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aabyele amaafiilʉ mu ngʉnda gwake. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla akabalɨlo akatali.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake. Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkoma, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 “Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ. Abalɨmi bala joope balɨnkʉnkoma, balɨnkʉmmbombela ɨngosya soni, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Alɨnkʉntʉma kangɨ ʉgwa bʉtatʉ, joope balɨnkʉmfulasya, balɨnkʉnkaga.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Po ʉmwene ngʉnda alɨnkwinogona alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe ɨfiki? Ngʉntʉma ʉmwanangʉ ʉnkʉndwe. Pamo ʉjʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Looli abalɨmi bala bo bammbwene, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda, balɨnkʉnngoga.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ!” Abandʉ bo bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Bʉno silɨngiisa kʉboneka ɨsyo sikʉ!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Looli Jesu alɨnkʉbakeeta, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 “Kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉgwa pamwanya pi ibwe ɨlyo, ikʉkonyoka konyoka, na gwesa jʉla likʉnngwɨla, likʉntakania.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na bapuuti abalongosi, balɨnkʉlonda ʉkʉnkola akabalɨlo kalakala, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉbatiila abandʉ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉntegelela Jesu. Balɨnkʉbatʉma abandʉ baa kʉntendeela, aba baaliibɨɨkile ngatɨ bagolofu, ʉkʉtɨ bankole mbʉjobi bwake, po bantwale kʉ ndongosi gwa kiisʉ ʉkʉtɨ banndonge.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Po abandʉ bala baalɨntegeliile, balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ kʉjoba nʉ kʉmanyisya ɨsya nalooli. Tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ, ʉgwe kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Looli Jesu alɨnkʉbʉmanya ʉbʉkomu bwabo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Namuunangɨsye ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali. Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.”
25 Então Jesus disse:
26 Abandʉ bala balɨnkʉswiga fiijo ʉkwamula kwa Jesu, balɨnkʉmyeka. Balɨnkʉtoligwa ɨnongwa ɨjaa kʉnkolela, kʉnongwa jaa masyʉ aga ajobile nkyeni mmbandʉ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 ABasatukai bamo balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ʉgwa bʉbɨlɨ [alɨnkʉmmwingɨlapo ɨkɨlɨngo ʉmfwɨle jʉla, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe,]
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 nʉ gwa bʉtatʉ, joope alɨnkʉmmwingɨlapo. Bo lʉlʉʉlo boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉmmwingɨlapo, balɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Kʉmmalɨɨkɨsyo, ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo aalyegiigwemo na banyambala boosa bahaano na babɨlɨ.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abandʉ baa nkabalɨlo aka bikwega nʉ kwegigwa.
34 Jesus respondeu:
35 Looli aba Kyala ababwene ʉkʉtɨ babagiisye ʉkʉja nkiisʉ ɨkɨpya, nʉ kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe, batikwisa kwega pamo ʉkwegigwa.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Bakabagɨla ʉkwisa kʉfwa kangɨ, paapo bikwisa kʉjaga bo ʉlwa bandʉmi. Abandʉ abo baana baa Kyala, paapo basyʉsiigwe ʉkʉfuma mbafwe.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 “Joope Moose aatile, abafwe bikwisa kʉsyʉka. Aajobile ɨsyo mwa Kalata ʉMwikemo, pala aasimbile ɨsya kɨsyanjʉ ɨkɨ kyakaga ʉmooto. Aalɨnnjobile ʉNtwa Kyala, ʉkʉtɨ jo, ‘Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Po Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi, paapo kʉmyake boosa bʉʉmi.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Po abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bamo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉjobile kanunu!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ʉkwandɨla apo, akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki abandʉ bikʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ʉmwene Ndaabɨti ikʉjoba mwa kalata gwa Ɨsabʉli ikʉtɨ,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ʉkʉfika apa nikʉbabɨɨkaga abalʉgʉ baako
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 “Ndaabɨti ikʉnkoolela Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Abandʉ boosa bo bikʉmpɨlɨkɨsya, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose. Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni. Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
46 — Cuidado com os
47 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.